PSE opublikowało najnowszą wersję Standardów Wymiany Informacji CSIRE

Operator Informacji Rynku Energii, którego utworzenie zostało powierzone PSE S.A. w znowelizowanej ustawie Prawo energetyczne, jest zobowiązany do opracowania i wdrożenia Standardów Wymiany Informacji Centralnego Systemu Informacji Rynku Energii („SWI”). Najnowsza wersja SWI 4.0 została właśnie opublikowana.

SWI stanowią dokumentację, która szczegółowo opisuje procesy rynku energii, które będą realizowane za pośrednictwem Centralnego Systemu Informacji Rynku Energii („CSIRE”).

Wraz z SWI 4.0 zostały opublikowane cztery nowe załączniki. Spis wszystkich zmian wprowadzonych do SWI względem poprzedniej wersji dokumentacji, znajduje się w Karcie aktualizacji nr 1. Aktualna dokumentacja SWI dostępna jest pod adresem: https://www.pse.pl/oire/standardy-wymiany-informacji i składają się na nią następujące dokumenty:

  1. Standardy Wymiany Informacji Centralnego Systemu Informacji Rynku Energii 4.0 (plik w formacie PDF) wraz z załącznikami:
  2. Karta aktualizacji nr 1(plik w formacie PDF).

źródło: www.pse.pl


 

  

  

Zakończenie prac parlamentarnych nad ustawą regulującą tzw. Fundusz Modernizacyjny

Wdrożenie do prawa krajowego regulacji dotyczących tzw. Funduszu Modernizacyjnego to jedna z najważniejszych kwestii, które reguluje uchwalona 15 kwietnia 2021 r. przez Sejm RP ustawa o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw. Nowe przepisy stanowić będą jeden z elementów systemu finansowania transformacji klimatycznej w Polsce. 20 maja br. Sejm odrzucił zaproponowane przez Senat poprawki do ustawy kończąc tym samym etap prac parlamentarnych nad ustawą. Teraz ustawa zostanie przekazana do podpisu Prezydenta RP.

Zgodnie z ustawą utworzony zostanie Fundusz  Modernizacyjny – nowy instrument, który wspierać będzie realizację celów polityki energetyczno-klimatycznej. Jego celem będzie wspieranie modernizacji systemu energetycznego oraz poprawa efektywności energetycznej krajów Unii Europejskiej, w których PKB per capita jest niższe niż 60% średniej dla całej UE (odnosząc do roku 2013). Fundusz, którego funkcjonowanie ma rozpocząć się od połowy 2021 roku, będzie bazował na środkach pochodzących ze sprzedaży przez Komisję Europejską uprawnień do emisji. Polska będzie jego największym beneficjentem –  prognozowana (zależna od cen uprawnień do emisji) pula środków dla naszego kraju przewiduje najmniej 20 mld zł w okresie 2021-2030.

Jak podkreśla minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka, wsparcie inwestycyjne spowoduje pobudzenie obszarów gospodarki zaangażowanych w transformację energetyczną, jednocześnie przyczyniając się do poprawy konkurencyjności polskich firm na arenie międzynarodowej.

„Dzięki realizacji inwestycji przy wsparciu Funduszu mamy szansę na przyspieszenie modernizacji sektora energetycznego. Dotyczy to m.in. ciepłownictwa, które wymaga znaczących nakładów finansowych. Realizacja tych inwestycji przyczyni się do osiągnięcia przez Polskę zobowiązań wynikających z polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej”

– dodał minister.

Modernizacja polskiego sektora energetycznego, ograniczenie emisji gazów cieplarnianych oraz innych zanieczyszczeń powietrza, które przełożą się na stan zdrowia i lepszą jakość życia Polaków, to niektóre z korzyści z wdrożenia finansowania w ramach Funduszu Modernizacyjnego. Realizacja inwestycji przyczyni się również do osiągnięcia polskich zobowiązań wynikających z polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej.

Działanie Funduszu  Modernizacyjnego

Zarządzanie Funduszem Modernizacyjnym ma być realizowane poprzez tzw. Krajowy system wdrażania Funduszu Modernizacyjnego. Na szczeblu krajowym za zarządzanie Funduszem Modernizacyjnym odpowiedzialny będzie Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW). Nadzór nad systemem będzie sprawował minister właściwy do spraw klimatu.

Dofinasowanie inwestycji ze środków Funduszu Modernizacyjnego będzie się odbywało w ramach programów priorytetowych. Na ich kształt będzie miała wpływ powołana Rada Konsultacyjna składająca się z przedstawicieli właściwych ministrów. Każdy program priorytetowy będzie zatwierdzany przez ministra właściwego do spraw klimatu, przed przekazaniem do Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub komitetu inwestycyjnego, ustanowionego na mocy dyrektywy EU ETS.

Zgodnie z dyrektywą Fundusz Modernizacyjny będzie wspierał inwestycje przede wszystkim z zakresu: wytwarzania i użytkowania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych; ciepłownictwa; magazynowania energii i modernizacji sieci energetycznych, w tym rurociągów należących do systemów ciepłowniczych, sieci elektroenergetycznej; transformacji regionów uzależnionych od stałych paliw kopalnych, sprawiedliwych przemian tych regionów; efektywności energetycznej, w tym w sektorach transportu, budownictwa, rolnictwa i odpadów.

Poza ustanowieniem systemu zarządzania Funduszem Modernizacyjnym, w projekcie został zawarty szereg zmian związanych m.in. z: dostosowaniem przydziałów uprawnień do emisji dla podmiotów objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji EU ETS, oceną poziomów działalności instalacji czy funkcjonowaniem Krajowej bazy o emisjach gazów cieplarnianych oraz innych substancji.

Ustawa dopełnia pełnej transpozycji do polskiego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych (…), która wyznacza ramy funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji EU ETS w latach 2021-2030.

źródło: www.gov.pl/web/klimat

 

Czytaj również: NFOŚiGW krajowym operatorem Funduszu Modernizacyjnego


 

  

  

Weszła w życie nowelizacja ustawy o efektywności energetycznej

Zmiany wprowadzone w ustawie mają na celu optymalizację zużycia energii i poprawę warunków dla rozwoju nowych usług energetycznych. Wpisują się tym samym w założenia polityki klimatyczno-energetycznej.

Cele środowiskowe oraz prognozowane deficyty energetyczne związane z rosnącym zapotrzebowaniem na energię w gospodarkach rozwiniętych i rozwijających się, przekładają się na konieczność zarówno optymalizacji jej zużycia, jak i wprowadzania przez kraje działań zmierzających do maksymalizacji jej oszczędności. Jak przewiduje nowelizacja ustawy o efektywności energetycznej[1], do 2030 r. Polska ma osiągnąć krajowy cel oszczędności energii finalnej na poziomie nie mniejszym niż 5,58 mln ton oleju ekwiwalentnego (toe[2]), co odpowiada ok. 65 TWh energii elektrycznej.

Nowelizacja dostosowuje przepisy krajowe do wymogów unijnych[3], ale ma też usprawnić monitorowanie i raportowanie oszczędności energii oraz poprawić warunki dla rozwoju rynku usług energetycznych.

– Nowe regulacje eliminują liczne nieścisłości i wątpliwości interpretacyjne wynikające z poprzedniego brzmienia ustawy. Przewidują także rozszerzenie zadań Prezesa URE w obszarze  wydawania świadectw efektywności energetycznej, obejmując nim sektor paliw ciekłych. Nowe zadania regulatora dotyczą także obszaru monitorowania realizacji obowiązku efektywnościowego przez przedsiębiorców, jak również rozliczania realizacji tego obowiązku w ramach programów bezzwrotnych dofinansowań wymiany urządzeń grzewczych u odbiorców końcowych i przyłączania tych odbiorców do sieci ciepłowniczych. Duże znaczenie będzie miało w mojej ocenie uregulowanie sposobu wyliczania oszczędności energii w odniesieniu do paliw zużywanych w transporcie drogowym i kolejowym, co uprości przygotowywanie wniosków przez przedsiębiorców, a Prezesowi URE ich rozpatrywanie – podkreśla Rafał Gawin, Prezes URE.

Do czasu nowelizacji, osiąganie oszczędności energii odbywało się przede wszystkim w ramach obrotu tzw. białymi certyfikatami. System ten obligował sprzedawców energii elektrycznej, ciepła i gazu ziemnego do realizacji obowiązku polegającego na uzyskaniu i przedstawieniu Prezesowi URE do umorzenia świadectwa efektywności energetycznej, realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego, albo uiszczeniu tzw. opłaty zastępczej. Od wejścia w życie ustawy o efektywności energetycznej z dnia 20 maja 2016 r, tj. od 1 października 2016 r. do końca 2020 roku, do URE wpłynęło ponad 4 600 wniosków o wydanie świadectw efektywności energetycznej, co przekłada się na oszczędność ok. 1 mln. toe (ton oleju ekwiwalentnego) energii.

Mając na celu maksymalizację oszczędności energii ustawodawca uznał, że należy znowelizować obowiązujące regulacje i wprowadzić alternatywne środki wspierające osiągnięcie oczekiwanej efektywności energetycznej. Cel ten realizują nowe przepisy.

Programy bezzwrotnych dofinansowań dla gospodarstw domowych

Nowe przepisy umożliwią realizowanie przez podmioty zobowiązane programów bezzwrotnych dofinansowań, w celu współfinansowania przedsięwzięć polegających na przyłączaniu odbiorców końcowych do sieci ciepłowniczej lub wymianie źródeł ciepła u tych odbiorców, a następnie zaliczanie uzyskanych oszczędności na poczet realizacji przez te podmioty obowiązku efektywnościowego. Rozwiązanie to przyspieszy również proces modernizacji indywidualnych źródeł ciepła.

Rozszerzony katalog podmiotów zobowiązanych

Ustawodawca rozszerzył również katalog podmiotów zobowiązanych[4] do realizacji obowiązku polegającego na uzyskaniu i przedstawieniu do umorzenia świadectw efektywności energetycznej, realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej względnie uiszczenia opłaty zastępczej o podmioty wprowadzające do obrotu określone w ustawie rodzaje paliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym lub kolejowym.

W ślad za tą zmianą rozszerzono również katalog przedsięwzięć, w odniesieniu do których będzie można wnioskować o wydanie świadectwa efektywności energetycznej poprzez dodanie przedsięwzięć z zakresu modernizacji lub wymiany pojazdów służących do transportu drogowego lub kolejowego, ograniczeniu strat sieciowych związanych z przesyłaniem paliw ciekłych, a także związanych z ich magazynowaniem i przeładunkiem.

– Na to jak w praktyce będzie wyglądał proces wdrażania regulacji w tym zakresie, wpływ będą miały również akty wykonawcze, które wskażą w jaki sposób należy wyliczać oszczędność energii w przypadku tego typu przedsięwzięć – mówi Prezes URE.

Usprawnienie procedur wydawania świadectw efektywności energetycznej

Doprecyzowano przepisy związane z procedurą wydawania świadectw efektywności energetycznej, w tym m.in. poprzez uregulowanie skutków złożenia wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej po rozpoczęciu prac zmierzających do realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, złożenia korekty wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej w przypadku uzyskania z zakończonego przedsięwzięcia oszczędności innej niż określona w wydanym świadectwie efektywności energetycznej. Określono również wymagania jakie muszą spełniać osoby przygotowujące audyty efektywności energetycznej.

W związku z tymi zmianami Urząd opracuje nowe wzory wniosków o wydanie świadectw efektywności energetycznej oraz wzór zawiadomienia o zakończeniu przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej. Oba dokumenty pojawią się po wejściu w życie ustawy na stronie internetowej regulatora.

– Liczba składanych do URE wniosków o wydanie świadectw efektywności energetycznej stale rośnie. To w dużej mierze zasługa podmiotów oferujących usługi przygotowania audytu efektywności energetycznej. Podmioty te zainteresowane są dotarciem z ofertą do klientów planujących przedsięwzięcia poprawiające efektywność energetyczną, co w konsekwencji ułatwia możliwość wystąpienia z wnioskiem o wydanie takiego certyfikatu – zauważa Rafał Gawin.

Centralny Rejestr Oszczędności Energii Finalnej

Nowe przepisy wprowadzają nowy system zasad, który ma umożliwić agregowanie efektów projektów oszczędnościowych spoza systemu białych certyfikatów, np. przeprowadzanych u wielu odbiorców końcowych, w tym indywidualnych, w jednym miejscu. Powołany ustawą Centralny Rejestr Oszczędności Energii Finalnej, który będzie prowadzony przez Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy, ułatwi bieżące szacowanie łącznych oszczędności zużycia energii, a także pomoże zapobiec podwójnemu zliczaniu tych oszczędności.

Wzmocnienie umów ESCO

Istotne dla prawodawcy było również doprecyzowanie przepisów dotyczących zawierania umów o poprawę efektywności energetycznej w sektorze publicznym. Jak czytamy w Ocenie Skutków Regulacji ustawy, wprowadzony w nowelizacji model finansowania przedsięwzięć proefektywnościowych zapewnia uzyskanie najwyższego efektu energetycznego przedsięwzięcia. Chodzi tu o model, w którym przedsiębiorstwo energetyczne (ESCO – Energy Saving Company) dostarcza określonemu przedsiębiorcy usługę poprawiającą jego efektywność energetyczną, a w zamian otrzymuje wynagrodzenie ściśle powiązane z realnymi oszczędnościami uzyskanymi przez klienta dzięki zmniejszeniu kosztów zużywanej energii.

Zdalne urządzenia pomiarowe

Nowela nakłada na właścicieli lub zarządców budynków wielolokalowych obowiązek wyposażenia do 1 stycznia 2027 r. ciepłomierzy i wodomierzy w funkcję umożliwiającą ich zdalny odczyt. Dostawcy ciepła i gazu mają też obowiązek informowania odbiorcy o ilości gazu i ciepła zużytego w poprzednim roku – analogicznie do obowiązków dostawców energii elektrycznej.

***

  • Prezes URE odpowiada za wdrażanie i administrowanie systemem wsparcia efektywności energetycznej: wydaje świadectwa efektywności energetycznej, monitoruje realizację obowiązków przez podmioty zobowiązane, a w uzasadnionych przypadkach nakłada kary pieniężne na uczestniczące w systemie podmioty.
  • Świadectwo efektywności energetycznej jest potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej wynikającej z przedsięwzięcia[5] służącego poprawie efektywności energetycznej. Prawa majątkowe wynikające z wydawanych świadectw efektywności energetycznej są przedmiotem obrotu na Towarowej Giełdzie Energii oraz podlegają umorzeniu przez Prezesa URE.
  • W ramach systemu wsparcia efektywności energetycznej regulator obserwuje stałą tendencję wzrostu liczby składanych wniosków o wydanie świadectw efektywności energetycznej:- 2018 r. – 889 wniosków;
    – 2019 r. – 1086 wniosków;
    – 2020 r. – 1134 wnioski.
  • Co istotne, największa liczba wniosków złożona została w 2020 r. – pomimo utrudnień związanych z pandemią.

[1]Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 264, z późn. zm.),

[2] Tona oleju ekwiwalentnego (toe) – jest to energetyczny równoważnik jednej metrycznej tony ropy naftowej o wartości opałowej równej 10000 kcal/kg. Używana przede wszystkim w energetyce do opisu dużych wartości energii. Jedna tona oleju ekwiwalentnego odpowiada 11,630 MWh albo 41, 868 GJ.

[3] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2002 z dnia 11 grudnia 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (Dz.U.UE L nr 328 z 21.12.2018, str. 210).

[4] Dotychczas byli to przede wszystkim przede wszystkim przedsiębiorcy sprzedający odbiorcom końcowym gaz ziemny, energię elektryczną oraz ciepło.

[5] Lub przedsięwzięć tego samego rodzaju.

źródło: www.ure.gov.pl


Jesteś zainteresowany zmianami w ustawie o efektywności energetycznej?

Już jutro 🔜 25 maja 2021 🔝 szkolenie online: Efektywność energetyczna – nowelizacja ustawy, obowiązkowy audyt 2021

Szczegóły: https://powermeetings.eu/szkolenie-efektywnosc-energetyczna/

 

 

  

  

Pozwolenia zintegrowane i Konkluzje BAT dla spalania odpadów oraz dla dużych obiektów spalania

PKN ORLEN rozważa przetwarzanie rolniczej biomasy w produkty petrochemiczne

PKN ORLEN analizuje możliwość zagospodarowania biomasy rolniczej pochodzącej z wytwarzania cukru oraz produktów zbożowych i przetwarzanie jej na wysokomarżowe produkty petrochemiczne, biometan oraz wodór. Spółka podpisała list intencyjny o współpracy w tym zakresie z Krajową Spółką Cukrową. Realizacja projektu wpisałaby się w strategię ORLEN2030 zakładającą rozwój „zielonej” petrochemii i paliw alternatywnych.

 

– Konsekwentnie podejmujemy działania, które maksymalizują zyski spółki i wzmacniają jej pozycję na międzynarodowym rynku, a jednocześnie przybliżają do osiągniecia neutralności emisyjnej do 2050 roku. Współpracę z Krajową Spółką Cukrową postrzegamy jako szansę na dalszy rozwój kluczowych obszarów naszej działalności i wdrożenie kolejnych projektów przyjaznych środowisku. Ich realizacja przyniosłaby nam wymierne korzyści biznesowe i stanowiła kolejny krok do osiągnięcia celów założonych w strategii. Podpisany list intencyjny to początek działań w tym kierunku i znakomity przykład łączenia interesów dwóch firm, których wspólnym mianownikiem jest polski kapitał – mówi Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN ORLEN.
– Współpraca z PKN ORLEN to szansa dla Krajowej Spółki Cukrowej na dalszą dywersyfikację działalności w oparciu o nasz biotechnologiczny know-how. Podjęta inicjatywa utwierdza nas w przekonaniu, że obszar badań naukowych i innowacji, który rozwijamy, znajdzie komercyjne zastosowanie u najbardziej wymagających partnerów. Produkcja spożywcza pozostaje naszą podstawową działalnością, natomiast współpraca z PKN ORLEN zwiększy nasz potencjał w zakresie zagospodarowania produktów ubocznych, z korzyścią dla środowiska naturalnego – mówi Krzysztof Kowa, Prezes Zarządu Krajowej Spółki Cukrowej.
List intencyjny podpisany przez PKN ORLEN i KSC zakłada współpracę w zakresie badań nad przekształcaniem biomasy, będącej produktem ubocznym wytwarzania cukru (np. melasy i liści buraków cukrowych) oraz wyrobów zbożowych, w wysokomarżowe produkty petrochemiczne, np. wykorzystywane w rolnictwie nawozy, środki ochrony roślin czy komponenty pasz dla zwierząt, a także w „zielony” wodór i biometan, na które systematycznie rośnie zapotrzebowanie.
Efektem tych badań może być wdrożenie innowacyjnego projektu, który polegałby na budowie instalacji do przetwarzania biomasy zlokalizowanych przy zakładach produkcyjnych KSC. Spółka, która jest jedynym polskim producentem cukru, posiada siedem cukrowni, z czego pięć znajduje się w bliskiej odległości od zakładów PKN ORLEN w Płocku i Włocławku. Taka lokalizacja instalacji wpłynęłaby na optymalizację kosztów transportu, co dodatkowo zwiększyłoby opłacalność inwestycji.
Wspólna realizacja projektu wpisałaby się w globalny trend rozwoju zielonej energetyki, a także gospodarki obiegu zamkniętego. Biomasa pochodząca z gospodarstw rolnych w postaci przetworzonej do nawozów czy środków ochrony roślin, ponownie wracałaby do rolników.

źródło: www.orlen.pl


Interesuje Cię wytwarzanie ciepła i/lub energii z biomasy? Zapraszamy do udziału w:

X wiosennym Forum Biomasy, Pelletu i RDF w Ciepłownictwie i Energetyce

17 i 18 czerwca 2020 – bądź tam gdzie spotyka się cała branża!

Bełchatów / online

Szczegóły: https://powermeetings.eu/forum-biomasy/

 

 

  

  

Sejm za poprawkami Senatu do ustawy o CSIRE i inteligentnych licznikach

Sejm poparł w czwartek 23 poprawki, zgłoszone przez Senat do ustawy, która zakłada m.in. stworzenie centralnego systemu informacji rynku energii i wymianę liczników na tzw. inteligentne. Zgłoszone przez Senat poprawki mają charakter redakcyjny. Ustawa trafi teraz do prezydenta.

Zmienione Prawo energetyczne przewiduje stworzenie CSIRE – centralnego systemu informacji rynku energii, którego operatorem – OIRE – będzie operator systemu przesyłowego energii elektrycznej, czyli PSE. Ustawa wskazuje, jakie dane będą mogły być gromadzone i udostępniane.

Nowela przewiduje też harmonogram montażu przez operatorów systemu dystrybucyjnego (OSD) energii elektrycznej liczników zdalnego odczytu – tzw. inteligentnych. Do końca 2023 r. ma je mieć co najmniej 15 proc. odbiorców danego OSD, dwa lata później – 35 proc., na koniec 2027 r. wskaźnik ten ma wynosić co najmniej 65 proc., a do końca 2028 r. – co najmniej 80 proc. Dane z liczników o pobranej z sieci i oddanej do niej energii będą sumowane w okresach 15 min. Gromadzone będą też dane o mocy, parametrach jakościowych i inne, których zbieranie będą przewidywać odrębne przepisy.

Nowe zapisy zawierają też pakiet rozwiązań dla magazynów energii elektrycznej, w tym ujednolicenie ich definicji, obecnie w różnych aktach prawnych. Magazynowanie zostanie zwolnione z obowiązków taryfowych. Magazyny o mocy do 10 MW nie będą wymagały koncesji, te o mocy powyżej 50 kW będą musiały być wpisane do rejestru magazynów odpowiedniego operatora.

Nowe regulacje zakładają ponadto, że w rozliczeniach za usługę przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej dla magazynu przyjmuje się regułę salda. Podstawą do rozliczeń stawki sieciowej ma być wyłącznie różnica pomiędzy ilością energii elektrycznej pobranej przez magazyn energii elektrycznej i energii ponownie wprowadzonej do sieci z tego magazynu, co określa się jako stratę w procesie magazynowania energii elektrycznej. Uzasadnieniem jest fakt, iż energia elektryczna wprowadzona z magazynu energii elektrycznej do sieci będzie zużyta przez odbiorcę końcowego, który będzie obciążony opłatą sieciową za tę ilość zużytej energii elektrycznej. Nowela likwiduje podwójne pobieranie opłat dystrybucyjnych i przesyłowych – za energię pobraną z sieci do magazynu i oddaną z magazynu do sieci.

W Prawie energetycznym pojawia się też podstawa dla rekuperacji – odzyskiwania energii elektrycznej wprowadzonej do sieci trakcyjnej w czasie hamowania pociągów czy tramwajów. Rozliczanie energii dostarczanej do sieci w następstwie hamowania pojazdu kolejowego, tramwaju lub trolejbusa będzie następowało na podstawie różnicy ilości energii elektrycznej pobranej i zwróconej przez danego odbiorcę.

Zmiana ustawy implementuje europejskie regulacje dotyczące transgranicznych zdolności przesyłowych oraz m.in. dotyczące definicji uczestnika rynku energii. Będzie nim mógł być każdy odbiorca, także ten nieposiadający osobowości prawnej.

Nowe przepisy zakładają także, że notoryczne naruszanie zbiorowych interesów konsumenta energii powinno stanowić przesłankę umożliwiającą regulatorowi cofnięcie koncesji. Prezes URE będzie mógł cofnąć koncesję w przypadku wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wobec przedsiębiorstwa energetycznego decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów.

źródło: www.cire.pl / PAP


 

Jeśli interesuje Cię temat najnowszych zmian na rynku energii
– zapraszamy 26 maja 2021 na seminarium online:

 

Szczegóły: https://powermeetings.eu/zmiany-rynek-energii-elektrycznej-2021/

 

 

  

  

 

Strategia dla ciepłownictwa: więcej efektywnych systemów, rozwój sieci, wsparcie OZE

Strategia dla ciepłownictwa, nad którą pracuje ministerstwo klimatu, zakłada wzrost liczby systemów ciepłowniczych o statusie efektywnych, w dalszej kolejności rozwój sieci ciepłowniczych, a potem rosnące większe wsparcie dla OZE w sektorze ciepła.

  • Uzyskanie statusu efektywnego systemu ciepłowniczego będzie kluczowym wyzwaniem stawianym przed ciepłownictwem w ciągu najbliższych 5 lat.
  • Systemy pozbawione takiego statusu nie mogą otrzymywać wsparcia ze środków publicznych, a po 2025 r. konieczne będzie zagwarantowanie prawnej możliwości odłączania się od takich sieci.
  • Nacisk zostanie również położony na rozwój sieci i podłączanie nowych odbiorców, pozwalając systemom ciepłowniczym utrzymać stałą produkcję ciepła, pomimo przyspieszającej termomodernizacji.

Jak poinformowało ministerstwo klimatu, Strategia przeszła już przez proces uzgodnień wewnątrz resortu, w dalszej kolejności zostanie opublikowana i poddana szerokim konsultacjom.

Ministerstwo zaznaczyło, że główne cele Strategii wyznaczają Polityka energetyczna Polski do 2040 r oraz Krajowy Plan na rzecz Energii i Klimatu. Zakładają one m.in. 1,5 mln nowych gospodarstw domowych przyłączonych do sieci, wzrost udziału OZE w całym ciepłownictwie, oraz wzrost udziału systemów ciepłowniczych o statusie efektywnego do 85 proc. Redukcję emisji planuje się na poziomie 34 proc. w 2030 r., wobec wartości z roku 2019.

W ocenie ministerstwa właśnie uzyskanie statusu efektywnego systemu ciepłowniczego będzie kluczowym wyzwaniem stawianym przed ciepłownictwem w ciągu najbliższych 5 lat.

Zgodnie z prawem, poprzez efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy to taki, w którym do wytwarzania ciepła lub chłodu wykorzystuje się co najmniej w 50 proc. energię z OZE lub w 50 proc. ciepło odpadowe, albo w 75 proc. ciepło pochodzące z kogeneracji.

Systemy pozbawione takiego statusu nie mogą otrzymywać wsparcia ze środków publicznych, a po 2025 r. konieczne będzie zagwarantowanie prawnej możliwości odłączania się od takich sieci – przypomniało ministerstwo. Dlatego projektowane w Strategii dodatkowe środki kierowane będą na wsparcie np. kogeneracji, jako stabilnej i zrównoważonej ekonomicznie technologii.

W kolejnym etapie nacisk zostanie położony na rozwój sieci i podłączanie nowych odbiorców, pozwalając systemom ciepłowniczym utrzymać stałą produkcję ciepła, pomimo przyspieszającej termomodernizacji.

Planowane jest wspieranie ciepła odpadowego i OZE, aczkolwiek raczej jako wsparcie istniejących systemów, ze względu na zbyt niskie temperatury, osiągane w obecnych technologiach odnawialnego ciepła. Ministerstwo szacuje, że dzięki postępom termomodernizacji temperatura w systemach ciepłowniczych będzie mogła być niższa po 2030 r., a wsparcie dla OZE zostanie wtedy zintensyfikowane.

Jak ocenia dyrektor ds. Strategii Ciepłownictwa think-tanku Forum Energii Andrzej Rubczyński, strategia przede wszystkim powinna nawiązywać do polityki klimatycznej UE, czyli docelowej dekarbonizacji ciepła. Jak przypomniał, w energetyce pojawiają się już sugestie, że wraz z zamknięciem ostatniej kopalni w 2049 r., skończy się produkcja energii z węgla. „W przypadku ciepłownictwa nie wybrzmiała dotychczas taka granica” – powiedział PAP Rubczyński.

Jak wskazał, np. w PEP2040 jedyne, co jest związane z ciepłownictwem, to koniec węgla w ogrzewaniu indywidualnym w miastach do 2030 r., a na wsi do 2040 r. „W strategii ciepłowniczej oczekiwałbym uściśleń, a w szczególności wskazania, co z węglem w ciepłowniach systemowych. Ambicje dotyczące odchodzenia od węgla powinny być nieco większe. Dla ciepłownictwa systemowego narzuciłbym datę 2035 r.” – podkreślił Rubczyński, wskazując na koszty ciepła przy rosnących kosztach emisji CO2.

Kolejnym elementem powinno być ścisłe powiązanie ze strategią energooszczędności dla budynków, powstającą w ministerstwie rozwoju. „Poziom ambicji jest tam wysoki, i to musi zostać odzwierciedlone w strategii dla ciepłownictwa. Wiedząc, jakie będzie zapotrzebowanie na ciepło budynków, lepiej będziemy kształtować sektor ciepłownictwa” – zaznaczył Rubczyński.

Z kolei Polskie Towarzystwo Elektrociepłowni Zawodowych oczekuje od strategii m.in. dalszego wsparcia dla kogeneracji, w tym omówienia możliwych źródeł jej finansowania. Według PTEZ, kogeneracja powinna być jednym z pierwszych wyborów, jeżeli chodzi o samorządy i realizowane przez nie projekty w obszarze ciepłownictwa i elektroenergetyki.

Dążenie do neutralności klimatycznej nie będzie możliwe bez rozwoju systemów ciepłowniczych i próby odchodzenia od indywidualnych źródeł ciepła, zasilanych niskiej jakości paliwami, takimi jak węgiel, na rzecz korzystania z sieci i systemów ciepłowniczych, które generują i produkują energię elektryczną i ciepło bezpiecznie i przyjaźnie dla środowiska – wskazuje PTEZ.

źródło: www.wnp.pl / PAP


 

  

 

Obliczanie emisji GHG paliw biomasowych lipiec 2021

Mołdawia: nowa elektrociepłownia i energia z miskanta

W stolicy Mołdawii, Kiszyniowie, powstała nowoczesna elektrownia biomasowa. W zakładzie tym energię produkuje się z wieloletniej trawy – miskanta. Projekt w Kiszyniowie ma przestawić scentralizowany systemu zaopatrzenia w energię cieplną na technologię energii odnawialnej.

Z gazu na biomasę

Projekt elektrociepłowni uruchomionej niedawno w stolicy Mołdawii realizuje cele związane z przejściem na bardziej ekologiczną formę energii. Dotychczas na dużą skalę wykorzystywano importowany gaz kopalny. Teraz w zakładzie wytwarza się energię z biomasy.Może ona rocznie może wygenerować 55 000 MWh. Na terenie zakładu znajdzie się w przyszłości dodatkowe 19 kotłowni. Elektrociepłownia o mocy 150 kW to program pilotażowy, wykorzystujący angielskie możliwości agrotechniki.

Dla kogo 

Zrównoważone paliwo z biomasy zapewni energię potrzebną do ogrzania 5500 mieszkań, 110 gospodarstw domowych, 40 firm, 12 przedszkoli publicznych, 25 placówek edukacyjnych i 8 placówek medycznych – podaje portal Bioenergy Insight.

Inicjatywa jest współfinansowana przez Narodową Agencję Badań i Rozwoju oraz firmę Thermoelectric we współpracy z firmą Terravesta i IBERS Aberystwyth University. Realizację wspierał też Mołdawski Instytut Genetyki, Fizjologii i Ochrony Roślin.

Miskant – roślina o wysokim potencjale energetycznym

Miskant pochłania CO2 podczas wzrostu. Ma pozytywnie wpływać na glebę, różnorodność biologiczną oraz przynieść korzyści ekonomiczne dla sektora rolnictwa. Inicjatywie elektrowni biomasowej przyświeca idea walki z ubóstwem energetycznym. Projekt stwarza też szanse dla lokalnych mieszkańców, którzy mogą znaleźć tu zatrudnienie. Firma Terravesta dostarcza hybrydy miskanta o wysokiej efektywności energetycznej. Dostawca źródła biomasy przeznaczy na cele spalania 50 000 ton miskanta rocznie. W Mołdawii powstanie uprawa tej rośliny dedykowana pracy elektrociepłowni.

Czysta energia

Veaceslav Eni, dyrektor firmy energetycznej Termoelectrica (główny dostawca energii w Mołdawii) podkreśla, że Mołdawia zamierza stopniowo przechodzić na produkcję czystej energii, redukując emisję CO2. Anatolii Sandu, przedstawiciel Terravesty ds. Badań i rozwoju w Europie Południowo-Wschodniej i krajach WNP (przyp. red. państwa członkowskie Wspólnoty Niepodległych Państw, tj. kraje byłego ZSRR) mówi o niezależności energetycznej, która zwiększy się wraz z funkcjonowaniem projektu.

źródło: Bioenergy Insight / https://swiatoze.pl/


Interesuje Cię wytwarzanie ciepła i/lub energii z biomasy? Zapraszamy do udziału w:

X wiosennym Forum Biomasy, Pelletu i RDF w Ciepłownictwie i Energetyce

17 i 18 czerwca 2020 – bądź tam gdzie spotyka się cała branża!

Bełchatów / online


 

  

 

  

Sprawozdanie URE za 2020 – kompendium wiedzy o polskim rynku energii

Informacje i statystyki zawarte w Sprawozdaniu prezentują dane porównawcze z lat poprzednich, co pozwala nie tylko na poznanie „fotografii” z minionego roku, ale też daje szerszy obraz dynamiki zmian zachodzących na rynkach.

Kluczowe w procesie transformacji jest komplementarne spojrzenie na rynki energii, które wymagają zmiany i jednocześnie wspierają zmianę – zaznacza Rafał Gawin, Prezes URE. – W konsekwencji wymaga to dostosowania narzędzi regulacyjnych w wielu obszarach.

Rok 2020 okiem regulatora: taryfy, rekompensaty dla przemysłu energochłonnego, aukcje OZE

W grudniu 2020 roku weszła w życie zmiana rozporządzenia taryfowego[1], która istotnie zmieniła zasady kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną. Rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska wprowadzone zostało nowe narzędzie w kształtowaniu taryf dla przedsiębiorstw infrastrukturalnych ‒ tzw. konto regulacyjne.

– Zaliczkę na to konto uwzględniliśmy po raz pierwszy zatwierdzając dystrybutorom taryfy na 2021 rok. W procesie zatwierdzania taryfy uwzględniliśmy również dodatkowe wynagrodzenia dla tych inwestycji, których realizacja wspiera politykę energetyczną Polski. Dodatkowe środki pozwolą OSD na stabilizację i przewidywalność przychodów, a tym samym zwiększą stabilność prowadzonej działalności – powiedział prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Zadaniem realizowanym po raz pierwszy przez Prezesa URE w 2020 roku było przyznanie rekompensat dla przedsiębiorstw energochłonnych.

– To nowy system wsparcia, dlatego wymagał od nas rozpoznania nowych obszarów związanych z działalnością branż energochłonnych. Celem systemu jest ograniczenie ryzyka relokacji przedsiębiorstw, które mogą rozważać przeniesienie działalności do innego regionu ze względu na wysokie koszty pośrednie, które muszą ponosić w naszym kraju (zjawisko tzw. carbon leakage) – wskazuje Rafał Gawin.

Łączna kwota wsparcia za 2019 rok (przyznanego w 2020 roku) wyniosła ponad 340 mln zł. a z systemu skorzystało 25 przedsiębiorstw.

W 2020 r. Prezes URE przeprowadził osiem aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Tym co wyróżniało ubiegłoroczne aukcje był fakt, że w koszyku powyżej 1 MW instalacje fotowoltaiczne skutecznie konkurowały z elektrowniami wiatrowymi, czy wręcz skorzystały z efektu luki inwestycyjnej powstałej w wyniku niesprzyjającego otoczenia prawnego w rozwoju nowych projektów wiatrowych (ponad 47 proc. zakontraktowanej mocy w tym koszyku przypadło właśnie na ten rodzaj OZE). Dla porównania, we wszystkich dotychczas przeprowadzanych od 2016 r. aukcjach dla instalacji o mocy powyżej 1 MW, instalacje fotowoltaiczne albo w ogóle nie wygrywały aukcji (jak w 2018 r.) albo ich udział w całości zakontraktowanej mocy był znikomy (62,1 MW w 2019 r. wobec 2 220,6 MW przypadających na farmy wiatrowe, tj 2,79 proc.).

– Doświadczenia aukcji przeprowadzonych w 2020 roku wskazują na dwa trendy. Po pierwsze: istotne spowolnienie w rozwoju nowych projektów wiatrowych, co przypisać należy przede wszystkim ograniczeniom wynikającym z tzw. ustawy odległościowej. Z drugiej strony, malejące koszty instalacji fotowoltaicznych, nowe rozwiązania techniczne, duża liczba potencjalnych lokalizacji oraz w zasadzie nieograniczone możliwości skalowania projektów, będą dynamizować rozwój energetyki słonecznej. W tym kontekście pojawia się uzasadnienie do rewizji koszyków aukcyjnych, w tym promujących rozwiązania bardziej dopasowane do uwarunkowań pracy systemu elektroenergetycznego, jak np. instalacje hybrydowe. Ponadto, parametry sprzedaży energii elektrycznej przyjmowane dla poszczególnych technologii powinny być współmierne do możliwości rynkowych, tj. skali określonego rodzaju projektów – powiedział Rafał Gawin.

Porównanie zakresu cen sprzedaży energii elektrycznej z wygranych ofert w aukcjach dedykowanych elektrowniom słonecznym oraz farmom wiatrowym w latach 2016-2020, przedstawia poniższy rysunek.

Rys. 1 Zakres cen w zł/MWh z wygranych ofert w aukcjach przeznaczonych dla instalacji fotowoltaicznych i farm wiatrowych w latach 2016-2020 (zaokrąglono do 1 zł/MWh)

Silna koncentracja na rynku detalicznym gazu

Na koniec 2020 r. koncesję na obrót paliwami gazowymi posiadało 185 podmiotów (o jeden mniej niż rok wcześniej), natomiast 94 przedsiębiorstwa aktywnie uczestniczyły w obrocie gazem ziemnym. Udział podmiotów z Grupy Kapitałowej PGNiG w sprzedaży gazu do odbiorców końcowych wyniósł 85,63 proc. i wzrósł w stosunku do roku poprzedniego o 2,86 punktu procentowego.

Utrzymujący się od 2017 r. wzrost udziału tej grupy kapitałowej w sprzedaży gazu do odbiorców końcowych wynikał ze spadku przywozu gazu z zagranicy bezpośrednio przez odbiorców końcowych na własne potrzeby, jak również za sprawą przejęcia przez PGNiG Obrót Detaliczny części odbiorców w ramach uruchomienia sprzedaży rezerwowej po zaprzestaniu działalności przez kilka spółek obrotu w latach 2018-2020.

Gaz już nie tylko wysokometanowy i zaazotowany.  Nadchodzą wodór i biogaz.

Transformacja energetyczna znacząco dotyka także sektora gazownictwa. W gospodarkach opartych w dużym stopniu o wysokoemisyjne źródła energii, paliwo gazowe w naturalny sposób staje się paliwem przejściowym na drodze do gospodarki nisko lub zeroemisyjnej. Dlatego rynek gazu w coraz większej mierze będzie odpowiadał na potrzeby sektora elektroenergetyki, a przede wszystkim źródeł wytwarzania energii elektrycznej, zarówno tych systemowych, jak i lokalnych. Gaz ziemny będzie miał coraz większe znaczenie również w sektorze ciepłownictwa. Wszystko to sprawia, że konieczne jest zapewnienie stabilnych warunków inwestowania w infrastrukturę gazową.

Regulacje z sektora elektroenergetyki, takie jak konto regulacyjne, mogą być w ocenie regulatora z powodzeniem stosowane również w sektorze gazownictwa – wskazuje Prezes URE.

Istotnym zagadnieniem, dyskutowanym również na forum unijnym, jest możliwość wykorzystania w przyszłości infrastruktury gazowej do celów przesyłania i dystrybucji wodoru oraz biogazu. Wodór może mieć również duże znaczenie w kontekście wytwarzania energii elektrycznej, w tym jej magazynowania. Zagadnienia te są już obecnie i będą w najbliższej przyszłości omawiane na forum europejskich regulatorów energii.

Ciepłownictwo czarnym koniem transformacji?

Przedsiębiorstwa ciepłownicze są coraz częściej zainteresowane rozszerzeniem swojej działalności. Szukają przede wszystkim możliwości wejścia na nowe, nawet małe rynki lokalne. Działalność niektórych firm ciepłowniczych znacznie wykracza poza pierwotny obszar funkcjonowania i ukierunkowuje się na inne województwa. Jednocześnie ze względu na zmniejszenie zużycia ciepła przez odbiorców indywidualnych, które jest wynikiem m.in. termomodernizacji budynków, firmy ciepłownicze zmuszone są optymalizować swoją działalność i poszukiwać nowych klientów, a także nowych form sprzedaży ciepła (np. dostarczając do odbiorców chłód wytworzony w absorpcyjnych lub adsorpcyjnych agregatach wody lodowej). Nowe obszary działalności będą się kształtować w związku z transformacją energetyczną, której kierunki zostały nakreślone w dokumentach wspólnotowych oraz Polityce energetycznej Polski do 2040 r.

Transformacja energetyczna, w tym dotycząca ciepłownictwa, ma na celu nie tylko ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego, konkurencyjności i efektywności energetycznej gospodarki, ale również poprawę warunków życia obywateli UE. Realizacja tych celów ma nastąpić w szczególności poprzez: rozwój kogeneracji, zwiększenie wykorzystania źródeł OZE. Jak szacuje organizacja przedsiębiorstw ciepłowniczych, sprostanie wyzwaniom prowadzonej przez UE polityki dekarbonizacji, będzie wymagało poniesienia w okresie najbliższych 10 lat nakładów inwestycyjnych na przedsięwzięcia z zakresu transformacji energetycznej rzędu 53-101 mld zł, zatem zakładając równomierne rozłożenie tych nakładów na 10 lat, na wszystkie przedsiębiorstwa koncesjonowane zajmujące się dostarczaniem ciepła do odbiorców, nakłady inwestycyjne tych przedsiębiorstw musiałyby łącznie wzrosnąć corocznie od 5,3 mld zł do 10,1 mld zł (dodatkowo, poza nakładami już ponoszonymi lub przewidzianymi już do poniesienia) i stanowić dodatkowo od 35 do 67 proc. łącznych rocznych przychodów z działalności ciepłowniczej (bez obrotu).

Mając na uwadze powyżej wskazane uwarunkowania oraz dynamicznie zmieniające się warunki prowadzania działalności ciepłowniczej, w maju 2020 r. Prezes URE powołał Zespół ds. Ciepłownictwa. Zespół ten przeprowadził szereg analiz związanych z rynkiem ciepłowniczym, w tym m.in. analizę dostosowania źródeł przedsiębiorstw ciepłowniczych do dyrektywy IED. Zespół rozpoczął również prace zmierzające do wypracowania nowego modelu regulacji przedsiębiorstw ciepłowniczych, uwzględniającego konieczność zapewnienia środków na realizację potrzebnych inwestycji w transformację energetyczną. Holistyczne podejście do tego zagadnienia pozwoli na zachowanie równowagi pomiędzy interesami przedsiębiorstw energetycznych a słusznym interesem odbiorców ciepła zapewniając jednocześnie realizację zadań inwestycyjnych zmierzających do transformacji energetycznej.

Rozstrzyganie sporów i działania na rzecz konsumentów

– Tylko odpowiednio poinformowany, świadomy swoich praw i obowiązków odbiorca może w pełni i bezpiecznie korzystać z oferty rynkowej oraz skutecznie dbać o własne interesy. Ma to szczególne znaczenie w dobie przemian jakim podlega sektor energii w związku z transformacją klimatyczno-energetyczną – wskazuje Rafał Gawin.

Prezes URE rozstrzyga w sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci m.in. w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania gazu lub energii, odmowy przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji OZE, a także odmowy przyłączenia mikroinstalacji. W 2020 r. Urząd rozpatrzył 312 takich spornych spraw (wzrost o 11 proc. w stosunku do 2019 r.), z czego najwięcej, bo 232 dotyczyło gazu, 69 – energii, a tylko 11 – ciepła. Dominowały wnioski dotyczące odmów przyłączenia do sieci gazowej oraz nieuzasadnionego wstrzymania dostaw energii elektrycznej.

Ponadto do Urzędu wpływały skargi dotyczące utrudnień związanych ze sprzedażą nadwyżek wytwarzanej energii elektrycznej w mikroinstalacjach OZE oraz skargi mieszkańców budynków wielolokalowych związane z rozliczeniem za dostarczone ciepło, dokonywanym przez zarządców lub właścicieli tych budynków. Dominowały jednak skargi dotyczące rynku energii elektrycznej, które stanowiły ponad 86 proc. ogółu.

Promować efekty, a nie same inwestycje

– Coraz bardziej dynamiczne zmiany, jakim podlega rynek energii, niosą nowe wyzwania dla wszystkich uczestników rynku, w tym również dla organów regulacyjnych – powiedział Rafał Gawin. – Polityka regulacyjna wymaga dostosowania szczególnie w obszarze inwestycyjnym i na ten obszar powinien być położony główny nacisk. Skupiamy się zatem na poprawie warunków do inwestowania przez przedsiębiorstwa energetyczne oraz na promowaniu określonych efektów wynikających z inwestycji, a nie tylko na samym procesie inwestowania – zaznacza regulator.

Oznacza to wprowadzenie do polityki regulacyjnej wymiaru jakościowego, jak również ukierunkowanie inwestycji w taki sposób, aby w jak największym stopniu realizowały strategiczne cele określone dla sektora energetyki. Większe ukierunkowanie na efekty działań inwestycyjnych przyczyni się z jednej strony do poprawy elastyczności przedsiębiorstw energetycznych w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu gospodarczym i regulacyjnym, a z drugiej strony powinno zapewnić efekt koordynacji tych działań w sektorach elektroenergetyki, gazownictwa i ciepłownictwa.

Konsolidacja sektora i mniejszy poziom transparentności musi iść w parze ze wzmocnieniem narzędzi kontroli rynku

Istotnym obszarem działalności Urzędu jest monitorowanie i kontrola funkcjonowania rynków. Ze szczególną uwagą monitorujemy hurtowe rynki energii elektrycznej i gazu oraz zachowania uczestników na tych rynkach pod kątem wystąpienia zjawisk, które mogłyby wyczerpywać znamiona manipulacji lub próby manipulacji, a także niezgodnego z prawem wykorzystywania informacji wewnętrznych. Realizacja zadań organu regulacyjnego z obszaru REMIT nabiera jeszcze bardziej istotnego znaczenia w świetle postępującej konsolidacji sektora energetyki, jak również proponowanych zmian w sposobie funkcjonowania rynków, zmniejszających poziom ich transparentności, a w konsekwencji ograniczających mechanizmy samoregulacji w zakresie kontroli zachowań uczestników rynku. Wraz z tego typu zmianami powinny być wzmacniane narzędzia kontroli rynku, w tym zapewnienie odpowiednich zasobów organu regulacyjnego do efektywnej i skutecznej realizacji zadań z obszaru REMIT.

Te i wiele innych informacji dotyczących polskiej energetyki w 2020 roku znajdziecie Państwo w Sprawozdaniu Prezesa URE do pobrania pod linkiem: Sprawozdanie_2020

 [1] Rozporządzenie Ministra Klimatu I Środowiska z dnia 13 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz.U. 2020, poz. 2053).
Źródło: www.ure.gov.pl

 


 

 

 


Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Jolanta Szczepaniak
Kontakt: powermeetings@powermeetings.eu