






12 czerwca 2026 r. opublikowano rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska zmieniające przepisy dotyczące obszarów, na których dopuszcza się lokalizowanie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla. To ważny krok w budowaniu krajowych ram prawnych dla rozwoju technologii Carbon Capture and Storage (CCS).
Choć sama regulacja nie przesądza jeszcze o powstaniu konkretnych instalacji, stanowi istotny sygnał dla rynku – Polska rozpoczyna kolejny etap przygotowań do rozwoju infrastruktury niezbędnej do wychwytywania i bezpiecznego składowania CO₂.
Co zmienia nowe rozporządzenie?
Najważniejszą zmianą jest znaczące rozszerzenie katalogu obszarów, na których będzie można prowadzić prace związane z poszukiwaniem i rozpoznawaniem potencjalnych miejsc podziemnego składowania dwutlenku węgla.
Dotychczas możliwość lokalizowania kompleksów podziemnego składowania CO₂ była dopuszczona wyłącznie w jednym obszarze znajdującym się pod dnem Morza Bałtyckiego. Nowe przepisy wskazują dodatkowo 18 obszarów zlokalizowanych zarówno na lądzie, jak i w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Morza Bałtyckiego.
Wskazane lokalizacje obejmują głębokie struktury geologiczne, takie jak:
Obszary zostały wytypowane na podstawie analiz danych geologicznych, hydrogeologicznych, geofizycznych i środowiskowych oraz spełniają kryteria bezpieczeństwa niezbędne do potencjalnego, długoterminowego składowania CO₂.
To nie jest jeszcze zgoda na budowę składowisk CO₂
Warto podkreślić, że nowe przepisy nie oznaczają automatycznej zgody na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
Rozporządzenie wyznacza jedynie obszary, w obrębie których dopuszczalne będzie prowadzenie prac poszukiwawczych, rozpoznawczych i dokumentacyjnych. Dopiero ich wyniki pozwolą ocenić, czy dana struktura geologiczna spełnia rygorystyczne wymogi bezpieczeństwa.
Każdy projekt będzie musiał przejść wieloetapową procedurę administracyjną, obejmującą m.in.:
Dopiero po przejściu wszystkich etapów możliwe będzie ubieganie się o koncesję na prowadzenie działalności związanej z podziemnym składowaniem CO₂.
Dlaczego to ważna informacja dla przemysłu?
Technologia CCS jest postrzegana jako jedno z kluczowych narzędzi wspierających dekarbonizację sektorów, w których znaczna część emisji ma charakter procesowy, a ich ograniczenie przy wykorzystaniu innych technologii jest szczególnie trudne.
Dotyczy to przede wszystkim przemysłu:
Właśnie dla tych branż rozwój infrastruktury CCS może w przyszłości odegrać istotną rolę w realizacji krajowych i unijnych celów klimatycznych.
Jednocześnie Ministerstwo Klimatu i Środowiska podkreśla, że rozwój technologii CCS nie ma konkurować z rozwojem odnawialnych źródeł energii, ale stanowić ich uzupełnienie – szczególnie tam, gdzie redukcja emisji jest najbardziej wymagająca.
Rok 2026 może okazać się przełomowy dla rozwoju CCS w Polsce
Nowelizacja przepisów pokazuje, że Polska stopniowo przechodzi od etapu analiz i dyskusji do budowania konkretnych fundamentów prawnych i administracyjnych dla rozwoju rynku CCS.
Przed branżą wciąż stoi wiele wyzwań – od regulacji, przez budowę infrastruktury, po kwestie finansowania i akceptacji społecznej. Jednak kolejne działania administracyjne pokazują, że temat CCS coraz wyraźniej staje się jednym z elementów długoterminowej strategii dekarbonizacji przemysłu.
Właśnie tym zagadnieniom poświęcona będzie kolejna edycja CCS & CCU Congress, która odbędzie się pod koniec 2026 roku. Wydarzenie zgromadzi przedstawicieli administracji publicznej, przemysłu, ekspertów, dostawców technologii i inwestorów, aby wspólnie dyskutować o kierunkach rozwoju rynku CCS w Polsce i Europie.

Co jeszcze organizujemy?
16 edycja jesiennego Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle, które odbędzie się 22 i 23 października 2026 we Wrocławiu. Spotkanie od lat gromadzi przedstawicieli ciepłowni, energetyki, przemysłu, dostawców paliw oraz ekspertów, tworząc przestrzeń do rozmów o najważniejszych wyzwaniach i kierunkach rozwoju rynku.
Szczegóły i rejestracja: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

Przyjęty przez Radę Ministrów Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK) po raz kolejny rozpoczyna dyskusję o miejscu biomasy w polskiej transformacji energetycznej.
Choć uwaga opinii publicznej koncentruje się dziś głównie na energetyce wiatrowej, fotowoltaice, magazynach energii czy atomie, dokument pokazuje, że biomasa nadal pozostaje jednym z elementów krajowego miksu energetycznego.
Pytanie brzmi jednak: na jak długo?
Biomasa pozostaje w KPEiK
Autorzy dokumentu podkreślają, że wykorzystanie biomasy musi uwzględniać kryteria zrównoważonego rozwoju oraz zasadę kaskadowego wykorzystania surowca.
Oznacza to, że drewno i inne zasoby biomasy powinny być w pierwszej kolejności wykorzystywane tam, gdzie przynoszą największą wartość gospodarczą i materiałową, a dopiero później energetyczną.
Jednocześnie KPEiK nie zakłada całkowitego odejścia od biomasy.
Wręcz przeciwnie – wskazuje ją jako jedno z paliw wspierających transformację sektora ciepłowniczego.
Ciepłownictwo potrzebuje paliwa przejściowego
W dokumencie znalazł się jednoznaczny zapis, że biomasa może pełnić istotną rolę przejściową w ciepłownictwie systemowym.
Ma to szczególne znaczenie dla przedsiębiorstw, które:
Dla wielu przedsiębiorstw ciepłowniczych biomasa pozostaje dziś jedną z najbardziej dostępnych technologii pozwalających ograniczyć emisyjność bez konieczności całkowitej przebudowy systemu.
Szczególnie ważna dla mniejszych ciepłowni
KPEiK zwraca uwagę, że zwłaszcza w regionach o dużej dostępności biomasy wykorzystanie tego paliwa może być racjonalnym rozwiązaniem ekonomicznym.
To ważny sygnał dla mniejszych i średnich przedsiębiorstw ciepłowniczych, które nie zawsze dysponują warunkami technicznymi lub finansowymi do wdrażania najbardziej zaawansowanych technologii.
Biomasa nie będzie jednak jedynym rozwiązaniem
Jednocześnie dokument wyraźnie wskazuje kierunek dalszej transformacji.
W kolejnych latach coraz większą rolę mają odgrywać:
Oznacza to, że biomasa nie jest wskazywana jako docelowe rozwiązanie dla całego sektora, lecz jako jeden z elementów szerszego miksu technologicznego.
Wyzwanie: dostępność surowca
Kluczowym zagadnieniem pozostaje dostępność biomasy spełniającej wymagania zrównoważonego rozwoju.
KPEiK odwołuje się do celów LULUCF, zasad RED III oraz konieczności zachowania równowagi pomiędzy wykorzystaniem surowca przez przemysł i energetykę.
To właśnie kwestia dostępności biomasy może w najbliższych latach stać się jednym z najważniejszych tematów dla branży.
Biomasa nadal ma swoje miejsce
KPEiK nie daje podstaw do stwierdzenia, że biomasa znika z polskiej energetyki.
Wręcz przeciwnie – dokument potwierdza jej znaczenie w procesie odchodzenia od węgla i transformacji ciepłownictwa.
Jednocześnie wyraźnie wskazuje, że przyszłość sektora będzie opierała się na współistnieniu wielu technologii i paliw.
Pozostaje więc pytanie, które będzie jednym z kluczowych tematów najbliższych lat:
Jaką rolę biomasa będzie odgrywać w polskim miksie energetycznym po 2030 roku? Czy dostępność surowca pozwoli na dalszy rozwój projektów biomasowych? Jak pogodzić potrzeby energetyki, ciepłownictwa i przemysłu z wymaganiami zrównoważonego wykorzystania biomasy?
To tylko część pytań, które będą przedmiotem dyskusji podczas 16 edycji jesiennego Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle, które odbędzie się 22 i 23 października 2026 we Wrocławiu. Spotkanie od lat gromadzi przedstawicieli ciepłowni, energetyki, przemysłu, dostawców paliw oraz ekspertów, tworząc przestrzeń do rozmów o najważniejszych wyzwaniach i kierunkach rozwoju rynku.
Szczegóły i rejestracja: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

Rada Ministrów przyjęła Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 roku z perspektywą do 2040 roku (KPEiK) – dokument, który wyznacza kierunki transformacji energetycznej Polski na najbliższe lata.
To jeden z najważniejszych dokumentów strategicznych dla sektora energetycznego, ciepłowniczego i przemysłowego. Określa bowiem nie tylko cele klimatyczne i emisyjne, ale również wskazuje technologie i paliwa, które mają zapewnić Polsce bezpieczeństwo energetyczne oraz konkurencyjność gospodarki.
Polska stawia na miks technologii, a nie jedno rozwiązanie
Jednym z najważniejszych wniosków płynących z KPEiK jest odejście od myślenia o jednej dominującej technologii.
Transformacja ma opierać się równocześnie na rozwoju:
Dokument zakłada, że bezpieczeństwo energetyczne Polski będzie budowane poprzez dywersyfikację źródeł energii i zwiększanie elastyczności systemu.
OZE mają odpowiadać za nawet 32% zużycia energii już w 2030 roku
Według KPEiK udział odnawialnych źródeł energii w końcowym zużyciu energii brutto ma osiągnąć 30–32% w 2030 roku.
W poszczególnych sektorach oznacza to:
W porównaniu z wcześniejszymi założeniami oznacza to znaczące przyspieszenie transformacji.
Ciepłownictwo będzie przechodzić głęboką zmianę
Dokument wskazuje, że do 2040 roku potrzeby cieplne mają być pokrywane przede wszystkim przez ciepło systemowe oraz nisko- i zeroemisyjne źródła indywidualne.
Wśród technologii, które mają odegrać kluczową rolę w transformacji ciepłownictwa, wymieniono:
Jednocześnie dokument przewiduje przejściową rolę biomasy, szczególnie w procesie odchodzenia od węgla.
Gaz pozostaje paliwem pomostowym
Wbrew pojawiającym się opiniom KPEiK nie zakłada szybkiego odejścia od gazu ziemnego.
Wręcz przeciwnie – dokument wskazuje, że zapotrzebowanie na gaz osiągnie maksimum około 2030 roku, a jego wykorzystanie będzie nadal niezbędne dla zapewnienia stabilności systemu energetycznego.
Szczególne znaczenie ma również rozwój infrastruktury umożliwiającej w przyszłości transport biometanu i wodoru.
Wodór i biometan mają odegrać coraz większą rolę
KPEiK zakłada rozwój krajowej produkcji biometanu oraz wodoru odnawialnego.
Jednocześnie autorzy dokumentu wskazują, że realizacja ambitnych celów europejskich będzie wymagała dalszego rozwoju infrastruktury przesyłowej i magazynowej oraz stworzenia odpowiednich mechanizmów wsparcia dla nowych technologii.
Atom dopiero po 2035 roku
Istotnym elementem przyszłego miksu energetycznego ma być energetyka jądrowa.
Pierwszy blok elektrowni jądrowej planowany jest po 2035 roku, natomiast do 2040 roku moc energetyki jądrowej ma osiągnąć około 5,9 GW.
Do tego czasu stabilność systemu mają zapewniać przede wszystkim OZE, magazyny energii, źródła gazowe oraz rozwijane mechanizmy elastyczności.
Ponad bilion złotych inwestycji
Realizacja KPEiK oznacza ogromne nakłady inwestycyjne.
Według dokumentu transformacja energetyczno-klimatyczna będzie wymagała inwestycji rzędu 1039–1128 mld zł w latach 2026–2030.
Największe środki mają zostać przeznaczone na:
Kierunek został wyznaczony
KPEiK pokazuje, że transformacja energetyczna w Polsce będzie oparta na różnorodnym miksie technologii oraz stopniowym odchodzeniu od paliw wysokoemisyjnych.
Najbliższe lata będą okresem intensywnych inwestycji, modernizacji infrastruktury i poszukiwania równowagi pomiędzy bezpieczeństwem energetycznym, konkurencyjnością gospodarki i realizacją celów klimatycznych.
Pobierz pełną treść Krajowego Planu w Dziedzinie Energii i Klimatu: KPEiK_czerwiec_2026
Załącznik 1. do aKPEiK – Scenariusz przyspieszonej transformacji (WAM): Zał_1_Scenariusz_WAM
Więcej informacji znajduje się na www Ministerstwa Energii pod linkiem:
Tematy związane z rolą biomasy w transformacji energetycznej, dostępnością surowca, wymaganiami zrównoważonego rozwoju oraz miejscem biomasy w przyszłym miksie energetycznym będą również przedmiotem dyskusji podczas 16 edycji jesiennego Forum Biomasy i RDF w Ciepłownictwie, Energetyce i Przemyśle, która odbędzie się 22 i 23 października 2026 we Wrocławiu.
To właśnie tam przedstawiciele ciepłowni, energetyki, przemysłu, dostawcy paliw oraz eksperci będą rozmawiać o praktycznych aspektach realizacji celów transformacji energetycznej i wyzwaniach stojących przed branżą w najbliższych latach.
Szczegóły i rejestracja: https://powermeetings.eu/forum-technologi-w-cieplownictwie-energetyce-spalanie-biomasy/

W ostatnich dniach Komisja Europejska opublikowała nową dokumentację techniczną EUDR Information System – Operator API Reference v1.0. Dokument obejmuje nową architekturę API V3 i stanowi kolejny krok w przygotowaniach do wdrożenia systemu obsługującego obowiązki wynikające z Rozporządzenia EUDR.
Choć publikacja ma charakter techniczny i skierowana jest przede wszystkim do firm integrujących własne systemy informatyczne z EUDR Information System, pokazuje ona kierunek dalszych działań Komisji Europejskiej oraz stopień zaawansowania prac nad infrastrukturą, która będzie obsługiwać proces składania deklaracji należytej staranności.
Co zawiera nowa dokumentacja?
Nowa specyfikacja API V3 obejmuje między innymi:
• obsługę Due Diligence Statements (DDS),
• obsługę Simplified Declarations (SD),
• nowe funkcjonalności wynikające ze zmian wprowadzonych rozporządzeniem UE 2025/2650,
• możliwość grupowania deklaracji,
• nowe zasady wymiany danych pomiędzy przedsiębiorstwami a systemem EUDR.
Komisja Europejska wskazuje jednocześnie, że dokumentacja może jeszcze podlegać dalszym zmianom, ponieważ trwa proces aktualizacji przepisów wykonawczych dotyczących funkcjonowania systemu.
Co oznacza API V3 dla przedsiębiorstw?
Dla większości firm z branży drzewnej publikacja nowej dokumentacji nie oznacza jeszcze nowych obowiązków operacyjnych.
Jest natomiast ważnym sygnałem dla przedsiębiorstw przygotowujących procesy związane z EUDR, dostawców oprogramowania oraz działów compliance i IT.
Nowa wersja systemu uwzględnia zmiany przyjęte pod koniec 2025 roku, w tym wprowadzenie nowych kategorii uczestników rynku oraz uproszczonych deklaracji dla wybranych grup przedsiębiorców.
W praktyce oznacza to, że firmy planujące automatyczną wymianę danych z systemem EUDR powinny już uwzględniać architekturę V3 jako docelowy standard integracji.
EUDR: coraz większe znaczenie danych i identyfikowalności
Publikacja nowej dokumentacji potwierdza również kierunek zmian obserwowany od wielu miesięcy.
W centrum systemu EUDR znajdują się dziś nie tylko same produkty i surowce, ale przede wszystkim dane dotyczące ich pochodzenia, identyfikowalności oraz zgodności z wymaganiami regulacyjnymi.
Dla przedsiębiorstw oznacza to konieczność przygotowania procesów umożliwiających gromadzenie, weryfikację i przekazywanie informacji w całym łańcuchu dostaw.
O tym też będziemy rozmawiać podczas Forum Przemysłu Drzewnego 2026
Tematy związane z EUDR oraz praktycznym funkcjonowaniem nowych wymagań będą jednym z ważnych elementów programu V Forum Przemysłu Drzewnego.
Podczas wydarzenia w temacie: „EUDR – jak zmienia się system kontroli rynku drewna” wystąpi dr inż. Ilona Olsztyńska z SGS Polska.
Wystąpienie będzie okazją do omówienia najnowszych zmian regulacyjnych, funkcjonowania systemu EUDR oraz praktycznych wyzwań, z którymi już dziś mierzą się przedsiębiorstwa przygotowujące się do wdrożenia nowych obowiązków.
W sytuacji, gdy Komisja Europejska sukcesywnie rozwija zarówno przepisy wykonawcze, jak i narzędzia informatyczne wspierające realizację EUDR, śledzenie tych zmian staje się istotnym elementem przygotowania przedsiębiorstw do nowych realiów funkcjonowania rynku.
Szczegóły i możliwość rejestracji na Forum znajdziesz na www: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/
Kontakt z organizatorem:
Jola Szczepaniak
powermeetings.eu
kom.: +48 505 659 477
e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu
Zobacz również:
EUDR – projekt ustawy już na www RCL. Co to oznacza dla rynku drzewnego?
EUDR w przemyśle drzewnym – sprawdź czy Twój produkt jest na liście objętej rozporządzeniem
Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu

Rozporządzenie PPWR, czyli unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, to jedna z istotniejszych zmian regulacyjnych dla firm korzystających z opakowań, wprowadzających je na rynek lub funkcjonujących w łańcuchach dostaw opartych na transporcie i logistyce.
Choć PPWR często kojarzone jest głównie z sektorem opakowaniowym, jego znaczenie może być istotne również dla przemysłu drzewnego. Dotyczy bowiem nie tylko samych producentów opakowań, ale także firm wykorzystujących opakowania drewniane, palety, rozwiązania transportowe, systemy wielokrotnego użytku oraz modele oparte na recyklingu i ponownym wykorzystaniu materiałów.
Czego dotyczy PPWR?
PPWR zastępuje dotychczasowe ramy regulacyjne dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych i ma na celu ograniczenie ilości odpadów, zwiększenie recyklingu, rozwój ponownego użycia opakowań oraz ujednolicenie zasad funkcjonowania rynku opakowań w Unii Europejskiej.
W praktyce oznacza to większy nacisk na cały cykl życia opakowania: od projektowania, przez wykorzystanie w łańcuchu dostaw, po zbiórkę, ponowne użycie, recykling lub zagospodarowanie odpadu.
Dla firm z rynku drzewnego ważne jest to, że regulacja obejmuje opakowania wykonane z różnych materiałów, a więc również te, w których istotną rolę odgrywa drewno, papier, tektura czy materiały pochodzenia włóknistego.
Opakowania drewniane i palety w nowym otoczeniu regulacyjnym
Jednym z obszarów, który może mieć szczególne znaczenie dla branży, są opakowania transportowe i logistyczne, w tym palety oraz opakowania wielokrotnego użytku.
Drewno od lat pełni ważną funkcję w logistyce i magazynowaniu. Palety drewniane, skrzynie, elementy zabezpieczające ładunki czy opakowania transportowe są częścią codziennego funkcjonowania wielu sektorów gospodarki.
PPWR może zwiększyć znaczenie tych rozwiązań, które wpisują się w model ponownego użycia, naprawy i recyklingu. Jednocześnie nowe wymagania mogą oznaczać konieczność dokładniejszego dokumentowania przepływu opakowań, ich trwałości, przydatności do ponownego użycia oraz sposobu zagospodarowania po zakończeniu cyklu życia.
Dla firm działających w obszarze palet, opakowań drewnianych i logistyki może to oznaczać zarówno nowe obowiązki, jak i szansę na wzmocnienie roli drewna jako materiału wpisującego się w gospodarkę obiegu zamkniętego.
Reuse, repair, recycle – drewno w gospodarce obiegu zamkniętego
PPWR wzmacnia kierunek, w którym coraz większe znaczenie mają ponowne użycie, naprawa, recykling i efektywność materiałowa.
Dla rynku drzewnego oznacza to rosnącą rolę modeli, w których drewno nie jest traktowane wyłącznie jako jednorazowy materiał opakowaniowy lub odpad, lecz jako surowiec mogący funkcjonować w kolejnych cyklach wykorzystania.
Szczególnego znaczenia mogą nabrać:
W praktyce może to zwiększać znaczenie firm, które potrafią łączyć produkcję, logistykę, naprawę, recykling i dokumentowanie obiegu materiału.
Wpływ na koszty i organizację łańcuchów dostaw
Nowe regulacje mogą wpłynąć także na koszty funkcjonowania przedsiębiorstw. Dotyczy to zarówno producentów opakowań, jak i firm, które korzystają z opakowań w działalności handlowej, eksportowej, magazynowej czy transportowej.
Potencjalne skutki dla przedsiębiorstw mogą obejmować:
Dla części firm może to oznaczać dodatkowe obciążenia organizacyjne. Dla innych – możliwość budowania przewagi konkurencyjnej poprzez wcześniejsze dostosowanie modeli działania do nowych wymagań.
Konkurencyjność przemysłu drzewnego
PPWR wpisuje się w szerszy trend regulacyjny, w którym przedsiębiorstwa coraz częściej muszą wykazywać nie tylko jakość produktu, ale także sposób jego wytworzenia, wykorzystania, transportu i zagospodarowania po zakończeniu cyklu życia.
Dla przemysłu drzewnego może to mieć kilka konsekwencji.
1️⃣ Po pierwsze, wzrośnie znaczenie danych. Firmy będą musiały lepiej rozumieć, jakie opakowania stosują, jak długo są one używane, czy nadają się do recyklingu oraz jak wygląda ich ślad środowiskowy.
2️⃣ Po drugie, większego znaczenia nabierze współpraca w łańcuchu dostaw. Producent, dostawca opakowań, operator logistyczny, odbiorca i firma zajmująca się recyklingiem będą musieli działać w bardziej zintegrowanym modelu.
3️⃣ Po trzecie, regulacje środowiskowe coraz silniej wpływają na konkurencyjność. Firmy, które wcześniej uporządkują procesy związane z opakowaniami, obiegiem materiałów i dokumentacją, mogą łatwiej odpowiadać na wymagania klientów, audytorów i partnerów handlowych.
Co to oznacza dla branży?
PPWR nie powinno być analizowane wyłącznie jako kolejny obowiązek regulacyjny. Z perspektywy rynku drzewnego jest to również sygnał, że gospodarka obiegu zamkniętego będzie coraz mocniej wpływać na sposób projektowania produktów, organizacji logistyki i wykorzystania surowców.
Dla branży oznacza to potrzebę odpowiedzi na kilka praktycznych pytań:
Potrzeba rzetelnej rozmowy
PPWR to regulacja, która będzie oddziaływać na wiele sektorów gospodarki. W przypadku przemysłu drzewnego jej znaczenie może być szczególnie widoczne na styku drewna, opakowań, logistyki, recyklingu i gospodarki obiegu zamkniętego.
Dlatego temat nowych regulacji UE i ich wpływu na rynek drzewny, opakowania oraz konkurencyjność przedsiębiorstw będzie jednym z ważnych zagadnień poruszanych podczas Forum Przemysłu Drzewnego 2026.
V edycja Forum odbędzie się 23 i 24 czerwca 2026 w Warszawie i zgromadzi przedstawicieli administracji publicznej, gospodarki leśnej, przemysłu, organizacji branżowych, certyfikacji, logistyki, technologii oraz firm działających w różnych segmentach rynku drzewnego.
Szczegóły: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/
🌲 #ŁączyNasDrewno – jeden rynek, wiele perspektyw
Szczegóły i możliwość rejestracji na Forum znajdziesz na www: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/
Kontakt z organizatorem:
Jola Szczepaniak
powermeetings.eu
kom.: +48 505 659 477
e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu
Zobacz również:
EUDR: Komisja Europejska publikuje nowe wytyczne. Co oznaczają dla rynku drzewnego?
EUDR – projekt ustawy już na www RCL. Co to oznacza dla rynku drzewnego?
EUDR w przemyśle drzewnym – sprawdź czy Twój produkt jest na liście objętej rozporządzeniem
Nadchodzące wydarzenia powermeetings.eu
Jesteśmy zespołem złożonym z doświadczonych profesjonalistów, działającym w ramach firmy powemeetings.eu, która specjalizuje się w doradztwie oraz organizacji konferencji i szkoleń dla różnych sektorów gospodarki.
kom.: +48 603 386 917
NIP: 952-139-65-83
REGON: 363385059
Stronę redaguje: Jolanta Szczepaniak
Kontakt: powermeetings@powermeetings.eu