Kogeneracja w roku 2021 – nowe rozporządzenia Ministra Klimatu

 

Na stronach RCL ukazały się dwa nowe projekty rozporządzeń dotyczące kogeneracji w roku 2021:

 

Projekt rozporządzenia Ministra Klimatu w sprawie maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji objętej wsparciem oraz jednostkowych wysokości premii gwarantowanej w roku 2021 zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

Treść projektu do pobrania pod linkiem: Projekt rozporzadzenia ws. wartości i maksymalne wysokości CHP w 2021

Uzasadnienie: Uzasadnienie proj. rozp. ws. wartości i maksymalne wysokości w 2021

OSR: OSR proj. rozp. ws. wartości i maksymalne wysokości w 2021

 

Projekt rozporządzenia Ministra Klimatu w sprawie wartości referencyjnych dla nowych i znacznie zmodernizowanych jednostek kogeneracji w roku 2021 r. na podstawie art. 15 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

Treść projektu do pobrania pod linkiem: Projekt rozporzadzenia ws wartości referencyjne CHP 2021

Uzasadnienie: Uzasadnienie proj. rozp. ws wartości referencyjne 2021

OSR: OSR proj. rozp. ws wartości referencyjne 2021

Najnowszy raport URE Energetyka cieplna w liczbach – 2019

Ciepłownictwo 2019 – wyzwania i najważniejsze kierunki zmian

Najnowszy raport URE Energetyka_cieplna_w_liczbach_2019 przedstawia obraz rynku na podstawie danych zebranych od ponad 400 koncesjonowanych przedsiębiorstw ciepłowniczych. Wyniki badań regulatora pozwalają ocenić stan sektora oraz najważniejsze kierunki zmian zachodzących w polskim ciepłownictwie.

„Polskie ciepłownictwo czeka trudny proces transformacji. Jest on wymuszony zaostrzającymi się wymogami środowiskowymi oraz rosnącym kosztem zakupu uprawnień do emisji CO2. Będzie to proces nie tylko długotrwały, ale również kosztochłonny. Jednak sektor musi się zmienić, jeżeli chce sprostać nadchodzącym wyzwaniom i jednocześnie nie stracić szansy na uzyskanie wsparcia finansowego Unii Europejskiej w tym procesie” – ocenia Rafał Gawin, Prezes URE. – „Urząd Regulacji Energetyki jest jednym z głównych podmiotów zaangażowanych w analizowanie i regulowanie tego sektora. Dysponujemy zatem doświadczeniem i wiedzą niezbędnymi do tego, by być partnerem w rozmowach zarówno z branżą jak i ustawodawcą na temat pożądanego i optymalnego kierunku zmian” – dodaje.

Jaka jest kondycja branży?

W ostatnich latach systematycznie spada sprzedaż ciepła. Mimo to, wyłącznie w 2018 r. zanotowano spadek przychodów sektora ciepłowniczego (o 3 proc.), w 2019 r. przychody te ponownie wzrosły o 1,2 proc. Natomiast rok 2019 był kolejnym, w którym rosły koszty sektora – po dwuprocentowym wzroście w 2018 r., w 2019 r. koszty wzrosły o dalsze 6,2 proc. Do wzrostu kosztów działalności przedsiębiorstw ciepłowniczych w ubiegłym roku przyczynił się niewątpliwie wzrost kosztów: uprawnień do emisji CO2, zakupu energii elektrycznej, paliwa technologicznego, a także usług obcych.

Po raz pierwszy od 2013 r. przychody osiągnięte przez koncesjonowane przedsiębiorstwa ciepłownicze nie umożliwiły pokrycia kosztów prowadzenia działalności związanej z zaopatrzeniem odbiorców w ciepło. Obniżenie wyniku finansowego wiąże się również z obniżeniem rentowności przedsiębiorstw ciepłowniczych. Wskaźnik rentowności w 2019 r. osiągnął wartość ujemną – prawie (-) 3 proc. i obniżył się w stosunku do roku poprzedniego o 4,8 punktu procentowego – głównie w przedsiębiorstwach posiadających źródła ciepła, w których ciepło wytwarzane jest w kogeneracji z energią elektryczną (obniżenie o 8,34 punktu procentowego w stosunku do 2018 r.).

W przypadku przedsiębiorstw produkujących ciepło w kogeneracji z produkcją energii elektrycznej, przedstawienie wyników finansowych tylko w zakresie działalności ciepłowniczej jest trudne, bowiem niemożliwe jest jednoznaczne rozdzielenie kosztów wytwarzania energii elektrycznej i ciepła według miejsca powstania, a co za tym idzie – określenie efektywności wyłącznie dotyczącej wytwarzania ciepła. Na podstawie danych ze sprawozdań Ministerstwa Aktywów Państwowych wyraźnie jednak widać, że przedsiębiorstwa te odnotowały w 2019 r. wysoki poziom wskaźnika rentowności sprzedaży energii elektrycznej i ciepła łącznie. Dopiero pozostała działalność operacyjna przyniosła stratę. Do sytuacji tej przyczyniły się ponownie koszty zakupu uprawnień do emisji CO2.

Rentowność i koszty uprawnień do emisji CO2

Minione dwa lata przyniosły znaczący wzrost cen uprawnień do emisji CO2. Koszty ich zakupu znalazły odzwierciedlenie w wynikach finansowych przedsiębiorstw ciepłowniczych, w szczególności w tych przedstawianych przez przedsiębiorstwa posiadające źródła, w których ciepło wytwarzane jest w jednostkach kogeneracji. Jednak w przypadku przedsiębiorstw posiadających takie jednostki, na wyniki finansowe związane z działalnością ciepłowniczą wpływ mają stosowane metody podziału kosztów. W zależności od przyjętej metody, koszty mogą w różnym stopniu obciążać poszczególne działalności, a tym samym wpływać na wysokość wykazywanych wyników finansowych ze sprzedaży ciepła i sprzedaży energii elektrycznej. Efektywność przedsiębiorstw produkujących ciepło i energię elektryczną w skojarzeniu można zatem oceniać wyłącznie w oparciu o dane dotyczące całej działalności danego przedsiębiorstwa. Bierzemy więc pod uwagę rentowność, jaką uzyskują one ze sprzedaży ciepła i sprzedaży energii elektrycznej łącznie.

Ponieważ obszar ten jest bardzo złożony i ma duże znaczenie dla pełnej i spójnej oceny ekonomicznej przedsiębiorstw produkujących ciepło i energię elektryczną w skojarzeniu, Prezes URE prowadzi osobny, dedykowany temu obszarowi monitoring przedsiębiorstw ciepłowniczych. Wyniki tych badań poznamy jeszcze w tym roku.

Wyzwania środowiskowe a inwestycje

Chcąc zdiagnozować zaawansowanie procesu dostosowywania źródeł ciepłowniczych do dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych[1] oraz związane z tym potrzeby inwestycyjne przedsiębiorstw ciepłowniczych, w pierwszym kwartale 2020 roku Urząd przeprowadził monitoring rynku ciepłowniczego pod tym kątem. Badanie objęło prawie 90 przedsiębiorstw. Ze wstępnej analizy informacji przedstawionych przez ciepłownie wynika, że 97 proc. przedsiębiorstw zobowiązanych do dostosowania swoich źródeł do tzw. dyrektywy IED rozpoczęło już inwestycje. Wysokość planowanych do poniesienia nakładów przez przedsiębiorstwa ciepłownicze na realizację tego celu, w latach 2020 – 2029, została określona na około 5,4 mld zł. Rezultaty tego monitoringu poznamy w najbliższych tygodniach.

***

Od 2002 r. – tj. od czasu pierwszego badania ciepłownictwa przeprowadzonego przez URE – liczba koncesjonowanych przedsiębiorstw ciepłowniczych zmniejszyła się o ponad połowę.

Znacząco spadł poziom emisji szkodliwych substancji do atmosfery, głównie pyłów, dwutlenku siarki oraz tlenków azotu; emisja CO2 obniżyła się o ok. 20 proc.

Całkowita wielkość mocy cieplnej zainstalowanej u koncesjonowanych wytwórców ciepła zmniejszyła się od 2002 r. o 24,5 proc.. W 2019 r. wielkość mocy cieplnej zainstalowanej wynosiła 53,5 GW , a osiągalnej 52,5 GW.

W latach 2002-2019 koncesjonowane ciepłownictwo zredukowało zatrudnienie o ponad połowę, stając się tym samym bardziej efektywnym ekonomicznie organizmem oraz dając świadectwo udanej możliwości zastąpienia monopolu regulacją.

Udział ciepła z kogeneracji w 2019 r. wyniósł 65 proc. produkcji ciepła ogółem i wzrósł o 1,5 punktu procentowego w stosunku do 2018 r. Nieznacznie zwiększył się również udział przedsiębiorstw wytwarzających ciepło w kogeneracji – spośród 375 wytwórców ciepła biorących udział w badaniu w 2019r., 33 proc. wytwarzało ciepło w kogeneracji (w 2018 roku było to 32 proc.; w 2015 – 25 proc.).

Następuje dywersyfikacja paliw zużywanych do produkcji ciepła. Dominują nadal paliwa węglowe, których udział w 2019 r. stanowił 71 proc. paliw zużywanych w źródłach ciepła (w 2018 r. było 72,5 proc, a w 2017 r. – 74 proc.) Od 2002 r. udział paliw węglowych obniżył się o 10,7 punktu procentowego. W tym czasie wzrósł udział paliw gazowych – o 5,8 punktu procentowego oraz źródeł OZE – o 6,6 punktu procentowego.
W 2019 r. wolumen sprzedaży ciepła przez koncesjonowane przedsiębiorstwa ciepłownicze (łącznie z odsprzedażą innym przedsiębiorstwom) wyniósł prawie 345 tys. TJ i był o prawie 4 proc. niższy niż w 2018 r. (358 tys.TJ).
W 2019 r. średnia cena ciepła sprzedawanego ze źródeł wytwórczych wyniosła 40,97 zł/GJ i wzrosła o 5,8 proc. w stosunku do ceny w 2018 r. (38,72 zł/GJ).
Ceny ciepła ze źródeł wytwarzających ciepło w kogeneracji były zdecydowanie niższe niż ceny ciepła ze źródeł pozostałych – o 21,9 proc. Spowodowane to jest przede wszystkim bardziej efektywnym kosztowo sposobem wytwarzania ciepła (i energii elektrycznej) w kogeneracji, wielkością rynków, na potrzeby których wytwarzane jest ciepło w tej technologii (największe rynki w Polsce, w tym m.in. Warszawa, Poznań, Kraków, Wrocław, Łódź, Trójmiasto).
Stawka opłaty za usługi przesyłowe w 2019 r. wzrosła o 3,5 proc. (w stosunku do 2018 r.) i wyniosła 18,33 zł/GJ.

W ostatnich latach wzrósł poziom inwestycji w majątek ciepłowniczy. W 2019 r. wysokość nakładów wyniosła prawie 3,5 mld zł i wzrosła o 18 proc. w stosunku do 2018 r. Ponad połowę nakładów – prawie 59 proc. – przedsiębiorcy przeznaczyli na inwestycje w majątek wytwórczy. Przy czym w 2019 r. udział środków własnych w finansowaniu poniesionych nakładów wyniósł blisko 80 proc.

 

Pobierz raport: Energetyka_cieplna_w_liczbach_2019

 

źródło: www.ure.gov.pl

 


[1] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola.

Ministerstwo Klimatu prowadzi konsultacje Strategii Wodorowej UE

W związku z publikacją Komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pod nazwą Strategia w zakresie wodoru na rzecz Europy neutralnej dla klimatu, Ministerstwo Klimatu zwraca się z prośbą do wszystkich zainteresowanych stron o przekazanie komentarzy, uwag i opinii do dokumentu KE, które mogą być pomocne przy opracowywaniu Stanowiska Rządu RP.

Komunikat jest publicznie dostępny w bazie aktów prawnych Unii Europejskiej EUR-Lex.

Stanowiska można przesyłać do dnia 17 sierpnia 2020 r. na adres: departament.elektromobilnosci.i.gospodarki.wodorowej@klimat.gov.pl

źródło: Ministerstwo Klimatu

Rynek mocy: Projekt rozporządzenia w sprawie parametrów aukcji głównej dla roku dostaw 2025 – opublikowany

Na stronie Rządowego Centrum Legislacyjnego został opublikowany projekt rozporządzenia Ministra Klimatu w sprawie parametrów aukcji głównej dla roku dostaw 2025 oraz parametrów aukcji dodatkowych dla roku dostaw 2022.

Rozporządzenie dotyczy aukcji głównej na rok dostaw 2025, która będzie przeprowadzana w tym roku. oraz aukcji dodatkowych na rok dostaw 2022, które mają się odbyć w 2021 r.

Jak wynika z projektu rozporządzenia, prognozowane zapotrzebowanie na moc w aukcji zostało wyznaczone odrębnie dla każdego kwartału roku dostaw. W efekcie wyznaczone zapotrzebowanie na moc w aukcji głównej na rok dostaw 2025 wynosi 2 526 MW.

Zgonie z ustawą o rynku mocy rozporządzenie powinno zostać wydane nie później niż 18 tygodni przed rozpoczęciem aukcji głównej, a aukcja główna na rok dostaw 2025 ma odbyć się 14 grudnia 2020 r. Dlatego rozporządzenie powinno być wydane do dnia 9 sierpnia 2020 r.
źródło: www.cire.pl

Rozpoczęły się konsultacje zmian Warunków Dotyczących Bilansowania

Komunikat Operatora Systemu Przesyłowego w sprawie procesu konsultacji społecznych Projektu Zmian nr 1/2020 Warunków Dotyczących Bilansowania

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., pełniące na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej funkcję Operatora Systemu Przesyłowego elektroenergetycznego (dalej: „OSP”), planują wprowadzenie zmian do „Warunków Dotyczących Bilansowania. Na podstawie: Rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące bilansowania” zatwierdzonych decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki znak: WRR.WRE.744.35.2019.PSt z dnia 5 marca 2020 r. (dalej: „Warunki Dotyczące Bilansowania”). W tym celu OSP opracował Projekt Zmian nr 1/2020 Warunków Dotyczących Bilansowania (dalej „Projekt Zmian nr 1/2020 Warunków”), który został zamieszczony na stronie internetowej OSP wraz z niniejszym komunikatem.

Jednocześnie OSP, wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 6 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 i ust. 5 oraz art. 5 ust. 4 lit. c) Rozporządzenia (UE) 2017/2195, zapewniając publiczny dostęp do Projektu Zmian nr 1/2020 Warunków, informuje o:

  • wyznaczeniu terminu na składanie uwag do 17 sierpnia 2020 r.;
  • adresie poczty elektronicznej – rynekbilansujacy@pse.pl, na który należy przekazywać uwagi.

Prosimy o zgłaszanie uwag w wersji edytowalnej na Formularzu zgłoszeniowym uwag do Projektu Zmian nr 1/2020 Warunków Dotyczących Bilansowania, dołączonym do niniejszego komunikatu.

Jednocześnie PSE S.A. zapraszają na spotkanie informacyjne, na którym zostanie zaprezentowany Projekt Zmian nr 1/2020 Warunków. Spotkanie odbędzie się w trybie zdalnym 29 lipca 2020 r., w godzinach od 11:00 do 14:00. Zainteresowanych udziałem w spotkaniu informacyjnym prosimy o zapisy za pośrednictwem formularza. Narzędzie wykorzystywane do wideokonferencji posiada limit 500 użytkowników, decyduje kolejność zgłoszeń.

Spotkanie będzie równolegle transmitowane na żywo na firmowym kanale YouTube. Dostęp do transmisji będzie otwarty dla wszystkich zainteresowanych. Nagranie wideo ze spotkania zostanie udostępnione po spotkaniu na kanale PSE w serwisie YouTube.

REJESTRACJA

Rejestracja na spotkanie informacyjne odbywa się poprzez formularz rejestracyjny. W ciągu kilku godzin od rejestracji powinni Państwo otrzymać automatyczną wiadomość z adresu no-reply@clickmeeting.com z linkiem do wydarzenia. Jeśli nie otrzymali Państwo wiadomości należy sprawdzić skrzynkę spam, a w przypadku braku otrzymania wiadomości skontaktować się z organizatorami spotkania (pse@pse.pl).

JAK DOŁĄCZYĆ DO SPOTKANIA

Zaproszenie wraz z instrukcją dołączenia do spotkania otrzymają Państwo automatycznie poprzez e-mail po dokonaniu rejestracji. Aby dołączyć do spotkania należy w dniu spotkania informacyjnego kliknąć w przycisk „dołącz” lub wkleić adres pokoju webinarowego w okno swojej przeglądarki. Zostaną Państwo automatycznie przekierowani na stronę wydarzenia. Po wpisaniu swojego imienia dołączą Państwo do spotkania. Dla zapewnienia bezproblemowego przebiegu wydarzenia, zgodnie z zaleceniami dostawcy, zalecamy korzystanie z najaktualniejszych wersji przeglądarek: Chrome, Safari, Firefox, Opera lub Edge (w kolejności od najbardziej polecanej). Więcej informacji jak dołączyć do spotkania znajdą Państwo TUTAJ.

KONTAKT

Pytania organizacyjne prosimy kierować na adres: pse@pse.pl

 

źródło: www.pse.pl

Sejm przyjął zmiany w ustawie o OZE, która poszerza definicję drewna energetycznego

Sejm uchwalił 16 lipca 2020 nowelizację ustawy o odnawialnych źródłach energii, która poszerza definicję drewna energetycznego, zwiększając możliwości spalania biomasy pochodzącej z lasów w elektrowniach. O przyjęciu ustawy zdecydowały głosy wszystkich obecnych na głosowaniu posłów PiS oraz jednego posła Konfederacji. Nowelizacji sprzeciwiają się organizacje ekologiczne, które podają przykład Słowacji, gdzie wprowadzenie podobnego prawa miało skutkować zwiększeniem wycinki lasów.  

Odpowiedzialne za opracowanie najnowszej nowelizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii jest Ministerstwo Środowiska.

Jak uzasadniana jest potrzeba zmiany definicji drewna energetycznego?

– Brak zmiany definicji drewna energetycznego skutkowałby deprecjacją surowca drzewnego pozyskanego w lasach wskutek zmniejszonego odbierania drewna przez zakłady przemysłowe, będącego skutkiem pandemii wirusa COVID-19. Pozostawienie pozyskanego surowca w lesie może również skutkować zwiększoną gradacją szkodników owadzich, co negatywnie wpłynie na prowadzoną w kraju gospodarkę leśną, jak również zwiększone zagrożenie pożarowe w lasach – uzasadniają autorzy uchwalonej przez Sejm nowelizacji ustawy o OZE.

– Wprowadzenie nowej definicji pozwoli zapobiec deprecjacji surowca drzewnego pozyskanego w lasach wskutek zmniejszonego odbierania drewna przez zakłady przemysłowe, będącego skutkiem pandemii wirusa COVID-19. Dodatkowym czynnikiem stymulującym poprawę sytuacji gospodarczej poprzez niezmniejszanie pozyskanie surowca drzewnego będzie stabilność zatrudnienia w Zakładach Usług Leśnych – czytamy w uzasadnieniu nowelizacji.

Zgodnie z dotychczasowym brzmieniem ustawy o OZE, drewno energetyczne było rozumiane jako „surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie, a także surowiec drzewny stanowiący biomasę pochodzenia rolniczego”.

Zgodnie z nową definicją za drewno energetyczne będzie się uważać:

1) surowiec drzewny niebędący drewnem tartacznym i skrawanym, stanowiącym dłużyce, kłody tartaczne i skrawane oraz niebędący materiałem drzewnym powstałym w wyniku procesu celowego rozdrobnienia tego surowca drzewnego;

2) produkty uboczne będące efektem przetworzenia surowca drzewnego, niezanieczyszczone substancjami niewystępującymi naturalnie w drewnie;

3) odpady, będące efektem przetworzenia surowca drzewnego, niezanieczyszczone substancjami niewystępującymi naturalnie w drewnie, zagospodarowywane zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami.

Nowa definicja drewna energetycznego ma obowiązywać od 1 października r. do 31 grudnia 2021 r.

Dzisiaj w Sejmie „za” głosowali wszyscy obecni na sali posłowie PiS w liczbie 231 oraz jeden poseł Konfederacji (Dobromir Sośnierz). Przeciwko było 206 posłów, a od głosu wstrzymało się 13 (w tym jeden poseł KO, dwóch posłów PSL-Kukiz15 oraz 10 posłów Konfederacji).

Teraz uchwalona przez Sejm ustawa zostanie skierowana do prac w Senacie.

Wcześniej, w dniu 4 czerwca, projekt nowelizacji został notyfikowany w Brukseli.

Jak zapewniał Minister Michał Woś – z powodu kryzysu wywołanego epidemią w polskich lasach zalega 2 mln m3 ściętych drzew i podkreślał, że nowa definicja drewna energetycznego zakłada wykorzystanie wyłącznie biomasy słabej jakości.

źródło: www.gramwzielone.pl

 

Do pobrania: Treść projektu nowelizacji ustawy o OZE – drewno energetyczne druk 455

 

Więcej na temat nowej definicji drewna energetycznego mówić będziemy w trakcie Forum Biomasy, Pelletu i Paliw Alternatywnych w Ciepłownictwie i Energetyce w Białymstoku, które organizujemy 27 i 28 sierpnia 2020 wraz z Grupą Enea w roli Gospodarza Honorowego.

Szczegóły: https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

Polska dostanie kolejne miliardy euro na energetykę z Funduszu Modernizacji

Chodzi nie o Fundusz Sprawiedliwej Transformacji, o którym jest ostatnio głośno i który jest nowym pomysłem Brukseli na wsparcie regionów mogących gospodarczo stracić na zamykaniu przemysłu związanego z paliwami kopalnymi  ale o Fundusz Modernizacji ustanowiony wcześniej przy okazji reformy systemu ETS.

Komisja Europejska wczoraj zatwierdziła budżet Funduszu Modernizacji, z którego pieniądze mają wesprzeć modernizację energetyki krajów Europy Środkowo-Wschodniej i który zostanie zasilony przychodami ze sprzedaży uprawnień do emisji CO2 w ramach unijnego systemu ETS (European Trading Scheme).

Pieniądze z Funduszu Modernizacji maja trafić do 10 państw Unii Europejskiej. Oprócz naszego kraju otrzymają je Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Rumunia i Słowacja.

W sumie do podziału przez te kraje będzie w latach 2021-30 około 14 miliardów euro, przy czym finalna suma ma zależeć od kształtowania się ceny uprawnień do emisji CO2. Im wyższa będzie ta cena, tym więcej środków zasili konto Funduszu Modernizacji.

Pieniądze z Funduszu Modernizacji będzie można przeznaczyć na inwestycje związane z odnawialnymi źródłami energii, efektywnością energetyczną, magazynowaniem energii, modernizacją sieci, ciepłownictwem systemowym, ale także na inwestycje związane z edukacją i przebranżowieniem pracowników w regionach, których gospodarki są zależne od wydobycia węgla.

Państwa korzystające z Funduszu Modernizacji będą miały swobodę w wyborze projektów, na które chcą wydać przyznane im środki.

Zaproponowane inwestycje muszą być jednak zgodne z celami Komisji Europejskiej oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego, a także zapisami unijnej dyrektywy o ETS. Finalna decyzja o przyznaniu dotacji na dany projekt będzie należeć do Komisji, która będzie przy tym posiłkować się opinią EBI.

Fundusz Modernizacji ma uzyskać status operacyjny w styczniu 2021 roku.

Oprócz pieniędzy z tego źródła Polska otrzyma dostęp do jeszcze większych środków z nowego Funduszu Sprawiedliwej Transformacji, którego budżet ma sięgnąć 40 mld euro.

Nasz kraj ma być czołowym beneficjentem środków z tego funduszu. Pieniądze z niego będziemy mogli przeznaczyć na gospodarczą transformację regionów, w których działa przemysł związany z wydobyciem węgla.

źródło: www.gramwzielone.pl

KE przyjęła strategie w sprawie integracji systemu energetycznego i wodoru

Komisja Europejska poinformowała w środę 8 lipca 2020 o przyjęciu strategii integracji systemu energetycznego oraz strategii wodorowej. Obie strategie mają przyczynić się do osiągnięcie neutralności klimatycznej sektora energetycznego, który obecnie odpowiada za 75 proc. emisji gazów cieplarnianych w UE.

Do pobrania: eu_hydrogen_strategy   I   eu_energy_system_integration_strategy_pdf

Przyjęte strategie zawierają nowy program inwestycji w czystą energię, zgodnie z unijnym pakietem naprawczym i europejskim zielonym ładem. W ocenie KE, planowane inwestycje mogą potencjalnie pobudzić ożywienie gospodarcze po kryzysie koronawirusa. Mają również tworzyć miejsca pracy w Europie i wzmacniać unijne przywództwo i konkurencyjność w strategicznych branżach.

Jak informuje Komisja, strategia UE na rzecz integracji systemów energetycznych zapewni ramy dla przejścia na zieloną energię. Obecny model, w którym zużycie energii w transporcie, przemyśle, gazie i budynkach funkcjonuje w odosobnieniu, w osobnych łańcuchach wartości i regulacjach, w ramach rozdzielonej infrastruktury, w ocenie Komisji nie może zapewnić neutralności klimatycznej do 2050 r. Według KE konieczne jest stworzenie nowych powiązań między sektorami i wykorzystanie postępu technologicznego.

Jak tłumaczy Komisja, integracja systemu energetycznego oznacza, że system jest planowany i obsługiwany jako całość, łącząc różne nośniki energii, infrastruktury i sektory zużycia. W ocenie KE taki połączony i elastyczny system będzie bardziej wydajny i zmniejszy koszty dla społeczeństwa.

KE określiła trzy główne filary tej strategii. Po pierwsze, system energetyczny ma funkcjonować w obiegu zamkniętym, którego podstawą jest efektywność energetyczna, co w praktyce ma się przejawiać w bardziej efektywnym wykorzystaniu lokalnych źródeł energii. KE zwraca uwagę na znaczny potencjał w zakresie ponownego wykorzystania ciepła odpadowego z zakładów przemysłowych, centrów danych lub innych źródeł oraz energii wytwarzanej z bioodpadów lub w oczyszczalniach ścieków. Kolejnym wskazywanym przez KE filarem nowej strategii jest większa bezpośrednia elektryfikacja sektorów końcowych. Komisja zwraca uwagę, że ze względu na fakt iż w podsektorze energii elektrycznej funkcjonuje najwięcej odnawialnych źródeł energii, należy w miarę możliwości coraz częściej wykorzystywać energię elektryczną na przykład do pomp ciepła w budynkach, pojazdów elektrycznych w transporcie lub pieców elektrycznych w niektórych branżach.

W tych sektorach, w których elektryfikacja jest trudna, strategia promuje czyste paliwa, w tym odnawialny wodór oraz zrównoważone biopaliwa i biogaz. Komisja zapowiada, że zaproponuje nowy system klasyfikacji i certyfikacji paliw odnawialnych i niskoemisyjnych.

Strategia określa 38 działań mających na celu stworzenie bardziej zintegrowanego systemu energetycznego. Obejmują one przegląd istniejącego prawodawstwa, wsparcie finansowe, badania i wdrażanie nowych technologii i narzędzi cyfrowych, wytyczne dla państw członkowskich dotyczące środków fiskalnych i wycofywania dotacji na paliwa kopalne, reformę zarządzania rynkiem i planowanie infrastruktury oraz lepszą informację dla konsumentów. Analiza istniejących barier w tych obszarach będzie stanowić podstawę konkretnych wniosków KE, na przykład zmiany rozporządzenia w sprawie TEN-E do końca 2020 r. lub zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii i ram regulacyjnych rynku gazu w 2021 r.

KE ogłosiła w środę również przyjęcie strategii wodorowej. Jak wyjaśnia, w zintegrowanym systemie energetycznym wodór może wspierać dekarbonizację przemysłu, transportu, wytwarzania energii i budynków w całej Europie. Strategia wodorowa UE dotyczy sposobu przekształcenia tego potencjału w rzeczywistość poprzez inwestycje, regulacje, tworzenie rynku oraz badania i innowacje.

Według KE, wodór może zasilać sektory, które nie nadają się do elektryfikacji i zapewniać magazynowanie energii w celu zrównoważenia zmiennej produkcji z OZE. Jednak w ocenie KE można to osiągnąć jedynie dzięki skoordynowanym działaniom sektora publicznego i prywatnego na szczeblu UE. Priorytetem KE jest rozwój odnawialnego wodoru wytwarzanego głównie z energii wiatrowej i słonecznej. Jednak Komisja przyznaje, że w perspektywie krótko- i średnioterminowej potrzebne są inne formy niskoemisyjnego wodoru, aby szybko ograniczyć emisje i wspierać rozwój realnego rynku.

Według KE stopniowe przejście na wodór będzie wymagać podejścia etapowego. W latach 2020-2024 KE zamierza wspierać instalację co najmniej 6 GW elektrolizerów wodorowych w UE oraz produkcję do miliona ton odnawialnego wodoru.

Według założeń KE w latach 2025-2030 wodór musi stać się nieodłączną częścią zintegrowanego systemu energetycznego, z elektrolizerami o mocy co najmniej 40 GW i produkcją do 10 milionów ton odnawialnego wodoru. Komisja chce by w latach 2030 – 2050 r. technologie odnawialnego wodoru osiągnęły dojrzałość i zostały wdrożone na dużą skalę we wszystkich trudnych do dekarbonizacji sektorach.

Aby pomóc w realizacji tej strategii, Komisja zainaugurowała w środę Europejski sojusz na rzecz czystego wodoru, który ma stworzyć projekt inwestycyjny na potrzeby zwiększenia produkcji i będzie wspierać popyt na czysty wodór w UE.

W celu ukierunkowania wsparcia na najczystsze dostępne technologie, Komisja zapowiedziała, że będzie pracować nad wprowadzeniem wspólnych standardów, terminologii i certyfikacji, opartych na emisji dwutlenku węgla w cyklu życia, zakotwiczonych w istniejącym prawodawstwie dotyczącym klimatu i energii oraz zgodnie z taksonomią UE w zakresie zrównoważonych inwestycji. Komisja deklaruje również, że zaproponuje środki polityczne i regulacyjne w celu zwiększenia pewności inwestorów, ułatwienia absorpcji wodoru, promowania niezbędnej infrastruktury i sieci logistycznych, dostosowania narzędzi planowania infrastruktury i wspierania inwestycji, w szczególności w ramach unijnego planu odbudowy gospodarki.

źródło: www.cire.pl

Zapraszamy na II edycję szkolenia online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 15 lipca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Podpisanie listu intencyjnego o ustanowieniu partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej

Cele „Strategii Wodorowej Polski do 2030 r.” to główny temat konferencji z udziałem ministra klimatu Michała Kurtyki i wiceministra Ireneusza Zyski, która odbyła się 7 lipca 2020 r. Podczas spotkania przedstawiciele resortu klimatu wraz z najważniejszymi spółkami sektora energetycznego i transportowego podpisali także list intencyjny o ustanowieniu partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej i zawarcia sektorowego porozumienia wodorowego.

 

Do pobrania treść: List_intencyjny_o_ustanowieniu_partnerstwa_na_rzecz_budowy_gospodarki_wodorowej_i_zawarcia_sektorowego_porozumienia_wodorowego

 

Minister klimatu poinformował o rozpoczęciu prac nad polską strategią wodorową, której główne cele opierają się o:

1. stworzenie łańcucha wartości dla niskoemisyjnych technologii wodorowych;

2. wzmocnienie roli wodoru w budowaniu polskiego bezpieczeństwa energetycznego;

3. wdrożenie wodoru jako paliwa transportowego;

4. przygotowanie nowych regulacji dla rynku wodoru.

„Budowanie gospodarki wodorowej to wielkie wyzwanie dla naszych przedsiębiorstw i instytucji naukowych. Firmy, które dzisiaj podpisały wspólnie z Ministrem Klimatu list intencyjny ws. budowy gospodarki wodorowej mają szansę stać się liderami tego rynku zarówno w Polsce, jak i w Unii Europejskiej” – podkreślił minister Michał Kurtyka.

Zgodnie z szacunkami Ministerstwa Klimatu, rozwój sektora wodorowego w najbliższej dekadzie może w znaczący sposób przyczynić się do ograniczenia przez Polskę emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń do atmosfery, w szczególności z sektora transportowego. Ministerstwo Klimatu spodziewa się także wzrostu zużycia wodoru w ciepłownictwie, dzięki rozwojowi technologii power-to-gas/liquid.

Potencjał przemysłowy i naukowy w Polsce pozwala na budowę fabryki ogniw paliwowych i elektrolizerów. Ministerstwo Klimatu będzie starało się stworzyć najlepsze warunki do inwestowania w tę technologię w Polsce. Kolejnym elementem strategii wodorowej będzie budowa infrastruktury dystrybucji i tankowania.

Dzięki zwiększeniu udziału wodoru w naszym miksie energetycznym, możemy w sposób istotny ograniczyć import surowców z zagranicy, a w konsekwencji zwiększyć naszą niezależność i bezpieczeństwo energetyczne – zaznaczył wiceminister Ireneusz Zyska.

Polska strategia wodorowa jest obecnie w przygotowaniu w Ministerstwie Klimatu. Jesienią bieżącego roku zostanie ona skierowana do konsultacji publicznych, zaś do końca roku przekazana do rozpatrzenia przez Radę Ministrów.

 

źródło: Ministerstwo Klimatu

 

Zapraszamy na II edycję szkolenia online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 15 lipca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Ministerstwo Klimatu skierowało do konsultacji projekt ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych

Minister Klimatu – Michał Kurtyka skierował do konsultacji projekt ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych:

„W dniu dzisiejszym (7.07.20) na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny umieszczony został projekt ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, zmieniony na podstawie przedstawionych stanowisk oraz ustaleń poczynionych w toku uzgodnień, konsultacji publicznych i opiniowania przedmiotowego projektu prowadzonych w styczniu i lutym br. przez Ministra Aktywów Państwowych, jako ministra właściwego wówczas do spraw energii, w tym odnawialnych źródeł energii”

Do pobrania:

Projekt – ustawa offshore z dnia 6 lipca 2020

Uzasadnienie – ustawa offshore

OSR – ustawa offshore

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Ewelina Nowakowska | Kontakt: 22 740 67 80, e-mail: newsroom@powermeetings.eu