Green Gas Poland 2022 za nami!

 

IV Międzynarodowa Konferencja Producentów Biogazu i Biometanu GREEN GAS POLAND 2022 odbyła się w Warszawie w dniach 6-7 października 2022 r. i zgromadziła około stu pięćdziesięciu uczestników z kraju i zagranicy. Doroczna konferencja branżowa organizowana przez Unię Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI) jest głównym w skali kraju spotkaniem biznesowym i naradą merytoryczną sektora biogazu i biometanu.

Patronat honorowy

Patronatu honorowego konferencji udzielili: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwo Rozwoju i Technologii, Urząd Regulacji Energetyki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy, Akademia Górniczo- Hutnicza i Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu.

Złotymi partnerami konferencji zostali: Orlen Południe SA, Uniserv SA, Biogas Sytem SA, UGS Europe SIA, Agrofert Polska sp. z o.o. i PZE-KRiS sp. z o.o., zielonym partnerem: MKR Cleanwater GmbH, a niebieskim partnerem: Bank Ochrony Środowiska SA.   

Doroczna nagroda Ambasadora Biogazu

Najbardziej spektakularnym punktem konferencji było przyznanie dorocznej nagrody Ambasadora Biogazu przeznaczonej dla osoby z kręgów politycznych, biznesowych lub akademickich szczególnie zasłużonej dla rozwoju sektora. Ambasadorem Biogazu 2022 wybranym zgodnie z regulaminem przez kapitułę nagrody został wiceprezes Rady Ministrów Henryk Kowalczyk.

Uzasadnieniem nagrody i tytułu  przyznanych Wicepremierowi była jego działalność jako ministra rolnictwa i rozwoju wsi na rzecz w szczególności biogazu rolniczego.

Godna nagrodzenia jest podwójna rola Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi kierowanego przez Wicepremiera: po pierwsze, zawsze wysłuchuje głosu biogazowników i w ramach prac rządowych dokonuje stosownych interwencji legislacyjnych, gdy zagrożone są uzasadnione interesy sektora; po drugie, mobilizuje fundusze publiczne (np. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej) do tworzenia programów priorytetowych finansujących inwestycje biogazowe (np. Energia dla Wsi) – Artur Zawisza, prezes UPEBBI

W imieniu Wicepremiera nagrodę odebrał sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rafał Romanowski, a statuetkę z tytułem Ambasadora Biogazu 2022 wręczyła wiceprezes UPEBBI Beata Matecka.

Rolą i misją Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest współkreowanie rozwoju gospodarczego i energetycznego polskiej wsi. W tym szczególnym przypadku osobiste zaangażowanie Wicepremiera jeszcze bardziej wzmacnia i profiluje tę rolę Ministerstwa oraz wszystkich sekretarzy i podsekretarzy stanu pracujących nad tą problematyką. Wysiłki na rzecz biogazu rolniczego pozostaną jednym z kluczowych zadań Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Rafał Romanowski, sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Debata

Wkrótce po przyznaniu nagrody odbyła się bardzo ciekawa debata parlamentarzystów zainteresowanych zagadnieniami biogazu i biometanu będąca także ciekawym dopowiedzeniem do problematyki poruszonej w imieniu Ambasadora Biogazu, a prowadzona przez prezesa Inicjatywy dla Środowiska Energii i Ekomibilności oraz wiceprezesa Neo Bio Energy sp. z o.o. Dariusza Bojszę. W debacie udział wzięli posłowie: poseł dr Andrzej Grzyb (przewodniczący Poselskiego Zespołu ds. Nowego Zielonego Ładu i były poseł do Parlamentu Europejskiego, KP-PSL), poseł Paweł Poncyljusz (członek sejmowej Komisji ds. Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, KO), poseł dr Jarosław Sachajko (wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Kukiz’15), poseł Michał Urbaniak (członek Parlamentarnego Zespołu ds. Bogactw Naturalnych i Aktywów Narodowych, Konfederacja).

Ze względu na trwające obrady Senatu nie dotarli senatorowie Zdzisław Pupa (przewodniczący senackiej Komisji Środowiska, PiS) i Jerzy Chróścikowski (przewodniczący senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, PiS). Głosy parlamentarzystów wskazywały na zrozumienie problematyki sektora biogazu i biometanu oraz wyrażały wsparcie dla postulatów branżowych.

Program konferencji podzielony był na bloki, a w każdym z nich zabierali głos znaczący w branży prelegenci i dyskutanci.

Blok Strategiczny

W debacie Bloku Strategicznego udział wzięli:  Wojciech Hann (prezes Banku Ochrony Środowiska SA), Zbigniew Kuźma (członek zarządu Orlen Południe SA), Piotr Maciążek (partner wzielonejstrefie.pl i doradca strategiczny branży energetyczno–paliwowej), dr Dawid Piekarz (wiceprezes Instytutu Staszica oraz ekspert ds. strategii i bezpieczeństwa ekonomicznego).

Blok Ekspercki

W prelekcjach Bloku Eksperckiego udział wzięli: dr Sławomir Kopeć (kierownik Działu Współpracy z Administracją i Gospodarką w Akademii Górniczo-Hutniczej; Beata Wiszniewska (dyrektor generalna Polskiej Izby Gospodarczej Energetyki Odnawialnej i Rozproszonej oraz koordynator grupy roboczej „Zagospodarowanie biomasy pochodzącej z rolnictwa i przetwórstwa rolno-spożywczego oraz nawozowe wykorzystanie substancji”; dr hab. inż. Piotr Janusz (zastępca dyrektora Departamentu Transformacji w Polskiej Spółce Gazownictwa sp. z o.o); Gabriela Daigneault (audytor Systemu KZR INiG w Biurze Systemów Certyfikacji Biomasy Instytutu Nafty i Gazu); dr Ewa Krasuska (doradca strategiczny w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.

Blok Regulacyjny

W prelekcjach i komentarzach Bloku Regulacyjnego udział wzięli: radca prawny Maciej Szambelańczyk (partner w kancelarii WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr sp. k.); Michał Tarka (partner w SMM LEGAL Maciak Mataczyński Czech sp. k.); Henryk Ignaciuk (członek Polskiego Stowarzyszenia Producentów Biogazu Rolniczego oraz członek honorowy Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego), Przemysław Krawczyk (prezes agriKomp Polska sp. z o.o. i przewodniczący Grupy Roboczej ds. Biogazu i Biometanu OZE Konfederacji Lewiatan).

Blok Finansowy

W dyskusji Bloku Finansowego udział wzięli: Paweł Gilowski (ekspert UPEBI i koordynator Grupy roboczej „Finansowanie projektów biogazowych i biometanowych”, Dawid Karasek (kierownik Wydziału Energii w Departamencie Transformacji Energetyki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej), Beata Matecka (wiceprezes UPEBI i prezes Grupy Kapitałowej „Business Consulting Group” sp. z o.o.).

Warsztaty

Bardzo ciekawym i docenionym przez uczestników uzupełnieniem bloków debat i dyskusji oraz prelekcji i komentarzy były trojakie warsztaty. Pierwszego dnia warsztaty prowadzone były przez UGS Europe SIA i dotyczyły technologii oczyszczania biogazu do biometanu. Drugiego dnia  uczestnicy mieli do wyboru następujące warsztaty: prowadzone przez Grupę Kapitałową „Business Consulting Group” sp. z o.o. i dotyczące możliwości dofinansowania inwestycji OZE  (Fundusze Europejskie 2021-27, programy krajowe z NFOŚiGW, Krajowy Plan Odbudowy) oraz prowadzone przez konsultantów programu REGATRACE i dotyczące REGATRACE jako platformy prac nad systemem obrotu gwarancjami pochodzenia biometanu.
Podczas uroczystej kolacji wieńczącej pierwszy dzień konferencji wygłoszone zostały dwa szczególne toasty oraz wręczone zostały dwie nagrody branżowe.

10-lecie  Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego

Prezes UPEBBI Artur Zawisza wzniósł toast na 10-lecie  Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego, która powstała w roku 2012 jako Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego. Przez dziesięć lat działalności UPEBBI odniosło sukcesy zarówno skupiając największą w branży liczbę członków, jak i prowadząc rozliczne prace merytoryczne w postaci analiz, opinii, seminariów, warsztatów i konferencji.

Szczególnie ważny i cenny był wkład legislacyjny polegający na propozycjach merytorycznych i projektach ustawowych będących zaczątkiem zmian w Prawie energetycznym oraz ustawie o odnawialnych źródłach energii i ustawach pokrewnych. Działalność zarządów trzech kadencji, najpierw z prezes Sylwią Koch-Kopyszko i następnie z prezesem Arturem Zawiszą na czele, doprowadziła do obecnej kluczowej pozycji UPEBBI w sektorze biogazowo-biometanowym.

Mieczysław Kreczman jako koordynator programu ubezpieczeniowego UPEBBI wzniósł toast z okazji 50-tej instalacji objętej tym programem. Jubileuszowa instalacja należy do spółki PGB Energetyka 15 i położona jest w Przyborowicach w gminie Gubin w województwie lubuskim. Wznoszący toast podkreślił znaczenie programu ubezpieczeniowego na trudnym i niepewnym rynku ubezpieczeń oraz deklarował skuteczność tej formuły ubezpieczenia. Ubezpieczona spółka została jednocześnie przez niego pamiątkowo nagrodzona dla podkreślenia znaczącego w branży jubileuszu.     

Biogazownia roku 2022

Biogazownią roku 2022 została instalacja posiadania przez firmę Bio-Nik Elektra sp. z o.o. z siedzibą z Grodźcu (poczta Prabuty) prowadząca biogazownię o mocy 0,999 MW w Kisielicach w powiecie Iławskim w województwie warmińsko-mazurskim. Zabierający głos prezes Bio-Nik Elektra sp. z o.o. Waldemar Przechadzki wyraził zadowolenie z powodu otrzymania nagrody oraz podzielił się z uczestnikami branżowej kolacji satysfakcją  z użytkowania dobrze działającej biogazowni. Jednocześnie zwrócił uwagę na wzorową współpracę biogazowni z miastem Kisielice, ponieważ instalacja umiejscowiona jest przy miejskiej kotłowni, a ciepło powstałe w wysokosprawnej kogeneracji zużywane jest na potrzeby grzewcze miasta, czym wielokrotnie szczyci się także burmistrz Kisielic.

Biogazowy dostawca roku

Biogazowym dostawcą roku została  firma Nanosens sp. z o.o. z siedzibą w Wysogotowie w gminie Tarnowo Podgórne w województwie wielkopolskim.

Przyczyną nagrody był fakt, iż Nanosens sp. z o.o. jest producentem najbardziej rozpoznawalnych na polskim rynku stacjonarnych analizatorów gazu. „Biotex multipower to produkt doceniany przez wielu klientów, których liczba stale rośnie. Nanosens rozwija swoje produkty, wykorzystując najnowsze osiągnięcia techniki i dostosowując urządzenia do pojawiających się nowych potrzeb” – głosi uzasadnienie przedstawione przez kapitułę nagrody.

Za nagrodę podziękowała w imieniu firmy specjalista ds. sprzedaży Magdalena Ciesielska, podkreślając, iż stabilizator Nanosensu poza biogazowniami pracuje także np. w rafinerii w Trzebini.

Walne Zgromadzenie Członków

Podczas przerwy w obradach konferencji w dniu 7 października 2022 r. odbyło się doroczne Walne Zgromadzenie Członków organizacji pracodawców zatwierdzające sprawozdanie zarządu oraz sprawozdanie finansowe zgodnie z wymogami prawa, czemu uczyniono zadość. Natomiast dwa punkty porządku obrad były nowe i nadzwyczajne, a związane z uprzednimi uchwałami zarządu dotyczącymi rekomendacji co do zmiany nazwy oraz kooptacji nowego członka zarządu.

Na wniosek wiceprezes Beaty Mateckiej najpierw zarząd, a następnie Walne Zgromadzenie Członków podjęły uchwały w przedmiocie zmiany statutu poprzez rozszerzenie nazwy do Unii Producentów Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (w angielskojęzycznym skrócie: UPEBBI).

Dodanie do nazwy odniesienia do biometanu zostało uzasadnione rosnącą rolą tego segmentu branży, który wkrótce może okazać się najbardziej rozwojowy i dynamiczny. Unia już teraz skupia pracodawców zarówno prowadzących istniejące instalacje biogazowe, jak i planujących rozwijać instalacje biometanowe. Szczególnym przypadkiem jest tak znaczący członek UPEBBI jak Orlen Południe SA, który od początku spełnia warunki.

Po krótkiej dyskusji nad zgłoszoną propozycją Walne Zgromadzenie Członków przychyliło się do rekomendacji zarządu i argumentacji wiceprezes Beaty Mateckiej, rozszerzając statutową nazwę do Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI).     

Na wniosek zarządu i przy argumentacji przytoczonej przez prezesa Artura Zawiszę Walne Zgromadzenie Członków zaakceptowało kooptację do zarządu UPEBBI Mariusza Skrzydelskiego, a tym samym został on także wiceprezesem zarządu. Mariusz Skrzydelski reprezentuje trzy spółki biogazowe, których jedynym wspólnikiem jest Orlen Południe SA (członek UPEBBI), a z których to spółek jedna także należy do UPEBBI.

Do niedawna wiceprezesem o identycznej charakterystyce był Tomasz Nowakowski, który ostatnio przeszedł z Grupy Orlen do zarządu Krajowej Grupy Spożywczej i tym samym zmienił swoją pozycję zawodową i organizacyjną. Wobec powyższego zarząd UPEBBI uzupełnił swój skład o Mariusza Skrzydelskiego i powierzył mu funkcję wiceprezesa, a Walne Zgromadzenie Członków bez wahania zaakceptowało to ważne uzupełnienie.


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

 

 

Biogaz i biometan sposobem na niezależność energetyczną?

Inwazja Rosji na Ukrainę zmienia sytuację na europejskim rynku energetycznym. Uwidoczniła to czego kraje Europy zachodniej do tej pory nie dostrzegały, a mianowicie uzależnienia się od dostaw surowców energetycznych z Rosji. Uśpiło to działania ukierunkowane na dywersyfikację dostaw surowców energetycznych i poszukiwanie rozwiązań, które mogłyby stać się elementem samowystarczalności energetycznej. Jednym z nich jest rozwój biogazowni i biometanowni. Na organizowanym przez nas seminarium, które odbędzie się 28 września br. będziemy chcieli przybliżyć Państwu zagadnienia związane z rozwojem rynku biogazu i biometanu.  

Definicje i statystyka

Biogaz to mieszanina gazów, która jest produktem beztlenowego rozkładu materii organicznej np. odpadów komunalnych, odchodów zwierzęcych, materiału roślinnego itp. W Polsce wszystkich biogazowni jest ponad 300 o łącznej mocy 245 MWe, w tym jest 129 instalacji rolniczych (stan na 31 stycznia 2022 r. Krakowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa). Dla porównania w Niemczech, które są europejskim liderem rynku jest ich w sumie ponad 9,3 tys. o mocy całkowitej 6,2 GWe.

Biometan z kolei to paliwo gazowe, powstające w procesie oczyszczania wspomnianego biogazu z CO2 i związków siarki. Dzięki temu uznawany jest za paliwo zeroemisyjne. Po spełnieniu określonych parametrów może zostać zatłoczony do sieci gazowej przyczyniając się do zwiększenia wolumenu tego paliwa na rynku jako pochodzącego ze źródeł własnych. W zakresie biomenatu Polska ma duży potencjał, który jednak na chwilę obecna pozostaje niewykorzystany. Z prognoz wynika, że może on wynieść ok. 8 mld m3 rocznie, co odpowiada około 60 proc. obecnego importu gazu do Polski. Obecnie w Polsce nie działa żadna biogazownia produkująca biometan.

Element bezpieczeństwa energetycznego

Zgodnie z założeniami polityki energetycznej gaz ziemny ma być paliwem przejściowym w dążeniu do neutralności klimatycznej polskiej energetyki. Gwałtowne przejście z energetyki opartej na węglu na energetykę opartą na OZE jest w chwili obecnej niemożliwe. Gospodarka musi funkcjonować. Nowoczesne technologie dają nadzieję na pozyskiwanie taniej energii ze słońca i wiatru. Problem jest jednak to, że nie zawsze świeci słońce czy wieje wiatr, a technologie magazynowania energii są jeszcze na takim etapie rozwoju, że nie gwarantują zapewnienia ciągłości dostaw. Na razie również nie możemy liczyć na energetykę jądrową, z której energia elektryczna najwcześniej może popłynąć w 2033 r. To miejsce stara się wypełnić gaz ziemny, który może być źródłem energii cieplnej w zakładach przemysłowych, pozwala zmniejszyć emisje CO2, tlenków siarki i azotu. Jest paliwem przejściowym który da nam czas na dokonanie gruntownej transformacji. Krajowe zapotrzebowanie na gaz jednak rośnie co widać w inwestycjach koncernów energetycznych. Dlatego też istotnym elementem dla przyszłości oraz bezpieczeństwa energetycznego państwa jest optymalne wykorzystanie lokalnego potencjału produkcji np. biogazu i biometanu. Produkowany w każdej gminie i wprowadzany do sieci gazowej może być w niedalekiej przyszłości istotnym elementem dywersyfikacji dostaw paliw gazowych na krajowy rynek zmniejszając krajowe uzależnienie od importu nośników energii. Może także przyczynić się do powstawania wyspowych sieci gazowych na wsi, gdzie dostępność gazu sieciowego jest ograniczona.

Element gospodarki obiegu zamkniętego

Na świecie, ale również w Polsce znaczenia nabiera pojęcie „gospodarki obiegu zamkniętego”, które oznacza nic innego jak postępowanie z zasobami w sposób bardziej zrównoważony. Trzeba pamiętać, że wraz z rozwojem gospodarczym rośnie zapotrzebowanie na surowce, rośnie również popyt to wszystko skłaniać powinno do mądrego gospodarowania zasobami. Jak się to ma do rozwoju biogazowni? Otóż rozwój ten pomógłby w rozwiązaniu problemu zagospodarowaniu komunalnych odpadów organicznych, odpadów poubojowych z rzeźni, czy po prostu zwykłych śmieci z wysypisk. Zatem rozwój biogazowni z pewnością mógłby pomóc w rozwiązaniu problemu zagospodarowania odpadów organicznych w Polsce, które w dalszym ciągu w dużym stopniu są składowane i nie poddawane przeróbce. Może najwyższy czas to zmienić?

Na kim się wzorować?

Doskonałym przykładem są USA, gdzie biometan wykorzystywany jest głównie do produkcji energii elektrycznej. W Europie z kolei pod względem instalacji dominują Niemcy, ale rynek biogazu rozwija się również we Włoszech, Francji, Szwajcarii, Czechach, Austrii, Wielkiej Brytanii. Doskonałym przykładem jest również Dania, gdzie wypracowane zostały rozwiązania prawne wprowadzające mechanizm wsparcia w postaci taryf feed-in, aby sprawniej przyłączać się do sieci gazowej.

Kluczowe dokumenty dla rozwoju rynku biogazu

Jednym z nich jest Polityka energetyczna Polski do 2040 r. W dokumencie odnośnie paliw gazowych zapisano m.in. że popyt na nie może zostać w jakimś zakresie pokryty przez wykorzystanie krajowego potencjału produkcji m.in. biogazu, biometanu czy wodoru.  W określonych warunkach technicznych mogą one być wtłaczane do sieci gazowej podobnie jak ma to miejsce w przypadku metanu z kopalni.

Kolejna wzmianka na temat biometanu i biogazu wiąże się z brakami w sieci gazowej. Jak czytamy w PEP 2040, gdy nie ma uzasadnienia dla budowy gazociągu, w celu stworzenia „wyspowych” stref dystrybucyjnych, realizowane będą projekty wykorzystania stacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz z lokalnymi sieciami wyspowymi (tzw. wirtualnych gazociągów LNG). Alternatywnie strefy te mogą być zasilane biometanem z lokalnych biogazowni, ale także innymi gazami wytwarzanymi lokalnie. Ministerstwo Klimatu zwraca przy tym uwagę, że istotne w tym zakresie będzie również osiągnięcie do 2030 r. zdolności transportu sieciami gazowymi mieszaniny zawierającej ok. 10 proc. gazów zdekarbonizowanych – w szczególności biometanu i wodoru. Korzystny wpływ na możliwość ich wykorzystania będzie mieć również rozwój magazynów gazu. Lokalny dostęp do gazu umożliwia wykorzystanie go w ciepłownictwie systemowym jako niskoemisyjnej alternatywy (obok OZE) dla indywidualnych kotłów na paliwa stałe o niskiej jakości, w transporcie i jako rezerwy dla energii ze źródeł odnawialnych, których praca jest zależna od warunków atmosferycznych.

Rozwój sektora produkcji biometanu oznacza również potrzebę wybudowania licznych i rozproszonych terytorialnie zakładów, które obecnie nie istnieją, a  które przy odpowiednich instrumentach wsparcia, będą mogły być jednym z  elementów odbudowy polskiej gospodarki po okresie spowolnienia wywołanym pandemią jak i dywersyfikacji dostaw alternatywnych nośników energii.

Kolejny dokumentem poruszającym temat rozwoju rynku biomenatu jest nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii, która zgodnie z informacjami ze strony internetowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ma zostać przyjęta w IV kwartale 2022 r. a jej celem jest m.in. wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych  tzw. RED II. Projekt zawiera propozycje rozwiązań, które dotyczą obszaru biometanu. Zdaniem projektodawcy rozwój instalacji produkujących biometan ma przyczynić się do pełniejszej realizacji dyrektywy RED II w obszarze celów odnawialnych źródeł energii, dla sektora transportu. W projekcie ustawy zakłada się m.in. wprowadzenie definicji biometanu, określenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu lub biometanu z biogazu;  poszerzenie obszaru działalności spółdzielni energetycznych poprzez umożliwienie im działania w obszarze jednego operatora systemu dystrybucyjnego gazowego, zaopatrującego także w biogaz rolniczy lub biometan oraz wprowadzenie gwarancji pochodzenia dla biometanu.

Kwestie związane z rozwojem rynku biometanu/biogazu znalazły się również w Krajowym Programie Odbudowy (KPO). Zgodnie z zamieszczonymi w nim wyliczeniami zapotrzebowania na biometan w perspektywie 2030 r. będzie na poziomie 1 mld m3/rok, co zdaniem autorów KPO przełoży się na budowę ok. 500 instalacji o referencyjnej wielkości produkcji biometanu na poziomie 2 mln m3. W dokumencie autorzy sygnalizują również możliwość pojawienia się dodatkowego popytu, który pochodził będzie z sektora przemysłowego i ciepłowniczego w następstwie zapoczątkowania procesu „zazieleniania” sieci gazowych.

Skąd środki finansowe?

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej prowadzi w chwili obecnej nabór wniosków w ramach programu priorytetowego „Agroenergia. Cześć 20 Biogazownie rolnicze i małe elektrownie wodne”, którego celem jest zwiększenie produkcji ze źródeł OZE w sektorze rolniczym. Nabór wniosków trwa do 30 września 2022 r. lub do wyczerpania alokacji środków.

 

Więcej na ten i pozostałe poruszone tematy dowiecie się Państwo podczas naszego seminarium pt. Biogaz i Biometan – sposób na niezależność energetyczną, które odbędzie się 28 września 2022 r. Serdecznie zapraszamy. Więcej informacji: https://powermeetings.eu/szkolenie-biogaz-biometan/


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

Zapraszamy również na:

 

GREEN GAS POLAND 2022

 

Informujemy, że po covidowej przerwie Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego wraca z doroczną konferencją GREEN GAS POLAND!

 

Green Gas Poland 2022 odbywająca się w dniach 6-7 października 2022 w Warszawie jest unikalnym wydarzeniem organizowanym przez główną organizację branżową dla podmiotów działających w branży biogazowej i biometanowej oraz wszystkich osób fizycznych i prawnych zainteresowanych biogazem i biometanem.

 

Tematyka Green Gas Poland 2022 koncentrować się będzie wokół następujących zagadnień:

  • biogaz i biometan w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększenia Odporności
  • polska i unijna polityka wobec importu surowców z Rosji i wyzwania rynkowe z tym związane
  • biogaz i biometan a bezpieczeństwo paliwowo-energetyczne kraju
  • najnowsze krajowe i unijne regulacje prawne dotyczące funkcjonowania branży biogazowej i biometanowej
  • ekonomika branży: finansowanie inwestycji w zakresie CAPEX i systemy wsparcia w zakresie OPEX
  • doświadczenia właścicieli instalacji biogazowych oraz plany inwestycyjne dotyczące biometanu
  • optymalizacja sprzedaży energii oraz instalacje biogazowe w klastrach energii i spółdzielniach energetycznych
  • biogaz i biometan jako element gospodarki o obiegu zamkniętym
  • innowacyjne rozwiązania technologiczne dla instalacji produkujących biogaz i biometan

 

Szczegóły i rejestracja znajdują się pod linkiem: http://greengaspoland.pl/

 

Zapraszamy do udziału!


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

 

 

GREEN GAS POLAND 2022

Biogaz i Biometan – sposób na niezależność energetyczną

Porozumienie o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu

Na zaproszenie Minister Klimatu i Środowiska, przedstawiciele administracji rządowej oraz interesariusze sektora biogazu i biometanu, 23 listopada 2021 r. podpisali „Porozumienie o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu”. Jego celem jest wspieranie rozwoju sektora biogazu i biometanu w Polsce. Podpisany dokument pomoże w maksymalizacji tzw. local content, czyli udziału polskich przedsiębiorców oraz technologii w łańcuchu dostaw na potrzeby budowy i eksploatacji krajowych biogazowni i biometanowni oraz rozwoju rynku i powszechnego zastosowania biogazu i biometanu w gospodarce.

Porozumienie sektorowe zostało zainicjowane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska „Listem intencyjnym o ustanowieniu partnerstwa na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu oraz zawarcia porozumienia sektorowego”, podpisanym 13 października 2020 roku. Wydarzenie to umożliwiło rozpoczęcie intensywnej współpracy podmiotów zainteresowanych budową i rozwojem tego sektora w Polsce. W siedmiu grupach roboczych rozpoczęto prace, których zwieńczeniem jest wypracowane i uzgodnione przez uczestników partnerstwa Porozumienie.

Cieszy zaangażowanie polskich instytucji i firm, które zdecydowały się na podjęcie działań w tym obszarze. Jest to jeden z kluczowych sektorów, bez którego nie będzie możliwe przeprowadzenie procesu transformacji energetycznej. Polski kapitał chce angażować się w kolejne projekty wspierające rozwój nie tylko biogazu, ale i biometanu, o czym świadczy obecność podmiotów, kluczowych na krajowym rynku, które dostrzegając ogromny potencjał w tworzonym od podstaw rynku, opracowują nowatorskie rozwiązania – podkreśliła szefowa resortu klimatu i środowiska Anna Moskwa.

Podpisując dziś Porozumienie sektorowe mam nadzieję, że wspólnie wzmocnimy rynek biogazu i uruchomimy silny i prężnie działający rynek biometanu. Sukces w tym zakresie możemy osiągnąć jedynie razem – dodała minister.

Stronami Porozumienia są przedstawiciele administracji rządowej: Minister Klimatu i Środowiska, Minister Funduszy i Polityki Regionalnej, Sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, Pełnomocnik Rządu ds. OZE, Sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki, Pełnomocnik Rządu ds. reformy funkcjonowania instytutów badawczych, a także przedstawiciele inwestorów, podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw dla sektora biogazu i biometanu, organizacji otoczenia biznesu, instytucji finansowych i ubezpieczeniowych oraz przedstawiciele świata nauki.

Porozumienie ma stanowić stałą platformę współpracy Stron poprzez zapewnienie skoordynowanych działań na rzecz dynamicznego rozwoju sektora biogazu i biometanu w Polsce, z naciskiem na wzmocnienie krajowych korzyści ekonomicznych, środowiskowych, technologicznych, energetycznych i społecznych.

Polska, biorąc pod uwagę potencjał surowcowy, ma ambicje wygenerowania w przyszłości takiej ilości zielonego gazu, która zabezpieczyłaby znaczący popyt na gaz ziemny w kraju. Podpisanie Porozumienia będzie służyło wypracowaniu działań na rzecz zwiększenia roli sektora wytwarzania biogazu i biometanu, zbudowania rynku wytwarzania biometanu oraz wzmocnienia pozycji krajowych przedsiębiorców w łańcuchu dostaw. Ponadto to kolejny, istotny krok w rozwoju zielonego sektora, który pomoże odbudować gospodarkę dotkniętą pandemią koronawirusa.

Kluczowe w obszarze energetyki jest dla nas osiągnięcie samodzielności i samowystarczalności. Zwiększenie wytwarzania energii z biogazu i biometanu jest właśnie jedną z odpowiedzi na to wyzwanie – zaznaczyła minister klimatu i środowiska Anna Moskwa.

Rozwój sektora biogazu i biometanu to nie tylko filar transformacji energetycznej. To także szansa na zbudowanie przewagi konkurencyjnej polskich przedsiębiorców w oparciu o nowoczesne, zeroemisyjne technologie. Produkcja biogazu i biometanu ma kluczowe znaczenie dla przeprowadzenia procesu transformacji gospodarki w kierunku nisko- i zeroemisyjnym i jest ważnym elementem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku”. Zwiększenie wytwarzania energii z biogazu i biometanu przyczyni się do dywersyfikacji źródeł energii oraz wpłynie na realizację celów polityki energetyczno-klimatycznej Unii Europejskiej.

Wiceminister klimatu i środowiska Ireneusz Zyska, pełnomocnik rządu ds. OZE zwrócił uwagę, że Porozumienie otwiera nowy etap współpracy, który będzie miał duże znaczenie dla budowy nowego sektora polskiej gospodarki i maksymalizacji „local content”. To przykład bardzo dobrej kooperacji między rządem, a obecnymi i przyszłymi inwestorami oraz operatorami biogazowni i biometanowni w Polsce, a także przedsiębiorcami zaangażowanymi w dostawy dla przygotowania, realizacji i eksploatacji projektów biogazowych i biometanowych.

Podpisane dziś porozumienie określa ambitne partnerstwo między rządem a szerokim gronem interesariuszy, których połączył jeden wspólny cel – wykorzystanie potencjału krajowego w budowaniu nowoczesnej, innowacyjnej i niskoemisyjnej gospodarki – podkreślił.

Pełnomocnik rządu ds. OZE poinformował także, że wsłuchując się w potrzeby sektora biogazowego, MKiŚ przygotowuje regulacje, które zapewnią dynamiczny i stabilny rozwój sektora.

Obecnie w Ministerstwie Klimatu i Środowiska trwają prace legislacyjne nad projektami nowelizacji „ustawy o odnawialnych źródłach energii” oraz „ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, których celem jest stworzenie optymalnych regulacji prawnych, pozwalających w sposób stabilny stymulować rozwój sektora biogazu i biometanu. Projektowane przepisy będą w sposób efektywny zachęcać inwestorów do podejmowania decyzji w zakresie budowy instalacji do wytwarzania i oczyszczania biogazu lub biogazu rolniczego, wytwarzania biometanu oraz rozbudowy lub przebudowy istniejących sieci gazowych pod kątem umożliwienia zatłaczania biometanu – wyjaśnił.

Jak zostać stroną „Porozumienia o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu” Jesteśmy świadkami i częścią historycznej chwili. Serdecznie zachęcam do przystąpienia do Porozumienia sektorowego wszystkie podmioty, instytucje i organizacje, które utożsamiają się z celami Porozumienia i wyrażą wolę ich realizacji. Otwarty i dobrowolny charakter porozumienia to jedna z najważniejszych wartości, dzięki której przyszłość sektora biogazu i biometanu w Polsce rysuje się bardzo optymistycznie – dodał wiceminister Ireneusz Zyska.

Stroną Porozumienia może zostać każdy zainteresowany podmiot, który złoży pisemne oświadczenie o woli przystąpienia do wypełniania postanowień Porozumienia, przesyłając je do Ministra Klimatu i Środowiska

Do pobrania:  Wzór_oświadczenia_o_przystąpieniu_do_„Porozumienia_o_współpracy_na_rzecz_rozwoju_sektora_biogazu_i_biometanu”

Pisemne oświadczenie prosimy kierować na adres:

Ireneusz Zyska
Pełnomocnik Rządu ds. Odnawialnych Źródeł Energii
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
Wawelska 52/54
00-922 Warszawa

źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska


   

 

Forum OZE dla przemysłu

Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030

W opublikowanym wczoraj przez Ministerstwo Energii projekcie „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” znajdziemy rządową prognozę wzrostu udziału energii odnawialnej w krajowym miksie energetycznym do roku 2030. Chociaż wskazany przez ME cel jest daleki od celu, który ma osiągnąć wówczas cała Unia Europejska, urzędnicy Ministerstwa określają go jako „ambitny”. ME wskazuje ponadto, jak w przyszłej dekadzie mają rozwijać się poszczególne źródła odnawialne i w jaki sposób będą wspierane.

Opracowanie przez Ministerstwo Energii projektu „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK 2021-2030) wynika z zobowiązań na forum Unii Europejskiej, a konkretnie z regulacji zawartych w tzw. Pakiecie zimowym i będącym jego częścią rozporządzeniu tzw. governance, które zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE w dniu 21 grudnia 2018 r.

Zgodnie z regulacjami przyjętymi na forum Unii Europejskiej, w celu realizacji unijnej polityki energetycznej i klimatycznej w latach 2021-2030, w ramach tzw. Pakietu zimowego, kraje Unii Europejskiej mają przygotować swoje krajowe strategie w tym zakresie (ang. National Energy and Climate Plans, NECPs).

Te dokumenty mają być gotowe do końca 2019 roku, jednak kraje UE miały wysłać do Brukseli ich projekty do końca 2018 r., dając Komisji Europejskiej czas na konsultacje i zgłoszenie swoich uwag, na co KE będzie mieć czas do połowy br.

Strategie zawarte w planach krajów Unii Europejskiej mają służyć realizacji unijnych celów przyjętych w ramach tzw. Pakietu zimowego, czyli zbioru regulacji w zakresie energetyki i klimatu po roku 2020.

Polski cel OZE na rok 2030

Na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych Polska została zobowiązana do osiągnięcia minimum 15 proc. udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto do 2020 r. Cel przyjęty na poziomie unijnym wynosi przy tym 20 proc.

W ramach nowej unijnej strategii energetycznej do roku 2030 przyjęto, że wówczas udział OZE w unijnej elektroenergetyce, ciepłownictwie i transporcie da razem 32 proc., nie przyjęto jednak obowiązkowych celów na poziomie krajowym, których realizacja – jak w przypadku celu na rok 2020 – pozwoli wypełnić cel na poziomie całej UE.

Kraje Unii mają natomiast wskazać własne cele właśnie w swoich „Krajowych planach na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” i z realizacji tych celów będą rozliczane przez Komisję Europejską.

W ramach realizacji ogólnounijnego celu na 2030 r. polski rząd deklaruje zgodnie z przedstawionym wczoraj projektem „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” osiągniecie do 2030 r. 21-procentowego udziału OZE w finalnym zużyciu energii brutto – łącznie w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz na cele transportowe.

W opublikowanym wczoraj dokumencie przyjmuje się, że do 2030 r. udział OZE w produkcji energii elektrycznej wzrośnie do ok. 27 proc., czyli ma być około dwukrotnie większy niż obecnie.

Z kolei udział OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie ma rosnąć o 1-1,3 pkt proc. średniorocznie, a w transporcie przewiduje się osiągniecie 10-procentowego udział energii odnawialnej w 2020 r. oraz 14 proc. w perspektywie 2030 r.

Ambitny cel?

Autorzy KPEiK 2021-2030 przypominają, że w 2017 r. udział energii ze źródeł odnawialnych w finalnym zużyciu energii brutto w Polsce wyniósł 11 proc. i wnioskują, że „mając na uwadze dotychczasowe postępy dotyczące rozwoju OZE, krajowe zobowiązanie na 2030 r. należy uznać za ambitne”.

Tymczasem zgodnie z unijną strategią energetyczną na lata 2021-2030, do końca przyszłej dekady Unia Europejska ma osiągnąć udział energii odnawialnej w zużyciu energii brutto na poziomie 32 proc. w stosunku do celu 20 proc. określonego na poziomie UE na rok 2020.

Ministerstwo Energii zakłada przy tym w projekcie KPEiK 2021-2030, że osiągnięcie 21-procentowego udziału OZE w finalnym zużyciu energii brutto w roku 2030 będzie realizowane kolejno poprzez osiągnięcie 15 proc. w 2022 r., następnie ok. 17 proc. w 2025 r., a także ok. 19 proc. w 2027 r.

Natomiast zgodnie z polskimi zobowiązaniami na forum Unii Europejskiej wskazany teraz cel 15 proc, do którego mamy dojść według określonej teraz projekcji Ministerstwa Energii dopiero w roku 2022 – powinniśmy zrealizować już wcześniej, bo w roku 2020, a nieosiągnięcie takiego udziału wówczas może oznaczać koszty dla Polski szacowane m.in. przez Najwyższą Izbę Kontroli na 8 mld zł, które będziemy musieli zapłacić, odkupując „wirtualną” zieloną energię od innych państw UE posiadających jej nadwyżki.

Mechanizmy wsparcia energetyki odnawialnej w latach 2021-2030

W projekcie „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” znajdziemy też założenia Ministerstwa Energii co do zasad wspierania rozwoju energetyki odnawialnej w tym okresie.

– W oparciu o przepisy unijne dotyczące pomocy publicznej na energię, wsparcie odnawialnych źródeł energii powinno opierać się o systemy konkurencyjne, promujące redukcję kosztów związanych z osiąganiem celów – czytamy w projekcie KPEiK przygotowanym przez ME.

Z dokumentu dowiadujemy się, że tworzone mechanizmy wsparcia i promocji wytwarzania energii z OZE do ok. 2030 r. mają stawiać w uprzywilejowanej pozycji rozwiązania zapewniające maksymalną dyspozycyjność (wysoka efektywność i współczynnik wykorzystania, sterowalność, wykorzystanie magazynu energii), z relatywnie najniższym kosztem wytworzenia energii, a ponadto zaspokajające lokalne potrzeby energetyczne (ciepło, energia elektryczna, transport), ale także związane z gospodarką odpadami (zgodną z hierarchią zagospodarowania odpadów) i wykorzystaniem miejscowego potencjału.

Autorzy KPEiK oceniają jednocześnie, że najbardziej efektywne z ekonomicznego punktu widzenia oraz gwarantujące „stałe i stabilne warunki inwestowania” jest stosowanie systemu aukcyjnego, który został już wdrożony do polskiego prawa.

– Przyjęty aukcyjny system wsparcia umożliwia kierowanie pomocy do wybranych obszarów i sektorów, umożliwiając tym samym optymalizację miksu energetycznego w zakresie energii elektrycznej. Mechanizmy systemu aukcyjnego umożliwiają pobudzanie rozwoju obszarów, w których istnieje potencjał do rozwoju odnawialnych źródeł energii w oparciu o warunki gospodarcze, środowiskowe i klimatyczne, oraz z uwzględnieniem i poszanowaniem kwestii bezpieczeństwa energetycznego, kryteriów technicznych oraz potrzeb lokalnych społeczności – czytamy w projekcie KPEiK.

Stosowane w kolejnej dekadzie wsparcie dla OZE ma mieć postać zależną od rodzaju źródła i jego wielkości. Oprócz wspomnianych aukcji ME chce stosować system taryf gwarantowanych (ang. feed-in tarriffs) oraz dopłat (ang. feed-in premium) – skierowany dla źródeł o najmniejszej mocy i mający służyć zagospodarowaniu energii niewykorzystanej przez niewielkiego wytwórcę. Oba systemy zostały już zresztą wdrożone do polskiego prawa, jednak korzystać z nich mogą tylko producenci energii elektrycznej z małych biogazowni i elektrowni wodnych.

Ponadto Ministerstwo Energii wymienia mechanizmy pomocy skierowane do szczególnych technologii. Jak zaznacza ME, to „rozwiązanie przeznaczone dla źródeł, które nie mają konkurencji na rynku, gdyż są nową technologią, ale z różnych względów ich wdrożenie na rynek jest istotne dla kraju„. W tym kontekście jako przykład podana jest morska energetyka wiatrowa.

Wśród mechanizmów wsparcia energetyki odnawialnej na lata 2021-2030 wymienia się ponadto dotacje oraz pomoc zwrotną, które mają być uzależnione od lokalnych potrzeb, a także gwarancje pochodzenia jako mechanizm, w którym popyt generują odbiorcy energii chcący zwiększyć udział OZE we własnej konsumpcji energii.

 Stabilny i konkurencyjny system wsparcia OZE będzie zwiększał udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, jednocześnie nie powodując znaczącego wzrostu cen oraz poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu rynków energii. Stabilizacja regulacji prawnych oraz konsekwentna realizacja długoterminowego planu działania obejmującego wsparcie poszczególnych sektorów przyczyni się do dynamicznego wzrostu nowych inwestycji. Optymalizacja systemu wsparcia umożliwi osiągnięcie wyznaczonego celu na 2030 r. przy pomocy nowoczesnych, rozproszonych i efektywnych ekonomicznie inwestycji, zwiększających bezpieczeństwo i elastyczność polskiego systemu elektroenergetycznego – ocenia Ministerstwo Energii.

Rola poszczególnych OZE

Ministerstwo Energii dzieli odnawialne źródła energii na niesterowalne i sterowalne, zaliczając do pierwszej grupy energetykę wiatrową na lądzie i morzu, energetykę fotowoltaiczną i wodną, a w drugiej grupie wyszczególnia energetykę geotermalną, biomasową, biogazową i i pompy ciepła.

W kontekście obecnie dominującej w polskim miksie energii odnawialnej energetyki wiatrowej na lądzie Ministerstwo Energii nie przewiduje „tak dynamicznego wzrostu udziału tej technologii w bilansie energetycznym, jak w latach poprzednich”. – Istotnym utrudnieniem w wykorzystywaniu energetyki wiatrowej na ladzie jest brak zależności między ich pracą, a zapotrzebowaniem na energię, dlatego tempo ich rozwoju powinno być zależne od kosztów i możliwości bilansowania. Problemem jest także zróżnicowany poziom akceptacji elektrowni wiatrowych przez społeczność lokalną. Dla redukcji potencjalnych konfliktów, warto aby inwestorzy tworzyli systemy partycypacji mieszkańców w realizację projektów – czytamy w projekcie KPEiK.

O wiele korzystniej w projekcie dokumentu przygotowanego przez Ministerstwo Energii została natomiast omówiona morska energetyka wiatrowa. ME zaznacza jednak, że rozpoczęcie inwestycji w offshore uwarunkowane jest zakończeniem prac nad wzmocnieniem sieci przesyłowej w północnej części kraju, tak aby możliwe było wyprowadzenie mocy w głąb kraju. – Przewagą energetyki wiatrowej morskiej nad lądową jest wykorzystywanie wyższych prędkości wiatru oraz możliwość większego wykorzystania mocy, nie występuje także problem akceptacji społecznej – czytamy w projekcie KPEiK.

ME zakłada, że ok. 2025 r. na Bałtyku powstanie ok. 1 GW mocy wiatrowych, a polska linia brzegowa daje możliwość zwiększenia mocy zainstalowanych na morzu, jednak kluczowe znaczenie dla instalacji po 2025 r. będzie mieć możliwość ich bilansowania w KSE.

W przypadku fotowoltaiki Ministerstwo Energii przyjęło w projekcie KPEiK, że ta technologia osiągnie dojrzałość „ekonomiczno-technologiczną” po roku 2022. – Jej wykorzystanie stanowi alternatywę dla wykorzystania terenów poprzemysłowych i słabej jakości gruntów. Atutem tej technologii jest dodatnia zależność między intensywnością nasłonecznienia a dobowym popytem na energię elektryczną oraz zwiększona generacja w okresie letnim skorelowana z zapotrzebowaniem na chłód. Instalacje będą budowane w sposób rozporoszony, ale całkowita moc zainstalowana będzie mieć coraz większe znaczenie dla KSE – czytamy w projekcie KPEiK.

W kontekście czwartej ze wskazanych w dokumencie „niesterowalnych” technologii OZE, czyli energetyki wodnej, autorzy dokumentu nie przewidują znaczącego wzrostu wykorzystania wód płynących, jednak oceniają, że „warto poszukiwać nowych sposobów regulacyjnego wykorzystania energii wodnej, także w małej skali, a w horyzoncie długoterminiowym na rozwój energetyki wodnej może wpłynąć rozwój śródlądowych dróg wodnych oraz rewitalizacja piętrzeń wodnych”.

W przypadku pierwszej z technologii „sterowalnych”, geotermii, ME ocenia, że jej wykorzystanie będzie rosło „w bardzo szybkim tempie”, przy czym „określenie potencjału geotermalnego wymaga dużych nakładów finansowych przy dużym stopniu niepewności, ale wykorzystanie tego typu energii może stanowić o rozwoju danego obszaru”.

W kontekście wymienionych w tej grupie pomp ciepła, ME zakłada, że potencjał tej technologii jest zbliżony do energetyki geotermalnej, przy czym z uwagi na konieczność zasilania energią elektryczną „dobrym rozwiązaniem jest powiązanie instalacji z innym źródłem OZE generującym energię elektryczną”.

Z kolei energia z biomasy ma mieć największy ze wszystkich technologii OZE potencjał wykorzystania w ciepłownictwie. – To źródło dobrze sprawdzi się w gospodarstwach domowych, jak i w kogeneracji; ma największy potencjał dla realizacji celu OZE w ciepłownictwie ze względu na dostępność paliwa oraz parametry techniczno-ekonomiczne instalacji. Jednostki wytwórcze wykorzysujące biomasę powinny być lokalizowane w pobliżu jej powstawania (tereny wiejskie, zagłębia przemysłu drzewnego, miejsca powstawania odpadów komunalnych) oraz w miejscach, w których możliwa jest maksymalizacja wykorzystania energii pierwotnej zawartej w paliwie, aby zminimalizować środowiskowy koszt transportu – czytamy w projekcie KPEiK.

Natomiast wymieniona również w grupie technologii sterowalnych energetyka biogazowa posiada – według autorów dokumentu – atut polegający na możliwości zmagazynowania energii w postaci biogazu, dzięki czemu może być wykorzystywana w celach regulacyjnych. – W ujęciu ogólnogospodarczym wykorzystania biogaz stanowi dodatkową wartość dodaną, gdyż umożliwia zagospodarowanie szczególnie uciążliwych odpadów   np. zwierzęcych, gazów wysypiskowych – oceniają autorzy KPEiK.

Konsultacje

Ministerstwo Energii zapewnia, że projekt „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” jest spójny z przedstawionym w ubiegłym miesiącu przez ME projektem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku”.

Ostateczna wersja KPEiK ma zostać opracowana po uwzględnieniu wniosków wynikających z uzgodnień międzyresortowych, konsultacji publicznych, aktualizacji krajowych strategii sektorowych będących obecnie w trakcie uzgodnień, jak również konsultacji regionalnych oraz ewentualnych rekomendacji Komisji Europejskiej.

Finalna wersja polskiego „Krajowego planu na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” ma zostać zgłoszona do Komisji Europejskiej w terminie do 31 grudnia 2019 r.

Uwagi do projektu KPEiK można składać do 18 lutego, za pomocą formularza do zgłaszania uwag, który został zamieszczony wraz z projektem całego dokumentu na stronie Ministerstwa Energii: https://www.gov.pl/web/energia/projekt-krajowego-planu-na-rzecz-energii-i-klimatu-na-lata-2021-2030

 

źródło: www.gramwzielone.pl

Aukcje OZE odbędą się jesienią

Na wyniki tegorocznych aukcji dla odnawialnych źródeł energii być może trzeba będzie poczekać nawet kilka miesięcy. Urzędowi Regulacji Energetyki brakuje bowiem czasu i pieniędzy na dostosowanie do nowych warunków aukcji oprogramowania, które wcześniej zamówił w celu zautomatyzowania procesu prowadzenia aukcji.

Funkcjonująca od kilku dni wersja ustawy o odnawialnych źródłach energii w końcu umożliwia odblokowanie nowego mechanizmu wsparcia inwestycji w OZE, czyli systemu aukcyjnego. W ubiegłym roku będące jego podstawą aukcje zostały wstrzymane, ponieważ konieczne stało się poprawienie wadliwych zapisów w ustawie o OZE dotyczących zasad łączenia pomocy inwestycyjnej (np. unijnej dotacji) z pomocą operacyjną – czyli w tym przypadku gwarantowaną, preferencyjną ceną za sprzedaż energii, o której zabezpieczenie ubiegają się w aukcjach inwestorzy.

Ministerstwo Energii wcześniej zapewniło, że kolejne aukcje chce przeprowadzić jeszcze w tym roku, a umożliwia to wdrożona właśnie nowelizacja ustawy o OZE. Co więcej, w nowej wersji tej ustawy określono kluczowe parametry zapowiedzianych na ten rok aukcji, więc nie trzeba czekać na odpowiednie rozporządzenia resortu energii.

W odpowiedzi na pytanie portalu Gramwzielone.pl Urząd Regulacji Energetyki potwierdza, że zaplanowanych na ten rok 13 aukcji powinno odbyć się jesienią.

Wcześniej jednak URE musi opracować regulamin najbliższych aukcji, który następnie musi zatwierdzić Ministerstwo Energii. – Prace nad regulaminem już finalizujemy. Wkrótce przekażemy regulamin do Ministerstwa Energii tak, by ministerstwo miało odpowiednio długi czas na zaopiniowanie i zatwierdzenie regulaminu – tłumaczy rzeczniczka URE Agnieszka Głośniewska.

W obliczu ostatnich zmian w zasadach systemu aukcyjnego Urząd Regulacji Energetyki musi jednak dostosować do nich opracowane w tym celu oprogramowanie – Internetową Platformę Aukcyjną (IPA), na której przygotowanie wydał wcześniej kilka milionów złotych.

URE wykorzystał IPA do organizacji pierwszych aukcji w dniu 30 grudnia 2016 r. W czasie tamtych aukcji system się jednak zawieszał, wobec czego wielu inwestorów nie zdołało złożyć swoich ofert.

Późniejsze aukcje z czerwca i września 2017 r. (wrześniowe zostały wstrzymane w trakcie ich trwania na skutek decyzji rządu) URE rozłożył w czasie, aby wyeliminować ryzyko nadmiernego obciążenia systemu i te aukcje, które udało się przeprowadzić, przebiegły już bez problemów.

Teraz jednak ponowne wykorzystanie Internetowej Platformy Aukcyjnej może być problematyczne. URE nie ma bowiem zbyt wiele czasu i podkreśla, że na przygotowanie się do aukcji w nowej formule w ostatniej nowelizacji ustawy o OZE nie zapewniono mu środków.

Możliwe jest rozwiązanie, w którym podczas jesiennych aukcji oferty będą składane za pomocą IPA, ale Urząd nie będzie mógł już wykorzystać tej platformy do ogłoszenia wyników, opracowując je za pomocą bardziej konwencjonalnych narzędzi. To może opóźnić ogłoszenie rezultatów aukcji nawet o kilka miesięcy.

– IPA będzie w tym roku mogła zostać wykorzystana tylko częściowo – tzn. nie uda się przy jej pomocy rozstrzygnąć aukcji – tłumaczy portalowi Gramwzielone.pl rzeczniczka URE.

Jakie aukcje w 2018 roku?

W aktualnej wersji ustawy o odnawialnych źródłach energii wprowadzono nowy podział na tzw. koszyki aukcyjne.

W koszyku 1. przewidziano miejsce dla: 1) instalacji wykorzystujących wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, 2) instalacji wykorzystujących wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, 3) instalacji wykorzystujących wyłącznie biogaz inny niż określony w ppkt l i 2 powyżej, 4) wyłącznie dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układów hybrydowych, 5) wyłącznie instalacji wykorzystujących biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy spalany w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, 6) wyłącznie dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układów hybrydowych, w wysokosprawnej kogeneracji.

W koszyku 2. przewiduje się miejsce dla trzech technologii: 1) instalacji wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej oraz 2) instalacji wykorzystujących wyłącznie energię geotermalną do wytwarzania energii elektrycznej, a także 3) instalacji wykorzystujących wyłącznie energię wiatru na morzu.

Koszyk 3. jest dedykowany instalacjom wykorzystującym wyłącznie biogaz rolniczy. W koszyku 4. o wsparcie będą rywalizować instalacje wykorzystujące wyłącznie energię wiatru na lądzie oraz instalacje wykorzystujące wyłącznie energię promieniowania słonecznego. Natomiast w ostatnim koszyku 5. przewidziano wsparcie wyłącznie dla hybrydowych instalacji OZE.

Nowość to także wpisanie bezpośrednio do ustawy o OZE wolumenu i wartości energii, które rząd będzie chciał zakupić w tegorocznych aukcjach (wcześniej takie wartości były określane w rozporządzeniach).

W przypadku aukcji migracyjnych dla instalacji o mocy do 1 MW, w których wytwarzanie energii rozpoczęto w systemie zielonych certyfikatów, a więc przed 1 lipca 2016 r., w tym roku przewiduje się aukcje wyłącznie dla koszyków 1-3.

Dla pierwszego koszyka przewiduje się zakup 915 336 MWh energii elektrycznej o wartości nieprzekraczającej 403 207 920 zł. Dla drugiego – zakup 1 475 211 MWh za maksymalnie 737 605 600 zł. Dla trzeciego – 1 149 296 MWh za maks. 655 098 834 zł.

W grupie istniejących instalacji o mocy ponad 1 MW przewiduje się na podstawie tegorocznych aukcji migracyjnych zakup energii z pierwszego i trzeciego koszyka. W pierwszym przewiduje się zakup 3 864 470 MWh za maks. 14 203 623 881 zł, a w trzecim – 1 467 617 MWh za maks. 807 189 350 zł.

W przypadku nowych instalacji, z których rozpoczęcie produkcji energii nastąpi po raz pierwszy po dniu wygrania aukcji, dla instalacji o mocy do 1 MW przewiduje się w tym roku zakup energii z wszystkich pięciu koszyków.

Dla koszyka 1. przewidziano zakup 14 700 000 MWh za maks. 6 191 250 000 zł. Dla koszyka 2. przewiduje się zakup 3 750 000 MWh za maks. 1 895 250 000 zł. W koszyku trzecim wsparcie na postawie tegorocznych aukcji może objąć energię  w ilości 11 700 000 MWh i wartości 7 160 400 000 zł.

Z kolei 4. koszyk – wiatrowo-fotowoltaiczny – powinien w tym roku dać możliwość sprzedaży 16 065 000 MWh energii elektrycznej o wartości  6 240 300 000 zł.

W  tym przypadku Ministerstwo Energii prognozuje objęcie wsparciem elektrowni fotowoltaicznych o mocy nawet 750 MW (cena referencyjna 420 zł/MWh) oraz mniejszych elektrowni wiatrowych do 120 MW (cena referencyjna 320 zł/MWh).

Natomiast koszyk 5., czyli „hybrydowy”, to możliwość sprzedaży 1 140 000 MWh za maks. 473 700 100 zł. ME zakłada, że wsparcie może objąć instalacje hybrydowe o mocy do 20 MW (cena referencyjna 415 zł/MWh).

W przypadku nowych instalacji, z których rozpoczęcie produkcji energii nastąpi po raz pierwszy po dniu wygrania aukcji, dla instalacji o mocy powyżej 1 MW przewiduje się w tym roku zakup energii również z wszystkich pięciu koszyków.

Na koszyk 1. przewidziano zakup w tegorocznych aukcjach 21 000 000 MWh energii elektrycznej o wartości 7 770 000 000 zł. Na koszyk 2. przewidziano 5 400 000 MWh o maks. wartości 2 592 000 000 zł. W 3. koszyku może zostać sprzedane 7 020 000 MWh energii elektrycznej o wartości 3 861 000 zł.

Najwięcej energii rząd może zakupić w koszyku 4., dając szansę na realizację dużych inwestycji wiatrowych, dla których przewidziano maks. 45 000 000 MWh o wartości 15 750 000 000 zł.

W  tym przypadku ME prognozuje objęcie wsparciem farm wiatrowych o mocy nawet 1 GW (cena referencyjna 350 zł/MWh). Nie przewiduje się natomiast wygrania aukcji przez inwestorów planujących większe elektrownie fotowoltaiczne o mocy ponad 1 MW (cena referencyjna 400 zł/MWh).

W koszyku 5. możliwy jest w tym roku zakup energii z instalacji hybrydowych w ilości do 10 260 000 MWh przy wartości maks. 4 206 600 000 zł. ME zakłada, że wsparcie może objąć instalacje o mocy do 180 MW (cena referencyjna 410 zł/MWh).

W ustawie o OZE nie przewidziano natomiast na ten rok zakupu energii w drodze aukcji dla instalacji zmodernizowanych.

Nowy zapis to także warunek, zgodnie z którym aukcję mają wygrywać oferty, w przypadku których nie przekroczono maksymalnej wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii określonej w ogłoszeniu o aukcji i 80 proc. ilości tej energii elektrycznej.

Maksymalna wartość i ilość energii elektrycznej, którą rząd ma zakupić w kolejnych, przyszłorocznych aukcjach, zostanie wskazana w rozporządzeniu Rady Ministrów.

 


Prognozowany przez Ministerstwo Energii potencjał zakontraktowanych mocy w aukcjach w 2018 roku z podziałem na poszczególne technologie (dane w MW). 

źródło: www.gramwzielone.pl

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Jolanta Szczepaniak
Kontakt: powermeetings@powermeetings.eu