Przedstawiciel Ministerstwa Energii wystąpi w trakcie Forum Biomasy

Mamy zaszczyt poinformować, iż swoją obecność oraz wystąpienie w trakcie sesji na temat Aktualnych regulacji związanych ze spalaniem biomasy podczas IX jesiennego Forum Technologii w Ciepłownictwie i Energetyce – Spalanie Biomasy potwierdził Pan Piotr Czopek, Dyrektor Departamentu Energii Odnawialnej i Rozproszonej w Ministerstwie Energii.

PSE opublikowały szczegółowy harmonogram certyfikacji do aukcji głównej na rok dostaw 2024

Polskie Sieci Elektroenergetyczne opublikowały szczegółowy harmonogram certyfikacji do aukcji głównej na rok dostaw 2024.
Certyfikacja do aukcji rozpocznie się 30 sierpnia 2019 r. Wnioski o certyfikację do aukcji będzie można składać za pośrednictwem Portalu Uczestnika Rynku Mocy (https://purm.pse.pl) od 30 sierpnia do 8 września włącznie. Certyfikacja do aukcji zakończy się 8 listopada 2019 r. Szczegółowy harmonogram certyfikacji do aukcji dostępny jest pod adresem https://www.pse.pl/certyfikacja-do-aukcji 

Opublikowany harmonogram certyfikacji do aukcji głównej uwzględnia zmieniony termin przeprowadzenia aukcji głównej na rok dostaw 2024, która odbędzie się 6 grudnia 2019 r. Informacja o zmianie terminu aukcji jest dostępna pod adresem: https://www.pse.pl/aktualnosci-rynku-mocy 

źródło: www.cire.pl
Zatem podczas V edycji konferencji Rynek Mocy w praktyce uczestnicy będą mieli doskonałą okazję do ostatnich konsultacji przed certyfikacją – zapraszamy 29-30 sierpnia 2019 do Warszawy!

Wiedzą i doświadczeniami z uczestnikami konferencji podzielą się znakomici Eksperci, a wśród nich:

– Tomasz Dąbrowski, Podsekretarz Stanu, Wiceminister, Ministerstwo Energii

– Marek Duk, Zastępca Dyrektora Departamentu Rozwoju Systemu, 

– Małgorzata Kozak, Ekspert ds. Rozwoju Rynków, wieloletni pracownik URE

– Dariusz Korniluk, Główny Menadżer Portfela, PGNiG Termika

– Jacek Misiejuk, Dyrektor Zarządzający, Enel X Polska

– Stanisław Poręba, Doświadczony Ekspert – Manager, Performance Improvement, EY

– Anna Szczodra-Kowalczyk, Dyrektor Departamentu Regulacji, Enea Trading

– Grzegorz Wiliński, Director of Economic Analysis Office, PGE Polska Grupa Energetyczna

– Grzegorz Żarski, Dyrektor Biura Rozwoju i Analiz, 

 

Najlepsi Eksperci to gwarancja najwyższego poziomu konferencji!

 

Szczegóły: https://powermeetings.eu/seminarium-rynek-mocy-w-praktyce-2019/

ME określiło parametry aukcji głównej dla dostaw w 2024 i aukcji dodatkowych dla dostaw w 2021

Zapotrzebowanie na moc w aukcji głównej, realizowanej na podstawie ustawy o rynku mocy, wyniesie 9.088 MW dla dostaw w 2024 r. – wynika z rozporządzenia ministra energii w sprawie parametrów aukcji głównej dla roku dostaw 2024 oraz parametrów aukcji dodatkowych dla roku dostaw 2021.

Do pobrania treść Rozporządzenia: Rozporządzenie ME parametry aukcji głównych 2024 i aukcji dodatkowych 2021

Zgodnie z rozporządzeniem, zapotrzebowanie na moc w aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi:

a) 2608 MW – dla I kwartału;b) 1160 MW – dla II kwartału;c) 1160 MW – dla III kwartału;d) 3098 MW – dla IV kwartału;

Cena wejścia na rynek nowej jednostki wytwórczej, odzwierciedlająca alternatywny koszt pozyskania mocy przez operatora przez budowę jednostki wytwórczej o najniższych operacyjnych i kapitałowych kosztach stałych, w aukcji głównej dla okresu dostaw przypadającego na rok 2024 wynosi 311 zł/kW, a w aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi dla wszystkich kwartałów 312 zł/kW.

Współczynnik zwiększający cenę, służący do wyznaczenia ceny maksymalnej obowiązującej w aukcji głównej dla okresu dostaw przypadającego na 2024 r. wynosi 1,3, natomiast w aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi dla wszystkich kwartałów 1,0.

Parametr wyznaczający wielkość mocy poniżej zapotrzebowania na moc w aukcji głównej, dla której cena osiąga wartość maksymalną uwzględniającą współczynnik, wynosi dla okresu dostaw przypadającego na 2024 r. 21,06 proc., a dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021: 18,39 proc. – dla I kwartału; 41,34 proc. – dla II kwartału; 41,34 proc. – dla III kwartału; 15,48 proc. – dla IV kwartału.

Z kolei parametr wyznaczający wielkość mocy ponad zapotrzebowanie na moc w aukcji głównej, dla której cena osiąga wartość minimalną równą 0,01 zł/kW/miesiąc, wynosi dla okresu dostaw przypadającego na 2024 r. 17,42 proc., a dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi: 24,41 proc. – dla I kwartału; 54,88 proc. – dla II kwartału; 54,88 proc. – dla III kwartału; 20,55 proc. – dla IV kwartału.

Cena maksymalna określona dla cenobiorcy, wyznaczona na podstawie kapitałowych i operacyjnych kosztów stałych wynosi dla okresu dostaw przypadającego na 2024 r. 183 zł/kW, z kolei w aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi 178 zł/kW.

Resort podał, że maksymalna liczba rund aukcji głównej dla okresów dostaw przypadających na lata 2024 oraz dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynosi 12.

Jednostkowy poziom nakładów inwestycyjnych netto odniesiony do mocy osiągalnej netto, uprawniający do oferowania obowiązków mocowych w aukcji głównej dla okresów dostaw przypadających na rok 2024 na nie więcej niż: 15 okresów dostaw, przez nową jednostkę rynku mocy wytwórczą, wynosi 2400 zł/kW, a dla 5 okresów dostaw, przez nową i modernizowaną jednostkę rynku mocy wytwórczą albo jednostkę rynku mocy redukcji zapotrzebowania, wynosi 400 zł/kW.

Minimalne wielkości obowiązków mocowych planowanych do pozyskania w wyniku aukcji dodatkowych dla roku dostaw 2024 wynoszą: a) 1160 MW – dla I kwartału, b) 1160 MW – dla II kwartału, c) 1160 MW – dla III kwartału, d) 1160 MW – dla IV kwartału;

W rozporządzeniu określono także korekcyjne współczynniki dyspozycyjności dla poszczególnych grup technologii dla okresów dostaw przypadających na rok 2024. Jest to 91,76 proc. – dla turbin parowych, układów turbin parowych, turbin powietrznych, ogniw paliwowych oraz organicznego cyklu Rankine’a; 94,82 proc. – dla układów gazowo-parowych; 93,48 proc. – dla turbin gazowych pracujących w cyklu prostym oraz silników tłokowych; 12,04 proc. – dla turbin wiatrowych pracujących na lądzie; 18,42 proc. – – dla turbin wiatrowych morskich; 45,97 proc. – dla elektrowni wodnych przepływowych; 99,29 proc. – dla elektrowni wodnych zbiornikowo-przepływowych, zbiornikowych z członem pompowym oraz zbiornikowo-przepływowych z członem pompowym; 1,74 proc. – dla elektrowni słonecznych; 96,11 proc. – dla magazynów energii elektrycznej w postaci akumulatorów, kinetycznych zasobników energii i superkondensatorów; 100 proc. – dla jednostek redukcji zapotrzebowania; 89,30 proc. – dla pozostałych rodzajów technologii.

Korekcyjne współczynniki dyspozycyjności dla poszczególnych grup technologii dla aukcji dodatkowych na rok dostaw 2021 określono na poziomie: 91,54 proc. – dla turbin parowych, układów turbin parowych, turbin powietrznych, ogniw paliwowych oraz organicznego cyklu Rankine’a; 91,80 proc. – dla układów gazowo-parowych; 93,21 proc. – dla turbin gazowych pracujących w cyklu prostym oraz silników tłokowych; 10,94 proc. – dla turbin wiatrowych pracujących na lądzie; 44,39 proc. – dla elektrowni wodnych przepływowych; 97,61 proc. – dla elektrowni wodnych zbiornikowo-przepływowych, zbiornikowych z członem pompowym oraz zbiornikowo-przepływowych z członem pompowym; 2,07 proc. – dla elektrowni słonecznych; 96,11 proc. – dla magazynów energii elektrycznej w postaci akumulatorów, kinetycznych zasobników energii i superkondensatorów; 87,76 proc. – dla pozostałych rodzajów technologii.

Określone w rozporządzeniu maksymalne wolumeny obowiązków mocowych dla stref, na aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2021 wynoszą dla każdego kwartału:

a) 500 MW – dla strefy profilu synchronicznego;b) 253 MW – dla Litwy;c) 407 MW – dla Szwecji.

Aukcja główna na rynku mocy na rok dostaw 2024 odbędzie się 6 grudnia 2019 r., a aukcje dodatkowe na poszczególne kwartały roku dostaw 2021 mają się odbyć 18 marca 2020 r.

źródło: cire.pl

Między innymi szczegóły certyfikacji do tegorocznych aukcji jak i jej parametry będą tematami omawianymi w trakcie

V edycji Rynek Mocy w praktyce, 29-30 sierpnia 2019 w Warszawie

 

Wiedzą i doświadczeniami z uczestnikami konferencji podzielą się znakomici Eksperci, a wśród nich:

– Tomasz Dąbrowski, Podsekretarz Stanu, Wiceminister, Ministerstwo Energii

– Marek Duk, Zastępca Dyrektora Departamentu Rozwoju Systemu, 

– Małgorzata Kozak, Ekspert ds. Rozwoju Rynków, wieloletni pracownik URE

– Dariusz Korniluk, Główny Menadżer Portfela, PGNiG Termika

– Jacek Misiejuk, Dyrektor Zarządzający, Enel X Polska

– Stanisław Poręba, Doświadczony Ekspert – Manager, Performance Improvement, EY

– Anna Szczodra-Kowalczyk, Dyrektor Departamentu Regulacji, Enea Trading Sp. z o.o.

– Grzegorz Wilinski, Director of Economic Analysis Office, PGE Polska Grupa Energetyczna

– Grzegorz Żarski, Dyrektor Biura Rozwoju i Analiz, 

 

Najlepsi Eksperci to gwarancja najwyższego poziomu konferencji!

 

Szczegóły: https://powermeetings.eu/seminarium-rynek-mocy-w-praktyce-2019/

Rynek mocy w praktyce 2019

Forum Technologii w Ciepłownictwie i Energetyce – Spalanie Biomasy

Ministerstwo Energii opublikowało projekt rozporządzenia ustawy ws. cen prądu

Ministerstwo Energii opublikowało projekt rozporządzenia w sprawie sposobu obliczenia kwoty różnicy ceny oraz sposobu wyznaczania cen odniesienia i rozpoczyna proces konsultacji społecznych i uzgodnień międzyresortowych projektu. Uwagi można przekazywać do 18 marca br.

Głównym celem projektu rozporządzenia jest określenie sposobu obliczenia kwoty różnicy ceny, w tym średnioważonej ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym oraz sposobu wyznaczania obowiązujących w dniu 30 czerwca 2018 r. cen i stawek opłat za energię elektryczną dla odbiorców końcowych (cen odniesienia).

Regulacja dotyczy głównie relacji pomiędzy spółkami obrotu a Funduszem Wypłaty Różnicy Cen. Rozporządzenie nie będzie miało bezpośredniego wpływu na zagwarantowany ustawowo brak wzrostu cen energii elektrycznej dla odbiorców w roku 2019 w porównaniu do cen z czerwca 2018 r.

Do pobrania Treść Rozporządzenia Ministra Energii w sprawie sposobu obliczenia kwoty różnicy ceny oraz sposobu wyznaczania cen odniesienia

Szczegóły zarówno całej ustawy jak i w.w. rozporządzenia omawiane będą w trakcie seminarium, które organizujemy 11 kwietnia 2019 w Warszawie.

szczegóły: https://powermeetings.eu/ustawa-o-cenach-energii/

Ministerstwo Energii zaprasza do konsultacji nowelizacji ustawy o OZE

Ministerstwo Energii rozpoczyna proces konsultacji społecznych i uzgodnień międzyresortowych projektu nowelizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw. Uwagi można zgłaszać do 7 marca 2019 r.

Celem projektu jest konsekwentna realizacja działań zmierzających do osiągnięcia celu 15% udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto do 2020 r. Proponowane rozwiązania mają również przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego, czego skutkiem powinno być w perspektywie długofalowej zapewnienie stałego dostępu do energii dla odbiorców końcowych, przy jednoczesnym utrzymaniu cen energii na akceptowalnym poziomie.

Projekt wpisuje się w zakres działań, które tworzą stabilne otoczenie prawne. Dzięki temu są podstawą dla potencjalnych inwestorów, którzy z odpowiednim wyprzedzeniem i dysponując kompletną wiedzą mogą podejmować decyzję o udziale w aukcjach. Rozwiązania przewidziane w projekcie przyczynią się także do dalszej harmonizacji otoczenia prawnego oraz rynku OZE, stanowią bodziec do jego rozwoju. Wpłyną ponadto na zwiększanie bezpieczeństwa i długoterminowej pewności dla inwestorów, którzy zainwestowali w OZE.

Propozycje zmian doprecyzowują także przepisy w zakresie instrumentów rynkowych takich jak aukcje, które są przeprowadzane zgodnie z zasadami konkurencji otwartej dla wszystkich producentów wytwarzających energię elektryczną z OZE, konkurujących ze sobą na równych warunkach. Sprzedaż energii ze źródeł odnawialnych na aukcjach powinna zapewnić ograniczenie uzyskanej dotacji przez wytwórcę tej energii do niezbędnego minimum. Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii umożliwi przeprowadzenie aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z OZE w 2019 roku, dzięki wskazaniu w przepisach przejściowych jej maksymalnych ilości i wartości zaoferowanych do sprzedaży.

 

Treść projektu do pobrania pod linkiem:Treść_nowelizacji_Ustawy_o_OZE_z_lutego_2019

lub na stronie RCL: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12321260

 

Uwagi do projektu można zgłaszać na adres:

Ministerstwo Energii

ul. Krucza 36/Wspólna 6,

00-522 Warszawa

lub elektronicznie: e-mail: sekretariatdeo@me.gov.pl

źródło: Ministerstwo Energii

Projekt Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego

30 stycznia na stronach RCL pojawił się długo oczekiwany przez branżę biomasową projekt Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego.

Projekt rozporządzenia stanowi realizację upoważnienia ustawowego zawartego w art. 119a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.).

W rozporządzeniu przyjęto kryteria, które pozwolą zaklasyfikować jako drewno energetyczne surowiec drzewny,
w szczególności drewno:

– będące wynikiem działania siły wyższej, jeżeli nie znalazło ono nabywcy na inne cele,

– przelegujące w lesie, nieodebrane przez nabywcę z jego winy,

– które nie znalazło nabywcy i w skutek przelegiwania uległo deprecjacji w stopniu sprawiającym jego nieprzydatność do celów innych niż energetyczne.

Za drewno energetyczne zgodnie z § 2 pkt 5–7 projektu uznaje się również niektóre odpady, tym samym w odniesieniu do tych postaci drewna energetycznego zastosowanie będą miały również przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r. poz. 992 z późn. zm.), jako ustawy określającej prawa i obowiązki w zakresie gospodarowania odpadami.

Do pobrania:

Projekt_rozporzadzenia_ministra_srodowiska_w_sprawie_cech_jakosciowo_wymiarowych_drewna_energetycznego

Uzasadnienie_projekt_rozporzadzenia_ministra_srodowiska_w_sprawie_cech_jakosciowo_wymiarowych_drewna_energetycznego

OSR_projekt_rozporzadzenia_ministra_srodowiska_w_sprawie_cech_jakosciowo_wymiarowych_drewna_energetycznego

Zaproszenie_konsultacje_projekt_rozporzadzenia_ministra_srodowiska_w_sprawie_cech_jakosciowo_wymiarowych_drewna_energetycznego

 

Szczegóły projektu, będą jednym z tematów VIII wiosennego Forum Biomasy i Pelletu w Ciepłownictwie i Energetyce, które odbędzie się 21 i 22 marca 2019 w Elblągu pod Patronatem Honorowym Ministerstwa Energii oraz Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych.

Zapraszamy do udziału wraz z Gospodarzem Honorowym Forum – Grupą ENERGA

Więcej informacji o Forum: https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

 

Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030

W opublikowanym wczoraj przez Ministerstwo Energii projekcie „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” znajdziemy rządową prognozę wzrostu udziału energii odnawialnej w krajowym miksie energetycznym do roku 2030. Chociaż wskazany przez ME cel jest daleki od celu, który ma osiągnąć wówczas cała Unia Europejska, urzędnicy Ministerstwa określają go jako „ambitny”. ME wskazuje ponadto, jak w przyszłej dekadzie mają rozwijać się poszczególne źródła odnawialne i w jaki sposób będą wspierane.

Opracowanie przez Ministerstwo Energii projektu „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK 2021-2030) wynika z zobowiązań na forum Unii Europejskiej, a konkretnie z regulacji zawartych w tzw. Pakiecie zimowym i będącym jego częścią rozporządzeniu tzw. governance, które zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE w dniu 21 grudnia 2018 r.

Zgodnie z regulacjami przyjętymi na forum Unii Europejskiej, w celu realizacji unijnej polityki energetycznej i klimatycznej w latach 2021-2030, w ramach tzw. Pakietu zimowego, kraje Unii Europejskiej mają przygotować swoje krajowe strategie w tym zakresie (ang. National Energy and Climate Plans, NECPs).

Te dokumenty mają być gotowe do końca 2019 roku, jednak kraje UE miały wysłać do Brukseli ich projekty do końca 2018 r., dając Komisji Europejskiej czas na konsultacje i zgłoszenie swoich uwag, na co KE będzie mieć czas do połowy br.

Strategie zawarte w planach krajów Unii Europejskiej mają służyć realizacji unijnych celów przyjętych w ramach tzw. Pakietu zimowego, czyli zbioru regulacji w zakresie energetyki i klimatu po roku 2020.

Polski cel OZE na rok 2030

Na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych Polska została zobowiązana do osiągnięcia minimum 15 proc. udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto do 2020 r. Cel przyjęty na poziomie unijnym wynosi przy tym 20 proc.

W ramach nowej unijnej strategii energetycznej do roku 2030 przyjęto, że wówczas udział OZE w unijnej elektroenergetyce, ciepłownictwie i transporcie da razem 32 proc., nie przyjęto jednak obowiązkowych celów na poziomie krajowym, których realizacja – jak w przypadku celu na rok 2020 – pozwoli wypełnić cel na poziomie całej UE.

Kraje Unii mają natomiast wskazać własne cele właśnie w swoich „Krajowych planach na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” i z realizacji tych celów będą rozliczane przez Komisję Europejską.

W ramach realizacji ogólnounijnego celu na 2030 r. polski rząd deklaruje zgodnie z przedstawionym wczoraj projektem „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” osiągniecie do 2030 r. 21-procentowego udziału OZE w finalnym zużyciu energii brutto – łącznie w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz na cele transportowe.

W opublikowanym wczoraj dokumencie przyjmuje się, że do 2030 r. udział OZE w produkcji energii elektrycznej wzrośnie do ok. 27 proc., czyli ma być około dwukrotnie większy niż obecnie.

Z kolei udział OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie ma rosnąć o 1-1,3 pkt proc. średniorocznie, a w transporcie przewiduje się osiągniecie 10-procentowego udział energii odnawialnej w 2020 r. oraz 14 proc. w perspektywie 2030 r.

Ambitny cel?

Autorzy KPEiK 2021-2030 przypominają, że w 2017 r. udział energii ze źródeł odnawialnych w finalnym zużyciu energii brutto w Polsce wyniósł 11 proc. i wnioskują, że „mając na uwadze dotychczasowe postępy dotyczące rozwoju OZE, krajowe zobowiązanie na 2030 r. należy uznać za ambitne”.

Tymczasem zgodnie z unijną strategią energetyczną na lata 2021-2030, do końca przyszłej dekady Unia Europejska ma osiągnąć udział energii odnawialnej w zużyciu energii brutto na poziomie 32 proc. w stosunku do celu 20 proc. określonego na poziomie UE na rok 2020.

Ministerstwo Energii zakłada przy tym w projekcie KPEiK 2021-2030, że osiągnięcie 21-procentowego udziału OZE w finalnym zużyciu energii brutto w roku 2030 będzie realizowane kolejno poprzez osiągnięcie 15 proc. w 2022 r., następnie ok. 17 proc. w 2025 r., a także ok. 19 proc. w 2027 r.

Natomiast zgodnie z polskimi zobowiązaniami na forum Unii Europejskiej wskazany teraz cel 15 proc, do którego mamy dojść według określonej teraz projekcji Ministerstwa Energii dopiero w roku 2022 – powinniśmy zrealizować już wcześniej, bo w roku 2020, a nieosiągnięcie takiego udziału wówczas może oznaczać koszty dla Polski szacowane m.in. przez Najwyższą Izbę Kontroli na 8 mld zł, które będziemy musieli zapłacić, odkupując „wirtualną” zieloną energię od innych państw UE posiadających jej nadwyżki.

Mechanizmy wsparcia energetyki odnawialnej w latach 2021-2030

W projekcie „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” znajdziemy też założenia Ministerstwa Energii co do zasad wspierania rozwoju energetyki odnawialnej w tym okresie.

– W oparciu o przepisy unijne dotyczące pomocy publicznej na energię, wsparcie odnawialnych źródeł energii powinno opierać się o systemy konkurencyjne, promujące redukcję kosztów związanych z osiąganiem celów – czytamy w projekcie KPEiK przygotowanym przez ME.

Z dokumentu dowiadujemy się, że tworzone mechanizmy wsparcia i promocji wytwarzania energii z OZE do ok. 2030 r. mają stawiać w uprzywilejowanej pozycji rozwiązania zapewniające maksymalną dyspozycyjność (wysoka efektywność i współczynnik wykorzystania, sterowalność, wykorzystanie magazynu energii), z relatywnie najniższym kosztem wytworzenia energii, a ponadto zaspokajające lokalne potrzeby energetyczne (ciepło, energia elektryczna, transport), ale także związane z gospodarką odpadami (zgodną z hierarchią zagospodarowania odpadów) i wykorzystaniem miejscowego potencjału.

Autorzy KPEiK oceniają jednocześnie, że najbardziej efektywne z ekonomicznego punktu widzenia oraz gwarantujące „stałe i stabilne warunki inwestowania” jest stosowanie systemu aukcyjnego, który został już wdrożony do polskiego prawa.

– Przyjęty aukcyjny system wsparcia umożliwia kierowanie pomocy do wybranych obszarów i sektorów, umożliwiając tym samym optymalizację miksu energetycznego w zakresie energii elektrycznej. Mechanizmy systemu aukcyjnego umożliwiają pobudzanie rozwoju obszarów, w których istnieje potencjał do rozwoju odnawialnych źródeł energii w oparciu o warunki gospodarcze, środowiskowe i klimatyczne, oraz z uwzględnieniem i poszanowaniem kwestii bezpieczeństwa energetycznego, kryteriów technicznych oraz potrzeb lokalnych społeczności – czytamy w projekcie KPEiK.

Stosowane w kolejnej dekadzie wsparcie dla OZE ma mieć postać zależną od rodzaju źródła i jego wielkości. Oprócz wspomnianych aukcji ME chce stosować system taryf gwarantowanych (ang. feed-in tarriffs) oraz dopłat (ang. feed-in premium) – skierowany dla źródeł o najmniejszej mocy i mający służyć zagospodarowaniu energii niewykorzystanej przez niewielkiego wytwórcę. Oba systemy zostały już zresztą wdrożone do polskiego prawa, jednak korzystać z nich mogą tylko producenci energii elektrycznej z małych biogazowni i elektrowni wodnych.

Ponadto Ministerstwo Energii wymienia mechanizmy pomocy skierowane do szczególnych technologii. Jak zaznacza ME, to „rozwiązanie przeznaczone dla źródeł, które nie mają konkurencji na rynku, gdyż są nową technologią, ale z różnych względów ich wdrożenie na rynek jest istotne dla kraju„. W tym kontekście jako przykład podana jest morska energetyka wiatrowa.

Wśród mechanizmów wsparcia energetyki odnawialnej na lata 2021-2030 wymienia się ponadto dotacje oraz pomoc zwrotną, które mają być uzależnione od lokalnych potrzeb, a także gwarancje pochodzenia jako mechanizm, w którym popyt generują odbiorcy energii chcący zwiększyć udział OZE we własnej konsumpcji energii.

 Stabilny i konkurencyjny system wsparcia OZE będzie zwiększał udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, jednocześnie nie powodując znaczącego wzrostu cen oraz poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu rynków energii. Stabilizacja regulacji prawnych oraz konsekwentna realizacja długoterminowego planu działania obejmującego wsparcie poszczególnych sektorów przyczyni się do dynamicznego wzrostu nowych inwestycji. Optymalizacja systemu wsparcia umożliwi osiągnięcie wyznaczonego celu na 2030 r. przy pomocy nowoczesnych, rozproszonych i efektywnych ekonomicznie inwestycji, zwiększających bezpieczeństwo i elastyczność polskiego systemu elektroenergetycznego – ocenia Ministerstwo Energii.

Rola poszczególnych OZE

Ministerstwo Energii dzieli odnawialne źródła energii na niesterowalne i sterowalne, zaliczając do pierwszej grupy energetykę wiatrową na lądzie i morzu, energetykę fotowoltaiczną i wodną, a w drugiej grupie wyszczególnia energetykę geotermalną, biomasową, biogazową i i pompy ciepła.

W kontekście obecnie dominującej w polskim miksie energii odnawialnej energetyki wiatrowej na lądzie Ministerstwo Energii nie przewiduje „tak dynamicznego wzrostu udziału tej technologii w bilansie energetycznym, jak w latach poprzednich”. – Istotnym utrudnieniem w wykorzystywaniu energetyki wiatrowej na ladzie jest brak zależności między ich pracą, a zapotrzebowaniem na energię, dlatego tempo ich rozwoju powinno być zależne od kosztów i możliwości bilansowania. Problemem jest także zróżnicowany poziom akceptacji elektrowni wiatrowych przez społeczność lokalną. Dla redukcji potencjalnych konfliktów, warto aby inwestorzy tworzyli systemy partycypacji mieszkańców w realizację projektów – czytamy w projekcie KPEiK.

O wiele korzystniej w projekcie dokumentu przygotowanego przez Ministerstwo Energii została natomiast omówiona morska energetyka wiatrowa. ME zaznacza jednak, że rozpoczęcie inwestycji w offshore uwarunkowane jest zakończeniem prac nad wzmocnieniem sieci przesyłowej w północnej części kraju, tak aby możliwe było wyprowadzenie mocy w głąb kraju. – Przewagą energetyki wiatrowej morskiej nad lądową jest wykorzystywanie wyższych prędkości wiatru oraz możliwość większego wykorzystania mocy, nie występuje także problem akceptacji społecznej – czytamy w projekcie KPEiK.

ME zakłada, że ok. 2025 r. na Bałtyku powstanie ok. 1 GW mocy wiatrowych, a polska linia brzegowa daje możliwość zwiększenia mocy zainstalowanych na morzu, jednak kluczowe znaczenie dla instalacji po 2025 r. będzie mieć możliwość ich bilansowania w KSE.

W przypadku fotowoltaiki Ministerstwo Energii przyjęło w projekcie KPEiK, że ta technologia osiągnie dojrzałość „ekonomiczno-technologiczną” po roku 2022. – Jej wykorzystanie stanowi alternatywę dla wykorzystania terenów poprzemysłowych i słabej jakości gruntów. Atutem tej technologii jest dodatnia zależność między intensywnością nasłonecznienia a dobowym popytem na energię elektryczną oraz zwiększona generacja w okresie letnim skorelowana z zapotrzebowaniem na chłód. Instalacje będą budowane w sposób rozporoszony, ale całkowita moc zainstalowana będzie mieć coraz większe znaczenie dla KSE – czytamy w projekcie KPEiK.

W kontekście czwartej ze wskazanych w dokumencie „niesterowalnych” technologii OZE, czyli energetyki wodnej, autorzy dokumentu nie przewidują znaczącego wzrostu wykorzystania wód płynących, jednak oceniają, że „warto poszukiwać nowych sposobów regulacyjnego wykorzystania energii wodnej, także w małej skali, a w horyzoncie długoterminiowym na rozwój energetyki wodnej może wpłynąć rozwój śródlądowych dróg wodnych oraz rewitalizacja piętrzeń wodnych”.

W przypadku pierwszej z technologii „sterowalnych”, geotermii, ME ocenia, że jej wykorzystanie będzie rosło „w bardzo szybkim tempie”, przy czym „określenie potencjału geotermalnego wymaga dużych nakładów finansowych przy dużym stopniu niepewności, ale wykorzystanie tego typu energii może stanowić o rozwoju danego obszaru”.

W kontekście wymienionych w tej grupie pomp ciepła, ME zakłada, że potencjał tej technologii jest zbliżony do energetyki geotermalnej, przy czym z uwagi na konieczność zasilania energią elektryczną „dobrym rozwiązaniem jest powiązanie instalacji z innym źródłem OZE generującym energię elektryczną”.

Z kolei energia z biomasy ma mieć największy ze wszystkich technologii OZE potencjał wykorzystania w ciepłownictwie. – To źródło dobrze sprawdzi się w gospodarstwach domowych, jak i w kogeneracji; ma największy potencjał dla realizacji celu OZE w ciepłownictwie ze względu na dostępność paliwa oraz parametry techniczno-ekonomiczne instalacji. Jednostki wytwórcze wykorzysujące biomasę powinny być lokalizowane w pobliżu jej powstawania (tereny wiejskie, zagłębia przemysłu drzewnego, miejsca powstawania odpadów komunalnych) oraz w miejscach, w których możliwa jest maksymalizacja wykorzystania energii pierwotnej zawartej w paliwie, aby zminimalizować środowiskowy koszt transportu – czytamy w projekcie KPEiK.

Natomiast wymieniona również w grupie technologii sterowalnych energetyka biogazowa posiada – według autorów dokumentu – atut polegający na możliwości zmagazynowania energii w postaci biogazu, dzięki czemu może być wykorzystywana w celach regulacyjnych. – W ujęciu ogólnogospodarczym wykorzystania biogaz stanowi dodatkową wartość dodaną, gdyż umożliwia zagospodarowanie szczególnie uciążliwych odpadów   np. zwierzęcych, gazów wysypiskowych – oceniają autorzy KPEiK.

Konsultacje

Ministerstwo Energii zapewnia, że projekt „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” jest spójny z przedstawionym w ubiegłym miesiącu przez ME projektem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku”.

Ostateczna wersja KPEiK ma zostać opracowana po uwzględnieniu wniosków wynikających z uzgodnień międzyresortowych, konsultacji publicznych, aktualizacji krajowych strategii sektorowych będących obecnie w trakcie uzgodnień, jak również konsultacji regionalnych oraz ewentualnych rekomendacji Komisji Europejskiej.

Finalna wersja polskiego „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” ma zostać zgłoszona do Komisji Europejskiej w terminie do 31 grudnia 2019 r.

Uwagi do projektu KPEiK można składać do 18 lutego, za pomocą formularza do zgłaszania uwag, który został zamieszczony wraz z projektem całego dokumentu na stronie Ministerstwa Energii: https://www.gov.pl/web/energia/projekt-krajowego-planu-na-rzecz-energii-i-klimatu-na-lata-2021-2030

 

źródło: www.gramwzielone.pl

Ministerstwo Energii wspiera Forum Biomasy i Pelletu w Ciepłownictwie i Energetyce

 

Mamy zaszczyt poinformować, iż VIII edycja wiosennego Forum Biomasy i Pelletu w Ciepłownictwie i Energetyce, tradycyjnie już została doceniona przez Ministra Energii – Krzysztofa Tchórzewskiego poprzez objęcie Forum Patronatem Honorowym.

Patronat Ministra Energii jest potwierdzeniem, iż nasze Forum jest istotnym dla rozwoju branży miejscem spotkania wszystkich podmiotów działających na rynku biomasy, idealnym do wymiany doświadczeń, dzielenia się know how jak również zawierania nowych kontaktów biznesowych gwarantujących funkcjonowanie biomasowego rynku.

Z pewnością warto już dziś zarezerwować termin 21 i 22 marca 2019 i dołączyć do uczestników najważniejszego wiosennego spotkania branży w Elblągu

 

Zapraszamy do udziału wraz Grupą Energa – Gospodarzem Honorowym Forum!

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Ewelina Nowakowska | Kontakt: 22 740 67 80, e-mail: newsroom@powermeetings.eu