Ustawa offshore przyjęta przez Senat

Senat przyjął 13 stycznia 2021 r. bez poprawek ustawę o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych. Dokument trafi teraz do podpisu Prezydenta RP.

Jednogłośne przyjęcie ustawy świadczy o tym, że regulacja wspierająca budowę morskich farm wiatrowych jest potrzebna i wyczekiwana. Dzisiaj Polska jest gotowa na wdrożenie morskiej energetyki wiatrowej do swojego Krajowego Systemu Elektroenergetycznego – podkreślił Michał Kurtyka, minister klimatu i środowiska.

Celem ustawy jest wykorzystanie potencjału energetyki wiatrowej na Bałtyku oraz stworzenie ram prawnych, które wesprą – w perspektywie wielu lat – wszystkie podmioty zainteresowane rozwojem sektora morskiej energetyki wiatrowej w Polsce.

Głównymi elementami ustawy są: dwufazowy system wsparcia, usprawnienia w zakresie procedur administracyjnych, zasady przyłączania wytwórców do sieci elektroenergetycznej, rozporządzanie wyprowadzeniem mocy z morskich farm wiatrowych oraz rozwój lokalnego łańcucha dostaw.

Model wsparcia przewidziany w ustawie opiera się na wypróbowanej w polskich realiach gospodarczych koncepcji tzw. dwustronnego kontraktu różnicowego, która jest z powodzeniem stosowana w przypadku obecnie funkcjonującego systemu wparcia dla OZE. Wytwórcy energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, którzy zostaną dopuszczeni do systemu wsparcia, uzyskają prawo do pokrycia tzw. ujemnego salda. W praktyce oznacza to pokrycie różnicy pomiędzy rynkową ceną energii, a ceną umożliwiającą wytwórcom pokrycie kosztów wytwarzania energii elektrycznej na morzu.

Morskie farmy wiatrowe będą oddawane do użytkowania sukcesywnie, prawdopodobnie od 2024 r. do 2033 r. Okres funkcjonowania pojedynczej farmy to ok. 25 lat. Integrację morskich farm wiatrowych z Krajowym Systemem Elektroenergetycznym ułatwi fakt, że budowa nowych mocy będzie rozłożona na etapy.

Nowe rozwiązania wpłyną pozytywnie na  rozwój lokalnego łańcucha dostaw i krajowego przemysłu w sektorze związanym z budową i obsługą morskich farm wiatrowych. Zgodnie z nimi wytwórca w całym procesie wnioskowania o wsparcie będzie informował o udziale podmiotów lokalnych w swojej inwestycji oraz przeprowadzał dialog techniczny z zainteresowanymi uczestnikami rynku.

Projekt morskiej energetyki wiatrowej na Morzu Bałtyckim jest niezbędny szczególnie z punktu widzenia pobudzania gospodarki po okresie epidemii. Konieczne są także nowe inwestycje w wielkoskalowe odnawialne źródła energii w Polsce, które pozwolą na dalszy dynamiczny rozwój nie tylko całego sektora, ale także naszego rynku – podkreśla wiceminister klimatu i środowiska, Pełnomocnik Rządu ds. OZE Ireneusz Zyska.

Zgodnie z projektem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku” jednym ze strategicznych i priorytetowych kierunków jest wart ok. 130 mld zł program inwestycyjny budowy morskich farm wiatrowych w Polsce. Dzięki niemu powstanie od ok. 8 do 11 GW mocy zainstalowanej do 2040 roku w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Morza Bałtyckiego. Będzie miał on ogromny wpływ na strukturę mocy wytwórczych w energetyce oraz rozwój sieci przesyłowej. Pozwoli także na wypełnienie przez Polskę celów klimatycznych i środowiskowych w zakresie źródeł OZE i redukcji emisji CO2.

 

źródło: www Ministerstwo Klimatu i Środowiska

ABC Efektywności energetycznej w praktyce luty 2021

Taryfy dla ciepła w praktyce luty 2021

ABC Rynku Mocy w praktyce marzec 2021

Rynek mocy: Wyniki aukcji głównej na dostawy w 2025 roku

Prezes URE ogłasza ostateczne wyniki aukcji głównej rynku mocy na dostawy w 2025 roku

Przeprowadzona 14 grudnia 2020 r. przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne aukcja na dostawy w 2025 roku zakończyła się w siódmej rundzie z ceną zamknięcia 172,85 zł/kW/rok.

Zaokrąglona do 1000 MW łączna wielkość obowiązków mocowych oferowanych w aukcji przez dostawców mocy wyniosła 3000 MW.

Aukcję główną na rok dostaw 2025 wygrało 55 ofert. Łączna wielkość obowiązków mocowych wynikająca z umów zawartych w wyniku aukcji głównej na 2025 rok wynosi 2 367 MW.

Szczegółowe dane i informacje dotyczące rozstrzygnięcia aukcji – do pobrania: URE – Ostateczne_ogloszenie_wynikow_aukcji_mocy_-_2025

***

 

źródło: www.ure.gov.pl

Polska Strategia Wodorowa w I kwartale 2021

4 stycznia 2021 w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pojawił się projekt uchwały Rady Ministrów w sprawie przyjęcia „Polskiej Strategii Wodorowej do roku 2030 z perspektywą do 2040 r.” Planowany termin przyjęcia projektu przez RM to I kwartał 2021.

 

Polska Strategia Wodorowa jest odpowiedzią na zmiany zachodzące w państwach Unii Europejskiej, w których mamy do czynienia z wyścigiem technologicznym w zakresie technologii wspartym odpowiednimi politykami i strategiami. W dokumencie poruszono aspekty dotyczące wszystkich części łańcucha wartości – produkcji, przesyłu, magazynowania i wykorzystania wodoru, biorąc pod uwagę uwarunkowania prawne na poziomie polskim i unijnym oraz proponując zrównoważone systemy wsparcia oraz mierzalne cele. Przekazywany dokument ma za zadanie określić aktualny stan rynku wodoru, przedstawić podstawowe przeszkody technologiczne i biznesowe oraz wytyczyć kierunki, w których powinien rozwijać się rynek, aby wkrótce funkcjonować w skali pozwalającej konkurować z paliwami konwencjonalnymi.

Wodór powinien odegrać istotną rolę w procesie dekarbonizacji, będącym obecnie centralną częścią globalnych i europejskich wysiłków w dziedzinie energii, konieczną dla osiągnięcia celów Porozumienia paryskiego. Jednocześnie Polska posiada potencjał technologiczny, naukowy i badawczy w zakresie nowoczesnych technologii wodorowych, który przedmiotowa strategia zamierza rozwiną i wykorzystać dla dobra gospodarki.

Nowoczesne technologie wodorowe, ze względu na swoje cechy oraz liczne powiązania z szeregiem gałęzi przemysłu mogą stanowić kluczowy czynnik rozwoju potencjału polskiej gospodarki. Aktualna sytuacja na rynku energii stwarza szansę, by wodór odegrał znaczącą rolę w tworzeniu czystego, bezpiecznego i zrównoważonego sektora energii w naszym kraju. Docelowo, wodór umożliwi osiągnięcie gospodarki zeroemisyjnej o obiegu zamkniętym. Przyjazne tego typu technologiom otoczenie biznesowe i technologiczne sprzyja rozwojowi produkcji, dystrybucji i wykorzystania wodoru zarówno w energetyce, przemyśle jak i w transporcie. W najbliższym czasie możliwa będzie komercjalizacja kolejnych technologii, takich jak wykorzystanie wodoru jako substratu w produkcji paliw syntetycznych.

Technologie wodorowe są priorytetem dla osiągnięcia Europejskiego Zielonego Ładu i kluczowym projektem Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Wizją PSW jest stworzenie polskiej gałęzi gospodarki wodorowej m.in. poprzez rozwój rodzimych patentów i technologii wodorowych oraz ich wykorzystanie na rzecz osiągnięcia neutralności klimatycznej i utrzymania konkurencyjności polskiej gospodarki. By stać się dostawcą nowoczesnych technologii tego typu konieczna jest jednak budowa całego łańcucha wartości oraz odpowiedniej infrastruktury. W zakresie wsparcia konkretnych procesów produkcji wodoru w Polsce proponuje się podejście neutralne technologicznie. By zrealizować wizję przedstawioną w PSW wskazano 6 koniecznych do osiągnięcia celów:

Cel 1 – wdrożenie technologii wodorowych w energetyce
Działania nakierowane na rozwój wykorzystania niskoemisyjnych technologii wodorowych w energetyce służą obniżeniu emisyjności sektora energetycznego i dywersyfikacji struktury wytwarzania energii, prowadzą do ograniczenia intensywności wykorzystania paliw kopalnych i zmniejszenia uzależnienia państwa od importu paliw, co w długiej perspektywie wpłynie na poprawę bezpieczeństwa energetycznego.
Wśród działań mających zrealizować ten cel wskazano m.in.:
– uruchomienie instalacji P2G klasy 1 MW na bazie polskich technologii – wsparcie dla stabilizacji pracy sieci dystrybucyjnych;
– wsparcie badań i rozwoju w zakresie tworzenia układów ko- i poligeneracyjnych w celu stworzenia instalacji demonstracyjnych a następnie uruchomienie instalacji średniej wielkości;
– rozpoczęcie wykorzystania wodoru jako magazynu energii.

Cel 2 – wykorzystanie wodoru jako paliwa alternatywnego w transporcie
Wykorzystanie pojazdów wodorowych w transporcie, obok pojazdów elektrycznych, przyczyni się do osiągnięcia celów w zakresie niskoemisyjnego transportu. Pierwiastek ten ma potencjał do zastępowania paliw konwencjonalnych szczególnie w transporcie miejskim (autobusy), transporcie drogowym (transport ciężki i długodystansowy), transporcie kolejowym (lokomotywy i pojazdy trakcyjne wyposażone w ogniwa paliwowe i baterie) oraz transporcie morskim, a w dalszej perspektywie również w lotnictwie.
W tym celu proponuje się między innymi:
– stworzenie warunków umożliwiających dopuszczenie do eksploatacji 500 wyprodukowanych w Polsce autobusów napędzanych wodorem w 2025 r. i rozpoczęcie eksploatacji 2000 autobusów wodorowych w 2030 r.;
– rozwój sieci bazowej poprzez budowę 32 stacji tankowania wodoru;
– powstanie pierwszych pociągów/lokomotyw wodorowych, które zastąpią ich spalinowe odpowiedniki na trudnych do zelektryfikowania trasach;
– wytwarzanie paliw syntetycznych w reakcji wodoru z CO, CO2, N2.

Cel 3 – wsparcie dekarbonizacji przemysłu
Wykorzystanie wodoru niskoemisyjnego pozwoli na znaczącą redukcję emisji gazów cieplarnianych polskiej gospodarki, przede wszystkim w sektorach, które trudno jest zelektryfikować. Przykładem jest przemysł ciężki, który należy do gałęzi gospodarki, w której najtrudniej osiągnąć neutralność klimatyczną.
W celu wsparcia dekarbonizacji przemysłu proponuje się między innymi:
– wsparcie działań na rzecz pozyskania i zastosowania niskoemisyjnego wodoru do procesów produkcji  petrochemicznej oraz nawozowej;
– wprowadzenie węglowego kontraktu różnicowego jako instrumentu wsparcia transformacji klimatycznej przemysłu;
– wsparcie finansowe i organizacyjne studiów wykonalności przemysłowych dolin wodorowych w ramach budowy przemysłowych procesów o obiegu zamkniętym i docelowo powstanie co najmniej 5 dolin wodorowych ze znaczącym elementem infrastruktury przesyłowej wodoru.

Cel 4 – produkcja wodoru w nowych instalacjach
Do 2030 r. w zakresie produkcji wodoru konieczne jest stworzenie warunków do uruchomienia instalacji do produkcji wodoru ze źródeł nisko- i zeroemisyjnych. Planuje się wprowadzenie zachęt do działań innowacyjnych, które umożliwią polskim przedsiębiorcom wykorzystanie momentu rozwojowego oraz środków finansowych, oferowanych przez UE i międzynarodowe instytucje finansowe.
W tym celu podjęte zostaną między innymi następujące działania:
– uruchomienie instalacji do produkcji wodoru ze źródeł niskoemisyjnych m.in. w procesie elektrolizy, z biometanu, gazów odpadowych, z gazu ziemnego z wykorzystaniem CCS/CCU, w drodze pirolizy oraz innych alternatywnych technologii pozyskiwania wodoru;
– uruchomienie wytwarzania gazów syntetycznych w procesie metanizacji wodoru;
– wykorzystanie mocy zainstalowanej w OZE dla potrzeb produkcji wodoru i paliw syntetycznych w oparciu o proces elektrolizy. Zainstalowana moc elektrolizerów sięgnie w 2030 r. 2 GW;
– zapewnienie warunków do budowy instalacji do produkcji wodoru przy elektrowniach jądrowych.

Cel 5 – sprawna i bezpieczna dystrybucja wodoru
Dla harmonijnego rozwoju gospodarki opartej na wodorze konieczne jest sprawne dostarczanie go z miejsca produkcji do odbiorcy końcowego oraz jego bezpieczne magazynowanie. Konieczne jest opracowanie analizy w zakresie najbardziej optymalnej formy przesyłu energii na rzecz rozwoju gospodarki wodorowej i następnie podjęcie działań wynikających z przeprowadzonych analiz.
W tym celu proponuje się m.in.:
– stopniowy rozwój sieci przesyłu i dystrybucji wodoru,
– wprowadzanie do sieci gazowych SNG wyprodukowanego w systemach P2G;

Cel 6 – stworzenie stabilnego otoczenia regulacyjnego
By stworzyć konkurencyjny i sprawnie działający rynek wodoru w Polsce, konieczne jest stworzenie regulacji, które usuną bariery rozwoju rynku wodoru oraz zachęcą do stopniowego zwiększania wykorzystania OZE dla potrzeb elektrolizy.
Do najważniejszych działań w tym zakresie należy stworzenie ram regulacyjnych funkcjonowania wodoru jako paliwa alternatywnego w transporcie, stworzenie podstaw funkcjonowania rynku wodoru i w dalszej perspektywie opracowanie legislacyjnego pakietu wodorowego – przepisów określających szczegóły funkcjonowania rynku, implementujących prawo UE w tym zakresie oraz wdrażających system zachęt do produkcji niskoemisyjnego wodoru.

Strategia przewiduje łącznie 40 działań na rzecz realizacji wyznaczonych celów.

 

Polska Strategia Wodorowa (PSW) jest częścią szerszych działań polskiego rządu w zakresie wsparcia technologii wodorowych, takich jak:
– Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR) do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.),
– Krajowy plan na rzecz energii i klimatu,
– Polityka energetyczna Polski do 2040 r. – strategia rozwoju sektora paliwowo-energetycznego,
– Krajowe Ramy Polityki Rozwoju Infrastruktury Paliw Alternatywnych.

Głównym celem SOR jest tworzenie warunków do wzrostu dochodów mieszkańców Polski przy jednoczesnym wzroście spójności w wymiarze społecznym, ekonomicznym, środowiskowym i terytorialnym. PSW ma na celu realizację tego celu poprzez wsparcie wykorzystania technologii wodorowych w obszarze energetycznym i transportowym. Poniższy dokument jest spójny z SOR oraz wpisuje się w jej cele, przede wszystkim w zakresie celu szczegółowego I. Trwały wzrost gospodarczy oparty coraz silniej o wiedzę, dane i doskonałość organizacyjną.

Dodatkowo PSW wpisuje się w przewidziane w SOR projekty:
– Projekt Flagowy Elektromobilność,
– Projekt Strategiczny Program Rozwoju Elektromobilności,
– Program polskiej energetyki jądrowej.

W 2019 r. Polska opracowała Krajowy plan na rzecz energii i klimatu (KPEiK) na lata 2021-2030. Dokument ten wskazał m.in. wodór jako środek do rozwoju efektywnego energetycznie i niskoemisyjnego transportu. Dodatkowo wskazał sprzedaż wodoru jako działanie wspierające zapewnieniu rentowności sektora górnictwa węgla kamiennego. Celem KPEiK jest wdrażanie unii energetycznej, zaś celem PSW jest realizacja tego postulatu poprzez wdrożenie nowoczesnych technologii wodorowych.

PSW wpisuje się też w działania przedstawione w projekcie Polityki energetycznej Polski do 2040 r. (PEP 2040). PEP 2040 wyznacza kierunki rozwoju sektora energii z uwzględnieniem zadań niezbędnych do realizacji w perspektywie krótkookresowej, wśród których wymienia się również wodór. PSW wpisuje się w następujące działania określone w PEP 2040:
– 1.5. Zapewnienie możliwości pokrycia zapotrzebowania na gaz ziemny przez: […] wykorzystanie krajowego potencjału w zakresie produkcji biogazu, biometanu, gazów syntezowych, gazu syntetycznego, wodoru;
– 2A.2. Zapewnienie możliwości pokrycia wzrostu zapotrzebowania na energię elektryczną przez źródła inne niż konwencjonalne elektrownie węglowe oraz zapewnienie warunków kształtowania struktury mocy wytwórczych gwarantujących elastyczność pracy systemu, w tym rozwoju energetyki jądrowej i technologii magazynowania energii;
– 2B.6. Dążenie do rozwoju technologii magazynowania, w tym uregulowanie statusu prawnego instalacji magazynowania energii elektrycznej – umożliwienie osiągnięcia poziomu gromadzenia energii w magazynach równej 10% mocy zainstalowanej w elektrowniach wiatrowych w 2023 r.;
– 4B.5. Prowadzenie działań badawczo-rozwojowych w zakresie transportu i magazynowania gazów syntetycznych, biogazu, biometanu i wodoru za pomocą infrastruktury gazu ziemnego;
– 4C.7. Zapewnienie warunków funkcjonowania i instrumentarium wsparcia rynku paliw alternatywnych, w szczególności: elektromobilności, CNG i LNG, paliw syntetycznych w transporcie oraz wodoru;
– 6.4. Zapewnienie warunków bilansowania OZE;
– 7.3. Zapewnienie warunków rozwoju ekologicznych i efektywnych systemów ciepłowniczych przez wsparcie finansowe, organizacyjne i prawne.

 

źródło: Biuletyn Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Prezes URE zatwierdził zaktualizowany Regulamin rynku mocy

Prezes URE zmodyfikował decyzję administracyjną z 30 marca 2018 r. dotyczącą Regulaminu rynku mocy, zatwierdzając zmiany określone w Karcie aktualizacji. Proponowane zmiany zostały również zaakceptowane przez Ministra Klimatu i Środowiska.

W ciągu trzech lat funkcjonowania rynku mocy zidentyfikowano szereg kwestii związanych z procesami rynku mocy, które wymagają usprawnienia bądź uregulowania. Wprowadzone zmiany mają na celu zapewnienie zgodności postanowień Regulaminu z przepisami rozporządzeń Ministra Energii[1] oraz doprecyzowanie postanowień i wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych związanych z procesami:

  • certyfikacji ogólnej,
  • certyfikacji do aukcji,
  • zastąpienia jednostek redukcji zapotrzebowania planowanych,
  • monitorowania umów mocowych,
  • wykonywania obowiązku mocowego,
  • rozliczeń na rynku mocy.

Zmianę Regulaminu poprzedziły konsultacje, które z uczestnikami rynku prowadziły PSE, i które dotyczyły przygotowanej przez PSE Karty aktualizacji[2] Regulaminu rynku mocy. Uwagi zgłoszone przez uczestników rynku zostały przedstawione Prezesowi URE wraz z informacją o sposobie ich uwzględnienia.

29 grudnia 2020 r. minister klimatu i środowiska[3] wydał postanowienie uzgadniające zmianę Regulaminu rynku mocy. Decyzja regulatora zatwierdzająca zmianę Regulaminu jest ostateczna i prawomocna.

Pytania dotyczące Regulaminu można kierować na adres rynek.mocy@ure.gov.pl

 

Do pobrania: Karta_aktualizacji_RRM_Z_2_2020_z_zalacznikami_btz

Do pobrania: Decyzja_Karta_RRM_2_30_12_2020-final

 

Ważne terminy:

Certyfikacja ogólna rozpoczyna się – 5 stycznia 2021 r.
Składanie wniosków o wpis do rejestru – do 14 stycznia 2021 r.
Weryfikacja wniosków o wpis do rejestru przez OSDP – 2 lutego 2021 r.
Rozpatrzenie wniosku przez OSP – nie później niż 12 marca 2021 r.
Zakończenie certyfikacji ogólnej – 12 marca 2021 r.

***

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

Opłata mocowa i inne czynniki wpływające na wzrost cen energii styczeń 2021

Prezes URE rozstrzygnął kolejną aukcję OZE: dla dużych instalacji wiatrowych i fotowoltaicznych

Prezes URE rozstrzygnął kolejną tegoroczną aukcję OZE: dla dużych instalacji wiatrowych i fotowoltaicznych

Największa tegoroczna aukcja OZE, odbyła się 26 listopada i była przeznaczona dla nowych instalacji o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru albo energię promieniowania słonecznego (fotowoltaika, PV).

 

Do pobrania: Informacja Prezesa URE nr 65-2020 w sprawie ogłoszenia wyników Aukcji Zwykłej Nr AZ-7-2020

 

Do aukcji przystąpiło 97 wytwórców, składając łącznie 127 ofert (64 oferty od instalacji wiatrowych i 63 oferty od instalacji PV). Możliwa do sprzedania w tym koszyku ilość energii wynosiła ponad 46,3 TWh, a jej wartość ponad 14 mld zł.

Wytwórcy zaoferowali energię o wolumenie o blisko 20 proc. większym niż określony w ogłoszeniu o aukcji (oferowali do sprzedania ponad 54,9 TWh). Natomiast łączna wartość energii proponowana przez wytwórców (12,8 mld zł) stanowiła ok. 91 proc. wartości energii określonej w ogłoszeniu.

– Wyniki siódmej z ośmiu tegorocznych aukcji świadczą o stopniowym wyczerpywaniu się relatywnie tanich projektów wiatrowych, które są wypierane przez intensywnie rozwijające się instalacje fotowoltaiczne. Wyniki przyszłorocznej aukcji dedykowanej temu koszykowi, w tym w szczególności struktura ofert, w dużej mierze zależeć zatem będą od dalszych losów nowelizacji tzw. ustawy „odległościowej” – zauważa Rafał Gawin, Prezes URE. Tegoroczna średnia cena zaoferowana przez zwycięzców tego koszyka była wyższa o 7,5 proc. od średniej z cen zwycięzców z ubiegłego roku  – dodaje Regulator.

W aukcji sprzedano prawie 42 TWh energii elektrycznej o wartości 9,4 mld zł zaoferowanej w ramach 96 ofert złożonych przez 70 wytwórców. W wyniku rozstrzygnięcia aukcji może powstać ponad 1,7 GW nowych mocy produkujących zieloną energię: 0,8 GW instalacji fotowoltaicznych oraz 0,9 GW nowych farm wiatrowych. Dla porównania największy blok w Elektrowni Kozienice ma moc blisko 1,1 GW.

W tej aukcji zadziałała tzw. reguła „wymuszenia konkurencji”[1], zgodnie z którą aukcję wygrywają uczestnicy, których oferty łącznie nie przekroczyły 100 proc. wartości lub ilości energii elektrycznej określonej w ogłoszeniu  i 80 proc. ilości energii elektrycznej objętej wszystkimi ofertami.

Minimalna cena, po jakiej została sprzedana energia w tym koszyku aukcyjnym wyniosła 190 zł/MWh, natomiast cena maksymalna 249,90 zł/MWh. Zakontraktowany w wyniku aukcji wolumen energii będzie otrzymywał wsparcie w latach 2021–2038. Wytwórcy, którzy wygrali aukcję mają odpowiednio: 33 miesiące  – instalacje wiatrowe oraz 24 miesiące – instalacje fotowoltaiczne, na rozpoczęcie sprzedaży zakontraktowanej energii elektrycznej.

***

  • W ubiegłorocznej aukcji w analogicznym koszyku sprzedano prawie 78 TWh energii o wartości ponad 16,2 mld zł, zaoferowanej w ramach 101 złożonych ofert. Wtedy najtańsza energia sprzedana została za 162,83 zł/MWh, a najdroższa za 233,29 zł/MWh.
  • Do rozstrzygnięcia pozostała ostatnia z przeprowadzonych w tym roku aukcji OZE – dla małych instalacji wiatrowych i fotowoltaicznych.
  • W tegorocznych aukcjach wsparcie wytwórców energii ze źródeł odnawialnych mogło wynieść max. 27,4 mld złotych.
  • Łącznym wsparciem mógł zostać objęty wolumen max. 75,3 TWh energii wyprodukowanej ze źródeł odnawialnych.

[1] O której mowa w art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2020 r. poz. 261).

 

Źródło: www.ure.gov.pl

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Ewelina Nowakowska | Kontakt: 22 740 67 80, e-mail: newsroom@powermeetings.eu