Green Gas Poland 2022 za nami!

 

IV Międzynarodowa Konferencja Producentów Biogazu i Biometanu GREEN GAS POLAND 2022 odbyła się w Warszawie w dniach 6-7 października 2022 r. i zgromadziła około stu pięćdziesięciu uczestników z kraju i zagranicy. Doroczna konferencja branżowa organizowana przez Unię Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI) jest głównym w skali kraju spotkaniem biznesowym i naradą merytoryczną sektora biogazu i biometanu.

Patronat honorowy

Patronatu honorowego konferencji udzielili: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwo Rozwoju i Technologii, Urząd Regulacji Energetyki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy, Akademia Górniczo- Hutnicza i Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu.

Złotymi partnerami konferencji zostali: Orlen Południe SA, Uniserv SA, Biogas Sytem SA, UGS Europe SIA, Agrofert Polska sp. z o.o. i PZE-KRiS sp. z o.o., zielonym partnerem: MKR Cleanwater GmbH, a niebieskim partnerem: Bank Ochrony Środowiska SA.   

Doroczna nagroda Ambasadora Biogazu

Najbardziej spektakularnym punktem konferencji było przyznanie dorocznej nagrody Ambasadora Biogazu przeznaczonej dla osoby z kręgów politycznych, biznesowych lub akademickich szczególnie zasłużonej dla rozwoju sektora. Ambasadorem Biogazu 2022 wybranym zgodnie z regulaminem przez kapitułę nagrody został wiceprezes Rady Ministrów Henryk Kowalczyk.

Uzasadnieniem nagrody i tytułu  przyznanych Wicepremierowi była jego działalność jako ministra rolnictwa i rozwoju wsi na rzecz w szczególności biogazu rolniczego.

Godna nagrodzenia jest podwójna rola Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi kierowanego przez Wicepremiera: po pierwsze, zawsze wysłuchuje głosu biogazowników i w ramach prac rządowych dokonuje stosownych interwencji legislacyjnych, gdy zagrożone są uzasadnione interesy sektora; po drugie, mobilizuje fundusze publiczne (np. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej) do tworzenia programów priorytetowych finansujących inwestycje biogazowe (np. Energia dla Wsi) – Artur Zawisza, prezes UPEBBI

W imieniu Wicepremiera nagrodę odebrał sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rafał Romanowski, a statuetkę z tytułem Ambasadora Biogazu 2022 wręczyła wiceprezes UPEBBI Beata Matecka.

Rolą i misją Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest współkreowanie rozwoju gospodarczego i energetycznego polskiej wsi. W tym szczególnym przypadku osobiste zaangażowanie Wicepremiera jeszcze bardziej wzmacnia i profiluje tę rolę Ministerstwa oraz wszystkich sekretarzy i podsekretarzy stanu pracujących nad tą problematyką. Wysiłki na rzecz biogazu rolniczego pozostaną jednym z kluczowych zadań Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Rafał Romanowski, sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Debata

Wkrótce po przyznaniu nagrody odbyła się bardzo ciekawa debata parlamentarzystów zainteresowanych zagadnieniami biogazu i biometanu będąca także ciekawym dopowiedzeniem do problematyki poruszonej w imieniu Ambasadora Biogazu, a prowadzona przez prezesa Inicjatywy dla Środowiska Energii i Ekomibilności oraz wiceprezesa Neo Bio Energy sp. z o.o. Dariusza Bojszę. W debacie udział wzięli posłowie: poseł dr Andrzej Grzyb (przewodniczący Poselskiego Zespołu ds. Nowego Zielonego Ładu i były poseł do Parlamentu Europejskiego, KP-PSL), poseł Paweł Poncyljusz (członek sejmowej Komisji ds. Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, KO), poseł dr Jarosław Sachajko (wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Kukiz’15), poseł Michał Urbaniak (członek Parlamentarnego Zespołu ds. Bogactw Naturalnych i Aktywów Narodowych, Konfederacja).

Ze względu na trwające obrady Senatu nie dotarli senatorowie Zdzisław Pupa (przewodniczący senackiej Komisji Środowiska, PiS) i Jerzy Chróścikowski (przewodniczący senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, PiS). Głosy parlamentarzystów wskazywały na zrozumienie problematyki sektora biogazu i biometanu oraz wyrażały wsparcie dla postulatów branżowych.

Program konferencji podzielony był na bloki, a w każdym z nich zabierali głos znaczący w branży prelegenci i dyskutanci.

Blok Strategiczny

W debacie Bloku Strategicznego udział wzięli:  Wojciech Hann (prezes Banku Ochrony Środowiska SA), Zbigniew Kuźma (członek zarządu Orlen Południe SA), Piotr Maciążek (partner wzielonejstrefie.pl i doradca strategiczny branży energetyczno–paliwowej), dr Dawid Piekarz (wiceprezes Instytutu Staszica oraz ekspert ds. strategii i bezpieczeństwa ekonomicznego).

Blok Ekspercki

W prelekcjach Bloku Eksperckiego udział wzięli: dr Sławomir Kopeć (kierownik Działu Współpracy z Administracją i Gospodarką w Akademii Górniczo-Hutniczej; Beata Wiszniewska (dyrektor generalna Polskiej Izby Gospodarczej Energetyki Odnawialnej i Rozproszonej oraz koordynator grupy roboczej „Zagospodarowanie biomasy pochodzącej z rolnictwa i przetwórstwa rolno-spożywczego oraz nawozowe wykorzystanie substancji”; dr hab. inż. Piotr Janusz (zastępca dyrektora Departamentu Transformacji w Polskiej Spółce Gazownictwa sp. z o.o); Gabriela Daigneault (audytor Systemu KZR INiG w Biurze Systemów Certyfikacji Biomasy Instytutu Nafty i Gazu); dr Ewa Krasuska (doradca strategiczny w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.

Blok Regulacyjny

W prelekcjach i komentarzach Bloku Regulacyjnego udział wzięli: radca prawny Maciej Szambelańczyk (partner w kancelarii WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr sp. k.); Michał Tarka (partner w SMM LEGAL Maciak Mataczyński Czech sp. k.); Henryk Ignaciuk (członek Polskiego Stowarzyszenia Producentów Biogazu Rolniczego oraz członek honorowy Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego), Przemysław Krawczyk (prezes agriKomp Polska sp. z o.o. i przewodniczący Grupy Roboczej ds. Biogazu i Biometanu OZE Konfederacji Lewiatan).

Blok Finansowy

W dyskusji Bloku Finansowego udział wzięli: Paweł Gilowski (ekspert UPEBI i koordynator Grupy roboczej „Finansowanie projektów biogazowych i biometanowych”, Dawid Karasek (kierownik Wydziału Energii w Departamencie Transformacji Energetyki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej), Beata Matecka (wiceprezes UPEBI i prezes Grupy Kapitałowej „Business Consulting Group” sp. z o.o.).

Warsztaty

Bardzo ciekawym i docenionym przez uczestników uzupełnieniem bloków debat i dyskusji oraz prelekcji i komentarzy były trojakie warsztaty. Pierwszego dnia warsztaty prowadzone były przez UGS Europe SIA i dotyczyły technologii oczyszczania biogazu do biometanu. Drugiego dnia  uczestnicy mieli do wyboru następujące warsztaty: prowadzone przez Grupę Kapitałową „Business Consulting Group” sp. z o.o. i dotyczące możliwości dofinansowania inwestycji OZE  (Fundusze Europejskie 2021-27, programy krajowe z NFOŚiGW, Krajowy Plan Odbudowy) oraz prowadzone przez konsultantów programu REGATRACE i dotyczące REGATRACE jako platformy prac nad systemem obrotu gwarancjami pochodzenia biometanu.
Podczas uroczystej kolacji wieńczącej pierwszy dzień konferencji wygłoszone zostały dwa szczególne toasty oraz wręczone zostały dwie nagrody branżowe.

10-lecie  Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego

Prezes UPEBBI Artur Zawisza wzniósł toast na 10-lecie  Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego, która powstała w roku 2012 jako Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego. Przez dziesięć lat działalności UPEBBI odniosło sukcesy zarówno skupiając największą w branży liczbę członków, jak i prowadząc rozliczne prace merytoryczne w postaci analiz, opinii, seminariów, warsztatów i konferencji.

Szczególnie ważny i cenny był wkład legislacyjny polegający na propozycjach merytorycznych i projektach ustawowych będących zaczątkiem zmian w Prawie energetycznym oraz ustawie o odnawialnych źródłach energii i ustawach pokrewnych. Działalność zarządów trzech kadencji, najpierw z prezes Sylwią Koch-Kopyszko i następnie z prezesem Arturem Zawiszą na czele, doprowadziła do obecnej kluczowej pozycji UPEBBI w sektorze biogazowo-biometanowym.

Mieczysław Kreczman jako koordynator programu ubezpieczeniowego UPEBBI wzniósł toast z okazji 50-tej instalacji objętej tym programem. Jubileuszowa instalacja należy do spółki PGB Energetyka 15 i położona jest w Przyborowicach w gminie Gubin w województwie lubuskim. Wznoszący toast podkreślił znaczenie programu ubezpieczeniowego na trudnym i niepewnym rynku ubezpieczeń oraz deklarował skuteczność tej formuły ubezpieczenia. Ubezpieczona spółka została jednocześnie przez niego pamiątkowo nagrodzona dla podkreślenia znaczącego w branży jubileuszu.     

Biogazownia roku 2022

Biogazownią roku 2022 została instalacja posiadania przez firmę Bio-Nik Elektra sp. z o.o. z siedzibą z Grodźcu (poczta Prabuty) prowadząca biogazownię o mocy 0,999 MW w Kisielicach w powiecie Iławskim w województwie warmińsko-mazurskim. Zabierający głos prezes Bio-Nik Elektra sp. z o.o. Waldemar Przechadzki wyraził zadowolenie z powodu otrzymania nagrody oraz podzielił się z uczestnikami branżowej kolacji satysfakcją  z użytkowania dobrze działającej biogazowni. Jednocześnie zwrócił uwagę na wzorową współpracę biogazowni z miastem Kisielice, ponieważ instalacja umiejscowiona jest przy miejskiej kotłowni, a ciepło powstałe w wysokosprawnej kogeneracji zużywane jest na potrzeby grzewcze miasta, czym wielokrotnie szczyci się także burmistrz Kisielic.

Biogazowy dostawca roku

Biogazowym dostawcą roku została  firma Nanosens sp. z o.o. z siedzibą w Wysogotowie w gminie Tarnowo Podgórne w województwie wielkopolskim.

Przyczyną nagrody był fakt, iż Nanosens sp. z o.o. jest producentem najbardziej rozpoznawalnych na polskim rynku stacjonarnych analizatorów gazu. „Biotex multipower to produkt doceniany przez wielu klientów, których liczba stale rośnie. Nanosens rozwija swoje produkty, wykorzystując najnowsze osiągnięcia techniki i dostosowując urządzenia do pojawiających się nowych potrzeb” – głosi uzasadnienie przedstawione przez kapitułę nagrody.

Za nagrodę podziękowała w imieniu firmy specjalista ds. sprzedaży Magdalena Ciesielska, podkreślając, iż stabilizator Nanosensu poza biogazowniami pracuje także np. w rafinerii w Trzebini.

Walne Zgromadzenie Członków

Podczas przerwy w obradach konferencji w dniu 7 października 2022 r. odbyło się doroczne Walne Zgromadzenie Członków organizacji pracodawców zatwierdzające sprawozdanie zarządu oraz sprawozdanie finansowe zgodnie z wymogami prawa, czemu uczyniono zadość. Natomiast dwa punkty porządku obrad były nowe i nadzwyczajne, a związane z uprzednimi uchwałami zarządu dotyczącymi rekomendacji co do zmiany nazwy oraz kooptacji nowego członka zarządu.

Na wniosek wiceprezes Beaty Mateckiej najpierw zarząd, a następnie Walne Zgromadzenie Członków podjęły uchwały w przedmiocie zmiany statutu poprzez rozszerzenie nazwy do Unii Producentów Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (w angielskojęzycznym skrócie: UPEBBI).

Dodanie do nazwy odniesienia do biometanu zostało uzasadnione rosnącą rolą tego segmentu branży, który wkrótce może okazać się najbardziej rozwojowy i dynamiczny. Unia już teraz skupia pracodawców zarówno prowadzących istniejące instalacje biogazowe, jak i planujących rozwijać instalacje biometanowe. Szczególnym przypadkiem jest tak znaczący członek UPEBBI jak Orlen Południe SA, który od początku spełnia warunki.

Po krótkiej dyskusji nad zgłoszoną propozycją Walne Zgromadzenie Członków przychyliło się do rekomendacji zarządu i argumentacji wiceprezes Beaty Mateckiej, rozszerzając statutową nazwę do Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI).     

Na wniosek zarządu i przy argumentacji przytoczonej przez prezesa Artura Zawiszę Walne Zgromadzenie Członków zaakceptowało kooptację do zarządu UPEBBI Mariusza Skrzydelskiego, a tym samym został on także wiceprezesem zarządu. Mariusz Skrzydelski reprezentuje trzy spółki biogazowe, których jedynym wspólnikiem jest Orlen Południe SA (członek UPEBBI), a z których to spółek jedna także należy do UPEBBI.

Do niedawna wiceprezesem o identycznej charakterystyce był Tomasz Nowakowski, który ostatnio przeszedł z Grupy Orlen do zarządu Krajowej Grupy Spożywczej i tym samym zmienił swoją pozycję zawodową i organizacyjną. Wobec powyższego zarząd UPEBBI uzupełnił swój skład o Mariusza Skrzydelskiego i powierzył mu funkcję wiceprezesa, a Walne Zgromadzenie Członków bez wahania zaakceptowało to ważne uzupełnienie.


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

 

 

Biogaz i biometan sposobem na niezależność energetyczną?

Inwazja Rosji na Ukrainę zmienia sytuację na europejskim rynku energetycznym. Uwidoczniła to czego kraje Europy zachodniej do tej pory nie dostrzegały, a mianowicie uzależnienia się od dostaw surowców energetycznych z Rosji. Uśpiło to działania ukierunkowane na dywersyfikację dostaw surowców energetycznych i poszukiwanie rozwiązań, które mogłyby stać się elementem samowystarczalności energetycznej. Jednym z nich jest rozwój biogazowni i biometanowni. Na organizowanym przez nas seminarium, które odbędzie się 28 września br. będziemy chcieli przybliżyć Państwu zagadnienia związane z rozwojem rynku biogazu i biometanu.  

Definicje i statystyka

Biogaz to mieszanina gazów, która jest produktem beztlenowego rozkładu materii organicznej np. odpadów komunalnych, odchodów zwierzęcych, materiału roślinnego itp. W Polsce wszystkich biogazowni jest ponad 300 o łącznej mocy 245 MWe, w tym jest 129 instalacji rolniczych (stan na 31 stycznia 2022 r. Krakowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa). Dla porównania w Niemczech, które są europejskim liderem rynku jest ich w sumie ponad 9,3 tys. o mocy całkowitej 6,2 GWe.

Biometan z kolei to paliwo gazowe, powstające w procesie oczyszczania wspomnianego biogazu z CO2 i związków siarki. Dzięki temu uznawany jest za paliwo zeroemisyjne. Po spełnieniu określonych parametrów może zostać zatłoczony do sieci gazowej przyczyniając się do zwiększenia wolumenu tego paliwa na rynku jako pochodzącego ze źródeł własnych. W zakresie biomenatu Polska ma duży potencjał, który jednak na chwilę obecna pozostaje niewykorzystany. Z prognoz wynika, że może on wynieść ok. 8 mld m3 rocznie, co odpowiada około 60 proc. obecnego importu gazu do Polski. Obecnie w Polsce nie działa żadna biogazownia produkująca biometan.

Element bezpieczeństwa energetycznego

Zgodnie z założeniami polityki energetycznej gaz ziemny ma być paliwem przejściowym w dążeniu do neutralności klimatycznej polskiej energetyki. Gwałtowne przejście z energetyki opartej na węglu na energetykę opartą na OZE jest w chwili obecnej niemożliwe. Gospodarka musi funkcjonować. Nowoczesne technologie dają nadzieję na pozyskiwanie taniej energii ze słońca i wiatru. Problem jest jednak to, że nie zawsze świeci słońce czy wieje wiatr, a technologie magazynowania energii są jeszcze na takim etapie rozwoju, że nie gwarantują zapewnienia ciągłości dostaw. Na razie również nie możemy liczyć na energetykę jądrową, z której energia elektryczna najwcześniej może popłynąć w 2033 r. To miejsce stara się wypełnić gaz ziemny, który może być źródłem energii cieplnej w zakładach przemysłowych, pozwala zmniejszyć emisje CO2, tlenków siarki i azotu. Jest paliwem przejściowym który da nam czas na dokonanie gruntownej transformacji. Krajowe zapotrzebowanie na gaz jednak rośnie co widać w inwestycjach koncernów energetycznych. Dlatego też istotnym elementem dla przyszłości oraz bezpieczeństwa energetycznego państwa jest optymalne wykorzystanie lokalnego potencjału produkcji np. biogazu i biometanu. Produkowany w każdej gminie i wprowadzany do sieci gazowej może być w niedalekiej przyszłości istotnym elementem dywersyfikacji dostaw paliw gazowych na krajowy rynek zmniejszając krajowe uzależnienie od importu nośników energii. Może także przyczynić się do powstawania wyspowych sieci gazowych na wsi, gdzie dostępność gazu sieciowego jest ograniczona.

Element gospodarki obiegu zamkniętego

Na świecie, ale również w Polsce znaczenia nabiera pojęcie „gospodarki obiegu zamkniętego”, które oznacza nic innego jak postępowanie z zasobami w sposób bardziej zrównoważony. Trzeba pamiętać, że wraz z rozwojem gospodarczym rośnie zapotrzebowanie na surowce, rośnie również popyt to wszystko skłaniać powinno do mądrego gospodarowania zasobami. Jak się to ma do rozwoju biogazowni? Otóż rozwój ten pomógłby w rozwiązaniu problemu zagospodarowaniu komunalnych odpadów organicznych, odpadów poubojowych z rzeźni, czy po prostu zwykłych śmieci z wysypisk. Zatem rozwój biogazowni z pewnością mógłby pomóc w rozwiązaniu problemu zagospodarowania odpadów organicznych w Polsce, które w dalszym ciągu w dużym stopniu są składowane i nie poddawane przeróbce. Może najwyższy czas to zmienić?

Na kim się wzorować?

Doskonałym przykładem są USA, gdzie biometan wykorzystywany jest głównie do produkcji energii elektrycznej. W Europie z kolei pod względem instalacji dominują Niemcy, ale rynek biogazu rozwija się również we Włoszech, Francji, Szwajcarii, Czechach, Austrii, Wielkiej Brytanii. Doskonałym przykładem jest również Dania, gdzie wypracowane zostały rozwiązania prawne wprowadzające mechanizm wsparcia w postaci taryf feed-in, aby sprawniej przyłączać się do sieci gazowej.

Kluczowe dokumenty dla rozwoju rynku biogazu

Jednym z nich jest Polityka energetyczna Polski do 2040 r. W dokumencie odnośnie paliw gazowych zapisano m.in. że popyt na nie może zostać w jakimś zakresie pokryty przez wykorzystanie krajowego potencjału produkcji m.in. biogazu, biometanu czy wodoru.  W określonych warunkach technicznych mogą one być wtłaczane do sieci gazowej podobnie jak ma to miejsce w przypadku metanu z kopalni.

Kolejna wzmianka na temat biometanu i biogazu wiąże się z brakami w sieci gazowej. Jak czytamy w PEP 2040, gdy nie ma uzasadnienia dla budowy gazociągu, w celu stworzenia „wyspowych” stref dystrybucyjnych, realizowane będą projekty wykorzystania stacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz z lokalnymi sieciami wyspowymi (tzw. wirtualnych gazociągów LNG). Alternatywnie strefy te mogą być zasilane biometanem z lokalnych biogazowni, ale także innymi gazami wytwarzanymi lokalnie. Ministerstwo Klimatu zwraca przy tym uwagę, że istotne w tym zakresie będzie również osiągnięcie do 2030 r. zdolności transportu sieciami gazowymi mieszaniny zawierającej ok. 10 proc. gazów zdekarbonizowanych – w szczególności biometanu i wodoru. Korzystny wpływ na możliwość ich wykorzystania będzie mieć również rozwój magazynów gazu. Lokalny dostęp do gazu umożliwia wykorzystanie go w ciepłownictwie systemowym jako niskoemisyjnej alternatywy (obok OZE) dla indywidualnych kotłów na paliwa stałe o niskiej jakości, w transporcie i jako rezerwy dla energii ze źródeł odnawialnych, których praca jest zależna od warunków atmosferycznych.

Rozwój sektora produkcji biometanu oznacza również potrzebę wybudowania licznych i rozproszonych terytorialnie zakładów, które obecnie nie istnieją, a  które przy odpowiednich instrumentach wsparcia, będą mogły być jednym z  elementów odbudowy polskiej gospodarki po okresie spowolnienia wywołanym pandemią jak i dywersyfikacji dostaw alternatywnych nośników energii.

Kolejny dokumentem poruszającym temat rozwoju rynku biomenatu jest nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii, która zgodnie z informacjami ze strony internetowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ma zostać przyjęta w IV kwartale 2022 r. a jej celem jest m.in. wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych  tzw. RED II. Projekt zawiera propozycje rozwiązań, które dotyczą obszaru biometanu. Zdaniem projektodawcy rozwój instalacji produkujących biometan ma przyczynić się do pełniejszej realizacji dyrektywy RED II w obszarze celów odnawialnych źródeł energii, dla sektora transportu. W projekcie ustawy zakłada się m.in. wprowadzenie definicji biometanu, określenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu lub biometanu z biogazu;  poszerzenie obszaru działalności spółdzielni energetycznych poprzez umożliwienie im działania w obszarze jednego operatora systemu dystrybucyjnego gazowego, zaopatrującego także w biogaz rolniczy lub biometan oraz wprowadzenie gwarancji pochodzenia dla biometanu.

Kwestie związane z rozwojem rynku biometanu/biogazu znalazły się również w Krajowym Programie Odbudowy (KPO). Zgodnie z zamieszczonymi w nim wyliczeniami zapotrzebowania na biometan w perspektywie 2030 r. będzie na poziomie 1 mld m3/rok, co zdaniem autorów KPO przełoży się na budowę ok. 500 instalacji o referencyjnej wielkości produkcji biometanu na poziomie 2 mln m3. W dokumencie autorzy sygnalizują również możliwość pojawienia się dodatkowego popytu, który pochodził będzie z sektora przemysłowego i ciepłowniczego w następstwie zapoczątkowania procesu „zazieleniania” sieci gazowych.

Skąd środki finansowe?

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej prowadzi w chwili obecnej nabór wniosków w ramach programu priorytetowego „Agroenergia. Cześć 20 Biogazownie rolnicze i małe elektrownie wodne”, którego celem jest zwiększenie produkcji ze źródeł OZE w sektorze rolniczym. Nabór wniosków trwa do 30 września 2022 r. lub do wyczerpania alokacji środków.

 

Więcej na ten i pozostałe poruszone tematy dowiecie się Państwo podczas naszego seminarium pt. Biogaz i Biometan – sposób na niezależność energetyczną, które odbędzie się 28 września 2022 r. Serdecznie zapraszamy. Więcej informacji: https://powermeetings.eu/szkolenie-biogaz-biometan/


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

Zapraszamy również na:

 

GREEN GAS POLAND 2022

 

Informujemy, że po covidowej przerwie Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego wraca z doroczną konferencją GREEN GAS POLAND!

 

Green Gas Poland 2022 odbywająca się w dniach 6-7 października 2022 w Warszawie jest unikalnym wydarzeniem organizowanym przez główną organizację branżową dla podmiotów działających w branży biogazowej i biometanowej oraz wszystkich osób fizycznych i prawnych zainteresowanych biogazem i biometanem.

 

Tematyka Green Gas Poland 2022 koncentrować się będzie wokół następujących zagadnień:

  • biogaz i biometan w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększenia Odporności
  • polska i unijna polityka wobec importu surowców z Rosji i wyzwania rynkowe z tym związane
  • biogaz i biometan a bezpieczeństwo paliwowo-energetyczne kraju
  • najnowsze krajowe i unijne regulacje prawne dotyczące funkcjonowania branży biogazowej i biometanowej
  • ekonomika branży: finansowanie inwestycji w zakresie CAPEX i systemy wsparcia w zakresie OPEX
  • doświadczenia właścicieli instalacji biogazowych oraz plany inwestycyjne dotyczące biometanu
  • optymalizacja sprzedaży energii oraz instalacje biogazowe w klastrach energii i spółdzielniach energetycznych
  • biogaz i biometan jako element gospodarki o obiegu zamkniętym
  • innowacyjne rozwiązania technologiczne dla instalacji produkujących biogaz i biometan

 

Szczegóły i rejestracja znajdują się pod linkiem: http://greengaspoland.pl/

 

Zapraszamy do udziału!


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu!

 

 

GREEN GAS POLAND 2022

Biogaz i Biometan – sposób na niezależność energetyczną

Nowelizacja ustawy o OZE kwiecień 2022

Ruszają konsultacje dużej nowelizacji ustawy o OZE 2022

Ruszają konsultacje długo oczekiwanej przez branżę – nowelizacji Ustawy o OZE – UC 99, która ma za zadanie implementować do krajowego ustawodawstwa zapisy Dyrektywy RED II.

MKiŚ_UC99_pismo_konsultacje

W projekcie ustawy dokonywane są zmiany w ramach wielu obszarów dotyczących odnawialnych źródeł energii, których wspólnym celem jest zwiększenie udziału źródeł odnawialnych w krajowym zużyciu energii brutto, a także szeroko pojęty rozwój sektora energii zgodny z ambicjami redukcji emisyjności gospodarki i spełniania zobowiązań międzynarodowych.

Do pobrania treść: Projekt nowelizcji ustawy o OZE UC99 z dnia 24.02.2022

Do pobrania: Uzasadnienie projektu nowelizcji ustawy o OZE UC99 z dnia 24.02.2022

Do pobrania: OCR projektu nowelizcji ustawy o OZE UC99 z dnia 24.02.2022

Do pobrania: Nowelizacja ustawy o OZE UC99_uzg_kons_odwrócona tabela zgodności 24.02

Do pobrania: Nowelizacja ustawu o OZE UC99_uzg_kons_tabela zgodności 24.02

W projekcie proponuje się wprowadzenie zmian w następujących obszarach:

  1. Biometan
  2. Klastry energii
  3. Transpozycja RED II w następujących obszarach:
    • Ciepłownictwo i chłodnictwo (art. 23-24 RED II)
    • Gwarancje pochodzenia (art. 19 RED II)
    • Krajowy Punkt Kontaktowy OZE (art. 16 RED II)
    • Procedury administracyjne (art. 15-16 RED II)
    • Partnerski handel energią – peer-to-peer (art. 21 RED II)
  4. Modernizacja instalacji odnawialnych źródeł energii
  5. Wsparcie operacyjne dla instalacji OZE, którym upływa 15-letni system wsparcia
  6. Hybrydowe instalacje OZE
  7. Morska energetyka wiatrowa (przepisy uzupełniające)
  8. Pozostałe regulacje

Z uwagi na szeroki zakres regulacji unijnej, niniejszy projekt nie stanowi całościowego wdrożenia dyrektywy 2018/2001. Niektóre przepisy wdrażające przedmiotową dyrektywę, w szczególności dotyczące kryteriów zrównoważonego rozwoju dla biomasy, a także dotyczące sektora transportowego, procedowane są w ramach projektu ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw – nr UC110 w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów.

Konsultacje potrwają 21 dni od dnia opublikowania projektu t.j. od 25.02.2022

 

źródło: https://legislacja.gov.pl/projekt/12357005/katalog/12858155#12858155

 



Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu

Porozumienie o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu

Na zaproszenie Minister Klimatu i Środowiska, przedstawiciele administracji rządowej oraz interesariusze sektora biogazu i biometanu, 23 listopada 2021 r. podpisali „Porozumienie o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu”. Jego celem jest wspieranie rozwoju sektora biogazu i biometanu w Polsce. Podpisany dokument pomoże w maksymalizacji tzw. local content, czyli udziału polskich przedsiębiorców oraz technologii w łańcuchu dostaw na potrzeby budowy i eksploatacji krajowych biogazowni i biometanowni oraz rozwoju rynku i powszechnego zastosowania biogazu i biometanu w gospodarce.

Porozumienie sektorowe zostało zainicjowane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska „Listem intencyjnym o ustanowieniu partnerstwa na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu oraz zawarcia porozumienia sektorowego”, podpisanym 13 października 2020 roku. Wydarzenie to umożliwiło rozpoczęcie intensywnej współpracy podmiotów zainteresowanych budową i rozwojem tego sektora w Polsce. W siedmiu grupach roboczych rozpoczęto prace, których zwieńczeniem jest wypracowane i uzgodnione przez uczestników partnerstwa Porozumienie.

Cieszy zaangażowanie polskich instytucji i firm, które zdecydowały się na podjęcie działań w tym obszarze. Jest to jeden z kluczowych sektorów, bez którego nie będzie możliwe przeprowadzenie procesu transformacji energetycznej. Polski kapitał chce angażować się w kolejne projekty wspierające rozwój nie tylko biogazu, ale i biometanu, o czym świadczy obecność podmiotów, kluczowych na krajowym rynku, które dostrzegając ogromny potencjał w tworzonym od podstaw rynku, opracowują nowatorskie rozwiązania – podkreśliła szefowa resortu klimatu i środowiska Anna Moskwa.

Podpisując dziś Porozumienie sektorowe mam nadzieję, że wspólnie wzmocnimy rynek biogazu i uruchomimy silny i prężnie działający rynek biometanu. Sukces w tym zakresie możemy osiągnąć jedynie razem – dodała minister.

Stronami Porozumienia są przedstawiciele administracji rządowej: Minister Klimatu i Środowiska, Minister Funduszy i Polityki Regionalnej, Sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, Pełnomocnik Rządu ds. OZE, Sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki, Pełnomocnik Rządu ds. reformy funkcjonowania instytutów badawczych, a także przedstawiciele inwestorów, podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw dla sektora biogazu i biometanu, organizacji otoczenia biznesu, instytucji finansowych i ubezpieczeniowych oraz przedstawiciele świata nauki.

Porozumienie ma stanowić stałą platformę współpracy Stron poprzez zapewnienie skoordynowanych działań na rzecz dynamicznego rozwoju sektora biogazu i biometanu w Polsce, z naciskiem na wzmocnienie krajowych korzyści ekonomicznych, środowiskowych, technologicznych, energetycznych i społecznych.

Polska, biorąc pod uwagę potencjał surowcowy, ma ambicje wygenerowania w przyszłości takiej ilości zielonego gazu, która zabezpieczyłaby znaczący popyt na gaz ziemny w kraju. Podpisanie Porozumienia będzie służyło wypracowaniu działań na rzecz zwiększenia roli sektora wytwarzania biogazu i biometanu, zbudowania rynku wytwarzania biometanu oraz wzmocnienia pozycji krajowych przedsiębiorców w łańcuchu dostaw. Ponadto to kolejny, istotny krok w rozwoju zielonego sektora, który pomoże odbudować gospodarkę dotkniętą pandemią koronawirusa.

Kluczowe w obszarze energetyki jest dla nas osiągnięcie samodzielności i samowystarczalności. Zwiększenie wytwarzania energii z biogazu i biometanu jest właśnie jedną z odpowiedzi na to wyzwanie – zaznaczyła minister klimatu i środowiska Anna Moskwa.

Rozwój sektora biogazu i biometanu to nie tylko filar transformacji energetycznej. To także szansa na zbudowanie przewagi konkurencyjnej polskich przedsiębiorców w oparciu o nowoczesne, zeroemisyjne technologie. Produkcja biogazu i biometanu ma kluczowe znaczenie dla przeprowadzenia procesu transformacji gospodarki w kierunku nisko- i zeroemisyjnym i jest ważnym elementem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku”. Zwiększenie wytwarzania energii z biogazu i biometanu przyczyni się do dywersyfikacji źródeł energii oraz wpłynie na realizację celów polityki energetyczno-klimatycznej Unii Europejskiej.

Wiceminister klimatu i środowiska Ireneusz Zyska, pełnomocnik rządu ds. OZE zwrócił uwagę, że Porozumienie otwiera nowy etap współpracy, który będzie miał duże znaczenie dla budowy nowego sektora polskiej gospodarki i maksymalizacji „local content”. To przykład bardzo dobrej kooperacji między rządem, a obecnymi i przyszłymi inwestorami oraz operatorami biogazowni i biometanowni w Polsce, a także przedsiębiorcami zaangażowanymi w dostawy dla przygotowania, realizacji i eksploatacji projektów biogazowych i biometanowych.

Podpisane dziś porozumienie określa ambitne partnerstwo między rządem a szerokim gronem interesariuszy, których połączył jeden wspólny cel – wykorzystanie potencjału krajowego w budowaniu nowoczesnej, innowacyjnej i niskoemisyjnej gospodarki – podkreślił.

Pełnomocnik rządu ds. OZE poinformował także, że wsłuchując się w potrzeby sektora biogazowego, MKiŚ przygotowuje regulacje, które zapewnią dynamiczny i stabilny rozwój sektora.

Obecnie w Ministerstwie Klimatu i Środowiska trwają prace legislacyjne nad projektami nowelizacji „ustawy o odnawialnych źródłach energii” oraz „ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, których celem jest stworzenie optymalnych regulacji prawnych, pozwalających w sposób stabilny stymulować rozwój sektora biogazu i biometanu. Projektowane przepisy będą w sposób efektywny zachęcać inwestorów do podejmowania decyzji w zakresie budowy instalacji do wytwarzania i oczyszczania biogazu lub biogazu rolniczego, wytwarzania biometanu oraz rozbudowy lub przebudowy istniejących sieci gazowych pod kątem umożliwienia zatłaczania biometanu – wyjaśnił.

Jak zostać stroną „Porozumienia o współpracy na rzecz rozwoju sektora biogazu i biometanu” Jesteśmy świadkami i częścią historycznej chwili. Serdecznie zachęcam do przystąpienia do Porozumienia sektorowego wszystkie podmioty, instytucje i organizacje, które utożsamiają się z celami Porozumienia i wyrażą wolę ich realizacji. Otwarty i dobrowolny charakter porozumienia to jedna z najważniejszych wartości, dzięki której przyszłość sektora biogazu i biometanu w Polsce rysuje się bardzo optymistycznie – dodał wiceminister Ireneusz Zyska.

Stroną Porozumienia może zostać każdy zainteresowany podmiot, który złoży pisemne oświadczenie o woli przystąpienia do wypełniania postanowień Porozumienia, przesyłając je do Ministra Klimatu i Środowiska

Do pobrania:  Wzór_oświadczenia_o_przystąpieniu_do_„Porozumienia_o_współpracy_na_rzecz_rozwoju_sektora_biogazu_i_biometanu”

Pisemne oświadczenie prosimy kierować na adres:

Ireneusz Zyska
Pełnomocnik Rządu ds. Odnawialnych Źródeł Energii
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
Wawelska 52/54
00-922 Warszawa

źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska


   

 

Duża nowelizacji ustawy o OZE dopiero w II kwartale 2022

Na stronie BIP Kancelarii Prezesa Rady Ministrów opublikowane zostały szczegóły projektu ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, którą zapowiedziało w dniu wczorajszym Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Planowany termin przyjęcia projektu przez RM to II kwartał 2022.



Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie

Obecne regulacje zawarte w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2020 poz. 261, z późn. zm.) (dalej: „ustawa OZE”) nie zapewniają skutecznego rozwoju odnawialnych źródeł energii (dalej: „OZE”), w obszarach objętych projektowanymi przepisami. Projekt w szczególności ma za cel transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz. Urz. UE nr L 328, z 21.12.2018 r.), zwanej dalej „RED II”, „dyrektywą RED II” lub dyrektywą 2018/2001.

Regulacje, które będą zawarte w nowelizacji dotyczą następujących obszarów:

I. Biometan

II. Klastry energii

III. Transpozycja RED II w następujących obszarach:
1. Ciepłownictwo i chłodnictwo (art. 23-24 RED II)
2. Gwarancje pochodzenia (art. 19 RED II)
3. Krajowy Punkt Kontaktowy OZE (art. 16 RED II)
4. Procedury administracyjne (art. 15-16 RED II)
5. Partnerski handel energią – peer-to-peer (art. 21 RED II)
6. Pozostałe przepisy REDII wymagające wdrożenia

IV. Modernizacja instalacji odnawialnych źródeł energii (zwanych dalej „OZE”)

V. Wsparcie kontynuacyjne dla instalacji OZE, którym upływa 15-letni system wsparcia

VI. Hybrydowe instalacje OZE

VII. Morska energetyka wiatrowa (przepisy uzupełniające)

 

I. Biometan

Osiągnięcie celów klimatycznych, do czego w ramach członkostwa w UE zobowiązana jest Polska, w warunkach krajowych wymaga podejmowania zdecydowanych działań, w tym m.in. wykorzystania krajowego potencjału biometanu, którego rozwój może w istotny sposób pomóc w osiągnięciu ww. celów klimatycznych.
Celem podejmowanych działań jest przyjęcie regulacji wspierających rozwój wytwarzania biometanu. Projektowane regulacje będą w sposób efektywny zachęcać inwestorów do podejmowania decyzji w zakresie budowy instalacji do wytwarzania i oczyszczania biogazu lub biogazu rolniczego, wytwarzania biometanu oraz rozbudowy lub  przebudowy istniejących sieci gazowych pod kątem umożliwienia zatłaczania biometanu. Jak wskazano wyżej, stworzenie optymalnych regulacji prawnych, które pozwolą w sposób stymulować stabilny rozwój tego sektora energetyki odnawialnej jest niezmiernie istotne dla realizacji zobowiązań międzynarodowych w zakresie energetyki odnawialnej w horyzoncie długoterminowym.
Istniejące regulacje prawne w zakresie wsparcia OZE nie odpowiadają faktycznym potrzebom w dziedzinie funkcjonowania instalacji wytwarzania biometanu, przez co, w praktyce nie stymulują one rozwoju tego rodzaju inicjatyw. W efekcie, pomimo że zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, od kilku lat możliwe jest wprowadzanie oczyszczonego biogazu rolniczego do sieci gazowych dystrybucyjnych, do dnia dzisiejszego żadna tego rodzaju instalacja nie rozpoczęła działalności w kraju. Przeprowadzone analizy wskazują na szereg barier o charakterze prawnym oraz technicznym które są przyczyną takiego stanu i które projektowana ustawa stara się likwidować.
Brak szczegółowych rozwiązań w zakresie rozwoju sektora biometanu uniemożliwia obecnie wykorzystanie potencjału wytwarzania biogazu/biometanu w oparciu o krajowe surowce. Jednocześnie, szacunki wskazują na relatywnie duży potencjał energetyczny samego sektora rolno-spożywczego w zakresie produkcji biogazu rolniczego, który szacuje się na ponad 7,8 mld m3 rocznie („Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030”). Z kolei według szacunku spółki PGNiG S.A., krajowy potencjał wytwarzania biometanu wynosi ok. 7 mld m3 ogółem. Niewykorzystane pozostają również możliwości w zakresie efektywnego zmniejszania emisji CO2 w sektorach gospodarki takich jak: transport, ciepłownictwo czy elektroenergetyka, do których biometan może być adresowany jako odnawialny zamiennik paliw aktualnie wykorzystywanych.
Należy również mieć na uwadze, że postępujący w kraju wzrost konsumpcji gazu ziemnego, który odbywa się za sprawą m.in. nasilającego się wykorzystania tego surowca na potrzeby działania systemu elektroenergetycznego oraz wzrastającego popytu ze strony sektora transportu, wymagać będzie zwiększenia dostępności gazu ziemnego w sieciach gazowych. W tym kontekście należy wziąć pod uwagę, że zgodnie z założeniami projektu Polityki energetycznej państwa do 2040 r., krajowe zużycie paliw gazowych będzie systematycznie wzrastać, przekraczając 18 mld m3, a jednocześnie w zaledwie 22% będzie pokrywane z wydobycia krajowego gazu ziemnego szacowanego na poziomie ok. 4 mld m3. Biorąc pod uwagę powyższe, istotnym elementem dla przyszłości oraz bezpieczeństwa energetycznego państwa jest optymalne wykorzystanie lokalnego potencjału wytwarzania biometanu. Biometan wytwarzany z surowców pozyskiwanych w najbliższej okolicy i wprowadzany do sieci gazowej może być w niedalekiej przyszłości istotnym elementem dywersyfikacji dostaw paliw gazowych na krajowy rynek zmniejszając krajowe uzależnienie od importu nośników energii. Rozwój sektora produkcji biometanu oznacza również potrzebę wybudowania licznych i rozproszonych terytorialnie zakładów, które przy odpowiednim zaprojektowaniu instrumentów wsparcia, będą jednym z istotnych elementów odbudowy polskiej gospodarki po okresie spowolnienia wywołanym pandemią COVID-19.

 

II. Klastry energii

Kolejnym problemem, który zostanie zaadresowany w projektowanej ustawie jest niewystarczająca dynamika rozwoju klastrów energii. W obecnym stanie prawnym zdiagnozowano szereg barier w tym zakresie, z których do najbardziej istotnych zaliczyć należy wątpliwości interpretacyjne w zakresie samej definicji klastra energii oraz podmiotowego i przedmiotowego zakresu działania klastrów energii, brak regulacji w zakresie rejestracji klastrów energii czy też propozycji instrumentów wsparcia, które promowałyby wykorzystanie OZE w ramach autokonsumpcji członków klastra energii, stanowiąc jednocześnie zachęty do ich lokalnego powstawania.
Należy wskazać, że projektowana ustawa, oprócz rozwiązania ww. problemów, przyczyni się do zrealizowania celów wskazanych w dokumentach strategicznych kraju, takich jak Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR), Krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych (KPD) oraz Polityka Energetyczna Polski do roku 2040 (PEP 2040).

 

III.1. Zwiększenie roli OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie
Założenia związane z implementacją RED II

W prawie krajowym brak jest rozwiązań w pełni umożliwiających prawidłową i skuteczną implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz. Urz. UE nr L 328, z 21.12.2018 r.), zwanej dalej „RED II” lub dyrektywą 2018/2001 w odniesieniu do regulacji dotyczących ciepłownictwa systemowego w następującym zakresie:
1) funkcjonowania mechanizmów pozwalających na realizację wyznaczonego w art. 23 ust. 1 dyrektywy 2018/2001 celu w postaci zwiększenia udziału energii odnawialnej w sektorze ogrzewania i chłodzenia;
2) możliwości odłączenia się odbiorcy końcowego od systemu ciepłowniczego (art. 24 ust. 2, ust. 3 oraz ust. 7 dyrektywy 2018/2001);
3) obowiązku przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii oraz obowiązku zakupu ciepła z OZE (art. 24 ust. 4 lit. b), ust. 5 i ust. 6 dyrektywy 2018/2001);
4) obowiązku informowania odbiorców końcowych o efektywności energetycznej systemu ciepłowniczego oraz udziale energii odnawialnej w danym systemie ciepłowniczym (art. 24 ust. dyrektywy 2018/2001);
5) obowiązku określenia potencjału systemów ciepłowniczych pod względem zapewnienia usługi bilansującej i innych usług systemowych (art. 24 ust. 8 dyrektywy 2018/2001);
6) możliwości publikowania wykazu środków/podmiotów zobowiązanych realizujących cel, o którym mowa w art. 23 ust. 1 dyrektywy 2018/2001 (art. 23 ust. 3 i 6, załącznik VII dyrektywy 2018/2001);
7) obowiązku wprowadzenia systemu gwarancji pochodzenia ciepła z OZE (art. 19 dyrektywy 2018/2001);
8) definicji ciepła odpadowego (art. 2 dyrektywy 2018/2001).

Brak wprowadzenia przepisów regulujących ww. kwestie skutkować będzie brakiem implementacji dyrektywy 2018/2001 w tym zakresie.

Dotychczasowe regulacje krajowe dotyczące sektora ogrzewania są dalece niewystarczające w kontekście wymogów wprowadzanych przez wyżej wskazane przepisy dyrektywy 2018/2001. Potrzeba doprecyzowania zasad funkcjonowania ciepłownictwa systemowego wynika także z istniejących luk prawnych skutkujących nieefektywnym energetycznie i ekonomicznie wykorzystaniem potencjału tego sektora krajowej energetyki. Mechanizmy rynkowe w niewystarczającym stopniu stymulują budowę instalacji wytwarzających ciepło z odnawialnych źródeł energii, co w ostatecznym rozrachunku przyczynia się do zwiększenia kosztów transformacji energetycznej krajowej gospodarki oraz grozi niewykonaniem przez Polskę celów w zakresie udziału energii z OZE określonych w dyrektywie 2018/2001. Art. 23 dyrektywy określa, iż każde państwo członkowskie dąży do zwiększenia udziału energii odnawialnej w sektorze ogrzewania i chłodzenia orientacyjnie o 1,3 punktu procentowego jako roczna średnia wyliczona dla okresów 2021–2025 i 2026–2030, zaczynając od udziału energii odnawialnej w sektorze ogrzewania i chłodzenia osiągniętego w 2020 r.
W przypadku państw członkowskich, w których nie wykorzystuje się ciepła odpadowego i chłodu odpadowego, zwiększenie udziału ograniczone jest do 1,1 punktu procentowego.

 

III.2 Rozszerzenie stosowania gwarancji pochodzenia

Gwarancja pochodzenia jest dokumentem poświadczającym odbiorcy końcowemu wartości środowiskowe wynikające z unikniętej emisji gazów cieplarnianych oraz że określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona z OZE w instalacjach odnawialnego źródła energii.
Wdrożenie RED II wymaga dostosowania przepisów i mechanizmu funkcjonującego już na rynku polskim, które z punktu widzenia funkcjonowania tego systemu mają charakter ewolucyjny. Gwarancje pochodzenia pozostają jednym z kluczowych elementów korporacyjnych umów na sprzedaż energii, stanowiących metodę finansowania rozwoju OZE, bez konieczności zaangażowania środków publicznych i tym samym, z zachowaniem odpowiednich proporcji, rodzaj alternatywy dla obowiązujących systemów wsparcia. Wykorzystanie gwarancji pochodzenia w tym zakresie stanowi  warunek potwierdzenia wystąpienia efektu ekologicznego wynikającego z wykorzystania energii objętej taką umową.

 

III.3. Krajowy Punkt Kontaktowy OZE (KPK OZE)

Regulacje zawarte w ustawie OZE, w jej dotychczasowym brzmieniu nie zapewniają możliwości pełnego wsparcia informacyjnego, którym powinien zostać objęty przyszły wytwórca odnawialnych źródeł energii. Zainteresowany wytwórca OZE bierze udział w licznych postępowaniach, które są prowadzone przez różne organy administracyjne. Niemniej jednak, wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania w jednym miejscu informacji, które dotyczą całości przeprowadzanego procesu. Art. 16 RED II stanowi, iż państwa członkowskie powołują lub wyznaczają co najmniej jeden punkt kontaktowy, wobec czego konieczne jest ustanowienie ram prawnych dla niezbędnych do utworzenia KPK OZE.

 

III.4. Uproszczenie procedur administracyjnych

W zakresie procedur administracyjnych w procesie inwestycyjnym w OZE, Dyrektywa RED II stawia wymogi, do których spełnienia zobowiązane są państwa członkowskie Unii Europejskiej. Otoczenie regulacyjne wymiernie wpływa na warunki realizacji inwestycji w odnawialne źródła energii. Jednym z najistotniejszych elementów sprawnego procesu inwestycyjnego, obok jasności i przewidywalności rozstrzygnięć administracyjnych, jest długość trwania procedur administracyjnych, która może w skrajnych przypadkach skutkować nawet wycofaniem decyzji o podjęciu decyzji o realizacji projektu. W warunkach polskich identyfikuje się kilka rodzajów procedur administracyjnych, które w największym stopniu wpływają na czas realizacji projektów inwestycyjnych, a przez to także oddziałują na rozwój OZE. W szczególności, należy wskazać tu na:
 wymogi środowiskowe,
 wymogi zagospodarowania przestrzennego,
 czas uzyskiwania warunków przyłączenia,
 czas uzyskiwania koncesji,
 czas wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Propozycje zmian przepisów proceduralnych będę mieć za cel ich skrócenie lub też dostosowanie w inny sposób – tak aby spełnić wymogi nałożone przez dyrektywę RED II i polepszyć warunki prowadzenia procesu inwestycyjnego przez inwestorów.

 

III.5. Partnerski handel energią (peer-to-peer) przez prosumenta

Projekt będzie przewidywać wdrożenie art. 21 pkt 2 lit. a dyrektywy RED II, który stanowi, że państwa członkowskie zobowiązane są zapewnić, by prosumenci energii odnawialnej:
 działający samodzielnie lub
 za pośrednictwem koncentratorów
 mieli prawo wytwarzać energię odnawialną, również na własne potrzeby, przechowywać i sprzedawać swoje nadwyżki produkcji odnawialnej energii elektrycznej, w tym m.in. poprzez ustalenia w zakresie partnerskiego handlu (peer-to-peer).

Zgodnie z art. 2 pkt 18 RED II, partnerski handel (peer-to-peer) energią odnawialną oznacza jej sprzedaż pomiędzy
uczestnikami rynku:
 na podstawie umowy zawierającej z góry określone warunki dotyczące zautomatyzowanego wykonania transakcji i płatności za nią, bezpośrednio między uczestnikami rynku albo

 pośrednio, poprzez certyfikowanego uczestnika rynku będącego stroną trzecią, takiego jak koncentrator.

 

IV. System wsparcia umożliwiający modernizację instalacji OZE 

Obecnie obowiązują rozwiązania dedykowane modernizacji instalacji OZE w postaci definicji „modernizacji”, rozumianej jako wykonanie robót polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego lub zmianie parametrów użytkowych lub technicznych instalacji OZE. Natomiast w przypadku gdy modernizacja obejmie instalację OZE, która nie otrzymuje już żadnego wsparcia (w postaci świadectw pochodzenia, w systemie aukcyjnym albo taryfy gwarantowanej), możliwe jest wystawienie takiej instalacji do aukcji po spełnieniu określonych warunków. Co ważne, opisywane mechanizmy zostały wyłączone z notyfikacji programu pomocowego w postaci aukcyjnego systemu wsparcia dla wytwórców energii z odnawialnych źródeł, zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 13 grudnia 2017 r. SA.43697 (2015/N) – Polska – aukcyjny system wsparcia dla odnawialnych źródeł energii i odbiorców energochłonnych i dotychczas nie uzyskały odrębnej decyzji notyfikacyjnej. Dlatego ważne jest, aby zaproponować nowy system dla instalacji modernizowanych – uzupełniający obowiązujące i notyfikowane systemy wsparcia. Odpowiednie przepisy sprawią, że art. 4 RED II będzie całkowicie wdrożony.

 

V. Systemy wsparcia kontynuacyjnego umożliwiającego pokrycie uzasadnionych kosztów operacyjnych dla instalacji OZE po zakończeniu 15 letniego okresu wsparcia

Równolegle do systemu modernizacji instalacji OZE istnieje potrzeba wdrożenia systemu wsparcia kontynuacyjnego, lecz ograniczającego nakłady na przeprowadzenie niezbędnych inwestycji do poziomu niezbędnego do zachowania bieżącej działalności instalacji OZE.
System ten umożliwiałby pokrycie uzasadnionych kosztów operacyjnych dla instalacji OZE po zakończeniu 15-letniego okresu wsparcia. Bez uzyskania projektowanej pomocy wytwórcy energii w ww. instalacjach nie byliby w stanie utrzymać zdolności produkcyjnych instalacji OZE po zakończeniu okresu wsparcia. Wsparcie powinno dotyczyć uzasadnionych kosztów operacyjnych zapewniających rentowność produkcji energii poprzez pokrycie różnicy pomiędzy kosztami operacyjnymi a przychodami ze sprzedaży energii po cenie rynkowej.

 

VI. Hybrydowe instalacje OZE

W związku z coraz ambitniejszymi celami Polski w zakresie udziału OZE w końcowym zużyciu energii brutto, a także rozwojem technologii magazynowania energii pozwalających na rozciągnięcie możliwości dysponowania mocą instalacji także poza czas bezpośredniego wytwarzania energii w tej instalacji, np. w warunkach bezwietrznych lub po zmroku, istnieje konieczność dostosowania regulacji dotyczących hybrydowych instalacji OZE.

 

VII. Zmiany w zakresie morskiej energetyki wiatrowej

Zmiany ww. ustaw będą odpowiadać na potrzebę wprowadzenia niezbędnych modyfikacji redakcyjno-technicznych, w celu wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych w zakresie ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 234, z póżn. zm., zwaną dalej „ustawą offshore”), jak również są rezultatem doświadczeń wynikających ze stosowania ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej oraz ustawy – Prawo wodne, w kontekście przygotowania projektów morskich farm wiatrowych.

Wniosek został przygotowany z inicjatywy własnej Pełnomocnika Rządu do spraw Odnawialnych Źródeł Energii, popartej analizami przeprowadzonymi w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, zainicjowanymi jeszcze w Ministerstwie Energii. Stanowi on również rezultat przeglądu obowiązujących przepisów prawa unijnego i krajowego, uwag przekazanych przez organy administracji państwowej jak również wystąpień organizacji branżowych.

Projekt objęty wnioskiem o wpis ma także za cel w szczególności transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz. Urz. UE nr L 328, z 21.12.2018 r.).


 

Istota rozwiązań ujętych w projekcie

 

I. Biometan
Proponowanym rozwiązaniem problemów, które zostały zidentyfikowane i opisane powyżej, oraz proponowanym narzędziem interwencji jest nowelizacja obowiązujących aktów prawnych, tj. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii oraz innych ustaw, tj. ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne oraz
ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
Szczegółowy zakres zmian ujętych w projekcie ustawy stymulujących rozwój sektora biometanu obejmuje kompleksowy pakiet regulacji eliminujących bariery zidentyfikowane w ramach prowadzonych analiz, w tym:
1) wprowadzenie definicji biometanu, oraz wyłączenie pojęcia biogaz rolniczy z definicji biogazu; w związku z wprowadzeniem pojęcia biometan – wprowadzono również zmiany w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne w zakresie pojęcia – paliwo gazowe;
2) określenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu lub biometanu z biogazu – poprzez utworzenie „rejestru wytwórców biogazu” prowadzonego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki;
3) rozszerzenie zakresu rozdziału 3 ustawy OZE (zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego lub biopłynów oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub biopłynów) o zasady i warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biometanu z biogazu rolniczego – art. 24 ustawy OZE i kolejne, w szczególności rozszerzenie zakresu podmiotowego rejestru wytwórców biogazu rolniczego o
wytwórców biometanu z biogazu rolniczego;
4) poszerzenie obszaru działalności spółdzielni energetycznych o możliwość wytwarzania biometanu;
5) uchylenie przepisów dotyczących wniosku o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty (art. 47a ustawy OZE) oraz przepisów stanowiących o świadectwie pochodzenia biogazu rolniczego (art. 48 ustawy OZE i kolejne);
6) wprowadzenie gwarancji pochodzenia dla biometanu i rozszerzenie zakresu przedmiotowego rejestru gwarancji pochodzenia o dane dotyczące gwarancji pochodzenia biometanu;
7) zmiana definicji paliw gazowych w ustawie – Prawo energetyczne.

 

II. Klastry energii
W zakresie dotyczącym zapewnienia dynamicznego rozwoju klastrów energii projekt ustawy będzie również przewidywać kompleksowy pakiet rozwiązań, który swoim zakresem obejmuje:
1) ustanowienie czytelnych zasad zawierania porozumienia o utworzeniu klastra energii oraz doprecyzowanie definicji klastra energii;
2) doprecyzowanie przepisów określających zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz obszar działania klastra energii;
3) stworzenie rejestru klastrów energii oraz określenie zasad jego funkcjonowania;
4) zapewnienie warunków rozwoju klastrów energii poprzez wprowadzenie mechanizmu premiowania zużywania na własne potrzeby (tzw. autokonsumpcja) energii wytworzonej przez członków klastra energii;
5) ułatwienie współpracy poszczególnych członków klastra energii z operatorami systemów dystrybucyjnych poprzez określenie szczegółowych zasad tej współpracy;
6) określenie dla klastrów energii wymagań w zakresie stopnia pokrycia w ciągu roku łącznych potrzeb własnych członków klastra energii w zakresie energii elektrycznej, łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej, a także wymogu, aby co najmniej 30%, a od 1 stycznia 2026 r. – co najmniej 50% energii wytwarzanej w rejestrowanym klastrze energii pochodziło z OZE – spełnienie przedmiotowych wymagań będzie warunkiem skorzystania przez dany klaster energii z preferencyjnych rozwiązań przewidzianych w projekcie.

 

III. 1 Zwiększenie roli OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie
W ustawie o odnawialnych źródłach energii doprecyzuje się przepisy, dotyczące pierwszeństwa zakupu ciepła ze źródeł odnawialnych i instalacji termicznego przekształcania odpadów oraz wprowadza się zasady wydawania i rozliczania gwarancji pochodzenia ciepła i chłodu z OZE w celu wypromowania i zainteresowania ekologicznymi dostawami ciepła.

W ustawie Prawo energetyczne konieczne będą zaostrzone warunki obowiązku przyłączania do sieci ciepłowniczej oraz warunki odłączania się od sieci systemu nieefektywnego energetycznego, co jest wymogiem Dyrektywy RED II. W zakresie informowania odbiorców końcowych o efektywności energetycznej systemu ciepłowniczego oraz udziale energii odnawialnej w danym systemie ciepłowniczym potrzebne jest nałożenie na przedsiębiorstwa ciepłownicze obowiązków polegających na publikowaniu na stronie internetowej odpowiednich danych.

W odniesieniu do krajowego celu w zakresie udziału energii z odnawialnych źródeł energii w ciepłownictwie i chłodnictwie oraz orientacyjnej trajektorii udziału energii z odnawialnych źródeł energii w ciepłownictwie i chłodnictwie należy zauważyć, że te wielkości określone zostały w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu, wydawanym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu. Na ministra właściwego do spraw klimatu przewiduje się nałożenie obowiązku monitorowania realizacji powyższego celu. W zakresie obowiązku publikowania wykazu środków i podmiotów zobowiązanych realizujących cel, o którym mowa w art. 23 ust. 1 dyrektywy 2018/2001, proponuje się, aby obowiązek taki spoczywał na ministrze właściwym do spraw klimatu, który dane te będzie publikować na swoich stronach Biuletynu Informacji Publicznej.

W ustawie – Prawo energetyczne, w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania źródeł ciepła będących instalacjami OZE oraz źródeł ciepła odpadowego, będzie zapewniony zwrot z kapitału zaangażowany w tę działalność.

W ustawie – Prawo energetyczne zostanie uwzględniona możliwość odejścia przez przedsiębiorstwa wytwarzające ciepło w kogeneracji od sposobu kształtowania taryf w sposób uproszczony, jednak z konsekwencją braku możliwości zmiany przyjętego kosztowego kształtowania taryfy dla ciepła.

 

III.2 Gwarancje pochodzenia

Implementacja dyrektywy REDII wymaga nowelizacji przepisów w szczególności w poniższych obszarach:
1. Przystąpienie Prezesa URE, jako organu wydającego gwarancje pochodzenia w Polsce, do stowarzyszenia AIB, zrzeszającego podmioty wydające gwarancje pochodzenia, a w konsekwencji synchronizacja polskiego rejestru z HUB-em prowadzonym przez AIB oraz standardem European Energy Certificate System (EECS).
2. Należyte uwzględnienie wartości rynkowej gwarancji pochodzenia wobec producenta, który otrzymuje wsparcie finansowe z systemu wsparcia.
3. Uwzględnienie w krajowym porządku prawnym wymogów normy CEN – EN 16325 po jej aktualizacji i zatwierdzeniu.
4. Rozszerzenie rejestru gwarancji pochodzenia prowadzonego przez Towarową Giełdę Energii („TGE”) o nowe nośniki energii: gaz z odnawialnych źródeł (biometan), w tym wodór, ciepło oraz chłód.
5. Dostosowanie funkcjonalności rejestru gwarancji pochodzenia prowadzonego przez TGE do nowych przepisów.

 

III.3. Krajowy Punkt Kontaktowy OZE
Szczegółowe założenia planowanej ustawy w zakresie KPK OZE
 KPK OZE, jako punkt elektroniczny.
 KPK OZE stanowi platformę informacyjną dla wnioskodawców. Punkt ten powinien być postrzegany jako pierwszy punkt kontaktowy, w którym wnioskodawca może znaleźć informacje na temat tego, jakie pozwolenia są wymagane dla jego projektu i w jaki sposób te procedury są przeprowadzane, czyli:
 sposób załatwienia sprawy (listownie lub elektronicznie),
 podstawowe informacje, które powinien wiedzieć wnioskodawca przed rozpoczęciem postępowania,
 warunki, które trzeba spełnić, aby przystąpić do danego postępowania,
 czas w jakim należy załatwić sprawę,
 organ, właściwy do realizacji sprawy (z możliwością wyszukania za pomocą wpisania nazwy miejscowości lub kodu pocztowego),
 opis czynności jakie musi spełnić wnioskodawca krok po kroku,
 przedstawienie czynności wykonywanych przez organ wydający rozstrzygnięcie,
 koszt postępowania,
 czas trwania postępowania,
 odwołanie się od rozstrzygnięcia.

 

III.4. Uproszczenie procedur administracyjnych
Aby spełnić obowiązki określone w REDII konieczne jest podjęcie działań umożliwiających przyspieszenie inwestycji w odnawialne źródła energii. Niniejszy projekt ustawy będzie regulować zmiany proceduralne związane z indywidualnym postępowaniem administracyjnym. W celu przyspieszenia inwestycji w OZE należy jednak usprawnić także procedurę przyjmowania gminnych dokumentów planistycznych tj. studium oraz MPZP, które pomimo tego, że są rodzajem procesu politycznego, będącego emanacją samorządności społeczności lokalnej, to jednak w wielu przypadkach stanowi najdłuższy z etapów – bezpośrednio wpływających na długość trwania procesu inwestycyjnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach administracji rządowej prowadzone są prace nad ograniczeniem długości i istniejącej dotychczas sekwencyjności przyjmowania studium oraz MPZP. Wyniki tych prac będą mieć także pozytywny wpływ na realizację projektów OZE. Modyfikacja planistycznej, a więc społeczno-politycznej fazy procedury administracyjnej – zmiany studium lub MPZP – jest tym istotniejsza, że wypis i wyrys z MPZP potwierdzający możliwość lokalizacji instalacji OZE w danej lokalizacji jest obecnie elementem niezbędnym dla uzyskania warunków przyłączenia i podpisania umowy o przyłączenie.

Niezależnie od powyższego, wskazane jest dążenie do tego, aby na wybranych rodzajach obszarów inwestycje w odnawialne źródła energii mogły być realizowane z ograniczonym wpływem procedur planistycznych. Projekt ustawy będzie zawierać uproszczenia między innymi w obszarach: proces przyłączania do sieci elektroenergetycznej, procesy wynikające z prawa budowlanego czy usprawnienie procesu inwestycyjnego.

 

III.5. Partnerski handel (peer-to-peer) – przez prosumenta
Wprowadzenie możliwości bezpośredniego handlu energią P2P który umożliwi:
 przekazywanie energii nieskonsumowanej przez podmiot posiadający instalację OZE do drugiego podmiotu w celu pokrycia jego zapotrzebowania na energię za pośrednictwem platformy internetowej lub określonych technologii działających jako pośrednik, które zapewnią operatorom rynku cyfrowe połączenia wzajemne niezbędne do ułatwienia wymiany energii;
 wymianę energii pomiędzy podmiotami poprzez sieć elektroenergetyczną. W tym przypadku nadwyżki energii przekraczające chwilowo sumaryczne zapotrzebowanie obu podmiotów również mogą trafić do sieci elektroenergetycznej.

 

IV. System wsparcia umożliwiający modernizację instalacji OZE
Założenia systemu:
 System wsparcia modernizacji będzie mieć zastosowanie do instalacji OZE, których wiek przekracza 15 lat. Dla uproszczenia identyfikacji uprawnionych instalacji wsparcie będzie adresowane do instalacji OZE po zakończeniu pierwotnego 15-letniego okresu wsparcia (w systemie świadectw pochodzenia lub aukcyjnym lub FIT/FIP).
 Prawo do nowego wsparcia powinno móc być przyznawane jeszcze przed upływem pierwotnego okresu wsparcia, tak aby umożliwić terminową realizację niezbędnych inwestycji wydłużających cykl życia instalacji.
 Wsparcie dotyczy kosztów modernizacji nie mniejszych niż 25% nakładów na nową referencyjną instalację OZE, w celu wyeliminowania wspierania napraw i usprawnień o mniejszej wartości, które powinny być finansowane z przychodów z działalności instalacji, bądź wsparcia operacyjnego.
 Modernizowane instalacje OZE będą konkurować o wsparcie z instalacjami nowymi (m.in. uczestniczyć w tym samym koszyku aukcyjnym). Pozwoli to na zapewnienie odpowiedniej podaży projektów w wybranych koszykach a tym samym skuteczne rozstrzyganie ogłoszonych aukcji.
 System wsparcia modernizacji obejmie inwestycje wpływające na poprawę produkcyjnych parametrów instalacji, dotyczących wytwarzania energii z OZE, tj. modernizację, w tym konwersję.
 Wsparcie dotyczyć będzie więc jedynie produkcyjnej części instalacji, bezpośrednio związanej z wytwarzaniem energii w tej instalacji (np. turbina, generator). 
W szczególności, wsparcie nie będzie odnosić się do infrastruktury i urządzeń instalacji OZE, które mają jedynie charakter środowiskowy (np. przepławki dla ryb) – nie będą to koszty kwalifikowane w tym systemie.
 Zakłada się, że wsparcie udzielone instalacjom zmodernizowanym wyniesie maksymalnie 15 lat.

 

V. System wsparcia kontynuacyjnego umożliwiający pokrycie uzasadnionych kosztów operacyjnych dla instalacji OZE po zakończeniu 15-letniego okresu wsparcia
W celu umożliwienia pokrycia uzasadnionych kosztów operacyjnych dla technologii: elektrowni wodnych, biomasowych i biogazowych oraz w przedziałach mocowych uzasadniających dodatkowe różnicowanie poziomu wsparcia w ramach tych technologii które po zakończeniu 15-letniego okresu wsparcia (w postaci świadectw pochodzenia lub prawa do korzystania z systemu FIT/FIP lub systemu aukcyjnego), są utrzymane w stanie technicznym umożliwiającym ich dalszą eksploatację przez kolejne 10 lat, niezbędne jest ustanowienie nowego, dedykowanego tym instalacjom systemu wsparcia kontynuacyjnego, zapewniającego rentowność produkcji energii poprzez pokrycie różnicy pomiędzy kosztami operacyjnymi a przychodami ze sprzedaży energii po cenie rynkowej (premia).

Założenia systemu wsparcia kontynuacyjnego umożliwiającego pokrycie uzasadnionych kosztów operacyjnych dla instalacji OZE po zakończeniu 15-letniego okresu wsparcia:
 wsparcie nie może być łączone dla tego samego okresu z innym wsparciem operacyjnym (np. rynek mocy, wsparcie dla wysokosprawnej kogeneracji);
 wsparcie może być łączone ze wsparciem inwestycyjnym (np. dotacje i pożyczki NFOŚiGW) i nie podlega regule kumulacji (wysokość wsparcia operacyjnego nie jest kalkulowana z uwzględnieniem kosztów inwestycyjnych, dlatego nie zaistnieje sytuacja podwójnego finansowania tych samych kosztów z obu instrumentów);
 poziom wsparcia określany jest dla trzech technologii: elektrowni wodnych, biomasowych i biogazowych oraz w przedziałach mocowych uzasadniających dodatkowe różnicowanie poziomu wsparcia w ramach tych technologii.

 

VI. Zmiany w zakresie morskiej energetyki wiatrowej
Zmiany w ustawie o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych mają na celu wprowadzenia niezbędnych modyfikacji redakcyjno-technicznych w celu wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych. Stanowi to odpowiedź na uwagi zgłoszone przez Biuro Legislacyjne Senatu na etapie prac nad ustawą offshore w Senacie. Zmiany dotyczące ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej mają na celu, m.in. bardziej efektywne planowanie rozwoju infrastruktury służącej do wyprowadzenia mocy z morskich farm wiatrowych Ponadto, proponuje się wykreślenie odniesienia do koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ponieważ na podstawie ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz niektórych innych ustaw uchylono art. 47 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowił podstawę do wydania przez Radę Ministrów uchwały dotyczącej koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju.

Zmiana ustawy – Prawo wodne przesądza wątpliwości interpretacyjne.

 

VII. Hybrydowe instalacje OZE
W projekcie zostanie zaproponowana zmiana definicji hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii pozwalają na zdecydowaną poprawę wskaźnika wykorzystania mocy poszczególnych technologii wytwarzania energii elektrycznej wchodzących w skład instalacji hybrydowej. Zagwarantuje to istotne korzyści wynikające z bieżącej eksploatacji sieci dystrybucyjnej i pozwoli na uniknięcie istotnych wydatków na jej rozbudowę, których poniesienie byłoby konieczne w przypadku podłączania poszczególnych instalacji odnawialnych źródeł energii – bez efektu synergii, ze wzrostem wydajności i stabilności pracy wytwarzania energii elektrycznej osiąganej w przypadku hybrydowych instalacji odnawialnych źródeł energii. Opracowane analizy potwierdzają, iż nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanej ustawy środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu. Działania regulacyjne które są objęte wnioskiem, poza korzyściami związanymi z rozwojem sektorów objętych regulacją będą wywoływały również określone konsekwencje finansowe, związane m.in. z wpływem systemów modernizacji oraz kontynuacji wsparcia na rachunek końcowy odbiorcy.

Wreszcie, mając na uwadze konieczność:
1) wprowadzenia nowych instrumentów nadzoru rynkowego w postaci rejestru wytwórców biogazu i rejestru klastrów energii,
2) modyfikacji istniejących instrumentów nadzoru rynkowego, polegającej na poszerzeniu zakresu podmiotowego rejestru wytwórców biogazu rolniczego o wytwórców biometanu z biogazu rolniczego i zakresu przedmiotowego rejestru gwarancji pochodzenia o dane w zakresie gwarancji pochodzenia biometanu,
3) transpozycję przepisów dyrektywy REDII,
4) konieczność wprowadzenia rozwiązań dla instalacji modernizowanych oraz wsparcie kontynuacyjne dla istniejących instalacji,
5) wprowadzenie nowych rozwiązań dla hybrydowych instalacji OZE
6) niezbędne usprawnienia dla morskiej energetyki wiatrowej, – niezbędne jest podjęcie prac nad zmianami ustawowymi oraz w stosownych obszarach uwzględnienie w projekcie wpływu ww. planowanych działań na sektor finansów publicznych.

 

Projekt OSR załączony do niniejszego zgłoszenia do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów zawiera materiały analityczne opisujące ww. wpływ w sposób szczegółowy.

źródło: BIP KPRM


Interesujesz się systemami wsparcia OZE? Zapraszamy do udziału w kolejnej edycji naszego seminarium:

👉 Nowelizacja ustawy o OZE A. D. 2021

– istotne zmiany w systemach wsparcia, nowy zakres uprawnień i obowiązków inwestorów

24 listopada 2021 I Warszawa & online

Szczegóły: https://powermeetings.eu/szkolenie-nowelizacja-ustawy-oze/

 

Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu 👍

   

MKiŚ przygotowuje rozwiązania, które zwiększą udział OZE w krajowym systemie m.in. w zakresie biometanu i klastrów energii

W Ministerstwie Klimatu i Środowiska trwają prace nad projektem „nowelizacji ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw”. Celem nowych rozwiązań jest przede wszystkim zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) w krajowym zużyciu energii. Mają za zadanie także dalszy wpływ na rozwój sektora energii zgodny z ambicjami redukcji emisyjności gospodarki i spełniania zobowiązań międzynarodowych.



Główny kierunek to tworzenie prawa i warunków, które dają możliwość rozwoju zarówno indywidualnym producentom, jak i przedsiębiorcom. Pozwoli to na dalszy dynamiczny rozwój odnawialnych źródeł energii w naszym kraju i nowe innowacyjne projekty. Propozycje rozwiązań, przyczynią się także do zwiększania pozytywnego wpływu OZE na bezpieczeństwo systemu elektroenergetycznego.

Nowelizacja ustawy o OZE to również  realizacja unijnych zobowiązań i transpozycja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zwanej dyrektywą RED II. Równolegle prowadzone są prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw, który będzie wdrażał ww. dyrektywę w obszarze transportu.

Nowe przepisy skierowane będą na rozwój i wzmocnienie nowych rozwiązań i technologii sektora OZE.  W szczególności dotyczyć będą takich obszarów jak:

  • biometan (m.in. definicja i zakres prowadzenia działalności),
  • klastry energii (m.in. czytelne zasady tworzenia i zakres funkcjonowania),
  • hybrydowe instalacje OZE, czy instalacje modernizowane,
  • zwiększanie udziału OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie.

W ramach wspomnianej transpozycji unijnej dyrektywy RED II planowane jest także utworzenie Krajowego Punktu Kontaktowego jako wsparcie informacyjne w zakresie realizacji inwestycji OZE. Ponadto uproszczone zostaną procedury administracyjne oraz rozszerzone będzie stosowanie gwarancji pochodzenia.

Wspieranie odnawialnych źródeł energii jest jednym z celów krajowej oraz unijnej polityki energetycznej. Rozwój technologii OZE generuje jednocześnie wzrost gospodarczy, a  inwestycje w  tym zakresie pozwalają na pokrycie rosnącego zapotrzebowania na energię. Mają też duży wpływ na bezpieczeństwo dostaw. Dzięki odnawialnym źródłom nasze gospodarstwa domowe korzystają z przyjaznych środowisku rozwiązań, a przedsiębiorcy – z czystej energii przy produkcji i wytwarzaniu różnych dóbr.

Przygotowane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska przepisy wpłyną pozytywnie na rozwój sektora OZE w naszym kraju. Będą także wsparciem dla nowych inwestorów i ich projektów. Jest to kolejny etap transformacji polskiego rynku energii elektrycznej, która  jest niezbędna by zapewnić konsumentom i aktywnym odbiorcom ważną rolę w zapewnianiu elastyczności systemu elektroenergetycznego.

Przekazanie do konsultacji publicznych i uzgodnień międzyresortowych projektu nowelizacji ustawy o OZE MKIŚ planuje w czwartym kwartale br.

źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska


Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu 👍

Kontakt

Renata Kałużna Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.

Al. Jerozolimskie 27
00-508 Warszawa

tel.: +48 22 740 67 80
kom.: +48 603 386 917
faks: +48 22 672 95 89

NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059

Renata.Kaluzna@powermeetings.eu

Stronę redaguje: Jolanta Szczepaniak
Kontakt: powermeetings@powermeetings.eu