Forum branż związanych z drewnem

 

Z każdym rokiem FORUM PRZEMYSŁU DRZEWNEGO organizowane w czerwcu w Warszawie przez powermeetings.eu, staje się coraz istotniejszą płaszczyzną do wymiany wiedzy i dyskusji coraz szerszego grona przedstawicieli nie tylko zakładów drzewnych różnych specjalności i tartaków, ale także Lasów Państwowych, zakładów usług leśnych, firm certyfikujących oraz dostarczających technologie i usługi dla przemysłu drzewnego. Dlatego dominującym motywem III edycji Forum w dniach 13-14 czerwca 2024 w Warszawie jest hasło 👉 Łączy nas drewno

>> Sprawdź szczegóły i potwierdź swój udział w Forum<<<

Będą więc prezentacje związane z prowadzonymi reformami w leśnictwie i ich wpływem na funkcjonowanie sektora leśno-drzewnego – o czym będzie mówił m.in. dr inż. Janusz Dawidziuk, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Leśnego. Forum stwarza możliwość do wystąpień przedstawicieli związków i stowarzyszeń branżowych, którzy zaprezentują aktualne wyzwania stojące przed poszczególnymi sektorami. W programie jest też prezentacja Wojciecha Wójtowicza, prezesa Polskiego Związku Pracodawców Leśnych na temat wyzwań zgłaszanych przez sektor usług leśnych oraz przedstawicieli Polskiej Izby Gospodarczej Przemysłu Drzewnego, Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Producentów Mebli, Stowarzyszenia Papierników Polskich czy też branży płyt drewnopochodnych.

Płaszczyzna inspiracji i wymiany poglądów

Nowa sytuacja polityczna, zmienione kierownictwo Lasów Państwowych, a z drugiej strony – kolejny rok zmniejszonego popytu na produkty drzewne w kraju i na europejskich rynkach, spadek cen na wyroby i wzrost cen za surowiec oraz zmieniające się decyzje organów Unii Europejskiej dotyczących ochrony środowiska i klimatu powodują, że nie brakuje tematów do dyskusji i jest potrzeba przekazania interesujących branżę informacji przez specjalistów z różnych dziedzin.

Jest zatem obecnie potrzeba skoncentrowania się na tematyce rynku drewna, jego potencjale, cenach, prognozach oraz tak aktualnych sprawach jak certyfikacja lasów i produktów drzewnych. FPD to doskonała i jedyna w kraju możliwość spotkania się oraz dyskusji przedstawicieli branży na neutralnym gruncie i niezależna płaszczyzna do wymiany inspiracji, poglądów i doświadczeń.

W agendzie Forum są tematy związane z gospodarczymi i pozagospodarczymi funkcjami lasu, aspekty prawne i regulacyjne związane z funkcjonowaniem przemysłu drzewnego, ale także związane z certyfikacją FSC i PEFC w przemyśle drzewnym i gospodarce leśnej. Interesującą zapowiada się prezentacja: „PR i komunikacja w branży drzewnej – jakie jest nastawienie przedstawicieli branży i jak branża postrzegana jest przez opinię publiczną”.

Oczekiwania i różne spojrzenia

Wspólne oczekiwania i różnorodne spojrzenia na nie ujawnią się zapewne w trakcie panelu dyskusyjnego: Bieżące wyzwania w branży drzewnej, w którym wezmą udział: dr inż. Janusz Dawidziuk, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Leśnego, Piotr Poziomski, prezydent Polskiej Izby Gospodarczej Przemysłu Drzewnego, Janusz Turski, dyrektor generalny Stowarzyszenia Papierników Polskich, Rafał Jajor, dyrektor biura Polskiego Związku Pracodawców Leśnych, redaktor naczelny Gazety Leśnej oraz Michał Strzelecki, dyrektor Biura Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Producentów Mebli.

>> Sprawdź szczegóły i potwierdź swój udział w Forum<<<

Branże otwarte na dialog

Branża drzewna od lat odgrywa ważną rolę w polskiej gospodarce. Ma ona ogromny wpływ na rozwój kraju, ze względu na poziom zatrudnienia, jak i ekologię. Branża zapewnia pracę bezpośrednio ponad 400. tysiącom osób, a do tego należy doliczyć kilkadziesiąt tysięcy miejsc pracy w firmach, które współpracują z branżą. Często zatrudnienie w firmie przerabiającej drewno jest jedyna alternatywą podjęcia pracy zarobkowej dla lokalnej społeczności.

Istotny jest też wpływ branży drzewnej na gospodarkę naszego kraju. Jest ona odpowiedziana za 11 % PKB indukowanego, gdyż cały łańcuch dostaw związany z tym przemysłem jest rozbudowany i powiązany z innymi firmami.

Tartakom, producentom płyt drewnopochodnych, sklejek, opakowań, zakładom usług leśnych, firmom dostarczających technologię oraz wyroby drzewne – domy, stolarkę otworową, materiały podłogowe, zrębki i palety oraz inne produkty drzewne, mocno także doskwierają stawki stóp procentowych oraz wciąż wysoki poziom inflacji. Będą więc i na ten temat prezentacje i dyskusje podczas dwudniowego spotkania.

– Wiemy, że wszystkie organizacje i stowarzyszenia zrzeszające przedsiębiorców z tej branży, które patronują naszemu Forum – mówi Renata Kałużna, dyrektor zarządzająca powermeetings.eu – są otwarte na dialog. Branża drzewna w Polsce stoi dziś przed wieloma wyzwaniami – od regulacyjnych i ustawodawczych po te dotyczące zmian klimatycznych. A przygotowywany i skonsultowany z nimi program prezentacji i tematy wystąpień na pewno zainteresują przedstawicieli zakładów usług leśnych leśników, właścicieli lasów prywatnych, przedstawicieli firm kupujących, przetwarzających i dostarczających drewno, producentów materiałów drzewnych i surowców, gotowych wyrobów, ale także dostawców maszyn i technologii dla tej branży. Powinni więc skorzystać z zaproszenia na to Forum, gdyż na wiele pytań i wątpliwości będzie można uzyskać odpowiedzi po prezentacjach oraz podczas spotkań networkingowych od przedstawicieli urzędów i instytucji państwowych, stowarzyszeń branżowych oraz menedżerów firm i grup produkcyjnych, handlowych i zakupowych. Warto wysłuchać ekspertów, żeby przemyśleć strategię działań swoich firm i branż.

 


 

FPD 2024 to trzecia edycja jedynego konferencyjno-networkingowego wydarzenia w PL dedykowanego dla całego przekroju rynku – firm skupionych wokół surowca drzewnego i wykorzystujących drewno w swojej działalności.

Brzmi ciekawie❓ Ty też możesz do nas dołączyć 13 i 14 czerwca w Warszawie i wziąć udział w strategicznym spotkaniu podejmującym dyskusje na temat przyszłości branży drzewnej w Polsce – bo #ŁączyNasDrewno 🔝

>> Sprawdź szczegóły i potwierdź swój udział w Forum<<<

 

Jak było na pierwszej edycji ❓ Obejrzyj relację z FPD 2022 ⤵⤵⤵


 

Nasze Forum to idealne połączenie merytoryki z networkingiem branży – zatem oprócz zdobywania wiedzy uczestnicy mogą utrwalać dotychczasowe oraz budować nowe relacje biznesowe, a to za sprawą obecności całego przekroju rynku – branż skupionych wokół surowca drzewnego, a m.in.:

➡ lasów państwowych i prywatnych

➡ firm kupujących, przetwarzających i dostarczających drewno

➡ tartaków

➡ zakładów usług leśnych

➡ przemysłu: płytowego, meblowego, celulozowo-papierniczego, opakowaniowego, paletowego

➡ producentów domów drewnianych, podłóg, drzwi i okien

➡ producentów biomasy i pelletu oraz firm przetwarzających surowiec drzewny na cele energetyczne i ciepłownicze

➡ firm dostarczających innowacyjne rozwiązania i technologie

➡ firm dostarczających wiedzę, narzędzia i urządzenia służące optymalizacji kosztów i zużycia mediów, a głównie energii elektrycznej

➡ firm certyfikujących, transportowych, doradczych

➡ i innych skupionych wokół surowca drzewnego, w tym dostarczających usługi dla przemysłu drzewnego

 

>>Potwierdź swoją obecność na FPD 2024<<

 

 

DLACZEGO WARTO DO NAS DOŁĄCZYĆ

Forum stwarza doskonałą okazję do spotkań, wymiany doświadczeń i nawiązania nowych relacji biznesowych z najważniejszymi przedstawicielami branży – którzy będą dostępni w jednym miejscu i czasie. 

 

CO ZYSKASZ BIORĄC UDZIAŁ W FORUM

➡ Przede wszystkim: Swój cenny czas!
– dostępność wielu przedstawicieli branży w jednym miejscu z pewnością pozwoli zaoszczędzić Twój czas oraz przebyte kilometry, które musiałbyś poświecić na dojazd na kolejne spotkania.

➡ Spotkasz się z przedstawicielami branży!

➡ Zdobędziesz lub uzupełnisz swoją wiedzę

➡ Zbudujesz nowe i utrwalisz dotychczasowe relacje biznesowe

➡ Poznasz najnowsze trendy

➡ Porozmawiasz o biznesie w sprzyjających warunkach

➡ Dowiesz się co inni robią w tym zakresie w jakim Ty działasz

Zatem obecność obowiązkowa 👍

 

W programie FDP2024 między innymi:

👉 Najważniejsze aktualności z branży

👉 Doświadczenia przedstawicieli rynku

👉 Kolacja networkingowa

👉 Dyskusja panelowa

👉 Warsztaty 

 

Najlepszy networking, wiedza i merytoryka na najwyższym poziomie
= Forum Przemysłu Drzewnego powermeetings.eu❗

 

Dołącz do nas 13 i 14 czerwca 2024 w Warszawie
i bądź tam gdzie spotyka się branża<<

 

Szczegóły i rejestracja pod linkiem: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/

Pytania? Zapraszam do kontaktu:

Jola Szczepaniak
powermeetings.eu
tel.: +48 505 659 477

e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu
https://www.facebook.com/powermeetings.eu/
https://www.instagram.com/renewableenergy_pl/
https://www.linkedin.com/company/powermeetingseu-industry


Co organizujemy w najbliższym czasie?

MKiŚ zaprasza do udziału w badaniu dotyczącym funkcjonowania rynku energii elektrycznej oraz rynku mocy

Minister Klimatu i Środowiska przygotował badanie mające na celu poznanie opinii uczestników polskiego rynku energii w zakresie funkcjonowania rynku energii elektrycznej oraz rynku mocy. Do udziału w badaniu zaproszeni są wszyscy uczestnicy rynku energii elektrycznej.



Na podstawie wyników badania opracowana zostanie zanonimizowana informacja zawierająca ogólną ocenę rynku energii elektrycznej oraz rynku mocy. Wyniki badania jako część szerszej oceny funkcjonowania rynku mocy, przygotowywanej przez Ministra Klimatu i Środowiska, zostaną przedłożone przez Radę Ministrów Sejmowi RP zgodnie z art. 103. ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy.

Poznanie opinii uczestników rynku nt. funkcjonowania rynku energii elektrycznej jest kluczowym elementem monitorowania przez Ministra Klimatu i Środowiska czy rynek funkcjonuje poprawnie i zapewnia odpowiednie zachęty do transformacji energetycznej. Ankieta jest więc niepowtarzalną szansą dla uczestników rynku, aby przedstawili swoje zdanie w tej sprawie. Wyniki badania mogą stanowić dla MKiŚ pomoc w opracowaniu rozwiązań regulacyjnych ulepszających obecne funkcjonowanie rynku energii elektrycznej. W rezultacie będą wsparciem procesu transformacji energetycznej w kierunku neutralności klimatycznej oraz budowy zdekarbonizowanego systemu elektroenergetycznego z wiodącą z rolą energetyki jądrowej i OZE.

Formularz ankiety składa się z 26 pytań, a jej wypełnienie powinno zająć około 30 minut. Badanie ma charakter anonimowy.

Odpowiedzi można udzielać do 29.05.2024 r.

Link do badania: https://forms.office.com/Pages/ResponsePage.aspx?id=5x2X3DtFc0iTGvXDBsMhe7JCtqx6gZVKkgNPnOPsQcZUQlFGTTVWTE9MSlFQMlVUMlYxRFNGMUkxUS4u

źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska


Co organizujemy w najbliższym czasie?

MKiŚ: Prawo Wodorowe (ustawa) w II kwartale 2024 r.

Regulujemy rozwój gospodarki wodorowej z myślą o zapewnieniu konkurencyjności przemysłowi w kraju – czytamy w komunikacie MKiŚ. Wodór będzie odgrywał kluczową rolę w procesie dochodzenia do neutralności klimatycznej. Będzie nośnikiem, który zastąpi gaz jako nośnik energii. Jego rola dla przemysłu będzie kluczowa, dlatego wprowadzamy ustawę regulującą ten obszar. Ustawa przyspieszy rozwój gospodarki wodorowej w Polsce, jej szacowana wartość dodana to nawet 870 mln EUR w 2040 r. Jednocześnie realizujemy jeden z kamieni milowych KPO.

Dlaczego projekt jest wprowadzany?

Rozwój gospodarki wodorowej jest dobry dla gospodarki. Analiza potencjału technologii wodorowych w Polsce do roku 2030 z perspektywą do 2040 roku wykonana przez Instytut Energetyki przewiduje, że wartość dodana dla Polski, związana z rozwojem gospodarki wodorowej to ponad 343 mln EUR dla niskiego popytu na wodór w UE o 870 mln EUR dla popytu wysokiego.

Obecnie Prawo energetyczne nie reguluje wodoru. Według obecnych przepisów jest on „innym rodzajem gazu palnego” i podlega regulacji wyłącznie w przypadku dostarczania go za pomocą sieci gazowej. W pozostałym zakresie wodór nie jest regulowany ustawą – Prawo energetyczne.

Konieczne jest zatem wprowadzenie wodoru do ustawy Prawo energetyczne i uregulowanie tego rynku. Projekt realizuje ponadto kamień milowy KPO.

Brak regulacji przekłada się na niepewność inwestycyjną i ogranicza lub spowalnia realizację inwestycji dotyczących rynku wodoru. Tymczasem rewizja dyrektywy o odnawialnych źródłach energii nakłada na Polskę szereg obowiązków w zakresie zastępowania wodoru pozyskiwanego tradycyjnymi metodami z paliw kopalnych wodorem odnawialnym lub niskoemisyjnym.

Wytwarzanie wodoru odnawialnego (kwalifikowanego jako paliwo odnawialne pochodzenia niebiologicznego – tzw. RFNBO) wymaga dużej ilości wielkoskalowych inwestycji.

Projekt reguluje, jaka działalność na rynku wodoru objęta będzie koncesją. Zakłada się, że w początkowej fazie rozwoju rynku będzie wymagana koncesja dla obrotu wodorem poniżej równowartości 1 mln euro, magazynowania wodoru w instalacji do 55 tys. Nm3.

Jaki problem rozwiązujemy?

  • Odpowiadamy na wyzwania dekarbonizacji gospodarki. Wodór będzie odgrywał kluczową rolę w procesie dochodzenia do neutralności klimatycznej. Polityka klimatyczna UE zidentyfikowała obszary, których nie da się wprost zelektryfikować z pomocą OZE. Jest to przede wszystkim przemysł – w tym chemiczny, petrochemiczny, cementownie, huty) oraz transport ciężki. Wodór jest typowany jako nośnik energii, który zastąpi gaz ziemny, pozwoli na dekarbonizację przemysłu oraz uniezależni Europę od paliw kopalnych.
  • Realizujemy jeden z kamieni milowych KPO.
  • Ograniczamy ryzyko inwestycyjne dla biznesu. Dobre i jasne prawo będzie zachęcało do inwestycji tym obszarze.

Jakie zmiany wprowadzamy?

  • Na rynku wodoru pojawią się operatorzy (m.in. operator systemu przesyłowego wodorowego i operator systemu dystrybucyjnego wodorowego, operator systemu magazynowania wodoru).
  • Uregulowane zostaną ich obowiązki. Ustawa wprowadza procedurę wyznaczania operatorów przez Prezesa URE.
  • Uregulowano zasady łączenia działalności gazowej i wodorowej, co ma znaczenie w szczególności na wczesnym etapie tworzenia się rynku.
  • Założono uproszczenia w Prawo budowlanym, w Prawie ochrony środowiska oraz w specustawie o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

Projekt, zgodnie z założeniami aktualizacji KPO, powinien zostać przyjęty przez RM w II kwartale 2024 r., a wejść w życie w IV kwartale 2024 r.

Link do projektu UD-36: https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-zmianie-ustawy–prawo-energetyczne-oraz-niektorych-innych-ustaw6

źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska


Co organizujemy w najbliższym czasie?

Wodoryzacja Gospodarki – nabór wniosków 2024

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ogłasza nabór wniosków w ramach programu priorytetowego „Wodoryzacja Gospodarki”

Cel programu
Celem programu jest wsparcie technologii, dotyczących budowy, wdrożenia oraz komercjalizacji innowacyjnych jednostek transportowych napędzanych wodorem. Program przyczyni się do osiągnięcia celów ramowych określonych w działaniu B2.1.1 w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).

W naborze będą realizowane przedsięwzięcia zgodne z nową zasadą horyzontalną „nie czyń znaczącej szkody” (zasadą DNSH), w odniesieniu do 6 celów środowiskowych. Przyjmuje się, że przedsięwzięcia dotyczące wdrożenia technologii wodorowych w kierunku niskoemisyjnej lub bezemisyjnej gospodarki kwalifikują się jako wnoszące istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu. W odniesieniu do projektów dotyczących budowy wdrożenia oraz komercjalizacji innowacyjnych jednostek transportowych napędzanych wodorem cel szczegółowy zostanie spełniony jeśli jednostki transportowe powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą przeznaczone do transportu paliw kopalnych.

Rodzaje przedsięwzięć

  1. Przedsięwzięcia o charakterze badawczo –rozwojowym, dotyczące nowych lub modernizowanych jednostek zasilanych wodorem, zakończone minimum demonstratorem w skali 1:1;
  2. Przedsięwzięcia dotyczące zwiększenia mocy produkcyjnych dla innowacyjnych jednostek transportowych napędzanych wodorem, np. poprzez budowę linii technologicznej lub fabryki.

Terminy i sposób składania wniosków o dofinansowanie WoD

Nabór wniosków odbywać się będzie w procedurze konkursowej. Wnioski należy składać w terminie od 03.06.2024 r. do 02.09.2024 r., do godz. 23.59.

Wnioski WoD składa się wyłącznie w wersji elektronicznej przez Generator Wniosków o Dofinansowanie (GWD), przy użyciu podpisu elektronicznego lub profilu zaufanego.

Wnioski, które wpłyną po terminie nie będą rozpatrywane w ramach niniejszego naboru.

Budżet naboru:

Budżet na realizację celu programu wynosi 1 193 009 000 zł, w tym:

  • dla bezzwrotnych form finansowania: 493 009 000 zł
  • dla zwrotnych form finansowania: 700 000 000 zł

co stanowi 100% alokacji budżetu programu.

Forma i intensywność dofinansowania:

– Istnieje możliwość ubiegania się o dofinansowanie w formie:

  • wyłącznie dotacji,
  • dotacji i pożyczki łącznie;

– Dofinansowanie w formie dotacji do wysokości maksymalnej intensywności pomocy publicznej wskazanej w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26 września 2023 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej na rozwój technologii wodorowych oraz infrastruktury współtowarzyszącej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2023 r. poz. 2189) ;

– W sytuacji, gdy dotacja nie stanowi pomocy publicznej, intensywność dofinansowania w formie dotacji – do 85% kosztów kwalifikowanych.

– Dofinansowanie w formie pożyczki w wysokości różnicy pomiędzy wartością kosztów kwalifikowanych, a wartością dofinansowania w formie dotacji udzielonej na to przedsięwzięcie; pożyczka może być udzielana wyłącznie na realizację przedsięwzięć o charakterze inwestycyjnym.

Warunki dofinansowania

  • Minimalna wartość kosztów kwalifikowanych: 10 mln zł;
  • Maksymalna kwota dotacji: 150 mln zł;
  • Kwota pożyczki: do 300 mln zł;
  • Oprocentowanie pożyczki na warunkach rynkowych (pożyczka nie stanowi pomocy publicznej): oprocentowanie na poziomie stopy referencyjnej ustalanej zgodnie z komunikatem Komisji Europejskiej w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz. Urz. UE C 14, 19.01.2008, str. 6), z zastrzeżeniem ust. 4a-4c paragrafu 6 „Zasad udzielania dofinansowania ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”;
  • Pożyczka może być udzielona na okres nie dłuższy niż 15 lat liczony od daty planowanej wypłaty pierwszej transzy pożyczki do daty planowanej spłaty ostatniej raty kapitałowej. W uzasadnionych przypadkach wynikających ze specyfiki przedsięwzięcia lub beneficjenta, okres finansowania przedsięwzięcia w formie pożyczki, może być inny, jednak nie dłuższy niż 25 lat;

Beneficjenci

  • Przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z 6 marca 2018 r. z późn. zm. Prawo przedsiębiorców (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ). Warunkiem udzielenia dofinansowania jest posiadanie w momencie wypłaty dofinansowania zakładu lub oddziału w Rzeczypospolitej Polskiej;
  • Jednostki sklasyfikowane w systemie szkolnictwa wyższego i nauki w art. 7 ust.1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 742), prowadzące działalność naukową w myśl tej ustawy.

Informacja o koordynatorze programu wraz z nr telefonu

Koordynatorzy programu:

Żanna Białek, Wydział Nadzoru Właścicielskiego i Innowacji, nr tel.: 724 701 340
Dominik Pióro, Wydział Nadzoru Właścicielskiego i Innowacji, nr tel.: 724 700 887

 

Materiały

1. PROGRAM​_WODORYZACJA GOSPODARKI
1​_PROGRAM​_WODORYZACJA​_GOSPODARKI.pdf 0.77MB

2. Regulamin Konkursu PP WG 26.04.2024
2​_Regulamin​_Konkursu​_PP​_WG​_26042024.pdf 0.71MB

3. Załącznik 1 do Regulaminu Lista załączników 26.04.2024
3​_Załącznik​_1​_do​_Regulaminu​_​_Lista​_załączników​_26042024.pdf 0.43MB

4. Załącznik 2 do Regulaminu Ogłoszenie o konkursie 26.04.2024
4​_Załącznik​_2​_do​_Regulaminu​_​_Ogłoszenie​_o​_konkursie​_26042024.pdf 0.82MB

5. Formularz wniosku WG DOTACJA 26.04.2024
5​_Formularz​_wniosku​_WG​_DOTACJA​_​_26042024.pdf 1.16MB

6. Formularz wniosku WG POŻYCZKA 26.04.2024
6​_Formularz​_wniosku​_WG​_POŻYCZKA​_26042024.pdf 0.93MB

7. Instrukcja do formularza wniosku WG DOTACJA 26.04.2024
7​_Instrukcja​_do​_formularza​_wniosku​_WG​_DOTACJA​_26042024.pdf 1.04MB

8. Instrukcja do formularza wniosku WG POŻYCZKA 26.04.2024
8​_Instrukcja​_do​_formularza​_wniosku​_WG​_POŻYCZKA​_26042024.pdf 0.77MB

9. Instrukcja do hrf 26.04.2024
9​_Instrukcja​_do​_hrf​_26042024.pdf 0.88MB

10. Instrukcja do SW 26.04.2024
10​_Instrukcja​_do​_SW​_26042024.pdf 0.80MB

11. Zestawienie kosztów kwalifikowanych do pomocy regionalnej Kalkulator
11​_Zestawienie​_kosztów​_kwalifikowanych​_do​_pomocy​_regionalnej​_Kalkulator.xlsx 0.02MB

źródło: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej


Co organizujemy w najbliższym czasie?

Zawirowania po rekordowym roku – Relacja z Kongresu Pelletu 2024 w Łodzi

– Rok 2023 był dla producentów peletu negatywnym skutkiem hossy w 2022 roku – stwierdził Szymon Karwowski, dyrektor handlowy Sylva z Wiele podczas panelu wieńczącego tegoroczny KONGRES PELETU zorganizowany w dniach 18-19 kwietnia w Łodzi przez powermmtings.eu. – Najpierw wielka panika, bo nie było wiadomo, ile peletu potrzeba, ile go zabraknie, jakie jest zapotrzebowanie. Niektórzy odbiorcy indywidualni robili zapasy na 2-3 lata, ponieważ powstała narracja, że pelletu zabraknie. Dlatego w 2023 roku sprzedaż drastycznie spadła. Popyt był na bardzo niskim poziomie, podobnie jak ceny. Widzimy już po 3 miesiącach tego roku, że nastąpiło wypłaszczenie amplitudy zmian i wyrównanie popytu i podaży do poziomu z poprzednich lat z lekką tendencja wzrostową. Nienaturalnie wysoki popyt z 2022 r. stał się okazją do spekulacji rynkowych niektórych graczy, szczególnie pośredników, a wysoka cena pelletu w 2022 roku spowodowała wycofanie się wielu inwestorów z instalacji na pellet i biomasę. Obecnie wszystko wskazuje na to, że wraca zainteresowanie, czego potwierdzeniem są wnioski o dotacje z programu „Czyste Powietrze”, ilość wniosków na piece zasilane pelletem przekroczyła pompy ciepła i piece gazowe. Zakładamy wzrost zapotrzebowania ponieważ dystrybutorzy nie mają zapasów magazynowych, co może skłonić ich do budowy zapasów kiedy cena jest najniższa od lat. Zwiększony popyt doprowadzi do wzrostu cen, które dla większości producentów są poniżej kosztów wytworzenia. Spirala może się nakręcać – wzrost cen i… wykup peletu w obawie o dalszy wzrost cen, co znowu może zaburzyć rynek. W mojej opinii cena peletu niższa już nie będzie i świadomi dystrybutorzy zatowarują się już wkrótce czekając na wzrost cen przed zimą. Gdyby sytuacja miała być jednak odwrotna i cena miałaby jeszcze spaść, to branża ograniczy produkcję. Oceniam, że 70 proc. producentów jest dzisiaj w sytuacji tragicznej. Jeśli sytuacja w najbliższym czasie nie zmieni się, to niebawem zabraknie tego paliwa na rynku, do tego dochodzi brak rentowności na produktach tartacznych. Tartaki dokładają dzisiaj do produkcji tarcicy i peletu. Prognozuję w najbliższych latach gwałtowny wzrost popytu na pellet w gospodarstwach domowych oraz ciepłownictwie w związku z obostrzeniami wynikającymi z przepisów zakazujących wykorzystania paliw kopalnych.

W podobnym tonie wypowiadali się pozostali uczestnicy panelu moderowanego przez Tomasza Bernackiego, CEO w RP2, debatujący w temacie wyzwań jakie stoją przed przedsiębiorstwami produkującymi i handlującymi peletem: Marek Kępa, członek zarządu ds. handlowych Javelin Global Commodities, Sebastian Stańczyk, właściciel, ZPUH MASS z Witankowa oraz Tomasz Śmilgiewicz, dyrektor sprzedaży CM Biomass.


W zgodzie z Dyrektywą RED III

Paneliści dokonali swego rodzaju podsumowania całodniowego spotkania, zainaugurowanego prezentacją dr inż. Ilony Olsztyńskiej z SGS Polska o produkcji peletu w zgodzie z Dyrektywą RED III i zasadą kaskadowego wykorzystania biomasy drzewnej oraz innych zmianach, wynikających z polityki klimatycznej UE, a Zielonego Ładu w szczególności, w kontekście produkcji Czystej Energii. Ma temu służyć zasada kaskadowego wykorzystania biomasy drzewnej według hierarchii: produkty drewnopochodne, przedłużanie ich cyklu życia, ponowne użycie, recykling, bioenergia i trwałe składowanie. Państwa członkowskie nie będą udzielać wsparcia na rzecz wykorzystania kłód tartacznych, kłód fornirowych, drewna okrągłego klasy przemysłowej, pniaków i korzeni do produkcji energii oraz produkcji energii odnawialnej ze spalania odpadów, chyba że spełnione zostały obowiązki w zakresie selektywnego zbierania określone w dyrektywie 2008/98/WE. Prelegentka omówiła też zasady certyfikacji peletu przez certyfikowane jednostki.


Liderem jest Europa

Potencjał międzynarodowego rynku peletu drzewnego omówiła następnie Dorota Piernicka z Brüning Group Polska, która tworzyła prezentację przy wspołpracy z miedzynarodowym stowarzyszeniem biomasowym Bioenergy Europe. Firma Brüning specjalizuje się w dostawach zrębki drzewnej, drewna odpadowego i poużytkowego oraz kory i peletu. Jest liderem rynku w Niemczech w zakresie surowców sypkich przetwarzanych na energię. Światowym liderem globalnej produkcji peletu drzewnego są kraje UE, które zwiększają moce produkcyjne i obecnie produkują 44%, Ameryka Północna – 30,6%, Azja – 12,3%, a pozostałe kraje europejskie – 8,7%. Europa przewodzi też w konsumpcji peletu, zużywając go 52%, głównie na cele grzewcze. Kraje które w ostatnich latach zużywały najwięcej peletu drzewnego to Wielka Brytania – produkcja prądu, ale też Korea, Japonia, Niemcy, Francja, Włochy, Dania, Szwecja. Szczególnie w Japonii i Korei znacząco wzrastało spożycie peletu. W Europie duży przyrost notuje się w Niemczech. Europejska produkcja w 2021 r. wyniosła 25,1 mln ton, a w 2022 r. – 24,7 mln ton, czyli nastąpił spadek o 1,6%. Wysokie ceny peletu w 2022 r. zachęciły producentów do uruchomienia nowych mocy produkcyjnych, ale znaczna cześć nowych mocy produkcyjnych została uruchomiona, gdy ceny peletu już spadały z powodu łagodnej zimy, wysokich zapasów i zmniejszonego zapotrzebowania. A do tego odnotowano niedobory surowców w Skandynawii i krajach Bałtyckich, ponieważ działalność produkcyjna w tartacznictwie zmniejszyła się z powodu spowolnienia gospodarczego na świecie. Zmniejszony popyt na pelet przemysłowy w drugiej połowie 2022 r., skłonił niektórych producentów do podniesienia jakości i wdrożenia certyfikacji np. ENplus, aby zaopatrywać klientów „premium”.

Konsumpcja peletu drzewnego w Europie spadła o 6% w 2022, w stosunku do roku poprzedniego i wyniosła 33,4 mln ton. Spadki konsumpcji odnotowano w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Danii, Włoszech i Holandii. Nastąpił natomiast wzrost zużycia peletu do ogrzewania budynków mieszkalnych (<50 kW) i komercyjnych (>50 kW), z wyłączeniem kogeneracji w latach 2021-2022.

Niemcy są obecnie największym producentem i konsumentem peletu drzewnego. Program wsparcia BEG zapewnia dotacje do 70% kosztów inwestycji w instalacje nowego kotła na biomasę (maksimum 30 000 euro). Przewiduje się, że popyt dalej będzie rósł. Około 600 000 ton nowych mocy produkcyjnych peletu znajduje się na etapie rozwoju i finansowania. Na tym rynku ponad 95% peletu posiada certyfikat ENplus. Popyt rynkowy składa się w ok. 90% z produktów „luzem” i 10% workowanych.

Również we Francji nastąpił silny wzrost popytu i produkcji w ciągu minionych lat. W 2022 r. odnotowano wysoką sprzedaż pieców i kotłów na pelet, ale 2023 r. był trudnym rokiem, bo sprzedaż pieców i kotłów na pelet spadła odpowiednio o 75% i o 65% w porównaniu z 2022 r. Oczekuje się, że popyt będzie dalej rósł, lecz w wolniejszym tempie.

Natomiast we Włoszech, które są jednym z największych europejskich importerów peletu z certyfikatem ENplus, także polskich producentów, szacuje się popyt na sezon 2024/25 na poziomie ok. 2,5-3,0 mln t. Szacuje się, że popyt w sezonie 2023/24 wyniósł 2,5 mln ton ze względu na łagodną zimę. I w tym kraju oferowane są różne programy wspierające zakup kotłów peletowych dla budynków mieszkalnych i komercyjnych. Popyt rynkowy składa się w ok. 95% z produktu workowanego i 5 % luzem.

W podsumowaniu prelegentka zwróciła uwagę, że poziom cen peletu przemysłowego pozostaje pod presją ze względu na wysokie zapasy i niskie ceny energii, które mogą utrzymać się do III kwartału tego roku, a następnie przewiduje się wzrost popytu i cen. Taka sytuacja może podtrzymywać trend przejścia z produkcji przemysłowej na „premium”, ponieważ w niektórych regionach obecne ceny zakupu peletu przemysłowego są zbliżone lub poniżej kosztów produkcji. Popyt na pelet „premium” nadal rośnie w głównych krajach konsumenckich Europy, ale produkcja rośnie obecnie w szybszym tempie.

Ceny niskie, ale… powyżej poprzednich

O trendach na międzynarodowym rynku peletu mówił też Tomasz Stępień z Argus Media. Przekonywał, że mimo spadków ceny są powyżej średniej sprzed kryzysu. A obecny spadek cen jest skutkiem ciepłej zimy, dużych zapasów i odsprzedaży peletu wcześniej zgromadzonego przez elektrownie. Przed sezonem zimowym ceny były niższe niż przed rokiem, ale wyższe od średnich poziomów. A to był pierwszy rok bez rosyjskiego peletu i z tego powodu nabywcy obawiali się braków, więc zgromadzili spore zapasy. Tymczasem warunki pogodowe sprawiły, że popyt na biomasę był ograniczony, mniejszy od spodziewanego. Odbiorcy poszukiwali możliwości zbycia zbędnego paliwa, co jeszcze bardziej wpływało na obniżenie cen. Ukształtowała się ona na poziomie 166 dolarów za tonę, co jest bliskie średniej ceny z lat 2016-2021, gdy wynosiła około 150 dolarów/tonę.

– Dokonała się zmiana struktury dostaw peletu w Europie – mówił Tomasz Stępień. – Nastąpił spadek eksportu z krajów bałtyckich i wzrost eksportu z USA do Europy i Japonii. Pelet z USA zastępuje rosyjski. Ceny zrębki leśnej też spadają znacząco. Ale obecnie i tak jest … droższa od peletu. Import biomasy leśnej w Polsce jest niewielki i spada, a w Danii jest duży i rośnie. Podobnie w Szwecji i Francji.


Jest perspektywa odbicia cen peletu w górę

Potencjał rozwoju rynku peletu z perspektywy globalnego tradera przedstawił Tomasz Śmilgiewicz, dyrektor sprzedaży CM Biomass. Firma dostarcza 3,3 mln ton peletu rocznie. Potencjał produkcyjny grupy to 1,2 mln ton. Ma 10 fabryk w USA, 50 magazynów w świecie i dwa terminale przeładunkowe w Polsce.

– Warto patrzeć na ceny prądu, ponieważ jest korelacja z ceną peletu – stwierdził Tomasz Śmilgiewicz. – My patrzymy też na rynek gazu i ropy. I na  tej podstawie wydaje się, że jest perspektywa odbicia cen peletu w górę. Teraz rzeczywiście fabryki nie osiągają swoich zdolności produkcyjnych , wykorzystując około 80% potencjału wytwórczego. Umowy z producentami i klientami są anulowane albo renegocjowane. Ceny peletu są bowiem poniżej kosztów wytworzenia. Nasze prognozy zakładają, że ceny jesienią wzrosną o 40 dolarów/tonę. I byłaby to cena zrównoważona. Z drugiej strony około 5 mln ton peletu produkcyjnego jest w przygotowanych w Polsce inwestycjach.

Zmienia się zastosowanie peletu drzewnego

Mamy do czynienia z końcem ery kontraktów długoterminowych – mówił Ramunas Waszkiewicz, kierownik ds. rozwoju rynku Baltpool. Firma jest członkiem litewskiej państwowej grupy EPSO-G zajmującej się przesyłem i wymianą energii. Wszystkie działania związane z prowadzoną giełdą biomasy są licencjonowane i nadzorowane przez Krajową Radę Regulacji Energetyki.

Na giełdzie widać zmieniające się zastosowanie peletu drzewnego, głównie dla ogrzewania komunalnego i komercyjnego i w sporej części – przemysłowego, do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła. Główne czynniki kosztów i decyzji handlowych wynikają dla producentów peletu z cen surowca drzewnego, prądu, oprocentowania kredytu oraz kosztów zezwoleń na emisję CO2, ceny OZE. Na ceny peletu wpływ mają ceny energii, unijna i krajowa polityka dekarbonizacji oraz unijne i krajowe programy dotacyjne.

Zapoznano uczestników z zaletami SPOT-owych kontraktów, zapewniających nabywcom rzeczywistą cenę rynkową, elastyczność, brak długoterminowego zaangażowania, dostęp do nowych dostawców. Natomiast dla dostawców i producentów peletu istotna jest przewidywalna marża zysku, elastyczność i optymizacja kosztów logistyki oraz dostęp do nowych nabywców i brak długoterminowego zaangażowania.


Nowości w regulacjach

Coraz więcej nabywców oczekuje od producentów certyfikowanego peletu drzewnego. Najbardziej popularna jest certyfikacji ENplus®. Krótki opis procesu certyfikacji ENplus®, zmiany w certyfikacji oraz strukturę certyfikacji w SGS omówił Jerzy Musik, kierownik techniczny z SGS Polska.

– Warto sprawdzić swój produkt czy spełnia wymagania jakościowe, by uniknąć reklamacji jakościowych – mówił. – w aneksie A, tabela 4 omówione są procedury ENplus® ST 1001, natomiast w ISO 17225-2:2021-05 Solid biofuels jest specyfikacja peletu drzewnego, zawierająca wymagania jakościowe w dwóch obszarach – dla peletu w sprzedaży detalicznej i przemysłowego. Różnią się one na przykład zawartością części lotnych. Klasy do użytku komercyjnego i mieszkaniowego to A1, A2, B a do użytku przemysłowego: I1, I2, I3.

Specjalista SGS omówił podczas prezentacji jak przygotować zakład w zakresie spełnienia wymagań jako Certyfikowany Producent peletu drzewnego ENplus®,

 w tym wymagane procedury oraz bieżący proces kontroli jakości w zakresie badań wymiarów peletów, wilgotności, wytrzymałości mechanicznej, frakcji drobnych oraz temperatury. Te wymagania są określone w procedurach ENplus® ST 1001 i ENplus® ST 1003. Trzeba najpierw wybrać Jednostkę Certyfikującą z listy na stronie ENplus® i podpisać z nią umowę na certyfikację, wypełnić formularz zgłoszeniowy i wysłać go do wybranej Jednostki Certyfikującej wraz z załączonymi dokumentami. Inspekcja obejmuje pobranie próbek peletu z każdej klasy i wymiaru i ich wysłanie do laboratorium w celu wykonania badań i oceny zgodności z wymaganiami określonymi w procedurze ENplus® ST 1001, oceny producenta na zgodność z wymaganiami określonymi w procedurze oraz w zakresie spełnienia wymagań dotyczących znaku towarowego a także weryfikację danych podanych do Jednostki Certyfikującej oraz Komitetu ENplus®. Jednostka Certyfikująca sprawdza wypełnienie wszystkich wymagań i wysyła raport do Komitetu ENplus® w tym ocenia wyniki badań laboratoryjnych. Skompletowanie raportu powinno się zakończyć w ciągu 3 miesięcy od daty inspekcji. Jeżeli producent spełnił wszystkie wymagania certyfikacyjne Komitet ENplus® wysyła fakturę licencyjną dotyczącą opłaty rocznej i zaplanowanej wielkości produkcji. Jeżeli opłaty zostaną dokonane i wzór worka zatwierdzony, Komitet ENplus® przesyła informację do producenta i do Jednostki Certyfikującej w celu wystawienia Certyfikatu. Jest podpisywany kontrakt i producent może pelet sprzedawać jako certyfikowany w klasie ENplus®.

Od 1 stycznia 2024 wprowadzono zmiany w procedurze. Teraz Jednostka Certyfikująca realizuje cały proces certyfikacji. Wprowadzono platformę Radix Tree, gdzie producent komunikuje się bezpośrednio z Komitetem ENplus®. Oprócz rocznego audytu, wprowadzono dodatkowe, niezapowiedziane pobranie próbki i badanie peletów. Dodano wymaganie o numerze seryjnym danej partii produkcji. Wyznaczono okres przejściowy od 1 stycznia 2024 r. do 1 stycznia 2025 r. Ponadto, dodano dwa nowe parametry: długości peletów <10mm (L<20% 20%≤M≤30% S>30%) i badanie frakcji 3,15mm – 5,6mm oraz wprowadzono obowiązek bilansu masy ENplus® GD 3004:2024, żeby nie sprzedać więcej niż się wyprodukowało. Zmieniono również zakres wewnętrznej Kontroli Jakości i podzielono ją na dwa etapy – podczas produkcji i podczas workowania i sprzedawania w detalu. Nowe zobowiązania podwyższają koszty produkcji. W pierwszym roku są największe, a w następnym o 1/3 niższe.

Technologia produkcji peletu i efektywne zarządzanie energią było kolejną częścią dwudniowego Kongresu Peletu, którą przybliżymy w kolejnej relacji.

Jednocześnie cieszymy się, iż organizowany przez powermeetings.eu kolejny już Kongres Peletu spotkał się z uznaniem i zainteresowaniem ze strony przedsiębiorstw zaangażowanych w produkcję tego paliwa, firm handlujących tym paliwem, dostarczających technologię, jednostek certyfikujących, organizacji branżowych, mediów, firm transportowych i innych.

Do zobaczenia na kolejnej edycji już za rok ❗





Partnerem Merytorycznym Kongresu była firma SGS Polska a Partnerem Głównym była firma Javelin Global Commodities. Patronat Wspierający sprawowali: Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego, Związek Producentów Europalet UIC oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kominki i Piece a Partnerami Kongresu były firmy: Izba Gospodarcza Urządzeń OZE, CM Biomass, Baltpool, ARP Energia, Enspirion, Argus Media, Labora Energy, Brüning Group. We współpracę w tworzeniu wydarzenia zaangażowane były również firmy: Biomasa Partner Group, HSW Group, OT Logistics, Sylva – Grupa Piveteaubois, Pellet Wałcz -Stańczyk, RP2 – Industrial & Home Pellet, Mardom Pro, La Meccanica, Poltarex Polskie Drewno, Liebherr, CEDRUS Technologie

Dziękujemy wszystkim Prelegentom, Partnerom i Uczestnikom Forum za przybycie, super atmosferę oraz mnóstwo pozytywnych opinii. Bardzo ważne jest dla nas Wasze zaufanie dzięki, któremu wybieracie udział w każdej, kolejnej edycji naszych wydarzeń co napędza nas do działania już od ponad 2️⃣0️⃣ lat💥 Jesteście najlepsi 🙂


Zapraszamy do udziału w nadchodzących branżowych wydarzeniach powermeetings.eu Industry

👉 III edycja Forum Przemysłu Drzewnego 🔜 13 i 14 czerwca 2024 w Warszawie

Szczegóły i rejestracja: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/

 

👉 październikowe spotkanie biomasowo-pelletowej branży 👉 14 jesienne Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle 🔜 24 i 25 października 2024

Więcej informacji o Forum znaleźć można pod linkiem: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

Zapraszamy do udziału w tym największym i najważniejszym jesiennym spotkaniu branży, które już od 1️⃣4️⃣ lat jest No 1️⃣ wśród wydarzeń branżowych na rynku 😎

 

PARTNERZY KONGRESU PELLETU 2024

FSC: 6 kroków, aby przygotować się do EUDR

EUDR, czyli rozporządzenie UE przeciwko wylesianiu, zacznie obowiązywać już 30 grudnia 2024 r. Dowiedz się co warto zrobić, żeby jak najlepiej się na to przygotować.

EUDR weszło w życie w czerwcu 2023 r. i zacznie obowiązywać od 30 grudnia 2024 r. Obecnie podmioty, które są objęte nowymi regulacjami, przygotowują się do wdrożenia wymogów EUDR. Poniżej przedstawiamy 6 kroków, które firmy mogą podjąć już teraz.



Krok 1. Lista produktów

  1. Na początku zalecamy dokładne sprawdzenie, których produktów (z puli wszystkich produktów Twojej firmy) dotyczy rozporządzenie EUDR. Lista produktów i towarów objętych EUDR znajduje się w Załączniku 1 do Rozporządzenia.
  2. Jeśli po sprawdzeniu Załącznika 1 nadal nie będzie dla Twojej firmy jasne, czy dany produkt jest objęty zakresem EUDR, sugerujemy ocenę każdego produktu pod kątem następujących kryteriów:
    1. Czy produkt jest wykonany z jednego z towarów lub materiałów wymienionych w Załączniku 1 do Rozporządzenia EUDR?
    2. Czy produkt jest objęty jednym z kodów celnych HS wymienionych w Załączniku 1 do Rozporządzenia EUDR?

Jeśli odpowiedź na oba pytania jest twierdząca, produkt jest objęty EUDR. Jeśli odpowiedź na którekolwiek z pytań jest przecząca, produkt nie jest objęty EUDR.

  1. Dodatkowo, dla posiadaczy certyfikatu FSC, zalecamy również dodanie w zestawieniu produktów organizacji informacji o tym, które produkty są certyfikowane FSC i dodanie zarówno kodu celnego HS, jak i kodu produktu FSC dla tych produktów. Pomoże to Twojej organizacji zidentyfikować produkty, które są potencjalnie ryzykowne, ponieważ są objęte zakresem EUDR, ale nie posiadają certyfikatu FSC.

Krok 2. Zapoznanie się z wymogami proponowanymi w nowym, dobrowolnym standardzie FSC – Moduł Regulacyjny FSC

(krok ten dotyczy organizacji posiadających certyfikat FSC)

Moduł Regulacyjny FSC (FSC Regulatory Module) to opracowywany aktualnie przez FSC International dobrowolny standard, który będzie można stosować jako dodatek do aktualnych wymagań certyfikacyjnych FSC w celu wsparcia wykazania zgodności z EUDR. Publikacja tego standardu planowana jest przez FSC na lipiec 2024 r., jednakże już teraz zachęcamy do zapoznania się z informacjami nt. Modułu Regulacyjnego FSC.

Moduł Regulacyjny FSC określać będzie ramy i wymagania dotyczące:

  • wprowadzenia systemu należytej staranności w celu wsparcia zgodności z EUDR, w tym gromadzenia informacji, oceny ryzyka i ograniczania ryzyka,
  • gromadzenia i przekazywania dokładnych informacji na temat pochodzenia produktów (geolokalizacja i czas produkcji),
  • upewnienia się, że do łańcucha dostaw FSC trafiają wyłącznie materiały niepowodujące wylesiania.

O tym jakie wymagania tego dodatkowego standardu będą miały zastosowanie do Twojej organizacji (o ile Twoja firma zdecyduje się z niego skorzystać), można dowiedzieć się ze wskazanych wcześniej materiałów oraz za pomocą krótkiej ankiety na naszej stronie. Zachęcamy do zapoznania się z tymi wymogami już teraz, w celu lepszego przygotowania Twojej organizacji do wdrożenia niezbędnych zmian i dodatkowych działań.

Krok 3. Przegląd obecnego systemu należytej staranności w Twojej firmie pod kątem wymogów EUDR

EUDR będzie wymagać od operatorów i podmiotów handlowych, którzy są w łańcuchach dostaw obejmujących produkty pochodzenia leśnego, przeprowadzenia kompleksowej analizy w ramach systemu należytej staranności przed wprowadzeniem towarów na rynek UE lub eksportem z UE.

Obowiązki w zakresie należytej staranności będą się różnić w zależności od poziomu ryzyka wylesiania i degradacji dla danego kraju pochodzenia (ryzyko dla krajów zostanie określone przez Komisję Europejską). Jednakże jeśli obecnie posiadasz wdrożony system należytej staranności, rozważ jego ocenę pod kątem zgodności z wymogami EUDR.

Wymagania EUDR obejmują m.in.:

  • gromadzenie i przekazywanie dokładnych informacji o produkcie i innych dokumentów, w tym opis, kraj produkcji, data lub zakres czasowy produkcji oraz dane geolokalizacyjne danych działek,
  • dowody działań podjętych w ramach należytej staranności i plany ograniczania zidentyfikowanego ryzyka,
  • raport na temat podjętych kroków w zakresie należytej staranności, w tym sposobu, w jaki możesz obecnie sporządzać oświadczenia o należytej staranności dla właściwych organów wyznaczonych w Twoim kraju odpowiedzialnych za wdrażanie i monitorowanie EUDR.

Firmy posiadające certyfikat FSC otrzymają szczegółowe wyjaśnienia dotyczące obowiązków w zakresie systemu należytej staranności w ramach Modułu Regulacyjnego FSC.

Krok 4. Wspólne przygotowania z podmiotami w łańcuchu dostaw

Aby spełnić wymogi sprawozdawcze EUDR, Twoja organizacja będzie potrzebowała szczegółowych informacji od partnerów handlowych w łańcuchu dostaw. Zalecamy rozpoczęcie tej komunikacji odpowiednio wcześnie, z zaznaczeniem rodzaju informacji, których Twoja organizacja będzie od nich wymagać w nadchodzących miesiącach, tak aby zidentyfikować wszelkie luki w przekazywanych danych lub informacjach.

Bardziej szczegółowe kroki:

  • Dokonaj przeglądu obecnie dostępnych danych dotyczących transakcji obejmujących materiały pochodzące z lasów objęte EUDR.
  • Zidentyfikuj potencjalne luki w informacjach, które będziesz musiał pozyskać od dostawców w oparciu o wymogi sprawozdawcze EUDR – takie jak pochodzenie surowców (w tym: współrzędne działki i czas pozyskania surowca).
  • Wspieraj dostawców w pozyskiwaniu brakujących informacji.
  • Określ wszelkie informacje, które będą wymagały dodatkowych wyjaśnień z dostawcami.
  • Dokonaj oceny aktualnych ryzyk w łańcuchu dostaw. Łańcuchy dostaw lub rynki, które są obecnie obarczone wysokim ryzykiem, mogą nadal być tak klasyfikowane po wprowadzeniu nowej oceny ryzyka przez UE. Rozważ przygotowanie wraz z Twoimi dostawcami odpowiednich środków ograniczających ryzyko.
  • Jeśli jesteś już posiadaczem certyfikatu FSC, zachęć podmioty w Twoim łańcuchu dostaw do rozważenia certyfikacji w systemie FSC i skorzystania z Modułu Regulacyjnego FSC. Dzięki temu wszyscy będziecie mogli skorzystać z możliwości umieszczania dodatkowego oświadczenia „REG” (obok oświadczeń FSC) na dokumentach sprzedaży i tym samym promowania swoich materiałów jako niepowodujących wylesiania, po pełnej weryfikacji łańcucha dostaw.

Krok 5. Plan bezpiecznej wymiany danych z Twoimi partnerami handlowymi

W spełnieniu wymogów EUDR pomoże zapewnienie identyfikowalności transakcji w łańcuchach dostaw – od źródła pozyskania surowca aż do punktu sprzedaży. Partnerzy handlowi powinni uzgodnić przekazywanie szczegółów dot. transakcji (takich jak liczba/ ilość, rodzaj produktu, lokalizacja działki pochodzenia surowca, czas pozyskania surowca, gatunek drzewa) aby zapewnić, że wszystkie materiały zostały pozyskane zgodnie z wymogami EUDR. Będą również musieli wykazać potwierdzenie zgodności z wymogami społecznymi.

Wspólnie z partnerami handlowymi oceń i wybierz platformy technologiczne i procesy, które będziecie wykorzystywać do wymiany i weryfikacji danych dotyczących transakcji.

FSC buduje dedykowaną platformę o nazwie FSC Blockchain dla posiadaczy certyfikatów FSC. Platforma ta ułatwi spełnienie wymogu identyfikowalności dla uczestniczących w niej posiadaczy certyfikatów. Będzie zbudowana w oparciu o technologię blockchain i umożliwi jej uczestnikom poufny dostęp do odpowiednich danych oraz ich wymianę w celu wsparcia weryfikacji, należytej staranności i wykazania zgodności ze zmieniającymi się przepisami.

FSC Blockchain umożliwi użytkownikom:

  • Weryfikację statusu certyfikacji dostawców
  • Generowanie oświadczeń dotyczących produktów będących przedmiotem obrotu między nimi a ich partnerami.
  • Przekazywanie istotnych danych o surowcach składających się na produkty z certyfikatem FSC, takich jak lokalizacja działki pochodzenia, czas pozyskania, gatunki, grupy produktów i inne istotne informacje w łańcuchu dostaw, przy jednoczesnym zachowaniu poufności partnerów handlowych.

FSC nie pobiera dodatkowych opłat za korzystanie z FSC Blockchain. W przyszłości niektóre funkcje premium w FSC Blockchain mogą podlegać dodatkowej opłacie, aby pomóc pokryć nasze koszty utrzymania tej technologii.

Krok 6. Skontaktuj się z jednostką certyfikującą w sprawie planów Twojej firmy dotyczących zgodności z EUDR

Jeśli planujesz skorzystać z narzędzi takich jak Moduł Regulacyjny FSC oraz platforma FSC Blockchain, rekomendujemy kontakt z Twoją jednostką certyfikującą już teraz. W ten sposób jednostka certyfikująca będzie mogła zaplanować audyt w Twojej organizacji w odpowiednim czasie.

źródło i grafiki: www.pl.fsc.org


A więcej na ten temat mówić będziemy w trakcie nadchodzącej III edycji Forum Przemysłu Drzewnego 🔜 13 i 14 czerwca 2024 w Warszawie.

Szczegóły wydarzenia: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/


Co organizujemy w najbliższym czasie?

Wodorowa Mapa Polski – GAZ-SYSTEM

Spółka GAZ-SYSTEM zaprasza wszystkich uczestników rynku do wzięcia udziału w niewiążącej procedurze badania rynku realizowanego w ramach projektu „Wodorowa Mapa Polski”. Wyniki badania zostaną uwzględnione przez spółkę w planowaniu infrastruktury przesyłu wodoru i pozwolą na stworzenie wstępnej mapy wodorociągów na terenie kraju.

– Pakiet gazowo-wodorowy Unii Europejskiej oraz Polska Strategia Wodorowa wymagają dekarbonizacji krajowej gospodarki poprzez zwiększenie udziału gazów odnawialnych w miksie energetycznym. Opracowanie Wodorowej Mapy Polski jest jednym z elementów umożliwiających określenie wielkości zapotrzebowania na „zieloną energię” i adekwatne zaprojektowanie odpowiedniej infrastruktury. Objęcie przeze mnie honorowym patronatem wodorowego projektu spółki GAZ-SYSTEM jest wyrazem poparcia dla takich działań, zgodnych z polityką polskiego rządu, który konsekwentnie dąży do osiągnięcia wyznaczonych celów klimatycznych – powiedział Maciej Bando, Pełnomocnik Rządu ds. Strategicznej Infrastruktury Energetycznej.

– Dziś startuje ważny dla przyspieszenia transformacji energetycznej w Polsce projekt „Wodorowa Mapa Polski”, który będziemy realizować w formie dialogu z firmami zainteresowanymi produkcją, konsumpcją, dystrybucją oraz magazynowaniem wodoru. Zakładamy, że nowo budowana sieć wodorowa będzie dostępna dla tych wszystkich podmiotów. Rozpoczęcie prac nad stworzeniem infrastruktury do przesyłu wodoru ma być impulsem rozwojowym w tym obszarze gospodarki. Naszym celem jest wytyczenie wstępnych możliwych tras wodorociągów na podstawie wyników ankiety – powiedział Sławomir Hinc, Prezes Zarządu GAZ-SYSTEM.

Spółka zamierza oszacować poziom zainteresowania projektów związanych z transportem wodoru za pomocą sieci przesyłowej, zarówno z perspektywy producentów, jak również odbiorców. Zebrane informacje pozwolą stworzyć mapę obrazującą popyt i podaż na wodór oraz wstępny przebieg rurociągów wodorowych na terenie Polski, w ujęciu wolumenowym, czasowym i geograficznym. Dzięki badaniu spółka zidentyfikuje potrzeby rynku, co pozwoli uczestnikom rynku rozwijać swoją działalność biznesową w kolejnych latach.

Dodatkowo GAZ-SYSTEM zorganizuje w maju dwa cykle webinariów, podczas których wyjaśnione zostaną założenia i cele projektu „Wodorowa Mapy Polski” oraz wszelkie zagadnienia związane z wypełnianiem ankiety.

Wszystkie podmioty zainteresowane aktywnym udziałem w współtworzeniu „Wodorowej Mapy Polski” proszone są o uzupełnienie Ankiety i przesłanie jej w formie elektronicznej (wraz z dołączoną Klauzulą RODO) najpóźniej do 20.06.2024 r. do godziny 23:59 w postaci wypełnionego formularza Excel na adres: wodor@gaz-system.pl.

Wyniki badania rynku zostaną ogłoszone do 31 października 2024 r.

W przypadku przekazywania podczas procesu ankietowania informacji poufnych, GAZ-SYSTEM deklaruje gotowość do podpisania umowy o zachowaniu poufności (NDA).

Zgłoszone w wyniku procedury zapotrzebowanie nie będzie stanowić podstawy do zobowiązania GAZ-SYSTEM do podjęcia decyzji inwestycyjnych.

Projekt Wodorowa Mapa Polski został objęty patronatem honorowym przez Macieja Bando, Podsekretarza Stanu oraz Pełnomocnika Rządu ds. Strategicznej Infrastruktury Energetycznej.

7 maja 2024 r. i 21 maja 2024 r. przeprowadzane będą webinaria dot. Wodorowej Mapy Polski.

KONTAKT:
Wszelkie pytania i korespondencję elektroniczną dotyczącą procedury należy kierować na adres e-mail: wodor@gaz-system.pl

Wszystkie szczegóły, ankieta i dokumenty do pobrania znajdują się pod linkiem: https://www.gaz-system.pl/pl/dla-mediow/komunikaty-prasowe/2024/kwiecen/18-04-2024-gaz-system-opracuje-wodorowa-mape-polski.html

źródło: www.gaz-system.pl


Co organizujemy w najbliższym czasie?

Efektywne zarządzanie energią oraz technologie i wytwarzanie energii z biomasy i paliw alternatywnych

 

Efektywne zarządzanie energią oraz technologie i wytwarzanie energii z biomasy i paliw alternatywnych – czyli relacji z 13 wiosennego Forum Biomasy i RDF W Krakowie ciąg dalszy!

Efektywne zarządzanie energią w przemyśle i ciepłownictwie jest celem każdego przedsiębiorstwa, bo przekłada się na oszczędność energii i daje wymierne korzyści finansowe. No i można czerpać korzyści z uzyskania Białego Certyfikatu, jak potocznie nazywa się świadectwa efektywności energetycznej, wydawane przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki za inwestycje poprawiające efektywność energetyczną.

Biały certyfikat korzyści

Podczas 13 edycji Forum Biomasy i Paliw Alternatywnych w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle, zorganizowanego 21-22 marca w Krakowie przez powermeetings.eu o zasadach wydawania świadectw efektywności energetycznej, kto może się o nie ubiegać i jakie uzyskać potencjalne korzyści mówił Paweł Wysokulski z ARP ENERGIA.

– Podstawą prawną umożliwiającą pozyskiwanie świadectw efektywności energetycznej jest ustawa o efektywności energetycznej z 20 maja 2016 roku – mówił prelegent. – Stanowi ona wdrożenie Dyrektywy 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej oraz rozporządzenia Ministra Energii w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu sporządzenia audytu efektywności energetycznej oraz metod obliczania oszczędności energii. Świadectwo efektywności energetycznej może zostać przyznane każdemu, kto zamierza zrealizować inwestycję mającą na celu zwiększenie efektywności energetycznej minimum o 10 Toe (tona oleju ekwiwalentnego) w ciągu roku – 116,300 MWh/rok lub 418,680 GJ/rok. Ubiegać się o nie może przedsiębiorca, który jest przed rozpoczęciem inwestycji, tzn. nie podjął wiążących umów z dostawcą urządzeń / wykonawcą. Musi zostać zachowany tzw. efekt zachęty. Ustawa dopuszcza składanie wniosku na jedno przedsięwzięcie lub na przedsięwzięcia tego samego rodzaju. Wniosek może obejmować kilka przedsięwzięć, ale tego samego rodzaju jak np. modernizacja oświetlenia w kilku obiektach i na kilku terenach (w kilku innych spółkach), ale nie może obejmować różnych przedsięwzięć np. zagadnień cieplnych i elektroenergetycznych. Do przyznania świadectwa  kwalifikują się: modernizacja lub wymiana oświetlenia, modernizacja oraz automatyzacja procesów technologicznych i produkcyjnych, ograniczenie strat związanych z poborem, przesyłem oraz dystrybucją energii elektrycznej, odzysk energii z procesów produkcyjnych, termomodernizacja budynków, obiektów, urządzeń produkcyjnych, modernizacja systemów chłodzenia i wentylacji, wymiana maszyn i urządzeń przemysłowych, wdrażanie systemów zarządzania energią, wymiana pojazdów służących do transportu drogowego lub kolejowego. Pełna lista szczegółowego wykazu przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej znajduję się w Obwieszczeniu Ministra Energii z 30 listopada 2021 r.

Procedura uzyskania obejmuje ocenę potencjału poprawy efektywności energetycznej, wykonanie audytu efektywności energetycznej, doradztwo i ustalenie szczegółów planowanej inwestycji, przygotowanie i złożenie wniosków do URE, rozpoczęcie inwestycji i jej zakończenie, a  następnie wykonanie i złożenie audytu powykonawczego. Efektem jest otrzymanie Białego Certyfikatu. Ma on postać papieru wartościowego i może być przedmiotem handlu na Towarowej Giełdzie Energii w Warszawie. Ceny Białych Certyfikatów kształtują się obecnie na poziomie 2 150 zł – 2 200 zł za 1 TOE. Stabilność ceny determinuje jednostkowa opłata zastępcza, wynikająca z zapisów ustawy, która wynosi w 2024 –  2 110 zł. Wysokość jednostkowej opłaty zastępczej za każdy kolejny rok zwiększa się o 5 % w stosunku do wysokości jednostkowej opłaty zastępczej obowiązującej za rok poprzedni.

Prelegent szczegółowo przybliżył przykłady wielu rozwiązań  modernizacyjnych i ich efekty, przekładające się na Białe Certyfikaty.


Rekompensata za obniżenie poboru

Inną formułę korzyści dla dostawców mocy energii elektrycznej przedstawił Bogumił Ciżowski z firmy Enspirion, należącej do Grupy Orlen. Otóż jednym ze sposobów na rekompensatę kosztów energii elektrycznej jest DSR, który polega na czasowym obniżeniu poboru mocy z sieci na polecenie PSE w zamian za wynagrodzenie. Taka redukcja trwa godzinę, a jeśli chodzi o moc określoną do redukcji to jest określana wspólnie z danym podmiotem na podstawie audytu i weryfikowana z produkcją. Przyczynia się do zachowania stabilności w Krajowym Systemie Energetycznym w przypadku wystąpienia krytycznej sytuacji bilansowej zwłaszcza w godzinach szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną oraz pozwala na redukcję emisji CO2 nawet o 700 kg/MWh.

Enspirion jest agregatorem i dostawcą mocy energii elektrycznej dla Polskich Sieci Elektroenergetycznych. Obecnie agreguje ponad 150 klientów, z którymi razem dba o bezpieczeństwo systemu. W 52 obiektach zarządza 1355 PPE na ponad 500 obiektach zlokalizowanych w całej Polsce. Moc u klientów wynosi ponad 1,3 GW.

– W ramach realizacji obowiązku mocowego w Rynku Mocy w latach 2021 – 2023 klienci Enspirion zrealizowali 72 wezwania, w tym testy redukcji zapotrzebowania, testowe okresy przywołania oraz okresów przywołania – mówił prelegent. – Średni poziom realizacji naszych obowiązków mocowych to 154 %. Optymalizacja poziomu mocy zagregowanej w jednostkach Enspirion pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa realizacji obowiązku mocowego. Korzyści z realizacji usług elastyczności z Enspirion są spore. Wykorzystanie potencjału elastyczności zapotrzebowania na energię pozwoli na uzyskanie przychodu do 350 tys. zł/rok za każdy MW, bez ponoszenia kosztów inicjacji usługi. Biznes opieramy na kontraktach z pięcioletnim wyprzedzeniem i proponujemy partnerom konkretne stawki do 2028 roku.

Prelegent omówił proces redukcji przez ograniczenie poboru energii elektrycznej z sieci przez nieprzerwany okres 1 godziny. Wartość redukcji wyliczana jest jako różnica wartości profilu bazowego po korekcie oraz poboru energii elektrycznej z sieci w czasie godziny redukcji. Różnica ta nie może być mniejsza niż wartość zadeklarowana w Umowie Mocowej.

Niewykorzystany potencjał produkcji energii elektrycznej z OZE powoduje wzrost emisyjności polskiej gospodarki. Przesunięcie zapotrzebowania z godzin o niskiej generacji z OZE na godziny o znaczącym udziale tych źródeł w miksie może spowodować ograniczenie emisji o ok. 700 kg/MWh.

– Udział w innowacyjnej usłudze DSR jest dowodem świadomości energetycznej przedsiębiorstwa – przekonywał prelegent. – Dostosowanie poboru energii elektrycznej do sytuacji w Krajowym Systemie korzystnie wpływa na ocenę w obszarze ESG. Służy temu też mądre zarzadzanie energią w firmie przez system zdalnego pomiaru energii ENFLOW. – Jest to innowacyjne rozwiązanie, które pozwala na żywo śledzić zużycie energii i podpowiada co robić, by można było płacić za nią jak najmniej.

Jakie wybrać instalacje?

Warunkiem efektywnego zarządzania energią i możliwie taniej produkcji jest posiadanie odpowiednich instalacji wytwórczych. Możliwości w tym zakresie przedstawił Ireneusz Suszyna, Area Sales Manager VECOPLAN Poland, przedstawiając produkcję z paliw RDF dla sektora energetyki cieplnej z wykorzystaniem technologii firmy VECOPLAN. Dostarcza ona branży urządzenia do produkcji, transportu i magazynowania biomasy, które prelegent przedstawił zainteresowanym.

Podobny charakter miała prezentacja Victora Rodriquez, dyrektora sprzedaży APISA by Tornum, firmy specjalizującej się w technologiach procesu suszenia biomasy. Zainstalowała wiele takich oryginalnych instalacji w różnych regionach świata, pozwalających na ekonomiczne suszenie różnych produktów do energetycznego wykorzystania.


 

Korzystne przekształcanie RDF

Interesujące Forum kończyły trzy prezentacje poświęcone wykorzystaniu nowych technologii w krajowych zakładach ciepłowniczych oraz w firmie SYLVA, która stała się samowystarczalne energetycznie.

Status projektu budowy Zakładu Odzysku Energii w Łodzi  przedstawił Andrzej Piotrowski, dyrektor ds. rozwoju Linia Biznesowa Odpady w Veolia Energia Polska SA.

– Choć w marcu wycofano się w kraju z realizacji trzech spalarni odpadów komunalnych, metodą termicznego przekształcania odpadów, to Veolia Energia Polska realizuje plan wybudowania Zakładu Odzysku Energii w Łodzi – zaczął Andrzej Piotrowski. – Mamy w Łodzi dwie elektrociepłownie o mocy cieplnej 1624 MW i elektrycznej – 43 MW. Zaopatrujemy 60  proc. odbiorców zasilanych ciepłem systemowym z sieci o długości ponad 860 km i z ponad 10 000 obsługiwanych węzłów cieplnych. Spalamy 300 000 ton biomasy RDF i teraz chcemy uruchomić ZOE z magazynem ciepła, blokiem gazowym i odzyskiem ciepła ze spalin, żeby odejść od węgla.

Zakład Odzysku  Energii w Łodzi jest już zaprojektowany. Będzie komin o wysokości 50 m oraz wysoki budynek z zielonym dachem i ogrodem deszczowym. Łącznie 5 TIR -ów będzie mogło jednocześnie w hali manewrować, żeby spuszczać paliwo do bunkra.

Zakład będzie przetwarzał 200 000 ton odpadów  na dwóch liniach. Temperatura spalania – 850 st. C. Zamierza się zainwestować w wychwyt CO2 – 30-40 tys. ton,  Planuje się wytwarzanie ciepła w ilości 1700 000 GJ/rok i energii elektrycznej w ilości do 150 000 MWh/rok.

Procedura przygotowania inwestycji trwa od 2020 roku, a inwestor przechodzi typowe „schody”, uzyskując decyzję prezydenta miasta Łodzi – pozwolenie na  budowę ZOE, odrzucenie przez Wojewodę Łódzkiego odwołań organizacji społecznych, wybór wykonawcy w aukcji elektronicznej, co zaskutkowało obniżeniem ceny realizacji zadania o 30 proc. oraz pozyskaniem finansowania. Trwają obecnie przygotowania do budowy ZOE zgodnie z założonym harmonogramem, bowiem rozstrzygnięta została procedura wyłonienia generalnego wykonawcy inwestycji oraz podpisanie umowy EPC. Wykonawca będzie Doosan Enerbility. Budowa ma potrwać 39 miesięcy, a rozruch w I kwartale 2027 roku.

– Realizujemy zadanie, bo uważamy, że w miastach bez takich inwestycji mieszkańców czekają duże podwyżki za odbiór i zagospodarowaniem RDF – podsumował prelegent.

Stopniowa transformacja

-Też chcieliśmy przetwarzać RDF, ale póki co, wycofaliśmy się z takiej inwestycji i stworzyliśmy własną drogę transformacji cieplnej, czyli zastępowaniu miału węglowego biomasą, jako paliwem do produkcji ciepła – stwierdził Jarosław Grobelny, prezes PEC Gniezno. – Żeby stać się systemem efektywnym do końca 2025 r musimy postawić na biomasę. Już  50 proc. ciepła wytwarza się z biomasy, głównie z  PKS i peletów. Z dniem 29 lutego 2024 roku, Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Gnieźnie osiągnęło status efektywnego systemu ciepłowniczego, co zostało potwierdzone certyfikatem wydanym przez TUV SUD Polska. W okresie od marca 2023 roku do końca lutego 2024 roku wyprodukowano  ponad 200 tys. GJ, głównie z peletu drzewnego posiadającego certyfikat KZR.

– W oczekiwaniu na możliwość przyjęcia docelowych kierunków transformacji energetycznej poszukiwaliśmy rozwiązań, które pozwolą osiągnąć Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej w Gnieźnie status efektywnego systemu ciepłowniczego, przy wykorzystaniu posiadanego potencjału wytwarzania ciepła – mówił dyrektor. – Postanowiono przeanalizować możliwość zastosowania biomasy, jako paliwa do wytwarzania ciepła, które uważane jest jako bezemisyjne, czyli nie powodujące w określonych warunkach konieczności umarzania uprawnień do emisji CO2. Dysponując wyłącznie kotłami WR, które są przeznaczone do wytwarzania ciepła z miału węglowego, o preferowanej wartości opałowej około 23 GJ/Mg, zastąpienie miału węglowego biomasą nie było działaniem oczywistym i wymagało wielokierunkowych analiz, w tym w zakresie dostaw i transportu wewnątrz biomasy. Zastępowanie miału węglowego biomasą w przypadku Ciepłowni C13 trwa już od marca 2023 r., od kiedy prowadzone są testy z różnymi rodzajami biomasy. Poza peletem drzewnym, testowane były surowe odpady tartaczne, odpady produkcyjne z zakładów drzewnych, brykiety drzewne, brykiety ze słomy oraz PKS. Analizowany był proces spalania i jego efektywność, sprawność oraz kwestie logistyczne zarówno w zakresie dostaw, jak i transportu wewnątrz zakładu. Na tej podstawie podjęto decyzję, że do produkcji ciepła systemowego w okresie poprzedzającym pełną transformację energetyczną wykorzystywana będzie biomasa w postaci peletu drzewnego lub PKS, spełniająca kryteria zrównoważonego rozwoju. Ma to zagwarantować odbiorcom ciepła systemowego stabilną i możliwie najniższą cenę pozbawioną wpływu konieczności umarzania  uprawnień do emisji CO2, których ceny wzrastają i są trudne do przewidzenia.

Zastąpienie miału węglowego biomasą, szczególnie w postaci biomasy będącej peletem drzewnym stanowiło wyzwanie nie tylko w zakresie prowadzenia procesu spalania, ale także w zakresie transportu biomasy do zasobników przykotłowych. Magazynowanie biomasy w postaci przemysłowego peletu drzewnego, wiąże się przede wszystkim z utratą jej właściwości mechanicznych oraz obniżeniem wartości opałowej. W przypadku transportu przemysłowego peletu drzewnego systemem otwartych taśmociągów, dedykowanych do podawania miału węglowego, występuje niekorzystane zjawisko pylenia. Dlatego też zamontowano system odciągów, które minimalizują zapylenie w hali podawania opału. Zastosowano także zabezpieczenia, aby zapobiec potencjalnemu cofaniu się ognia do zasobników przykotłowych. Takie rozwiązanie generuje najniższe koszty ograniczenia używania miału węglowego do produkcji ciepła systemowego w okresie przejściowym.

– Ograniczenie kosztów produkcji ciepła systemowego jest dla nas jednym z niezmiernie ważnych priorytetów, gdyż cały czas dążymy do tego, żeby zapewnienie komfortu cieplnego mieszkańcom Gniezna było jak najtańsze a tym samym obciążenie budżetów domowych możliwie jak najmniejsze – przyznał dyrektor. – W wyniku spalania biomasy powstają fitopopioły lotne, które można poddać odzyskowi w procesie R10, w kierunku rolniczym lub leśnym. Możliwe jest ich przetwarzanie w instalacjach lub urządzeniach spełniających odpowiednie warunki określone w ustawie o odpadach. Możliwe jest także bezpośrednie wykorzystanie popiołu jako nawozu, bo prace naukowe dowodzą, że wprowadzenie fitopopiołów do gleby daje pozytywne efekty. Pozwala między innymi na dostarczenie łatwo rozpuszczalnego wapnia, który tą drogą jako CaO reguluje odczyn gleb kwaśnych.


 

Samowystarczalność z pozostałości poprodukcyjnych

Inne potrzeby i stąd inne możliwości wykorzystała firma SYLVA z Wiele na Kaszubach. Doświadczenia w wytwarzaniu ciepła i energii elektrycznej na potrzeby procesów produkcyjnych z własnego produktu ubocznego przedstawił Romuald Grzelczak, dyrektor działu energii SYLVA. Jest to firma drzewna należąca do francuskiej Grupy Piveteaubois, realizująca procesy przetarcia 300 000 m3 rocznie. Powstaje w tym procesie kora, zrębka, zrzyny, z których wykonuje się przez mielenie miks energetyczny zasilający biomasę. Procesy wytwarzania energii cieplnej i elektrycznej realizowane są w kotle wodnym o mocy 8 MWt firmy VYNCKE, podobnie jak kogenerację na poziomie 13,6 MWt i 5 MWe. Są to nowe inwestycje z instalacją wysokosprawnej kogeneracji opalanej biomasą. Uruchomienie kogeneracji nastąpiło w sierpniu 2022 r.

Obecnie 1300 ton/h wody o temp 90 st. C  wykorzystywane jest do suszarni trocin i drewna, zapewniając stabilność produkcji, a 4,9 Mwe/h pokrywa całe zapotrzebowanie firmy oraz pozwala na sprzedaż ok. 10 000 MW do sieci rocznie

– Produkujemy ciepło i prąd wyłącznie z paliw odnawialnych, a całość produktu ubocznego ze spalania – żużel i popiół jest wykorzystana przy produkcji rolniczej – podkreślał Romuald Grzelczak. – Korzyści wynikające z inwestycji to produkcja 300 ton dziennie peletu najwyższej jakości, stabilna temperatura wody sieciowej oraz efektywny system suszarni Dryer One. Jesteśmy niezależni energetycznie do tego stopnia, że w przypadku braku prądu sieciowego, mamy swoje ciepło i własny prąd. To wszystko oznacza, że nasi kontrahenci mają zapewnione dostawy peletu przez cały rok. Potencjał produkcyjny  wynosi 130 000 ton peletu, który jest automatycznie pakowany w worki o pojemności 15 kg w ilości 360T/dobę.

– Mamy własne laboratorium badawcze i stała kontrola jakości peletu na przenośnikach – podkreślił prelegent. – wykorzystujemy tylko sortowaną czystą trocinę sosnową, a inna trafia do spalania. Mamy nie tylko nowoczesny proces produkcyjny peletu, ale bardzo efektywny, a energia w 100 % pochodzi z odnawialnych źródeł. Certyfikaty DIN+,KZR, FSC, PEFC, DOBRY PELLET-GOLD są potwierdzeniem jakości wynikającej z 30 letniego doświadczenie produkcyjnego. Ale najważniejszym osiągnięciem jest bardzo dobra opinia wśród użytkowników peletu oraz producentów kotłów na pelet. Wydaliśmy na te inwestycje 200 mln zł., w tym 50 mln ze środków pomocowych.

Poznanie historii i aktualnych wyzwań

Tradycją Forum jest poświęcanie drugiego dnia spotkania na zwiedzanie oraz warsztaty. Tym razem można było poznać historyczne podziemia centrum Krakowa oraz posłuchać Delfiny Rogowskiej z KZR INiG System, która przybliżała założenia systemu bilansu masy System jest zbiorem zapisów i danych, zapewniającym identyfikowalność, począwszy od miejsca pochodzenia do zużycia. Zapewnia nadzór nad ilościami biomasy przepływającymi przez łańcuch dostaw biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy. Charakterystyka KZR musi być przekazywana w dół łańcucha dostaw, wraz z innymi informacjami niezbędnymi do zapewnienia identyfikowalności. System bilansu masy powinien zawierać informacje na temat zrównoważonego rozwoju i charakterystyki emisji gazów cieplarnianych oraz ilości surowców i paliw, w tym informacje na temat ilości surowców i paliw, dla których nie określono zrównoważonego rozwoju ani charakterystyki emisji gazów cieplarnianych. Odpowiedni okres na przeprowadzenie bilansu masy wynosi 12 miesięcy dla producentów biomasy rolnej i leśnej oraz pierwszych punktów skupu pozyskujących wyłącznie biomasę rolną i leśną oraz 3 miesiące dla wszystkich innych podmiotów gospodarczych. Na koniec okresu bilansu masy przekazane dane dotyczące zrównoważonego rozwoju powinny być równoważne fizycznym zapasom w kontenerze, zakładzie przetwórczym lub logistycznym, infrastrukturze przesyłowej i dystrybucyjnej lub miejscu.

W drugiej części warsztatów dr inż. Ilona Olsztyńska z SGS Polska przybliżyła aktualne wyzwania dotyczące certyfikacji KZR dla biomasy i paliw alternatywnych, odpadów. Zakres przekazywanej wiedzy był bardzo szeroki i kompetentnie wyłożony.

Współpraca producentów z SGS czy z KZR INiG ułatwi procesy certyfikacji paliw z biomasy oraz wytwórców ciepła i energii, którzy na kolejnym Forum organizowanym przez powermeetings.eu będą mogli spotkać się jesienią tego roku. Organizatorzy zapewniają przygotowanie równie atrakcyjnego programu.


 

Pierwsza część relacji znajduje się pod linkiem: https://powermeetings.eu/wielokierunkowe-spojrzenie-na-dekarbonizacje-cieplownictwa-i-przemyslu-relacja-z-forum-biomasy-rdf-krakow-2024/

 

Partnerem Strategicznym Forum była firma SGS Polska a Partnerem Głównym była firma Javelin Global Commodities. Patronat Wspierający sprawowało Polskie Towarzystwo Elektrociepłowni Zawodowych oraz Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego, a Partnerami Forum były firmy: Instytut Nafty i Gazu – PIB, CM Biomass, Metropolis, Baltpool, Vecoplan, Apisa by TORNUM, ARP Energia, Enspirion. We współpracę w tworzeniu wydarzenia zaangażowane były również firmy: Przedstawicielstwa w Polsce PWP, NETECS, Bioeko Grupa TAURON, Veolia Energia Polska, PEC Gniezno, Biomasa Partner Group, Instal Filter, HSW Group, EP Resources, InnoEko, inno4wood, Inno Sped, Bureau Veritas, Energika, Nawrocki Technologie Granulowania, Brüning Group, G7 Group, Ferro Carbo, Green Wood Resources, CEDR Energo, OT Logistics oraz Railcon Hots.

Dziękujemy wszystkim Prelegentom, Partnerom i Uczestnikom Forum za tak liczne przybycie, super atmosferę oraz mnóstwo pozytywnych opinii. Bardzo ważne jest dla nas Wasze zaufanie dzięki, któremu wybieracie udział w każdej, kolejnej edycji Forum co napędza nas do działania już od ponad 2️⃣0️⃣ lat💥 Jesteście najlepsi 🙂








 

RELACJA WIDEO 🌞

 

Pełna relacja foto i wideo znajduje się pod linkiem:

https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

Z roku na rok rozmowy z Wami utwierdzają nas w przekonaniu, że nasze wydarzenia już na stałe wpisały się w Wasze kalendarze i są nie tylko najważniejszym, ale także obowiązkowym miejscem spotkań całej branży – a nasza praca poprzez integrację rynku przynosi same pozytywne efekty biznesowe – zatem do zobaczenia na kolejnej edycji❗

 

13 wiosenne Forum Biomasy i Paliw Alternatywnych w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle za nami
– i co dalej???

Uczestnictwo ponad 250 osób potwierdziło wielowymiarową wartość tego spotkania, zarówno merytoryczną, networkingową, ale przede wszystkim biznesową. Kolejna edycja tym razem jesienna – Forum Biomasy i RDF odbędzie się 24-25 października 2024.

Szczegóły na www: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

Zapraszamy do udziału w tym największym i najważniejszym jesiennym spotkaniu branży,
które już od 1️⃣4️⃣ lat jest No 1️⃣ na rynku ❗

 

Ale zapamiętaj też i jeszcze dziś zapisz w kalendarzu datę kolejnej 14 edycji wiosennego Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle 🔜27-28 marca 2025👍

Szczegóły wkrótce na www: https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

Do zobaczenia ❗

Masz pytania o kolejne edycje Forum? Zapraszam do kontaktu:

Jola Szczepaniak

powermeetings.eu
kom.: +48 505 659 477

e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu
https://www.facebook.com/powermeetings.eu/
https://www.instagram.com/renewableenergy_pl/
https://www.linkedin.com/company/powermeetingseu-industry

 

Co jeszcze organizujemy w najbliższym czasie?

Wielokierunkowe spojrzenie na dekarbonizacje ciepłownictwa i przemysłu

 

Wielokierunkowe spojrzenie na dekarbonizacje ciepłownictwa i przemysłu – relacja z 13 edycji wiosennego Forum Biomasy i Paliw Alternatywnych powermeetings.eu w Krakowie

 

 – Uniknięto by w przeszłości  wielu niepowodzeń, gdyby branża związana z biomasą i paliwami alternatywnymi była słuchana i wdrażano jej wnioski – stwierdził Miłosz Motyka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska w swoim wystąpieniu inaugurującym wiosenną, 13 edycję Forum Biomasy i Paliw Alternatywnych w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle, zorganizowanym w dniach 21-22 marca 2024 w Krakowie przez powermeetings.eu – obchodzące w tym roku 20-lecie organizacji najlepszych branżowych wydarzeń podyktowanych najaktualniejszymi trendami, zmianami w otoczeniu legislacyjnym i przeobrażeniami rynkowymi. – Deklarujemy obecnie pełną współpracę, słuchanie uwag i postulatów. Dzięki udziale w kolejnych edycjach Forum, udaje się przeprowadzać transformację i poprawiać wiele projektów legislacyjnych. Dzisiaj nie ma bezpieczeństwa kraju, bez bezpieczeństwa energetycznego, a bezpieczeństwa energetycznego nie ma bez suwerenności energetycznej. Dlatego będziemy wspierać alternatywne źródła energii, rozproszoną energetykę, biomasę, pelet, a generalnie polskich przedsiębiorców, żeby się uniezależnić od zewnętrznych paliw. Legislacja nie jest od narzucania działań, ale ma odpowiadać na zapotrzebowane i wdrażać wnioski zgłaszane przez producentów. Widzimy, że Program Czyste Powietrze nie spełni celu, jeśli środki finansowe są np. wydawane na niecertyfikowane pompy ciepła z różnych stron świata, nie wspierające rozwoju polskich firm i własnych rozwiązań.


Ciepłownictwo wobec Fit for 55

Uczestnicy krakowskiej debaty mieli możliwość przekazania wiceministrowi różnych uwag dotyczących głównie dekarbonizacji, zarówno bezpośrednio jak i w wygłoszonych prezentacjach. Wykorzystała tę możliwość Dorota Jeziorowska, dyrektor w Polskim Towarzystwie Elektrociepłowni Zawodowych, przedstawiając liczne problemy związane z dekarbonizacją sektora ciepłownictwa systemowego w Polsce w świetle rozstrzygnięć pakietu „Fit for 55”. Podkreślając bardzo istotną rolę ciepłownictwa systemowego w polskich miastach, zaprezentowała uwagi i wnioski zawarte w dokonanej przez organizacje skupiające elektrociepłownie analizie regulacji pakietu Fit for 55 w obszarze ciepłownictwa. Branża docenia znaczenie efektywnego systemu ciepłowniczego, ale w odniesieniu do kryterium wysokosprawnej kogeneracji wprowadzono nowy limit emisji bezpośrednich dwutlenku węgla, który w przypadku jednostek opartych o paliwa kopalne, wyznaczono na 270 g CO2/kWh wyprodukowanej energii. Limit ten będzie mieć zastosowanie do jednostek nowych oraz znacząco zmodernizowanych, gdy koszt przekracza 50 % kosztów inwestycji w nową porównywalną jednostkę) po dacie transpozycji Załącznika III. W przypadku jednostek kogeneracji działających przed wejściem w życie zmienionej dyrektywy, przepisy Załącznika III przewidują możliwość odstępstwa od stosowania kryterium emisyjnego do dnia 1 stycznia 2034 r., pod warunkiem, że takie jednostki posiadają plan redukcji emisji w celu osiągnięcia progu 270 g CO2/kWh do dnia 1 stycznia 2034 r. Niezbędne jest zatem określenie kosztów transformacji sektora ciepłownictwa systemowego w Polsce w oparciu o rozstrzygnięcia dokonane w ramach pakietu Fit for 55 oraz wskazanie rozwiązań technologicznych pozwalających na transformację systemów ciepłowniczych o różnej wielkości a następnie wypracowanie rekomendacji dotyczących kierunków implementacji do prawodawstwa krajowego kluczowych przepisów mających wpływ na sektor ciepłownictwa systemowego. Przeprowadzono w tym zakresie symulacje różniące się zakresem stosowanych różnych paliw w kolejnych latach, aż do 1 stycznia 2050 r., gdy system zacznie wykorzystywać wyłącznie energię odnawialną.

Rynki ciepła podzielono według mocy zamówionej. Prognozy rynków ciepła zawierają wpływ na wolumeny planowanych rozwiązań legislacyjnych w zakresie termomodernizacji i efektywności energetycznej  istniejących budynków oraz nowo przyłączanych do sieci. Obecnie z tego powodu spodziewany jest ubytek wolumenu do 2050 r. od 30 do 40%. Warianty technologiczne zostały dobrane w taki sposób, aby w ramach jednorazowego procesu inwestycyjnego istniała możliwość spełnienia wymogów regulacyjnych w perspektywie do 2050 r. Poszczególne technologie zostały w analizie wybrane z priorytetyzacją zarówno najniższego kosztu wytworzenia ciepła, jak i uzyskania co najmniej minimalnych wolumenów ciepła z kogeneracji, OZE i ciepła odpadowego, określonych w definicji efektywnego systemu ciepłowniczego. Uwzględniono także, iż w perspektywie około 2040 roku mogą pojawić się nowe opcje związane z możliwością przepaliwowania istniejących jednostek gazowych na wodór i biogaz, co powinno dodatkowo zwiększyć potencjał do przyspieszenia dekarbonizacji ciepłownictwa.

Rozpisano szczegółowo poszczególne warianty zasiania sieci ciepłowniczych różnymi jednostkami i różnych paliwem i wyszło ciepłownikom, że sprostanie wymaganiom unijnego pakietu „Fit for 55” będzie wymagało, w przypadku Polski, w zależności od scenariusza poniesienia do 2040 roku nakładów na poziomie od 94 do 178 mld zł – na infrastrukturę wytwórczą, od 76 do 100 mld zł – na infrastrukturę przesyłową i dystrybucyjną, od 106 do 140 mld zł – na modernizację instalacji odbiorczych, czyli łącznie – od 276 do 418 mld zł na dekarbonizację sektora ciepłownictwa systemowego w Polsce. Dlatego, aby transformacja mogła zostać zrealizowana w sposób akceptowalny dla odbiorców końcowych, konieczne jest zwiększenie maksymalnego poziomu intensywności pomocy publicznej, określonego w prawodawstwie UE, z poziomu 30-45 % kosztów kwalifikowanych obecnie, do co najmniej 60 %. Ponadto, biorąc pod uwagę końcowe rozstrzygnięcia dokumentów pakietu Fit for 55 konieczna jest zmiana miksu wytwórczego w sektorze. Do 2040 r. znaczny udział może wciąż stanowić ciepło z kogeneracji (gazowej), jednak po roku 2040 konieczna jest zmiana w kierunku źródeł odnawialnych. Najważniejsze technologie i paliwa, które mogą być wykorzystane w celu dekarbonizacji sektora ciepłownictwa systemowego to źródła gazowe, źródła biomasowe, źródła geotermalne, wielkoskalowe pompy ciepła, kotły elektrodowe zasilane energią elektryczną z OZE, magazyny ciepła, ciepło odpadowe, a w przyszłości – jednostki kogeneracji zasilane zielonym wodorem lub biometanem oraz technologie SMR lub MMR.

Zapotrzebowanie na biomasę, w zależności od wariantu dekarbonizacji może rocznie kształtować się na poziomie 5 lub nawet 25 mln ton. Obecnie w sektorze zużywane jest 4 mln ton biomasy rocznie.

 

Co jest i co nas czeka?

Problemy ciepłowników wynikają w dużej części z Dyrektywy RED III. Przybliżyła je dosyć szczegółowo dr inż. Ilona Olsztyńska z SGS Polska, przedstawiając zbiór najważniejszych regulacji dla rynku biomasy i paliw alternatywnych – co jest i co nas czeka w przyszłości? Omówiła nowe cele dla Unii Europejskiej do 2030 roku – 40 %  energii z OZE w UE, 13 % redukcji intensywności emisji GHG dzięki OZE w sektorze transportu UE, 55 %  redukcja gazów cieplarnianych oraz 1,1 % lub 2,1 % – coroczne zwiększanie udziału energii z OZE w sektorze ciepła i chłodu, 49 % energii z OZE w sektorze budynków w zużyciu energii końcowej  i 1,1 % – średni minimalny coroczny wzrost udziału źródeł energii z OZE w przemyśle.

Przekazała zasady unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, infrastruktury paliw alternatywnych, mechanizmu dostosowywania cen na granicach. uwzględnienia emisji CO2, efektywności energetycznej i charakterystyki energetycznej budynków. Przypomniała cechy biomasy i paliw z biomasy oraz paliw odnawialnych a także zasadę kaskadowego wykorzystania biomasy drzewnej.

– Państwa członkowskie wprowadzają środki służące zapewnieniu, aby produkcja energii z biomasy przebiegała w sposób minimalizujący wystąpienie nadmiernych zakłóceń na rynku surowca do produkcji biomasy oraz szkodliwy wpływ na różnorodność biologiczną – mówiła Ilona Olsztyńska. –  W tym celu uwzględniają hierarchię postępowania z odpadami określoną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE oraz zasadę wykorzystania kaskadowego biomasy drzewnej. Państwa członkowskie mogą odstąpić od zasady kaskadowego wykorzystania biomasy, jeżeli  jest to konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii,

lokalny przemysł nie jest w stanie ilościowym lub technicznym wykorzystać biomasy leśnej w celu uzyskania gospodarczej i środowiskowej wartości dodanej wyższej niż produkcja energii. Państwa członkowskie nie mogą udzielać wsparcia na rzecz wykorzystania kłód tartacznych, kłód fornirowych, drewna okrągłego klasy przemysłowej, pniaków i korzeni do produkcji energii, produkcji energii odnawialnej ze spalania odpadów, chyba że spełnione zostały obowiązki w zakresie selektywnego zbierania określone w dyrektywie 2008/98/WE. Państwa członkowskie nie udzielą nowego wsparcia ani nie wznowią żadnego wsparcia na produkcję energii elektrycznej z biomasy leśnej w instalacjach wyłącznie elektroenergetycznych, chyba że taka energia elektryczna spełnia co najmniej jeden z określonych warunków. Ponadto, kryteria zrównoważonego rozwoju spełniają instalacje produkujące energię ze stałych paliw z biomasy – energię elektryczną, ciepło i chłód lub paliwa o całkowitej nominalnej mocy cieplnej wynoszącej co najmniej 7,5 MW, gazowych paliw z biomasy o całkowitej nominalnej mocy cieplnej wynoszącej co najmniej 2 MW, biometanu – instalacji produkujących gazowe paliwa z biomasy o średnim natężeniu przepływu biometanu.

Autorka prezentacji omówiła też nowe zakresy ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy np. do co najmniej 80 % – w przypadku energii elektrycznej, ciepła i chłodu produkowanych z paliw z biomasy, wykorzystywanych w instalacjach oddanych do eksploatacji po 20 listopada 2023 r. i co najmniej 70 % – do 31 grudnia 2029 r. i co najmniej 80 % od 1 stycznia 2030 r. w przypadku energii elektrycznej, ciepła i chłodu produkowanych z paliw z biomasy, wykorzystywanych w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy cieplnej wynoszącej co najmniej 10 MW, oddanych do eksploatacji między 1 stycznia 2021 r. a 20 listopada 2023 r. Instalację uznaje się za będącą w eksploatacji od momentu rozpoczęcia fizycznej produkcji biopaliw, biogazu zużywanego w sektorze transportu i biopłynów oraz od momentu rozpoczęcia fizycznej produkcji ciepła i chłodu oraz energii elektrycznej z paliw z biomasy. Energię z paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego można zaliczyć na poczet celu dotyczącego redukcji emisji gazów cieplarnianych, wyłącznie w przypadku, gdy ograniczenie emisji gazów cieplarnianych wynikające z wykorzystywania tych paliw wynosi co najmniej 70 %. Natomiast energię z pochodzących z recyklingu paliw węglowych można zaliczyć na poczet celu dotyczącego redukcji emisji gazów cieplarnianych, wyłącznie w przypadku, gdy ograniczenie emisji gazów cieplarnianych wynikające z wykorzystywania tych paliw wynosi co najmniej 70 %.


 

Finansowanie inwestycji

Iwona Poliwka, doradca ds. finansowania inwestycji Metropolis Doradztwo Gospodarcze przedstawiła  zasady i możliwości  finansowania inwestycji energetycznych. Wskazała na środki Funduszu Modernizacyjnego
Kogeneracja dla energetyki i przemysłu pozwalające na inwestycje dotyczące budowy lub/i przebudowy jednostek wytwórczych o łącznej mocy zainstalowanej nie mniejszej niż 10 MW, pracujących w warunkach wysokosprawnej kogeneracji

Możliwe jest też finansowanie inwestycji dotyczących budowy lub/i przebudowy jednostek wytwórczych o łącznej mocy zainstalowanej nie mniejszej niż 0,5 MW, rozwoju kogeneracji w oparciu o biogaz komunalny czy z programu Racjonalna Gospodarka Odpadami na wykorzystywanie paliw alternatywnych na cele energetyczne.

Temat finansowania rozwinął Dawid Karasek, kierownik Wydziału Finansowania Krajowego w Departamencie Energetyki i Przemysłu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który ma 35 letnie doświadczenia w finansowaniu projektów na rzecz ochrony środowiska. Ten urząd powołany w okresie zmian ustrojowych w 1989 r. jest unikatowy na skalę światową i stanowi filar systemu finansowania ochrony środowiska w Polsce. Obecny poziom finansowania ochrony środowiska to ponad 6 mld zł rocznie, w tym  59% ze środków krajowych i 41% ze środków zagranicznych. Fundusz jest liderem wdrażania funduszy europejskich i zagranicznych mechanizmów finansowania ochrony środowiska w Polsce od 1996 r. Z roku na rok nakłady rosną. Finansuje i współfinansuje z własnych środków przedsięwzięcia proekologiczne, współpracuje z wojewódzkimi funduszami i Bankiem Ochrony Środowiska, wdraża program „Czyste Powietrze”, realizuje zadania dotyczące przedsięwzięć niskoemisyjnych w programie Stop Smog, realizuje program „Mój Prąd”, „Moja Woda” oraz „Moje ciepło” a także projekt „Ogólnopolski system wsparcia doradczego dla sektora publicznego, mieszkaniowego oraz przedsiębiorstw w zakresie efektywności energetycznej oraz OZE”. NFOŚiGW jest operatorem Funduszu Modernizacyjnego w ramach Energia Plus, który zawiera kilkanaście programów priorytetowych, np. Moje Ciepło, Digitalizacja Sieci Ciepłowniczych, Kogeneracja dla Ciepłownictwa, Dla Energetyki i Przemysłu, Energia dla Wsi. Kogeneracja Powiatowa.

 

Dostępność surowców opałowych

W części poświęconej dostępności biomasy oraz trendom i technologiom zabrał głos Tomasz Majerowski, kierownik Zespołu Użytkowania Lasu DGLP przedstawiając potencjał pozyskania biomasy w PGL LP. Omówił kryteria biomasy „dostępnej” dla przemysłu, wskazując, iż na rynku obecnych jest wielu odbiorców biomasy leśnej, bo realizowane są wciąż nowe inwestycje wykorzystują biomasę importowaną i krajową. Istotne jest, aby biomasa wykorzystywana była lokalnie. W latach 2013-2022 sprzedaż drewna opałowego, czyli grubizny rozumianej jako S4/S2AP oscylowała, z wyjątkiem lat 2017-2018 oraz 2020 roku (pandemia) wokół 3 mln m3. W 2022 roku zapotrzebowanie na drewno opałowe sprzedawane detalicznie, gospodarstwom domowym drastycznie wzrosło. Teraz wróciło do wcześniejszego poziomu. Sprzedaż drewna opałowego stanowi 10-16 % całości pozyskiwanego drewna.

Generalnie, w latach 2013-2021 sprzedaż drewna M2, pozyskiwanego na zasadach samowyrobu, sukcesywnie spadała, natomiast w 2022 roku zarówno ceny drewna M2, jak i wolumen sprzedaży, wzrosły. Jednak pozyskiwanie drewna na zasadach samowyrobu, ze względów kulturowych, demograficznych i gospodarczych, nie będzie znacząco wzrastać a średnioroczne ceny spadają.


Perturbacje z pozyskaniem surowca drzewnego powodują, że zmodyfikowana biomasa agro staje się alternatywnym paliwem w ciepłownictwie. Przekonywał o tym Ryszard Jelonek, kierownik Zakładu Produkcji Peletów Agro w Ząbkowicach Śląskich, należącym do Biomasa Partner Group.

– Dla nas – mówił – biomasa to ulegająca biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa, w tym substancje roślinne. Taką biomasą agro pochodzenia rolniczego są: pelet ze słomy produkowany przez Biomasa Parter Group SA, pelet z łuski słonecznika, PKS (Palm Kernel Shell), kiedyś wysłodki (buraki, kokos), uprawy roślin energetycznych. Pelet ze słomy nie musi być uciążliwym paliwem jak go niektórzy przedstawiają. Odpowiednio wyprodukowany pelet ze słomy może być dobrym paliwem, wykorzystywanym w procesie współspalania lub spalania dedykowanego w elektrowniach i ciepłowniach, w instalacjach przemysłowych i komunalnych.

Kluczowe czynniki wpływające na proces spalania biomasa agro to niskie temperatury charakterystyk popiołu, duża zawartość alkaliów i złe ustawienia parametrów kotłów. Biomasa Parter Group współpracuje z Politechniką Śląską i firmą Intermark z Gliwic i wspólnie znaleziono rozwiązanie na kluczowe problemy spalania biomasy agro, takie choćby jak zażużlenie parownika kotła.

– Można temu zaradzić – mówił Ryszard Jelonek przez odpowiedni produkt, z dodatkami, lepiej spalający się. Rozwiązaniem problemów jest zmodyfikowany pelet Agro Dunino. Są to granulki sprasowane pod wysoką temperaturą i ciśnieniem z wyselekcjonowanej słomy zbóż z dodatkiem haloizytu Dunino. Haloizyt dodawany jest w procesie produkcji peletu w ilości ok. 2-3 %. Korzyści stosowania peletu Agro Dunino to redukcje: szlakowania, korozji wysokotemperaturowej, emisji pyłów i metali ciężkich, zjawiska zanieczyszczenia powierzchni kotła, poprawa sprawności procesu spalania a popiół o luźnej drobnoziarnistej nieaglomerowanej strukturze, możliwy do stosowania w rolnictwie. W kotłach rusztowych przy przejściu ze spalania  węgla na pelet Agro Duniono wymagana jest odpowiednia regulacja dysz powietrznych w sekcji pierwszej kotła, co wpłynie  korzystnie na poprawę parametrów spalania i będzie zapobiegało powstawaniu zgorzeli. Pelet agro ze słomy na cele energetyczne ma certyfikaty KZR.

 

Jakie trendy na rynku?

Był okres wielkiego zapotrzebowania na pelety różnego typu, więc ich ceny znacząco wzrosły. Jak obecnie wygląda dynamika rynku biomasy, jakie są najnowsze dane i trendy?

Na te pytania prelegenci odpowiadali w swoich prezentacjach. Jako pierwszy – Ramunas Waszkiewicz, kierownik ds. rozwoju rynku Baltpool, czyli międzynarodowej giełdy biomasy, która ma 600 uczestników i 60 000  zrealizowanych kontraktów. Z bieżącej analizy wynika, że ceny zrębki na giełdzie Baltpool spadają. Producenci i nabywcy raz wybierają kontrakty krótkoterminowe SPOT, albo długoterminowe umowy. W 2023 roku 76 % wolumenu zostało zakontraktowane na warunkach krótkoterminowych, w tym aż 49 % to SPOT, zapewniający nabywcom rzeczywistą cenę rynkową, elastyczność, brak długoterminowego zaangażowania  i dostęp do nowych dostawców. Producenci mogą zaś spodziewać się przewidywalnej marży zysku, elastyczności, braku długoterminowego zaangażowania, dostępu do nowych nabywców oraz optymalizacji kosztów logistyki.

Szerzej sytuację i globalne trendy na szybko zmieniającym się rynku biomasy oraz wpływ na polski rynek biomasy omówili: Mads Thomsen, dyrektor Global Portfolio Management CM Biomass z Danii i Tomasz Śmilgiewicz, dyrektor sprzedaży CM Biomass. Firma ta sprowadza biomasę statkami i dostarcza do terminali w Szczecinie i Gdańsku, gdzie są możliwości składowania i dystrybucji do klientów. Główne surowce to łupiny orzecha nerkowca, pelety drzewne, PKS i wiele innych. Potwierdzali oni rosnące wciąż zapotrzebowanie na biomasę, ale jest ono zmienne, a ceny mają tendencję wahające.


W tym cyklu zabrał też głos Marek Kępa, członek zarządu ds. handlowych Javelin Global Connodities, koncentrując się na roli biomasy drzewna w procesie transformacji energetyki i przemysłu. Javelin Global Connodities to międzynarodowa firma zajmująca się marketingiem, handlem, logistyką, finansowaniem i doradztwem w  zakresie towarów masowych, węgla, stali, energii, biowęgla i paliw odnawialnych. Firma ma siedzibę w Londynie, a biura znajdują się w Krakowie, Nowym Jorku, San Diego, St. Louis, Portoryko, Zug, Singapurze, Bangalore i Melbourne. Javelin działa w 100 krajach i na sześciu kontynentach w zakresie ponad 20 różnych towarów i jest liderem na rynku dostaw towarów dla sektorów energetycznego, stalowego i przemysłowego.

– Rośnie zainteresowanie biomasą, ale więcej powinno mówić się o logistyce – stwierdził Marek Kępa. – Przez który terminal w Polsce ona wejdzie na polski rynek? Obecnie te możliwości są ograniczone. Ponadto, obsługujemy klientów z sektorów, w których emisje są trudne do ograniczenia, w związku z tym mamy wyjątkowe doświadczenia w dostarczaniu surowców przejściowych, a także zapewnianiu długoterminowych rozwiązań wspierających klientów w procesie transformacji energetycznej. JVLN sprzedał ok. 60 Mt surowców w 2023 roku, a głównym źródłem dostaw były Ameryka Północna i Południowa. Zauważamy, że biogeniczne źródła węgla odegrają kluczową rolę w produkcji zielonej energii, stali, cementu oraz paliw morskich i lotniczych w procesie ograniczania emisji CO2. Świadczą o tym projekty OZE realizowane w USA. Nasi doświadczeni traderzy wychodzą naprzeciw potrzebom klientów i wspierają ich w procesie transformacji, poprzez dostarczanie prostych, ale skutecznych rozwiązań niskoemisyjnych. Ale nasi klienci muszą mieć pewność, że po zmianie surowca na niskoemisyjny zostanie zachowana ciągłość produkcji oraz stabilny łańcuch dostaw. Takim perspektywicznym paliwem, nad którym pracujemy może być biowęgiel wytwarzany w procesie pirolizy, zazwyczaj z odpadów rolniczych i leśnych w celu zwiększenia zawartości węgla we frakcji stałej do ponad 50 %. Biowęgiel znajduje zastosowane jako reduktor w produkcji metali, źródło biokoksu i jest alternatywą dla węgli kopalnych w procesach produkcji żelazostopów, stali i innych metali oraz w innych procesach. Około 4-5 tony peletu jest równoważne 1 tonie biowęgla.

Podsumowaniem tej interesującej sesji była prezentacja Delfiny Rogowskiej i Michała Pajdy z KZR INiG System o weryfikacja nowych wymagań KZR INiG. Jest to jeden z 15 globalnych systemów certyfikacji uznanego przez KE. Prawie 20 % podmiotów certyfikowanych to przedsiębiorcy spoza Polski. Certyfikacji podlegają: biopaliwa i biopłyny (np. etanol, biodiesel), paliwa z biomasy (np. pelety, zrębka), paliwa odnawialne pochodzenia niebiologicznego (wodór z elektrolizy) oraz paliwa węglowe z recyklingu (paliwa syntetyczne pochodzenia kopalnego – CO2). KZR certyfikuje w pełnym zakresie art. 29  RED II. Przybliżono uczestnikom jak takie certyfikaty uzyskać i jakie warunki spełnić, żeby je utrzymać.

Co daje uzyskanie certyfikatu? Możliwość obrotu materiałem KZR (przy zapewnieniu przyjęć KZR), możliwość wskazania, że dana partia towaru jest zgodna z wymaganiami dyrektywy RED II/ustawodawstwa krajowego. A kto wykorzystuje paliwa KZR? Podmioty realizujące cele OZE i uczestniczące w systemie EU ETS. Informacja o spełnieniu KZR przez daną partię materiału musi w prawidłowy sposób przejść przez cały łańcuch dostaw

Tylko posiadając certyfikat można efektywnie zarządzać energią w przemyśle i ciepłownictwie, o czym mówiono w kolejnym cyklu prezentacji, które przybliżymy w kolejnej publikacji.






 

Druga część relacji znajduje się pod linkiem: https://powermeetings.eu/efektywne-zarzadzanie-energia-technologie-wytwarzanie-energii-biomasa-paliwa-alternatywne-relacja-z-forum-biomasy-rdf-krakow-2024/

 

RELACJA WIDEO 🌞

 

Pełna relacja foto i wideo znajduje się na www:

https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

Partnerem Strategicznym Forum była firma SGS Polska a Partnerem Głównym  była firma Javelin Global Commodities. Patronat Wspierający sprawowało Polskie Towarzystwo Elektrociepłowni Zawodowych oraz Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego, a Partnerami Forum były firmy: Instytut Nafty i Gazu – PIB, CM Biomass, Metropolis, Baltpool, Vecoplan, Apisa by TORNUM, ARP Energia, Enspirion. We współpracę w tworzeniu wydarzenia zaangażowane były również firmy: Przedstawicielstwa w Polsce PWP, NETECS, Bioeko Grupa TAURON, Veolia Energia Polska, PEC Gniezno, Biomasa Partner Group, Instal Filter, HSW Group, EP Resources, InnoEko, inno4wood, Inno Sped, Bureau Veritas, Energika, Nawrocki Technologie Granulowania, Brüning Group, G7 Group, Ferro Carbo, Green Wood Resources, CEDR Energo, OT Logistics oraz Railcon Hots.

Dziękujemy wszystkim Prelegentom, Partnerom i Uczestnikom Forum za tak liczne przybycie, super atmosferę oraz mnóstwo pozytywnych opinii. Bardzo ważne jest dla nas Wasze zaufanie dzięki, któremu wybieracie udział w każdej, kolejnej edycji Forum co napędza nas do działania już od ponad 2️⃣0️⃣ lat💥 Jesteście najlepsi 🙂

Uczestnictwo ponad 250 osób potwierdziło wielowymiarową wartość tego spotkania, zarówno merytoryczną, networkingową, ale przede wszystkim biznesową. Z roku na rok rozmowy z Wami utwierdzają nas w przekonaniu, że nasze wydarzenia już na stałe wpisały się w Wasze kalendarze i są nie tylko najważniejszym, ale także obowiązkowym miejscem spotkań całej branży – a nasza praca poprzez integrację rynku przynosi same pozytywne efekty biznesowe – zatem do zobaczenia na kolejnej edycji❗

 

Zapisz w kalendarzu datę kolejnej 14 edycji wiosennego Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle 🔜 27-28 marca 2025 👍

Szczegóły wkrótce na www: https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

 

A już 🔜 24 i 25 października 2024 odbędzie się
jesienna edycja Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle

Zapraszamy do udziału w tym największym i najważniejszym jesiennym spotkaniu branży,
które już od 1️⃣4️⃣ lat jest No 1️⃣ na rynku ❗

Szczegóły i rejestracja: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

 

Do zobaczenia ❗

Masz pytania o kolejne edycje Forum? Zapraszam do kontaktu:

Jola Szczepaniak

powermeetings.eu
kom.: +48 505 659 477

e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu
https://www.facebook.com/powermeetings.eu/
https://www.instagram.com/renewableenergy_pl/
https://www.linkedin.com/company/powermeetingseu-industry

 

Co jeszcze organizujemy w najbliższym czasie?

Spalarnie zyskały miliardy wsparcia, ale czy to wystarczy?

 

Ponad 3 mld zł wsparcia z Funduszu Modernizacyjnego przydzielono dla 17 projektów energetycznego wykorzystania odpadów komunalnych. To wciąż perspektywiczny biznes, a chętnych było dwa razy więcej.

 

Wsparcie dla energetycznego wykorzystania odpadów z Funduszu Modernizacyjnego – stan na luty 2024 r.

Fala inwestycji w śmieciowe elektrociepłownie. Są pieniądze i strachy – portal WysokieNapięcie.pl pisał o tym w maju ubiegłego roku, gdy rozkręcała się ocena wniosków i podpisywanie pierwszych umów w programie ogłoszonym przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Mowa o finansowanym z Funduszu Modernizacyjnego programie „Racjonalna gospodarka odpadami” – jego trzeciej części, obejmującej wykorzystanie paliw alternatywnych na cele energetyczne. Oferuje on możliwość uzyskania wysokiej dotacji (do 50 proc. kosztów kwalifikowanych, ale nie więcej niż 100 mln zł) oraz preferencyjnej pożyczki (do 100 proc. kosztów, maks. 400 mln zł).

Nabór trwał od grudnia 2021 r. do grudnia 2022 r. Zainteresowanie okazało się bardzo duże – złożono 39 wniosków, opiewających na łącznie na 10,5 mld zł, w tym 3,6 mld zł w ramach dotacji, a reszta w pożyczkach. Łączną wartość inwestycji, obejmujących moce przerobowe na poziomie 2,9 mln ton odpadów oraz ok. 600 MW w kogeneracji, szacowano wtedy na ok. 17 mld zł.

Stopniowo – wraz z odzewem na ogłoszony nabór – rósł też budżet programu, określony początkowo na 1 mld zł, zwiększono do 3 mld zł, a finalnie do 6 mld zł.



Siedemnastka z trzema miliardami złotych wsparcia

Długa lista potencjalnych inwestycji wzbudziła sporo emocji. Dotyczy to zwłaszcza różnego rodzaju organizacji, które uważają tego typu instalacje są zbędny z punktu widzenia gospodarki odpadami przeżytek, a do tego niebezpieczny dla środowiska. Dlatego też wykorzystują wszystkie możliwe procedury administracyjne do blokowania spalarni. Do tego dochodzi też sprzeciw części społeczności lokalnych, które nie chcą mieć takich obiektów w swojej okolicy.

Trudno było jednak oczekiwać, że wszystkie 39 projektów pozyska wsparcie, bo nie pozwalał na to sam budżet programu. A nawet gdyby pozwalał, to trudno zakładać, że wszystkie wnioski przejdą dokładną weryfikację. Zatem wizja, w której za sprawą deszczu publicznych pieniędzy Polska zostanie zabudowana spalarniami, była mocno przesadzona.

Jaki jest więc aktualny bilans programu? Dotychczas zawarto umowy dotyczące 17 projektów. Przydzielone wsparcie z Funduszu Modernizacyjnego to 3,11 mld zł, z czego 1,09 mld zł stanowią dotacje, a 2,02 mld zł to pożyczki.

Z danych, które portalowi WysokieNapiecie.pl przekazało biuro prasowego NFOŚGW wynika, że łączne moce przerobowe 17 planowanych instalacji termicznego przekształcania odpadów komunalnych (ITPOK) to 767 tys. ton, a także 246 MW łącznej mocy w wysokosprawnej kogeneracji. Dla porównania sumaryczne moce dla wszystkich 39 projektów wynosiły kolejno ok. 2,9 mln ton oraz 600 MW.

eśli chodzi o pozostałe wnioski, to odrzucono ich 15 – w tym m.in. duże przedsięwzięcia Veolii w Łodzi oraz Fortum we Wrocławiu, Zabrzu i Częstochowie. Trzech wnioskodawców zrezygnowało: Gniezno, Bielsko-Biała (po referendum, którego wynik nie był wiążący z powodu niskiej frekwencji) oraz prywatna EC Będzin, czyli spółka, która wciąż trwa dzięki samozwańczemu „wypisaniu się” się z unijnego systemu handlu emisjami CO2, o czym portal pisał ostatnio w artykule pt. Scenariusz dla elektrowni węglowych jest już gotowy.

Procedowane są jeszcze wnioski dotyczące projektów w Kępnie, Gliwicach, Rudzie Śląskiej oraz Andrychowie. W tym ostatnim dla odmiany miałaby powstać instalacja wytwarzająca z odpadów gaz syntezowy do produkcji ciepła i energii elektrycznej w kogeneracji. Otrzymaną z NFOŚGW pełną listę wniosków wraz z ich statusem publikujemy w dalszej części artykułu w kolejnych czterech grafikach.

Fundusz Modernizacyjny – programy ogłoszone przez NFOŚGW.

Warto wskazać, że odpadowo-energetyczny program cieszy się największym sukcesem które dotychczas ogłoszono w ramach Funduszu Modernizacyjnego. Szerzej portal pisał o tym niedawno w artykule pt. Z unijnego Funduszu Modernizacyjnego Polska wydała tylko 10 proc.

Samorządy i śmieciarze proszą o więcej

W połowie listopada ubiegłego roku osiem dużych organizacji samorządowych i odpadowych – na czele ze Związkiem Miast Polskich oraz Polską Izbą Gospodarki Odpadami – wystosowało do władz NFOŚGW wspólny list, w którym zaapelowano o kontynuowanie spalarniowego programu i ogłoszenie nowego naboru wniosków. Wskazano, że skomplikowane procedury uniemożliwiły niektórym podmiotom pozyskanie dofinansowania, a termiczne przekształcanie jest niezbędne do zagospodarowania frakcji palnej odpadów. Zgodnie z przepisami odpady o cieple spalania wyższym niż 6 MJ/kg nie mogą być składowane.

Rozbudowa spalarni w Warszawie. Fot. MPO Warszawa

Według danych GUS za 2022 r., spośród 13,4 mln ton odpadów komunalnych do składowania trafiło 38 proc., a do recyklingu przeznaczono 27 proc. Spalanie z odzyskiem energii miało 20-procentowy udział, a bez odzysku wynosiło 1 proc. Z kolei do kompostowania i fermentacji skierowano 14 proc. odpadów.

Zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w 2022 r. gminy były obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co najmniej 25 proc. Na poziomie całego kraju taki wynik udało się zatem osiągnąć.

Jednak wymagania dotyczące poziomu recyklingu będą szybko rosnąć – w tym roku jest to już 35 proc., w przyszłym 45 proc. i 55 proc. w 2025 r. Natomiast przez kolejne 10 lat wynik będzie jeszcze bardziej śrubowany – docelowy poziom to 65 proc. w 2035 r.

Jednocześnie będzie też ograniczana możliwość składowania odpadów. W latach 2025-2029 ma być w ten sposób zagospodarowywanych nie więcej niż 30 proc. masy zebranych odpadów, a w kolejnej pięciolatce – 20 proc. Docelowo od 2035 r. wymagane będzie 10 proc.

To, co nie nadaje się do recyklingu, a jednocześnie ma za dużą kaloryczność by mogło być składowane, musi zatem trafiać w postaci zmieszanych odpadów lub odpowiednio przygotowanych paliw alternatywnych (pre-RDF i RDF) do termicznego przekształcania w cementowniach, spalarniach lub blokach wielopaliwowych.

Źródło: NFOŚGW

Cementownie pozyskane w ten sposób ciepło wykorzystują do procesów technologicznych w piecu cementowym i dzięki temu redukują zużycie węgla, a pozostałe instalacje produkując energię elektryczną i cieplną z odpadów jednocześnie załatwiają problem z ich zagospodarowaniem. Takie odpadowe elektrociepłownie to jeden ze sposobów na odejście od spalania węgla w ciepłownictwie systemowym.

Sygnatariusze wskazywanego wcześniej listu do szefostwa NFOŚGW długo na wysłuchanie swoich próśb nie musieli czekać, bo nowy nabór do programu został ogłoszony 13 grudnia, czyli niespełna miesiąc później. Tym razem w dostępnej puli środków znajdują się 2 mld zł, a wnioski można składać do końca kwietnia. Jak informuje Fundusz, na razie wpłynął jeden – na budowę spalarni w Zakładzie Zagospodarowania Odpadów w Nowym Dworze koło Chojnic.



Ile spalarni nam jeszcze potrzeba?

Według aktualnych harmonogramów w 2024 r. powinny zakończyć się cztery duże inwestycje, w tym budowa dwóch nowych obiektów (Olsztyn i Gdańsk) oraz rozbudowa istniejących instalacji (Warszawa i Rzeszów).

Spalarnia odpadów w Gdańsku znajduje się na zaawansowanym etapie realizacji. Fot. powermeetings.eu, Forum Biomasy i RDF 2023

Pierwsze dwa projekty tamtejsze samorządy realizują w formule partnerstwa publiczno-prywatnego – w Olsztynie partnerami są firma Urbaser i fundusz Meridiam, a w Gdańsku spółki Webuild, Termomeccanica Ecologia oraz TIRU Paprec Energies. Olsztyńska inwestycja będzie przerabiać do 110 tys. odpadów rocznie i uzupełni w miejskiej sieci ciepłowniczej lukę po wyłączonej niedawno ciepłowni węglowej w fabryce opon Michelin. Natomiast gdańska spalarnia energetycznie zagospodaruje do 160 tys. ton odpadów rocznie.

W Warszawie trwa inwestycja stołecznego MPO w rozbudowę dotychczasowego, małego zakładu o dodatkowe 264 tys. ton mocy przerobowych. Dzięki inwestycji stanie się on największą spalarnią w Polsce, mogącą zutylizować ponad 300 tys. ton odpadów rocznie. Natomiast w Rzeszowie budowana jest druga linia technologiczna w spalarni należącej do spółki PGE Energia Ciepła. Pozwoli to zwiększyć moce przerobowe o dodatkowe 80 tys. ton – do łącznie ok. 180 tys. ton rocznie.

Łączna moc przerobowa ośmiu istniejących, dużych spalarni odpadów, wynosi aktualnie ok. 1,2 mln ton. Dzięki powyższym czterem przedsięwzięciom wzrosną one do ponad 1,8 mln ton. Przy dobrej koniunkturze w budownictwie cementownie szacują, że mogą odebrać łącznie ok. 1,7 mln ton RDF, w którym ok. 1,3 mln ton stanowią odpady komunalne. Dodając do tego jeszcze wielopaliwowy blok w elektrociepłowni w Zabrzu wychodzi łącznie ok. 3,2 mln ton mocy przerobowych.

Energetyczne wykorzystanie odpadów komunalnych w Polsce

Ponadto, zgodnie z zapowiedziami Veolii, w tym roku mają ruszyć prace budowlane w Łodzi (200 tys. ton), a blisko 770 tys. ton ma przetwarzać 17 projektów, które dotychczas pozyskały wsparcie z Funduszu Modernizacyjnego. Zatem podsumowując dotychczasowe wyliczenia – obejmujące to, co już istnieje i się buduje, a także ma realne podstawy, aby powstać – wychodzi z grubsza łącznie ponad 4 mln ton mocy przerobowych.

Ile zatem docelowo jest nam tych mocy potrzebne? O odpowiedź na to pytanie poprosiliśmy NFOŚGW, który jako rozdzielający publiczne środki podmiot takie wiarygodne szacunki powinien posiadać. Ewelina Steczkowska, rzecznik Funduszu, przekazała nam, że docelowo w sposób niekolidujący z wymaganymi poziomami recyklingu termicznemu przekształceniu powinno podlegać ok. 30 proc. wytwarzanych odpadów komunalnych, a do tego należy uwzględnić wspomagającą rolę cementowni.

Zwróciła przy tym uwagę, że w Polsce średnio wytwarza się rocznie ok. 350 kg odpadów na mieszkańca, a unijna średnia wynosi ponad 500 kg.

– Nie ma podstaw uważać, że bogacąca się Polska nie będzie również dorównywać średnim poziomom wytwarzania odpadów. Średnim, bo maksymalne poziomy w krajach najbogatszych i być może prowadzących najbardziej wiarygodną statystykę sięgają ponad 800 kg na mieszkańca rocznie. Założywszy średni poziom wytwarzania oraz uwzględniając 10 proc. rezerwy wydajności zapewniające bezpieczeństwo systemu, powinny być stworzone techniczne możliwości termicznego przetwarzania, łącznie o wydajności ITPOK ok. 6 mln ton rocznie – wskazała Steczkowska.

– To, co jest teraz w trakcie budowy i w sposób względnie skonkretyzowany zaplanowane, nie osiąga wymiaru, który jednocześnie zaspokoi potrzeby i uwzględni wymagane poziomy recyklingu. Cały czas problem stanowi deficyt wydajności instalacji termicznych. Na poziomie lokalnym kierować się trzeba dwoma przesłankami: ile mamy odpadów i jakie mamy potrzeby i możliwości wykorzystania wytwarzanego ciepła. Biorąc pod uwagę, że odpadów w przewidywalnej perspektywie nie zabraknie, faktycznym limitem wydajności ITPOK pozostaje zapotrzebowanie na energię cieplną – podsumowała.

W kontekście mocy przerobowych termicznej utylizacji odpadów komunalnych warto jeszcze zwrócić uwagę na styczniową analizę Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Z jego szacunków wynika, że ponad pół miliona gospodarstw domowych w Polsce dokonuje takiej utylizacji w swoich domowych piecach…

Duzi gracze wciąż szykują projekty

Jak pisaliśmy wcześniej, w pierwszym naborze odrzucono wnioski dotyczące dużych inwestycji w Łodzi (Veolia) oraz Wrocławiu, Zabrzu i Częstochowie (Fortum).

Źródło: NFOŚGW

Krzysztof Zamasz, członek zarządu i dyrektor handlowy grupy Veolia w Polsce, poinformował portal WysokieNapiecie.pl, że w grudniu spółka otrzymała w Łodzi prawomocne zamienne pozwolenie na budowę i chce rozpocząć prace budowlane w 2024 r.

– Mamy generalnego wykonawcę inwestycji, którym jest konsorcjum firm Doosan Enerbility oraz Doosan Lentjes. Konstruujemy finansowanie dla tego projektu i liczymy wciąż na wsparcie ze strony NFOŚGW. Ponadto o finansowaniu rozmawiamy z bankami komercyjnymi oraz Polskim Funduszem Rozwoju. W przedsięwzięcie może zaangażować się kapitałowo także partner zewnętrzny – powiedział Zamasz.

– Według standardów naszej grupy będzie to rentowne przedsięwzięcie. Dla nas odpady komunalne, które nie nadają się do recyklingu, są lokalnym paliwem, które najlepiej wykorzystać w ciepłownictwie. Tych palnych frakcji nie będzie można składować, więc albo zagospodarujemy je energetycznie w Polsce, albo będziemy je drożej eksportować do innych krajów, gdzie zostaną wykorzystane do produkcji ciepła i energii elektrycznej – podkreślił.

Mariusz Dzikuć, dyrektor ds. rozwoju biznesu w Fortum Power and Heat Polska, w rozmowie z naszym portalem przekazał natomiast, że we Wrocławiu spółka nadal rozwija projekt budowy elektrociepłowni opalanej RDF.

– Niedawno Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał pozytywne dla nas orzeczenie dotyczące decyzji środowiskowej, ale organizacje przeciwne inwestycji już zapowiadają odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. To sprawia, że w drugim naborze ogłoszonym przez NFOŚGW nie będziemy składać wniosku, gdyż przy trwającym sporze sądowym zapewne trudno byłoby nam dotrzymać terminów wymaganych w programie – wyjaśnił Dzikuć.

Zwrócił przy tym uwagę na lukę, która istnieje w południowo-zachodniej Polsce pod względem instalacji do termicznego przekształcania odpadów.

– W Polsce mamy już przykłady instalacji w dużych miastach, które działają z powodzeniem od połowy minionej dekady. Przykładem jest Kraków, który obecnie pozyskał wsparcie NFOŚGW, dzięki któremu zwiększy swoje moce przerobowe o kolejne 100 tys. ton. Są również takie miejsca jak Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia, gdzie od lat samorząd zmaga się problemami prawnymi, które utrudniają budowę takich instalacji. Natomiast Wrocław jest miejscem, gdzie mimo najwyższych kosztów zagospodarowania odpadów w Polsce, trwają protesty społeczne, co opóźnia i utrudnia realizację inwestycji – zaznaczył dyrektor.

Źródło: NFOŚGW

Odnosząc się do Zabrza i Częstochowy Dzikuć wskazał, że Fortum analizuje możliwości dotyczące dekarbonizacji tamtejszych elektrociepłowni. Wnioski złożone w pierwszym naborze do NFOŚGW dotyczyły konwersji kotłów węglowych na opalane RDF.

– Wśród innych scenariuszy analizujemy m.in. wykorzystanie biomasy oraz kotłów elektrodowych. Docelowe rozwiązanie może być miksem kilku technologii. Nie ma ostatecznej decyzji, którą ścieżkę finalnie wybierzemy i czy będziemy ponownie ubiegać się wsparcie z trwającego drugiego naboru do programu – dodał Dzikuć.



Rynek budowlany zweryfikuje inwestycje

W opinii dyrektora Fortum pozyskanie wsparcia z NFOŚGW to ważny krok na drodze do realizacji inwestycji. Jednak poważną weryfikacją dla projektów, które uzyskały wsparcie, będą przetargi na wybór generalnych wykonawców.

– Trzeba pamiętać, że koszty w budownictwie mocno wzrosły w ostatnich latach. Ponadto w naszej opinii to jednak duże projekty, o mocach co najmniej 100 tys. ton odpadów rocznie, będą długoterminowo znacznie bardziej efektywne ekonomicznie dzięki swojej skali działalności – podkreślił.

Pierwsze przetargi już ruszyły, m.in. w Zamościu, Suwałkach czy Opolu. Przypomnijmy, że pierwszy nabór do NFOŚGW trwał od grudnia 2021 r. do grudnia 2022 r. Choć w ubiegłym roku wzrost kosztów w sektorze budowlanym wyhamował, to ceny wciąż utrzymują tendencje zwyżkową.

Pozostaje zatem niewiadomą, na ile wsparcie pozyskane z Funduszu Modernizacyjnego i budżety konstruowane na etapie składania wniosków będą przystawać do wycen wykonawców, którzy złożą oferty w przetargach. Finanse samorządów zazwyczaj są mocno napięte, a przy wysokich stopach procentowych pozyskanie atrakcyjnego finansowania w bankach komercyjnych może być wyzwaniem dla wszystkich inwestorów.

Przemysł też chce spalać

Warto odnotować, że wśród 17 podmiotów, które pozyskały wsparcia, są także duże grupy przemysłowe – Synthos, który wybuduje instalację w zakładach chemicznych w Oświęcimiu (150 tys. ton odpadów, 49 MW mocy) oraz Boryszew z inwestycją w Toruniu (23 tys. ton, 7 MW).

Mikołaj Budzanowski, członek zarządu Grupy Boryszew oraz prezes spółki Boryszew Energy, w rozmowie z portalem WysokieNapiecie.pl stwierdził, że wykorzystanie odpadów komunalnych jako paliwa do produkcji ciepła oraz energii elektrycznej to dobre rozwiązanie dla firm przemysłowych.

– Warunkiem jest jednak to, aby paliwo było dostępne lokalnie. Przykładowo nasza inwestycja w Toruniu pozwoli zagospodarować tamtejsze odpady i ograniczy konieczność ich transportowania do spalarni w Bydgoszczy. Ponadto wyprodukowana w instalacji energia elektryczna będzie sprzedawana do klientów na sieci dystrybucyjnej naszej spółki Boryszew Green Energy & Gas. Natomiast ciepło zasili sieć przemysłową na terenie Parku Przemysłowego Elana oraz miejską sieć ciepłowniczą – powiedział Budzanowski.

– Tego typu inwestycje trudno jest sfinansować bez wsparcia publicznego. Dlatego program uruchomiony przez NFOŚGW jest dobrym przykładem wsparcia dla transformacji energetycznej – zarówno ciepłownictwa, jak i przemysłu. Analizujemy potencjalne możliwości budowy podobnych instalacji również w innych lokalizacjach – dodał.

Źródło: NFOŚGW

Wśród dużych grup przemysłowych od kilku lat plany budowy spalarni podtrzymuje też chemiczna grupa Ciech, we współpracy z niemiecką firmą EEW Energy from Waste. Miałaby ona powstać w Inowrocławiu i mieć nawet 300 tys. ton mocy przerobowych. Według ostatnich zapowiedzi przygotowania administracyjne i finansowe do budowy mają się zakończyć w 2024 r.

CO2 krąży nad spalarniami

W przyszłości istotnym czynnikiem dla ITPOK-ów może być włączenie do unijnego systemu handlu emisjami CO2. Zgodnie ze zmianą w dyrektywie EU ETS mają one od 1 stycznia 2024 r. weryfikować i raportować emisję gazów cieplarnianych.

Do 31 lipca 2026 r. Komisja Europejska ma natomiast opracować raport, w którym oceni zasadność włączenia ITPOK-ów do systemu handlu emisjami od 2028 r. – z możliwą derogacją do 31 grudnia 2030 r.

Najwięksi gracze już na taką perspektywę się przygotowują. Fortum zakłada, że jednym z dalszych kroków w rozwoju spalarni będzie wychwytywanie CO2, które następnie może zostać wykorzystane wraz zielonym wodorem do produkcji tworzyw sztucznych.

– W ten sposób uzyskamy nie tylko odzysk energetyczny, ale również materiałowy. Nad takimi rozwiązaniami Fortum już pracuje w Finlandii – zapewnił Mariusz Dzikuć.

W Polsce technologiami dotyczącymi wychwytu CO2 oraz jego składowania i wykorzystania (CCS/CCU) jak na razie szerzej zainteresował się Krakowski Holding Komunalny. W ramach projektu prowadzonego we współpracy z firmą CO2 Management z Norwegii powstaje opracowanie dotyczące wykorzystania tych technologii w spalarni w Krakowie. Finansowane z Funduszy Norweskich prace ruszyły w czerwcu ubiegłego roku i mają potrwać do maja 2024 r.

 

źródło: www.WysokieNapiecie.pl, autor: Tomasz Elżbieciak


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

powermeetings.eu
Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

kom.: +48 603 386 917

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Jolanta Szczepaniak
Kontakt: powermeetings@powermeetings.eu