KE przyjęła strategie w sprawie integracji systemu energetycznego i wodoru

Komisja Europejska poinformowała w środę 8 lipca 2020 o przyjęciu strategii integracji systemu energetycznego oraz strategii wodorowej. Obie strategie mają przyczynić się do osiągnięcie neutralności klimatycznej sektora energetycznego, który obecnie odpowiada za 75 proc. emisji gazów cieplarnianych w UE.

Do pobrania: eu_hydrogen_strategy   I   eu_energy_system_integration_strategy_pdf

Przyjęte strategie zawierają nowy program inwestycji w czystą energię, zgodnie z unijnym pakietem naprawczym i europejskim zielonym ładem. W ocenie KE, planowane inwestycje mogą potencjalnie pobudzić ożywienie gospodarcze po kryzysie koronawirusa. Mają również tworzyć miejsca pracy w Europie i wzmacniać unijne przywództwo i konkurencyjność w strategicznych branżach.

Jak informuje Komisja, strategia UE na rzecz integracji systemów energetycznych zapewni ramy dla przejścia na zieloną energię. Obecny model, w którym zużycie energii w transporcie, przemyśle, gazie i budynkach funkcjonuje w odosobnieniu, w osobnych łańcuchach wartości i regulacjach, w ramach rozdzielonej infrastruktury, w ocenie Komisji nie może zapewnić neutralności klimatycznej do 2050 r. Według KE konieczne jest stworzenie nowych powiązań między sektorami i wykorzystanie postępu technologicznego.

Jak tłumaczy Komisja, integracja systemu energetycznego oznacza, że system jest planowany i obsługiwany jako całość, łącząc różne nośniki energii, infrastruktury i sektory zużycia. W ocenie KE taki połączony i elastyczny system będzie bardziej wydajny i zmniejszy koszty dla społeczeństwa.

KE określiła trzy główne filary tej strategii. Po pierwsze, system energetyczny ma funkcjonować w obiegu zamkniętym, którego podstawą jest efektywność energetyczna, co w praktyce ma się przejawiać w bardziej efektywnym wykorzystaniu lokalnych źródeł energii. KE zwraca uwagę na znaczny potencjał w zakresie ponownego wykorzystania ciepła odpadowego z zakładów przemysłowych, centrów danych lub innych źródeł oraz energii wytwarzanej z bioodpadów lub w oczyszczalniach ścieków. Kolejnym wskazywanym przez KE filarem nowej strategii jest większa bezpośrednia elektryfikacja sektorów końcowych. Komisja zwraca uwagę, że ze względu na fakt iż w podsektorze energii elektrycznej funkcjonuje najwięcej odnawialnych źródeł energii, należy w miarę możliwości coraz częściej wykorzystywać energię elektryczną na przykład do pomp ciepła w budynkach, pojazdów elektrycznych w transporcie lub pieców elektrycznych w niektórych branżach.

W tych sektorach, w których elektryfikacja jest trudna, strategia promuje czyste paliwa, w tym odnawialny wodór oraz zrównoważone biopaliwa i biogaz. Komisja zapowiada, że zaproponuje nowy system klasyfikacji i certyfikacji paliw odnawialnych i niskoemisyjnych.

Strategia określa 38 działań mających na celu stworzenie bardziej zintegrowanego systemu energetycznego. Obejmują one przegląd istniejącego prawodawstwa, wsparcie finansowe, badania i wdrażanie nowych technologii i narzędzi cyfrowych, wytyczne dla państw członkowskich dotyczące środków fiskalnych i wycofywania dotacji na paliwa kopalne, reformę zarządzania rynkiem i planowanie infrastruktury oraz lepszą informację dla konsumentów. Analiza istniejących barier w tych obszarach będzie stanowić podstawę konkretnych wniosków KE, na przykład zmiany rozporządzenia w sprawie TEN-E do końca 2020 r. lub zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii i ram regulacyjnych rynku gazu w 2021 r.

KE ogłosiła w środę również przyjęcie strategii wodorowej. Jak wyjaśnia, w zintegrowanym systemie energetycznym wodór może wspierać dekarbonizację przemysłu, transportu, wytwarzania energii i budynków w całej Europie. Strategia wodorowa UE dotyczy sposobu przekształcenia tego potencjału w rzeczywistość poprzez inwestycje, regulacje, tworzenie rynku oraz badania i innowacje.

Według KE, wodór może zasilać sektory, które nie nadają się do elektryfikacji i zapewniać magazynowanie energii w celu zrównoważenia zmiennej produkcji z OZE. Jednak w ocenie KE można to osiągnąć jedynie dzięki skoordynowanym działaniom sektora publicznego i prywatnego na szczeblu UE. Priorytetem KE jest rozwój odnawialnego wodoru wytwarzanego głównie z energii wiatrowej i słonecznej. Jednak Komisja przyznaje, że w perspektywie krótko- i średnioterminowej potrzebne są inne formy niskoemisyjnego wodoru, aby szybko ograniczyć emisje i wspierać rozwój realnego rynku.

Według KE stopniowe przejście na wodór będzie wymagać podejścia etapowego. W latach 2020-2024 KE zamierza wspierać instalację co najmniej 6 GW elektrolizerów wodorowych w UE oraz produkcję do miliona ton odnawialnego wodoru.

Według założeń KE w latach 2025-2030 wodór musi stać się nieodłączną częścią zintegrowanego systemu energetycznego, z elektrolizerami o mocy co najmniej 40 GW i produkcją do 10 milionów ton odnawialnego wodoru. Komisja chce by w latach 2030 – 2050 r. technologie odnawialnego wodoru osiągnęły dojrzałość i zostały wdrożone na dużą skalę we wszystkich trudnych do dekarbonizacji sektorach.

Aby pomóc w realizacji tej strategii, Komisja zainaugurowała w środę Europejski sojusz na rzecz czystego wodoru, który ma stworzyć projekt inwestycyjny na potrzeby zwiększenia produkcji i będzie wspierać popyt na czysty wodór w UE.

W celu ukierunkowania wsparcia na najczystsze dostępne technologie, Komisja zapowiedziała, że będzie pracować nad wprowadzeniem wspólnych standardów, terminologii i certyfikacji, opartych na emisji dwutlenku węgla w cyklu życia, zakotwiczonych w istniejącym prawodawstwie dotyczącym klimatu i energii oraz zgodnie z taksonomią UE w zakresie zrównoważonych inwestycji. Komisja deklaruje również, że zaproponuje środki polityczne i regulacyjne w celu zwiększenia pewności inwestorów, ułatwienia absorpcji wodoru, promowania niezbędnej infrastruktury i sieci logistycznych, dostosowania narzędzi planowania infrastruktury i wspierania inwestycji, w szczególności w ramach unijnego planu odbudowy gospodarki.

źródło: www.cire.pl

Zapraszamy na II edycję szkolenia online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 15 lipca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Ministerstwo Klimatu zapowiada podpisanie porozumienia wodorowego

 

Ministerstwo Klimatu zapowiedziało w poniedziałek podpisanie listu intencyjnego o ustanowieniu partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej i zawarcia sektorowego porozumienia wodorowego.

List intencyjny o ustanowieniu partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej i zawarcia sektorowego porozumienia wodorowego ma zostać podpisany we wtorek. Jak wynika z zapowiedzi sygnatariuszami listu będą Ministerstwo Klimatu oraz najważniejsze podmioty branży energetycznej i transportowej.

Z ostatnich wypowiedzi wiceministra Ireneusza Zyski wynika, że resorcie trwają zaawansowane na strategia wodorową.

źródło: www.cire.pl

 

Zapraszamy na II edycję szkolenia online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 15 lipca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym

Lotos i PSE zrealizują projekt w zakresie wodoru

Grupa Lotos poinformowała o uruchomieniu projektu badawczo-rozwojowego dotyczącego elektrolizerów i ich integracji w rynku energii. Przy jego realizacji współpracować będzie z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi. Obie spółki zamierzają w ciągu najbliższych dni podpisać list intencyjny w tej sprawie.

Lotos zamierza pozyskać elektrolizery, by produkować zielony wodór oraz zweryfikować możliwość współpracy tych urządzeń ze zmienną generacją energii elektrycznej pochodzącej z OZE.

– Lotos aktywnie uczestniczy w realizacji Pakietu na Rzecz Czystego Transportu, którego zadaniem jest wzmocnienie bezpieczeństwa kraju w sektorze energii i ograniczenie zanieczyszczeń w transporcie. Dziś rozpoczynamy współpracę z PSE. Niedawno podpisaliśmy list intencyjny z Tczewem na realizację dostaw wodoru do napędu autobusów komunikacji miejskiej. To pokazuje, że konsekwentnie realizujemy strategię, zgodnie z którą chcemy umacniać swoją pozycję lidera w obszarze paliw nowej generacji – podkreślił Paweł Jan Majewski, prezes zarządu Grupy Lotos.

– Projekt Grupy Lotos wpisuje się w szeroki kontekst zachodzących w energetyce zmian. PSE, jako operator systemu przesyłowego, są szczególnie zainteresowane badaniem możliwości świadczenia usług systemowych przez elektrolizery i ich wpływem na pracę Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, dlatego też naszą wiedzą chcemy wspierać tego typu inicjatywy – mówi Eryk Kłossowski, prezes zarządu PSE.

Jak podkreśla Lotos, wyniki prac będą mogły być wykorzystane przez PSE do zapewnienia stabilizacji Krajowej Sieci Elektroenergetycznej, zwłaszcza w kontekście planowanego zwiększania udziału odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym Polski. Powinno to również wpłynąć na ekspansję rynku wodoru i rozwiązań zeroemisyjnych oraz zostać wykorzystane przy realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego.

Koncern realizuje projekt „Pure H2”, który otrzymał dofinansowanie z instrumentu CEF „Łącząc Europę”. W jego ramach planowane jest wybudowanie instalacji do oczyszczania i dystrybucji wodoru oraz dwóch stacji tankowania tego paliwa wzdłuż dróg sieci bazowej TEN-T w Gdańsku i Warszawie.

Lotos przypomina, ze Polska przygotowuje się do opracowania swojej strategii wodorowej. Jednocześnie grupa podkreśla, że ważnym elementem tego planu jest działalność wodorowa Grupy, która również pracuje nad swoją mapą drogową w tym zakresie. Ma ona wskazać konieczne działania, harmonogram i hierarchię ich wdrożenia, pozwalając na skuteczne wykorzystanie istniejących przewag i silnych stron koncernu. Założenia tego dokumentu zostaną oparte na dotychczasowej działalności związanej z produkcją wodoru na własne potrzeby oraz realizacją projektów badawczych takich jak Hestor (dotyczący opracowania technologii magazynowania energii w postaci wodoru i wykorzystania go w procesach rafineryjnych), czy wspomniany Pure H2.

Koncern zamierza też stworzyć strategię paliw alternatywnych. Obecnie trwa proces wyboru partnera, który po uwzględnieniu zasobów i kompetencji spółki, potencjału rynku oraz uwarunkowań zewnętrznych, dokona dogłębnej analizy i zidentyfikuje najbardziej atrakcyjne kierunki rozwoju w segmencie paliw alternatywnych w perspektywie do roku 2030.

źródło: www.cire.pl

A my zapraszamy na szkolenie online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 16 czerwca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Europa chce mieć swoją „zieloną bombę wodorową”

Czy wodór powtórzy drogę, którą przez kilkanaście lat przeszły odnawialne źródła energii i uda się go skomercjalizować na wielką skalę? Projektów w Europie jest coraz więcej, a inwestorzy wkładają w nie miliardy euro.

Jeśli ktoś w energetyce nie słyszał jeszcze o wodorze uzyskiwanym za pomocą odnawialnej energii to szybko powinien nadrobić wiedzę.  „Zielony wodór” wydaje się teraz jednym z najgorętszych tematów w Unii Europejskiej, i nie tylko. Wodór określany już od lat 70. ubiegłego wieku  jako „paliwo przyszłości”, właśnie zaczyna być poważnie traktowany jako czyste paliwo, które może zostać wykorzystane w przemyśle, transporcie i energetyce.

Na wodorowej fali

Komisja Europejska pod koniec maja przedstawi opiewający na bilion euro plan wyjścia z kryzysu wywołanego koronawirusem. Mocno postawi w nim na inwestycje związane z odnawialną energią, w tym także z „czystym” wodorem.  Wcześniej, szef Międzynarodowej Agencji Energetycznej Fatih Birol ocenił, że technologie wodorowe są „gotowe na wielki czas”, zachęcając państwa do umieszczenia tych technologii w planach odbudowy gospodarek. I rzeczywiście, w ostatnich tygodniach ogromne plany inwestycji w „zielony wodór” ogłoszono w Niemczech, Holandii i Portugalii i w innych częściach świata. Z pewnością to nie koniec.

Polska ma tu też swój skromny udział. W kwietniu ZE PAK podpisał kontrakt na zakup elektrolizera do produkcji wodoru, instalacja ma wykorzystać energię bloku biomasowego. W pierwszym etapie zapotrzebowanie na energię elektryczną wyniesie 2,5 MW. W maju nowy program wodorowy ogłosiło Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo. Oprócz budowy stacji tankowania wodorem w Warszawie, co już wcześniej zapowiadała spółka, w planach jest wykorzystanie wodoru w sieci gazowej. Taka zamknięta eksperymentalna sieć powstanie w oddziale w Odolanowie, gdzie w 2022 r. rozpocząć się ma zatłaczanie wodoru do sieci. W ramach projektu InGrid – Power to Gas („P2G”) planowane jest wybudowanie w Odolanowie farmy fotowoltaicznej, która ma wytwarzać energię elektryczną na potrzeby generacji „zielonego wodoru”.

„Trwa analiza dostępnej powierzchni oraz możliwości technicznych i formalno-prawnych, której efektem będzie ostateczne określenie skali instalacji. Aktualnie szacujemy, że na powierzchni ok. 0,9 ha moglibyśmy uruchomić instalację o mocy maksymalnej ok. 400- 500 kWp – są to wielkości brzegowe tej lokalizacji” – poinformował portal WysokieNapiecie.pl spółka.

Trzy razy drożej, ale bez emisji CO2

Jak przyznał podczas konferencji prasowej prezes PGNiG Jarzy Kwieciński, produkcja wodoru jest droga. „Szary” wodór powstaje w dużych ilościach z gazu ziemnego w procesie reformingu (SMR). W przemyśle wykorzystywany jest do syntezy amoniaku, produkcji nawozów azotowych, metanolu, kauczuku syntetycznego, smarów, odsiarczania ropy naftowej. Teraz na świecie technologia produkcji wodoru są niemal całkowicie oparte na paliwach kopalnych. Około 71 proc. to wodór „szary”, a reszta to wodór „brązowy” (ze zgazowania węgla), „zielony” stanowi ułamek procenta.

Wiąże się z tym emisja CO2, a do tego by zastosować ten wodór jako np. paliwo w pojazdach musi on zostać oczyszczony. Rozwiązaniem jest wychwytanie CO2 i ponowne wykorzystanie (CCU) lub składowanie (CCS) albo uniknięcie emisji gazów cieplarnianych, co daje produkcja wodoru w elektrolizerach z wykorzystaniem nadwyżek odnawialnej energii.

Nadwyżka energii jest wykorzystywana do zasilania elektrolizy – procesu, który dzieli wodę na jej składniki: wodór i tlen. Jako źródło wodoru stosuje się wodę o wysokiej czystości (redestylowaną, dejonizowaną). Jeśli wykorzystuje się energię słoneczną, produkcja wodoru jest sama w sobie procesem czystym.

Produkcja wodoru w elektrolizerach z wykorzystaniem OZE jest co najmniej trzy razy droższa niż wodoru „szarego”. Cena kilograma wynosi nawet 8 euro, a powinna w przyszłości spaść poniżej 1 euro. Według szacunków Portugalii, by wodór miał konkurencyjną cenę, koszt energii elektrycznej używanej do jego produkcji nie powinien przekraczać 25 euro/MWh. Do tego współczynnik wykorzystania mocy powinien przekraczać 50 proc. To nie wszystko, oferta elektrolizerów też jest ograniczona, choć zainteresowanie ich produkcją szybko rośnie i tu ceny z czasem także spadną.

W „zielony” wodór zainwestowano jak dotąd zaledwie 94 MW mocy, choć plan nowych projektów wynosi 3,2 GW i szybko rośnie – podaje firma doradcza WoodMckenzie.

 Słońce, wiatr, sieć

W Portugalii, gdzie w aukcjach OZE średnia cena dla energii z fotowoltaiki to 15 euro/MWh, w planach jest ogromny projekt produkcji wodoru w miejscowości Sines. Powstać tam mają do 2023 r. dwie nowe fabryki – jedna do produkcji paneli słonecznych, a druga do urządzeń do elektrolizy. W 2025 r. uruchomiona zostanie elektrownia słoneczna o mocy 1 GW i w miejsce elektrowni węglowej nowa elektrownia wodorowa. Do 2030 r. produkcja zielonego wodoru ma wynieść 465 tys. ton, część będzie kierowana na eksport.

W Holandii konsorcjum firm Shell, Gasunie i portu Groningen ma plan budowy ogromnej elektrowni wodorowej napędzanej wiatrem z farm offshore, zdolnej do wyprodukowania 800 tys. ton wodoru do 2040 r. „Ambicją jest wytworzenie około 3 do 4 GW energii wiatrowej do produkcji wodoru przed 2030 r., prawdopodobnie 10 GW około 2040 r.” – podaje Gasunie.

W Niemczech właśnie ogłoszono koncepcję sieci przesyłu zielonego wodoru wytwarzanego z OZE. Do 2030 r. ma ona liczyć 1,2 tys. km, składałaby się głównie ze zmienionych rurociągów gazu ziemnego, więc koszt nie byłby zbyt duży, miałby wynieść ok. 660 mln euro – oszacowała organizacja FNB Gas. W Dolnej Saksonii na farmie wiatrowej Bürgerwindpark powstaje elektrolizer o mocy 2 MW. W przyszłym roku produkowany w ten sposób wodór miałby trafić już do sieci w Haren.

Pierwszą sieć gazową w pełni zasilaną wodorem chce mieć Szkocja – tu też energię do elektrolizy mają dostarczać farmy wiatrowe offshore. Pierwsze 300 domów w miejscowości Levenmouth ma mieć dostęp do czystego wodoru w ciągu najbliższych 2-3 lat.

 Magazyn energii czy paliwo

Zielony wodór może być dobrym rozwiązaniem jako magazynowanie energii dla instalacji offgrid. Żeby mógł być wykorzystywany na szeroką skalę należy rozwiązać jeszcze wiele problemów związanych z wytwarzaniem, gromadzeniem, transportem i wykorzystaniem czystego wodoru. W Odolanowie wszystko ma zacząć działać za około dwa lata.

– Instalacja pozwoli nam na przetestowanie całego procesu – od produkcji zielonego wodoru do dostawy odbiorcom. Będziemy także mogli przeprowadzać próby wtłaczania odpowiedniej mieszanki gazu i wodoru do sztucznej sieci gazowej, testować magazynowanie wodoru, a także dostarczanie go cysterną do naszej stacji w Warszawie – zapowiedział wiceprezes PGNiG Arkadiusz Sekściński.

PGNiG chce współpracować z Lotosem i Orlenem, oba koncerny paliwowe zaczęły współpracę z partnerami, którzy mogą wykorzystać wodór w transporcie – z samorządami i przedsiębiorstwami.

Dla dalszego rozwoju produkcji „zielonego wodoru” kluczowe znaczenie będą miały nakłady inwestycyjne ale też ceny dwutlenku węgla.  W 2030 r. cena węgla wynosząca 40 dolarów za tonę mogłaby zrównać zielony wodór z wodorem „błękitnym” czyli produkowanym z paliw kopalnych ale w połączeniu z technologią CCS – szacuje Wood Mckenzie. Jak „realistycznie” ocenia firma, minie kolejna dekada, zanim wodór zacznie w znaczący sposób przyczyniać się do dekarbonizacji.

 

źródło: www.wysokienapiecie.pl

 

A my zapraszamy na szkolenie online: Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym, które odbędzie się 16 czerwca 2020

Szczegóły: https://powermeetings.eu/wodor-w-przemysle/

Wodór jako sposób na dekarbonizację w przemyśle i miksie energetycznym